ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവതം ആദ്യ സ്കന്ധത്തിലെ ഈ ഭാഗം ഒരു അതിമനോഹരമായ, ദൈവികമായ സംഭവങ്ങളുടെ നിരയായി ഉരുന്നുണ്ട്. രാജാവ് പരീക്ഷിത്ത്, മനുഷ്യരുടെയും ദേവതകളുടെയും രാജാവായതുകൊണ്ട്, ഉപവാസത്തിലിരുന്നപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവതകൾ അദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തി. അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഭൂമിയിൽ പൂക്കൾ വിതറുകയും, മൃദംഗങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴക്കുകയും ചെയ്തു. മഹർഷിമാർ, അത്രയേറെ മഹത്വമുള്ളവർ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ പ്രശംസിച്ചു: "ജനങ്ങളുടെ ഭാവി നല്ലതാക്കാൻ, ആചരിക്കുന്നതും, പരമോന്നതനായ ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, ഉത്തമന്മാർ വാഴ്ത്തുന്നതുമാണ്." കൃഷ്ണഭക്തന്മാരിൽ, രാജകിരീടം ധരിച്ചിരുന്നവരും, ഉടൻ തന്നെ അതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച്, രാജ്യം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് അത്ഭുതകരമല്ലെന്ന് മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു. "എല്ലാവരും ഇന്നത്തെ ദിവസം ഇവിടെ തന്നെ തുടരാം; അദ്ദേഹം ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, ഈ ഉത്തമഭക്തൻ, രാഗദ്വേഷമില്ലാതെ, പരമലോകം പ്രാപിക്കും." മഹർഷിമാരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, പരീക്ഷിത്ത്, തന്റെ ഗുരു മധുച്യുദനോടൊപ്പം, നിർമലമായ മനസ്സോടെ, സന്നിധിയിൽ വന്നവരെ അഭിവാദ്യത്തോടെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു, വിഷ്ണുവിന്റെ കൃത്യങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. "ഇവിടെ, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ളവർ ഒത്തുകൂടിയിരിക്കുന്നു; വേദങ്ങൾ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും രൂപംകൊള്ളുന്നതുപോലെയാണ്. ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റിടങ്ങളിൽ, പരമഹിതവും, ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവവും മാത്രമാണ് ലക്ഷ്യം." അതിനാൽ, "ഹേ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മരണമൊടുവിൽ എന്താണ് ശുദ്ധമായ ധർമം? അതിനായി deliberation ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ്?" എന്ന ചോദ്യം പരീക്ഷിത്ത് ഉന്നയിച്ചു, മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം വിശ്വസിച്ച്. അപ്പോൾ, വ്യാസപുത്രൻ, മഹത്വമുള്ള ശുകദേവൻ, അപ്രതീക്ഷയോടെ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, കുട്ടികൾ ചുറ്റും, വ്യത്യസ്ത വസ്ത്രത്തിൽ, അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് ഭ്രമിച്ച്, അവിടെയെത്തി. അവനു പതിനാറാം വയസ്സായിരുന്നു; കാൽ, കൈ, തോളുകൾ, മടികൾ, കവിളുകൾ, മുഖം, നെക്ക് — എല്ലാം ദൈവികമായ സൗന്ദര്യവും, കാഴ്ചയും, ആകർഷണവും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വലിയതും നീളമുള്ളതും, ചെവി ഉയർന്ന മൂക്കിനോട് തുല്യമായതും, ഭംഗിയുള്ള ക眉കളും, മുഖം പ്രകാശമുള്ളതും, ശംഖംപോലുള്ള കഴുത്തും. അവന്റെ നെഞ്ച് വീതിയുള്ളതും ഉയർന്നതും, നാഭി ആഴമുള്ളതും, വയറു മൃദുവും, ശരീരം വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ, മുടി മുഖത്ത് വീണതും, ദൈർഘ്യമുള്ള കൈകൾ, ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമൻപോലെയാണ്. അവന്റെ ത്വക്ക് കറുപ്പും, യൗവന സൗന്ദര്യം എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളതും, ദൈവിക ലക്ഷണങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, ആകർഷകമായ പുഞ്ചിരി, സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നതും. മഹർഷിമാർ, അവന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയുന്നവരും, അവന്റെ മഹത്വം മറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, സ്തുത്യാർഹനായ ശുകദേവനെ ആദരിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു. വിഷ്ണുരാതൻ (പരീക്ഷിത്ത്) അവൻ്റെ സന്നിധിയിൽ തലകൂകി, ആദരപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്തു. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അവിടേത്ത് മാറിയപ്പോൾ, ശുകദേവനെ മഹാസനത്തിൽ ഇരിപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മർഷിമാർ, രാജർഷിമാർ, ദേവർഷിമാർ എന്ന മഹത്വമുള്ള സന്നിധിയിൽ, ശുകദേവൻ ചന്ദ്രൻ ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ, പ്രകാശമായി തിളങ്ങി. ഭഗവാന്റെ ഭക്തനായ രാജാവ്, ശാന്തമായ മനസ്സോടെ ഇരുന്ന ശുകദേവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു, തലകൂകി, കയ്യുകൾ ചേർത്ത്, ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: "ഹേ ബ്രാഹ്മണൻ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ, സാധാരണ ക്ഷത്രിയർ, സേവ്യരായി. നിങ്ങളുടെ ദയയിൽ, അതിഥിയായി വന്നതുകൊണ്ട്, ഈ ദേശം പുണ്യമായിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളെ ഓർക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ, മനുഷ്യരുടെ വീടുകൾ ശുദ്ധമാവുന്നു; ദർശനം, സ്പർശനം, പാദപ്രക്ഷാലനം, സന്പ്രദാനം എന്നിവയൊക്കെ എത്ര വലിയതാണ്!" "നിങ്ങളുടെ സാന്നിധിയിൽ, മഹായോഗി, വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും, വിഷ്ണു ദാനവരെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഉടൻ നശിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ, പാണ്ഡവസുതന്മാർക്ക് പ്രിയനായ, എന്നിൽ കൃപയുണ്ടാകട്ടെ; അവൻ തന്റെ കുടുംബത്തിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ, ബന്ധുക്കളെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു." "മരണമടയാൻ പോകുന്ന നാം, എങ്ങനെ, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന, അപ്രത്യക്ഷത്തിൽ മനസ്സ് പതിച്ച, സിദ്ധനായ നിങ്ങളെ കാണാൻ അർഹതയുള്ളവരായി? അതിനാൽ, യോഗികളുടെ ഗുരു, ഉത്തമമോക്ഷം നേടാൻ, മരണസമീപത്തിൽ എന്ത് ചെയ്യണം? എന്ത് കേൾക്കണം, ജപിക്കണം, ചെയ്യണം, ഓർക്കണം, പൂജിക്കണം? ഇതിന് വിരുദ്ധമായ മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവയും പറയുമോ?" "ഭഗവാന്റെ സാന്നിധി, ഗൃഹസ്ഥരുടെ വീടുകളിൽ, പശുവിനെ കയ്പ്പിച്ച സമയത്തും, കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ രാജാവ്, സൗമ്യമായ വാക്കുകളിൽ ചോദിച്ചതിന്, ബാദരായണപുത്രൻ, ജ്ഞാനി, ഉത്തമൻ, മറുപടി പറഞ്ഞു. "ശ്രീയുടെ ഗുണങ്ങൾ സ്വതന്ത്രതയും; സുഖം, സുഖ-ദുഃഖങ്ങളുടെ അവസാനം. ദുഃഖം സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ നിന്നാണ്. ജ്ഞാനി ബന്ധനവും മോക്ഷവും അറിയുന്നു. മൂടിയവൻ, ശരീരത്തിൽ അഹംഭാവം കാണുന്നു; എന്റെ മാർഗ്ഗം വേദം എന്നാണ്. മനസ്സിന്റെ ചിതറൽ തെറ്റായ മാർഗ്ഗം; സ്വർഗ്ഗം സത്ത്വഗുണം ഉയരുന്നത്." "നരകം, ഇരുട്ടും അഹങ്കാരവും; സുഹൃത്ത്, ഗുരു, ആത്മാവ്—all are one. വീടു ശരീരമാണ്; മാനുഷത ഗുണങ്ങളിൽ സമ്പത്ത്; യഥാർത്ഥ സമ്പന്നൻ അങ്ങനെയാണ്. സംതൃപ്തിയില്ലാത്തവൻ ദരിദ്രൻ; ഇന്ദ്രിയജയം ഇല്ലാത്തവൻ ദയനീയൻ. ഗുണങ്ങളിൽ അസക്തനായവൻ സ്വാമി; ഗുണങ്ങളിൽ ആസക്തി എതിരാണ്." "ഹേ ഉദ്ഭവ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഗുണ-ദോഷങ്ങളുടെ സ്വഭാവം കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കേണ്ടതില്ല. ഗുണങ്ങളിൽ ദോഷം കാണുന്നത് ദോഷമാണ്; ഗുണം, ഗുണ-ദോഷം ഇരട്ടയിലും മുക്തമായതാണ്." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഗോപങ്ങൾ സ്ത്രീകൾക്ക്, കൃഷ്ണനും രാമനും കാട്ടുതീ അണക്കുകയും, പ്രലമ്പൻ വധിക്കുകയും ചെയ്ത അത്ഭുതങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. ഇത് കേട്ടു, മുതിർന്ന ഗോപരും സ്ത്രീകളും, കൃഷ്ണനും രാമനും വ്രജയിൽ വന്നത്, ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമരാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. അപ്പോൾ മഴക്കാലം ആരംഭിച്ചു; എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ഉണർന്നു, ആകാശവും ഭൂമിയും ഇടിമുഴക്കത്തിൽ മുഴങ്ങി. ആകാശം കറുത്ത മേഘങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു, വൈദ്യുതിയുടെ പ്രകാശം, ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ, അവയുടെ മായയിൽ, ബ്രഹ്മം ഗുണങ്ങളാൽ മൂടിയതുപോലെ, ദൃശ്യമായിരുന്നു. ചില സമയത്ത്, മേഘങ്ങൾ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് എട്ടുമാസം നീണ്ടു സംഭരിച്ച വെള്ളം, സ്വതന്ത്രമായി ഒഴിയാൻ തുടങ്ങി. വലിയ മേഘങ്ങൾ, വൈദ്യുതിയുടെ കൂടെ, ശക്തമായ കാറ്റിൽ ചലിച്ചു, ജീവദായകമായ മഴ പെയ്തു, അത്രയേറെ കരുണപോലെയാണ്. സൂര്യൻ കൊണ്ട് ഉണങ്ങിയ, പച്ചപ്പില്ലാത്ത ഭൂമി, മഴകൊണ്ട് തഴച്ചു; austerity കൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച ശരീരം, ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിച്ചപ്പോൾ എങ്ങനെ തഴച്ചു പോകുന്നുവോ, അതുപോലെയാണ്. രാത്രിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, ഇരുട്ടിൽ, പ്ലാനറ്റുകൾ പ്രകാശിച്ചില്ല; വെളിച്ചം ഫയർഫ്ലൈകളിൽ മാത്രം, കലി കാലത്തിൽ, പാപം മൂലം, വേദങ്ങൾ ഹേതുവാദികളിൽ പ്രകാശിക്കാത്തതുപോലെയാണ്. മേഘങ്ങളുടെ ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, നേരത്തെ മിണ്ടാതിരുന്ന തവളകൾ, വീണ്ടും ചിരച്ചു; ബ്രാഹ്മണർ, വ്രതം കഴിഞ്ഞ്, ജപം തുടങ്ങുന്നതുപോലെയാണ്. ചെറു നദികൾ, ഉണങ്ങിയതും വഴിമാറിയതും, വീണ്ടും ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി; സ്വതന്ത്രനായ മനുഷ്യന്റെ സമ്പത്തും, ശരീരശക്തിയും, വീണ്ടും ലഭിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. ഭൂമി പച്ചപ്പും, ഇന്ദ്രഗോപം എന്ന ചുവപ്പു കീടങ്ങളും, മഷ്‌റൂമുകളുടെ തണൽ, ആകർഷകമായ ഭാഗ്യപോലെ, നിറഞ്ഞു. കൃഷിയിടങ്ങൾ വിളകളാൽ സമൃദ്ധമായപ്പോൾ, കർഷകർ സന്തോഷിച്ചു; എന്നാൽ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഭാഗ്യത്തിൽനിന്നാണെന്നു അറിയാത്ത അഹങ്കാരികൾക്ക്, വിഷമം തോന്നി. ഇങ്ങനെ, ഈ ദൈവിക സംഭവങ്ങൾ, ഭഗവതത്തിന്റെ മഹത്വം, പരമഹിതം, ആത്മജ്ഞാനം, പ്രകൃതിയുടെ ചലനങ്ങൾ—എല്ലാം, മനസ്സിൽ ദൈവികതയും, ഭക്തിയും, സത്യവും നിറയ്ക്കുന്നു.