ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശൗനകാദി മഹർഷിമാരുടെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പരീക്ഷിത് മഹാരാജാവിന്റെ പവിത്രമായ കഥ, വാസുദേവന്റെ മഹാത്മ്യകഥകളാൽ നിറഞ്ഞതായ ഈ കഥ, വിശദമായി വിവരിച്ചു. ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങളും കർമങ്ങളും ആസ്പദമാക്കി പറയുന്ന എല്ലാ കഥകളും, സത്യമായ ജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ സദാ ആസ്വദിക്കണം. ആ മഹർഷിമാർ സുതനോടു പറഞ്ഞു: “മൃദുലനായ സുതാ, നീ കൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യകഥകളെന്ന അമൃതം മനുഷ്യർക്കു പ്രസംഗിക്കുന്നു. അതിനാൽ നീ ദീർഘായുസ്സോടെ, ശുദ്ധമായ കീർത്തിയോടെ ജീവിക്കട്ടെ. ഈ അനിശ്ചിതമായ ലോകത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ മനസ്സ് മൂടൽമഞ്ഞുപോലെയാണ്; അത്തരം സമയത്ത് നീ ഞങ്ങളെ ഗോവിന്ദന്റെ പാദകമലത്തിലെ മധുരസമേളം കുടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം നമുക്കൊരക്ഷണം പോലും സ്വർഗ്ഗത്തിനോ മോക്ഷത്തിനോ പോലും മാറ്റാനാവില്ല; മാത്രവുമല്ല, മറ്റേതു ലൗകികലാഭങ്ങൾക്കും അതിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യാനാവില്ല. പരമപുരുഷന്റെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ ആരും ഒരിക്കലും തൃപ്തരാവുകയില്ല. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ജനിച്ച യോഗികളിൽ അഗ്രഗണ്യന്മാർ പോലും, ഗുണാതീതനായ ആ ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങൾക്ക് അന്ത്യമില്ലെന്ന് കണ്ടു. അതിനാൽ, പരമഭഗവതന്മാരിൽ അഗ്രഗണ്യനായ പണ്ഡിതാ, ഹരിയുടെ പവിത്രമായ, ഉത്തമമായ കർമ്മങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കായി വീണ്ടും വിവരിക്കണമേ. പാരിക്ഷിത്ത് മഹാരാജാവ്, മോക്ഷലക്ഷ്യത്തിൽ അചഞ്ചലമായ മനസ്സോടെ, വ്യാസപുത്രനായ ശുകദേവൻ പ്രസംഗിച്ച ജ്ഞാനത്തിലൂടെ, ഗരുഡധ്വജനായ ഭഗവാന്റെ പാദസന്നിധിയിൽ എത്തി. അതിനാൽ, അത്യന്തപുണ്യമായ, അത്ഭുതകരമായ, യോഗമൂലമായ, അർത്ഥം ഒളിച്ചുമാറാത്ത, അനന്തകൃത്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ, പരീക്ഷിത്തിനെയും ഭക്തജനത്തെയും ആനന്ദിപ്പിച്ച ആ കഥ ഞങ്ങൾക്കായി വീണ്ടും വിശദീകരിക്കണമേ. ഇതുവിധം മഹർഷിമാരുടെ അഭ്യർത്ഥന കേട്ട സുതൻ പറഞ്ഞു: “ഇന്നു ഞങ്ങൾ, താഴ്ന്ന വംശത്തിൽ ജനിച്ചവരായിട്ടും, മൂപ്പന്മാരെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ടു ഭാഗ്യവാന്മാരായിരിക്കുന്നു. മഹാന്മാരുടെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടവംശത്തിന്റെ ദോഷവും മനസ്സിലെ അലക്ഷ്യവും ഉടനടി അകന്ന് പോകുന്നു. ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു, അത്തരം മഹാന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചാൽ എത്രമാത്രം ഗുണം ലഭിക്കും! അനന്തശക്തിയുള്ള ആ പരബ്രഹ്മം അതിന്റെ പരമഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു തന്നെ അനന്തനാണെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഭഗവാന്റെ അപാരമായ ഗുണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ഇതുവരെ പറഞ്ഞതും മതിയാകുന്നു. അവന്റെ പാദധൂളി തേടുന്നവർ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചവരും, ഭഗവാൻ തന്നെ ആ ആരാധന ആഗ്രഹിക്കാതിരുന്നാലും, അതിൽ പവിത്രതയെത്തുന്നു. ബ്രഹ്മാവു പാദനഖങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയ പാദ്യജലം ലോകം പവിത്രമാക്കുന്നു. അത്തരം മുഖുന്ദന്റെ പാദസന്നിധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആരെന്നു, പവിത്രതയിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. അങ്ങനെയുള്ള ഭഗവത്ഭക്തർ, ജ്ഞാനികൾ, അകസ്മാത് ശരീരബന്ധങ്ങളെയും ബന്ധുമിത്രാദികളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, അഹിംസ, ശാന്തി, സ്വധർമ്മം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഹംസഗണ്യമായ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ആര്യന്മാരെ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതു പോലെ, എനിക്ക് അറിയാവുന്ന പരിധിയിൽ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. പക്ഷികൾ ആകാശത്തിൽ തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് പറക്കുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനികളും വിഷ്ണുപഥം തങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയനുസരിച്ച് പ്രാപിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം, പരീക്ഷിത് മഹാരാജാവ് വേട്ടയ്ക്കായി കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അമ്പു ഉയർത്തി, ഒരു മാൻ പിന്തുടർന്ന്, അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ച്, വലിയ വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചു. വെള്ളം തേടി ഒരു ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച രാജാവ്, അവിടെ കണ്ണടച്ചു ധ്യാനപ്രവർത്തനത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരു മഹർഷിയെ കണ്ടു. ആ മഹർഷി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ശ്വാസം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവയെ നിയന്ത്രിച്ച്, ത്രിലോകതീതമായ, അചഞ്ചലമായ ബ്രഹ്മാവിൽ ലയിച്ചവനായിരുന്നു. ജടാമുടിയും മൃഗചർമ്മവസ്ത്രവും ധരിച്ച സന്യാസിയായിരുന്ന ആ മഹർഷിയുടെ കണ്ഠം ദാഹം കൊണ്ടു വരണ്ടുപോയിരുന്നു. രാജാവ് അവനോട് വെള്ളം യാചിച്ചു. പക്ഷേ, അപ്പോൾ രാജാവിന് പുല്ല്, മണ്ണ് തുടങ്ങിയ അർപ്പണങ്ങൾ, പതിവ് വാക്കുകൾ, വെള്ളം ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല. അവഗണന അനുഭവിച്ചതുപോലെ തോന്നി, രാജാവ് ദു:ഖവും കോപവും അനുഭവിച്ചു. ഇത്രയും ദാഹവും വിശപ്പും രാജാവിന് മുമ്പ് ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണനോടു അസൂയയും ക്രോധവും അദ്ദേഹത്തിൽ ഉദിച്ചു. അപ്പോൾ, കോപത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒരു മരിച്ച പാമ്പ് ആ മഹർഷിയുടെ ചുമലിൽ വെച്ച്, ആശ്രമം വിട്ട് നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. 'ഇവൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അടച്ചുകൊണ്ടു കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്നതും, ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതും സത്യമാണോ, ഇല്ലെങ്കിൽ നടിക്കലാണോ?' എന്ന സംശയം രാജാവിന് തോന്നി. അവസാനത്തിൽ, ആ മഹർഷിയുടെ പുത്രൻ, അത്യന്തം തേജസ്സുള്ള ശൃംഗി, കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുകയായിരുന്നു. പിതാവിനോടു രാജാവ് അന്യായം ചെയ്തുവെന്ന വിവരം കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ അവിടെയെത്തി പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, ഭരണാധികാരികളുടെ അന്യായം! യജ്ഞഭാഗം തിന്നുന്നവർപോലെ, ഭൃത്യന്മാർ സ്വാമിയോടു ചെയ്ത പാപം, വാതിൽക്കാവലാളോ, നായ്ക്കൾപോലോ സ്വാമിയോട് ചെയ്യുന്നതുപോലെയാണ്. ക്ഷത്രിയനായിട്ടും ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനെ ഗൃഹസംരക്ഷകനായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള കാവലാളിന് വീടിന്റെ വിഭവങ്ങളിൽ പങ്കുവെക്കാൻ എങ്ങിനെ അർഹതയുണ്ടാകും? കൃഷ്ണഭഗവാൻ, മാർഗ്ഗഭ്രഷ്ടന്മാർക്കു മാർഗ്ഗദർശകൻ ആയിരുന്നവൻ, വിടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, ഇപ്പോൾ ധർമ്മസേതു തകർത്തവർക്ക് ശിക്ഷ നൽകുന്നു; എന്റെ ശക്തി കാണുക.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, ക്രോധം കൊണ്ടു കണ്ണുകൾ ചുവന്ന ശൃംഗി, കുശികിനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് കഴുകി, വചനങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള ഒരു ശാപം ഉച്ചരിച്ചു: “അവധിയിലേക്കു കടന്നുപോയ, എന്റെ ആജ്ഞയാൽ തക്ഷകൻ ഏഴാം ദിവസത്തിൽ ഈ വംശനാശകനായ രാജാവിനെ കടിക്കും.” പിന്നീട്, ആ ബാലൻ ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, പിതാവിന്റെ കഴുത്തിൽ മരിച്ച പാമ്പ് കെട്ടിയിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, ദു:ഖംകൊണ്ട് കരഞ്ഞു. അം​ഗിരസഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണൻ, മകന്റെ ആലാപനം കേട്ട്, കണ്ണുതുറന്ന്, ചുമലിൽ മരിച്ച പാമ്പ് കണ്ടു. അപ്പോൾ പാമ്പ് മാറ്റി, മകനോട് ചോദിച്ചു: “മകനേ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? ആരാണ് നിന്നെ അപമാനിച്ചത്?” അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബാലൻ സംഭവിച്ചതെല്ലാം വിശദീകരിച്ചു. രാജാവിന് അന്യായമായി ശാപം ലഭിച്ചുവെന്നു കേട്ട ബ്രാഹ്മണൻ മകനെക്കൊണ്ട് സന്തോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, “ഇന്നാണ് നീ വലിയ ദുരന്തം വരുത്തിയത്, മകനേ. തെറ്റ് ചെറുതാണെങ്കിലും ശിക്ഷ അത്യന്തം വലുതാണ്. രാജാവിനെ നീ വിലയിരുത്തരുത്, ബാലിശബുദ്ധിയുള്ളവനേ; അവന്റെ അജേയശക്തിയാൽ ജനങ്ങൾക്കു സമ്പത്തും സംരക്ഷണവും ലഭിക്കുന്നു. നരദേവൻ എന്ന രാജാവിനെ, രഥചക്രം കൈവശമുള്ളവനെ അവഗണിച്ചാൽ, ലോകം കള്ളന്മാരാൽ നിറഞ്ഞു, രക്ഷയില്ലാതെ ആടുകളെപ്പോലെ നശിച്ചുപോകും. ഇന്ന് നമ്മിൽ പാപം തുടർച്ചയായി വരുന്നു; രക്ഷയില്ലാത്തവരുടെ സമ്പത്ത് കൊള്ളയടിക്കുന്നു; പരസ്പരം കൊല്ലുന്നു, ശാപിക്കുന്നു, കവർക്കുന്നു, പശുക്കൾ, സ്ത്രീകൾ, സമ്പത്ത് എന്നിവ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. അപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമധർമ്മവും, വർണ്ണാശ്രമാചാരങ്ങളും, ത്രയീധർമ്മത്തിൽ ആധാരമായവയും ഇല്ലാതാകും; പിന്നെ, സ്വത്ത്-ഭോഗാസക്തനായവർ നായ്ക്കളെയും കുരങ്ങുകളെയുംപോലെ വർണ്ണസംകരം വരുത്തും. പരമഭക്തനായ, അശ്വമെഥയാഗം നടത്തിയ മഹാരാജാവ്, ധർമ്മസംരക്ഷകനായ വലിയ ചക്രവർത്തി ബ്രിഹച്ഛ്രവയാണ്. നിഷ്പാപനായ രാജാവിനോട് ബാലിശബുദ്ധിയുള്ളവൻ വലിയ പാപം ചെയ്തു; ഈ കുറ്റം ഭഗവാൻ, സർവ്വാത്മാവ്, ക്ഷമിക്കട്ടെ. ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക്, അവരെ അപമാനിച്ചാലും, വഞ്ചിച്ചാലും, ശാപിച്ചാലും, ദുശ്ശാസിച്ചാലും, കൊല്ലപ്പെട്ടാലും, പ്രതികാരം ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹമില്ല, അവർക്കു അതിനുള്ള ശക്തിയുണ്ടെങ്കിലും.” ഇങ്ങനെ, മഹർഷിമാരുടെ സദസ്സിൽ സുതൻ ആ മഹത്വമുള്ള കഥയെ സ്നേഹപൂർവ്വം വിശദീകരിച്ചു.