ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഇന്ദ്രൻ തന്റെ വജ്രായുധം ഉപയോഗിച്ച് ദിതിയുടെ ഗർഭം ചിരിയുമ്പോൾ, ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എല്ലാവരും കയ്യുകൂടി ഇന്ദ്രനോട് അപേക്ഷിച്ചു: “ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ മരുതുകൾ തന്നെയാണ്. നീ ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്?” ഇന്ദ്രൻ, കൗശികൻ, അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു: “ഭയപ്പെടേണ്ട, സഹോദരന്മാരേ. നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. നിങ്ങൾ എന്റെ സേവകരും, മരുത് ദേവതകളുമാണ്. നിങ്ങൾ എനിക്ക് സമർപ്പിതരാണ്.” ശ്രീനിവാസന്റെ കരുണയാൽ, ദിതിയുടെ ഗർഭം പലതവണ വജ്രം കൊണ്ടു ചിതറിയിട്ടും മരിച്ചില്ല. അതുപോലെ, നിങ്ങൾ ദ്രോണന്റെ ആയുധം അതിജീവിച്ചവരാണല്ലോ. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ആദിപുരുഷനെ ഒരിക്കൽ പോലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, ഒരാൾക്ക് സമത്വം ലഭിക്കും. ദിതി ഏകദേശം ഒരു വർഷം ഹരിയെ ഭക്ത്യാ ആരാധിച്ചു. ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം അമ്പത് ദേവതകളും മരുതുകളായി. അവർ അമ്മയുടെ അപവാദം നീക്കി, ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ സോമപാനം ചെയ്യാൻ അർഹരായി. ദിതി എഴുന്നേറ്റ് നോക്കിയപ്പോൾ, അവളുടെ മക്കൾ അഗ്നിപോലെ ദീപ്തിയോടെ, ദേവിയോടൊപ്പം, പാപരഹിതരായി, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ നിന്നു. അവൾ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: “മകനെ, ഞാൻ ഏറ്റവും ദുഷ്കരമായ ഒരു വ്രതം ആചരിച്ചു, അതു ആദിത്യന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു, ഒരു പുത്രനെ ലഭിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം.” പിന്നെ ചോദിച്ചു: “ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടാകണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ ഏഴു പേരായി ഏഴെണ്ണം ആയി. ഇത് എങ്ങനെയാണ്? നീ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ സത്യം പറയണം, എന്നെ വഞ്ചിക്കരുത്.” ഇന്ദ്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അമ്മേ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം ഞാനറിയുകയും, അവസരം കാത്ത് ഞാൻ അടുത്ത് വരികയും ചെയ്തു. ഞാൻ എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ, ധർമ്മം നോക്കാതെ, നിന്റെ ഗർഭം വിഭജിച്ചു.” “ഞാൻ നിന്റെ ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിച്ചു. അവയിൽ നിന്ന് ഏഴു ബാലന്മാർ ഉദിച്ചു. പിന്നെ ഓരോരുത്തരെയും വീണ്ടും ഏഴായി വിഭജിച്ചപ്പോൾ, ആരും നശിച്ചില്ല.” “എനിക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഈ അത്ഭുതകരമായ ഫലങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, പരമപുരുഷനെ ഭക്ത്യാ ആരാധിച്ചാൽ ഇങ്ങനെ വിജയം നേടാം.” “കൊണ്ടുവന്നതൊന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നവരെയാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനികൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. സ്വാർത്ഥപ്രയോജനത്തിനായി മാത്രം ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ ആകില്ല.” “പ്രപഞ്ചാധിപതിയായ ഈ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കാമെങ്കിൽ, നരകത്തിൽ പോലും എത്തിക്കുന്ന ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ ആരാണ് ജ്ഞാനി ആഗ്രഹിക്കുകയുള്ളൂ?” “അതുകൊണ്ട്, അമ്മേ, ഞാൻ ചെയ്ത ഈ വലിയ പാപം നീ ക്ഷമിക്കണം. ഞാൻ ബാലിശനും താഴ്ന്നവനും ആകുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ, നിന്റെ ഗർഭം വീണ്ടും ജീവിച്ചു.” ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: ദിതി ഇന്ദ്രനെ ക്ഷമിച്ചു. മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു. ഇന്ദ്രൻ മരുതുകളോടൊപ്പം അമ്മയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചു സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇങ്ങനെ, മരുതുകളുടെ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ച് നീ ചോദിച്ചതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി എന്താണ് പറയേണ്ടത്? ശൂതൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ്, അതായത് പരീക്ഷിത്, മനസ്സിൽ വേദനയോടെ ആലോചിച്ചു: “അയ്യോ, ഞാൻ ചെയ്തതല്ലെങ്കിലും, പാപമായ ഒരു പ്രവൃത്തി നിർദോഷിയായ, മഹത്തായ തപസ്സ് ഉള്ള ബ്രാഹ്മണനോടാണ് ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ തോന്നുന്നു. ഞാൻ വളരെ താഴ്ന്നവനായി പെരുമാറി.” “ദൈവഭക്തരോടുള്ള അപമാനം കൊണ്ടുതന്നെ, എനിക്കു വലിയൊരു ദുരന്തം ഉടൻ സംഭവിക്കുമെന്നുറപ്പാണ്. അത് വരട്ടെ. അതെന്തായാലും, എന്റെ പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തമാകട്ടെ. ഇനി ഞാൻ അങ്ങനെയൊരു പ്രവൃത്തി ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കരുതേ.” “ഇന്ന്, കോപിതനായ ബ്രാഹ്മണപുത്രന്റെ ശാപം കൊണ്ടു ദഹിക്കുന്ന അഗ്നി എന്റെ രാജ്യം, ശക്തി, സമ്പത്ത് എല്ലാം നശിപ്പിക്കട്ടെ. ഇനി ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടോ, ദേവന്മാരോടോ, പശുക്കളോടോ, അങ്ങനെയൊരു ദുഷ്‌ചിന്ത ഒരിക്കലും വരുത്തരുതെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അദ്ദേഹം മഹർഷിയുടെ മകൻ തക്ഷക എന്ന പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിൽ മരണശാപം ഉച്ചരിച്ചതായി കേട്ടു. അതിനെ അദ്ദേഹം നല്ലതാണെന്ന് കരുതി. കാരണം, അത്യന്തം ആസ്വാദനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായ തനിക്കു, തക്ഷകന്റെ വരവ് വൈരാഗ്യം നൽകുമെന്നു മനസ്സിലാക്കി. അതിനുശേഷം, ഈ ലോകത്തെയും മറ്റുള്ള ലോകത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവയുടെ മൂല്യരഹിതത്വം മനസ്സിൽ ആവലോകനം ചെയ്ത്, കൃഷ്ണപാദസേവനത്തിനായി തീരുമാനിച്ചു. അശേഷം, അമൃതനദിയായ ഗംഗയുടെ തീരത്ത് ഉപവാസവ്രതം ആരംഭിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ പാദധൂളി കലർന്ന ഈ നദിയുടെ ജലം ഗംഗയേക്കാൾ വിശുദ്ധവും ലോകങ്ങളെയും അവയുടെ ഭരണാധികാരികളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമാണ്. മരണസമയത്ത് ആരാണ് ഈ നദിയെ സേവിക്കാതിരിക്കുക? ഇങ്ങനെ, പാണ്ഡുവംശജനായ രാജാവ്, ഉത്തരം നോക്കി കുശത്തിരിയിൽ ഇരുന്നു, മുഖുന്ദന്റെ പാദങ്ങളിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, സകലബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനായ ഒരു മഹർഷിയുടെ മനസ്സോടെ ഉപവാസവ്രതം ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ, ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന മഹർഷികളും അവരുടെ ശിഷ്യന്മാരും അവിടെ എത്തി. ഭൂരിഭാഗം പേർ തീർത്ഥയാത്രയുടെ പേരിൽ വന്നെങ്കിലും, ധാർമ്മികർ തന്നെയാണ് തീർത്ഥങ്ങൾക്കും വിശുദ്ധി നൽകുന്നത്. അത്രി, വസിഷ്ഠ, ച്യവന, ശരദ്വാൻ, അരിഷ്ടനേമി, ഭൃഗു, അങ്കിരാ, പരാശര, ഗോതാമിയുടെ മകൻ, പിന്നീട് രാമ, ഉതത്യ, ഇന്ദ്രപ്രമദ, എധ്മവാഹ, മേധാതിഥി, ദേവല, ആർഷ്ടിഷേണ, ഭാരദ്വാജ, ഗൗതമ, പിപ്പലാദ, മൈത്രേയ, ഔർവ, കവഷ, കുഭയോനി, ദ്വൈപായന, മഹാനാരായണൻ എന്നിവരും, ദേവമഹർഷികൾ, ബ്രഹ്മർഷികൾ, രാജർഷികൾ, അരുണനും കൂട്ടരും—all അങ്ങോട്ട് വന്നു. അവരെ രാജാവ് ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു, എല്ലാവരോടും വന്ദനം ചെയ്തു. അവർ സുഖമായി ഇരുന്നപ്പോൾ, മനസ്സിൽ വ്യക്തതയോടെ, ഉദ്ദേശം ഉറപ്പാക്കി, കൈകൂപ്പി സമീപിച്ചു. രാജാവ് പറഞ്ഞു: “രാജവംശങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്. മഹാന്മാർ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ കൃപയോടെ എത്തി. ബ്രാഹ്മണപാദസേവനത്തിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയതിനാൽ രാജവംശം അപവാദത്തിന് വിധേയമായിരിക്കുന്നു—അയ്യോ, എത്ര വലിയ പാപം.” “എന്റെ മനസ്സ് സ്ഥിരമായി ഗൃഹകാര്യങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടമായിരുന്നത് കണ്ട്, പരമേശ്വരൻ, ദ്വിജന്മാരുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള വൈരാഗ്യം എൻറെ ഉള്ളിൽ ഉണർത്തി. ആകർഷണം എവിടെയും ഭയമാണ് വിതയ്ക്കുന്നത്.” “ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു. ദൈവത്തിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ഗംഗയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശാപം കൊണ്ടോ തക്ഷകന്റെ വിഷം കൊണ്ടോ, എന്തായാലും സംഭവിക്കട്ടെ. അതുവരെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഗുണഗാനങ്ങൾ പാടണം.” “പുനഃപുനഃ, അനന്തനായ ഭഗവാനോടും അവനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവരോടും ഭക്തിയും സ്നേഹവും എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ. എവിടെയായാലും ജനിച്ചാലും, സദാ സജ്ജനസുഹൃദ്ബാവം നിലനില്ക്കട്ടെ. എല്ലായിടത്തും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വന്ദിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച രാജാവ്, കിഴക്കേ കരയിൽ, കുശത്തിരിയിൽ, വടക്ക് നോക്കി, ഭാര്യക്കും മകനും ഭാരമുപേക്ഷിച്ച്, സ്ഥിരതയോടെ ഉപവാസം തുടങ്ങി. മനുഷ്യരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും രാജാവ് ഉപവാസത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ദേവതകൾ സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു പ്രശംസിച്ചു, പുഷ്പങ്ങൾ വിതറി, ദുണ്ടുഭി മുഴക്കി. അവിടെ എത്തിയ മഹർഷികൾ രാജാവിനെ പ്രശംസിച്ചു: “അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും, പരമേശ്വരന്റെ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” “കൃഷ്ണഭക്തന്മാരിൽ, അത്തരം മഹാരാജാക്കന്മാർ രാജസിംഹാസനം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം മാത്രമന്വേഷിച്ച്, ഒടുവിൽ സകലവും ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് അത്ഭുതമല്ല.” “ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും, അവൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുവരെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും. പിന്നെ ഈ പരമഭക്തൻ, രാഗദ്വേഷരഹിതനായി, പരമലോകം പ്രാപിക്കും.” മഹർഷികളുടെ വചനങ്ങൾ കേട്ട്, പരീക്ഷിത്, തന്റെ ഗുരുവായ മധുച്യുദനോടൊപ്പം, അവിടെ സന്നിഹിതരായവരെയെല്ലാം അഭിവാദ്യം ചെയ്തു, വിഷ്ണുവിന്റെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. “വേദങ്ങൾ മൂലമൂലകളിൽ നിന്ന് സമാഹരിച്ചപോലെ, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള മഹർഷികൾ ഇവിടെ സമാഗമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റിടത്ത്, പരമഹിതത്തിനും ആത്മസ്വരൂപത്തിനുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും ഉദ്ദേശമില്ല.” “അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: മരണമാസന്നരായവർ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന്, അതായത് ശുദ്ധമായ കര്‍ത്തവ്യം, നിർണ്ണയിക്കുക. അതിൽ ഏർപ്പെട്ടവരായവർ ചർച്ച ചെയ്യട്ടെ.