ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

Parikshit Maharaja, തന്റെ കുടുംബത്തെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. "അയ്യോ, എന്റെ വയസ്സായ മാതാപിതാക്കൾ, ഭാര്യ, ചെറുപ്പം ഉള്ള പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും—എനിക്കില്ലാതെ അവരെല്ലാവരും എങ്ങനെ ജീവിക്കും? അവർ എത്ര ദുഃഖത്തിൽ ആകും!" എന്ന ചിന്തയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് വീട്ടിലേക്കുള്ള ആസക്തിയിൽ പിടികൂടപ്പെട്ടു. മനസ്സിൽ അജ്ഞതയും അസന്തോഷവും നിറഞ്ഞു, അവരെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, മരണമെത്തുമ്പോൾ ആഴത്തിലുള്ള അന്ധകാരത്തിലേക്ക് കടന്നു. ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സൂതൻ പറഞ്ഞു: "അശ്വത്താമയുടെ ആയുധം കൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടാതെ, അത്ഭുതകരമായ കൃഷ്ണന്റെ ദയാൽ രക്ഷപ്പെട്ടവൻ ആർക്കാണ്? ബ്രാഹ്മണന്റെ കോപത്തിൽ ജനിച്ച തക്ഷകന്റെ ദോഷം കൊണ്ടു ജീവൻ ഭീഷണിയിലായപ്പോൾ പോലും, മരണവേദനയിൽ ഭ്രമിച്ചില്ല; കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സു ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ആസക്തികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ജയിക്കപ്പെടാത്തവരുടെ നില മനസ്സിലാക്കി, വ്യാസപുത്രന്റെ ശിഷ്യൻ ഗംഗയിൽ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഭഗവാന്റെ മഹത്വകഥകളിൽ ആഹ്ലാദിക്കുന്നവർക്ക്, മരണസമയത്തും His lotus feet-നെ ഓർത്തുകൊണ്ട്, ഭ്രമം ഉണ്ടാകില്ല. മഹാഭാഗവതനായ അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ ഭൂമിയിൽ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലത്ത്, കലി എല്ലാ സ്ഥലത്തും സാന്നിധ്യം പുലർത്തിയാലും, വിജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഭഗവാൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട അതേ ദിവസം, അതേ നിമിഷം തന്നെ, അധർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടമായ കലി പിന്തുടർന്നു. ആ രാജാവിന് കലിയെ വെറുപ്പില്ല; പൂക്കളിൽ നിന്ന് തേൻ എടുക്കുന്ന തേനീച്ച പോലെ, അയാൾക്ക് ശുഭഫലങ്ങൾ വേഗം ലഭിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർക്ക് അങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല. കലി, ദുർബലരോടു ധൈര്യത്തോടെ, ശക്തരോടു ഭയത്തോടെ പെരുമാറുന്നു; ജ്ഞാനികളെയും ഭയരഹിതരെയും എന്ത് ചെയ്യുമെന്നു? അശ്രദ്ധരോടു, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ വൃക്കയെന്നപോലെ, കലി സഞ്ചരിക്കുന്നു. വാസുദേവന്റെ കഥകളാൽ നിറഞ്ഞ പരിശിതിന്റെ ഈ പുണ്യകഥ ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ മഹത്വവും കർമ്മങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കഥകൾ, യഥാർത്ഥ ജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ സേവിക്കണം. അതിനാൽ, സുതനെ സനത്കുമാരന്മാർ അഭിനന്ദിച്ചു: "ഓ, സുത! നീ ദീർഘായുസ്സോടെ, ശുദ്ധമായ പ്രശസ്തിയോടെ ജീവിക്കട്ടെ; കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം മനുഷ്യർക്കു നീ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഈ അനിശ്ചിത ലോകത്തിൽ, ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ മൂടിപ്പിരിയുമ്പോൾ, നീ ഞങ്ങളെ ഗോവിന്ദന്റെ പാദകമലത്തിലെ മധുരം കുടിപ്പിക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഭക്തരോടു ഒരു നിമിഷം സാന്നിധ്യം ലഭിക്കുന്നത് സ്വർഗ്ഗത്തോടോ മോക്ഷത്തോടോ പോലും മാറ്റാനാവില്ല; മറ്റുള്ള അനുഭവങ്ങൾ എന്ത് പറയണം?" "ഭഗവാന്റെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ ആരും തൃപ്തിയിലാവില്ല; ബ്രഹ്മയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച യോഗശ്രേഷ്ഠന്മാർ പോലും, ഗുണാതീതനായ ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങൾക്കു അന്തം കാണാനായിട്ടില്ല. അതിനാൽ, പരമഭക്തനായ സുതാ, ഹരിയുടെ മഹത്വവും ശുദ്ധമായ കർമ്മങ്ങളും, കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, ദയവായി വിശദമായി പറയുക." പരീക്ഷിതൻ, മഹാഭക്തൻ, മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള അചഞ്ചലമായ ബുദ്ധിയോടെ, വ്യാസപുത്രന്റെ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ, ഗർഡഡ്വജനായ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ എത്തി. അതിനാൽ, ആ അതിമഹത്വവും, അത്ഭുതകരമായ യോഗകഥയും, അർത്ഥം മറയാത്തതും, ഭഗവാന്റെ അനന്തകർമ്മകളാൽ നിറഞ്ഞതും, പരിശിതിനെയും ഭക്തരെയും ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചതും, ദയവായി വിവരിക്കുക. സൂതൻ പറഞ്ഞു: "ഇന്ന്, താഴ്ന്ന വംശത്തിൽ ജനിച്ച ഞങ്ങൾ, മുതിർന്നവരെ അനുസരിച്ച്, ഭാഗ്യവാന്മാരായിരിക്കുന്നു. മഹാത്മാക്കളുടേത് പോലുള്ള വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നത്, ദുഷ്പ്രവൃത്തി, മനസ്സിലെ ദുഃഖം എന്നിവ വേഗം നീക്കം ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ, പരമാത്മാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു, അതിശയകരമായ ഗുണങ്ങൾ ലഭിക്കും. അനന്തശക്തിയുള്ള ഭഗവാൻ, അതിഗുണങ്ങളാൽ 'അനന്തൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതുവരെ പറഞ്ഞതിൽ മാത്രം, ഭഗവാന്റെ അതുല്യമായ ഗുണങ്ങൾ തെളിയുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദധൂളി തേടുന്നവർ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചവരും, ഭഗവാന്റെ ആരാധനയിൽ ആഗ്രഹമില്ലെങ്കിലും, ആ പാദധൂളിക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു." "ബ്രഹ്മയുടെ പാദപൂജയ്ക്ക് ഉപയോഗിച്ച വെള്ളം, ഭഗവാന്റെ പാദനഖത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചുവെന്ന്, ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, മുകുന്ദനാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെ ആരും ഉണ്ടോ?" "അവിടെ, ഭക്തരായ ജ്ഞാനികൾ, ശരീരവും ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഹംസപദത്തിലേക്ക്, അഹിംസ, ശാന്തി, സ്വധർമ്മം എന്നിവയാൽ ആകുന്ന പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് പോകുന്നു." "നിങ്ങൾ എന്നോട് ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു, ആര്യന്മാരേ, അതിനാൽ ഞാൻ എനിക്ക് അറിയാവുന്നതുവരെ വിശദീകരിക്കുന്നു. പക്ഷികൾ ആകാശത്തിൽ ഓരോന്നിന്റേയും ശേഷിയനുസരിച്ച് പറക്കുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനികൾ വിഷ്ണുപഥം അവരുടെ ബോധം അനുസരിച്ച് എത്തുന്നു." "ഒരു ദിവസം, പരീക്ഷിതൻ, വനത്തിൽ വേട്ടയാടാൻ പോയപ്പോൾ, വില്ല് ഉയർത്തി, ഒരു മാൻ പിന്തുടർന്ന്, വളരെ ക്ഷീണിച്ചും വിശന്നും ദാഹിച്ചും ആയി. വെള്ളം തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ, ഒരു ആശ്രമത്തിലേക്ക് കടന്നു, അവിടെ, ഒരു സന്യാസിയെ, ശാന്തിയോടെ, കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ശ്വാസം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി—all restraints—അദ്ദേഹം ത്രിമണ്ഡലത്തിനപ്പുറത്തേക്ക്, ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ച, അചലാവസ്ഥയിൽ എത്തി." "കുടിയിരിപ്പും കൃഷ്ണവും ധരിച്ച, കഠിനമായ ദാഹം അനുഭവിച്ച രാജാവ്, ആ സന്യാസിയോട് അങ്ങിനെയായിരുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു. പുല്ല്, മണ്ണ്, മറ്റു സമർപ്പണങ്ങൾ, വെള്ളം, സൗഹൃദവാക്കുകൾ—ഇവ ഒന്നും ലഭിക്കാതെ, അവഗണിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി, രാജാവ് കോപിതനായി. ഇതുവരെ, അങ്ങിനെയൊരു ക്ഷീണവും ദാഹവും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല; ബ്രാഹ്മണനോടു അസൂയയും കോപവും ഉണർന്നു." "അവസാനമായി, കോപത്തിൽ, ഒരു മരിച്ച പാമ്പ് ആ സന്യാസിയുടെ ഭുജത്തിൽ വെച്ചു, ആശ്രമം വിട്ട് നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. 'ഇവൻ, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പിൻവലിച്ച്, കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നതിൽ, ധ്യാനത്തിൽ ആണോ, അല്ലെങ്കിൽ നടപ്പിൽ അല്ലെങ്കിൽ? ഈ ക്ഷത്രിയരോട് എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കാമെന്നു?'" "സന്യാസിയുടെ പുത്രൻ, അതിശയപ്രഭയുള്ളവൻ, കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുകയായിരുന്നു; അപ്പോൾ, തന്റെ പിതാവിനെ രാജാവാൽ അവഗണിക്കപ്പെട്ടതായി കേട്ടപ്പോൾ, അവിടുത്തെ തന്നെ സംസാരിച്ചു: 'അയ്യോ, ഭരിക്കുന്നവർ അർപ്പണങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന അഹങ്കാരികൾ പോലെയാണ്; ഭഗവാന്റെ ഭൃത്യന്മാർ ചെയ്ത കുറ്റം, വാതില്പാലകരോ നായ്ക്കളോ അവരുടെ യജമാനനോടു ചെയ്ത കുറ്റം പോലെയാണ്. ക്ഷത്രിയൻ ജനിച്ചെങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ വീട്ടിന്റെ രക്ഷകനായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, അങ്ങിനെ ഒരു വാതില്പാലകൻ വീട്ടിലെ വിഭവങ്ങൾക്കു അർഹതയുണ്ടോ?' 'കൃഷ്ണൻ, ഭഗവാൻ, വഴിതെറ്റുന്നവർക്കു മാർഗദർശകനായി ഭൂമിയിൽ ഇല്ല; അതിനാൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ പാലം തകർത്തവരെ ഞാൻ ശിക്ഷിക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തി കാണൂ.'" "അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ബാലസന്യാസിയുടെ കണ്ണുകൾ കോപത്തിൽ ചുവന്നു; കൌശികി നദിയിൽ ശുദ്ധീകരണവും നടത്തി, വാക്കുകളുടെ വജ്രം പുറത്ത് വിട്ടു: 'അവധിക്കുള്ള പരിധി ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു; തക്ഷക, എന്റെ ആജ്ഞയാൽ, ഈ വംശനാശക്കാരനെ ഏഴാം ദിവസം കടിക്കും.'" "അതിനു ശേഷം, ബാലൻ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി, പിതാവിനെ പാമ്പ് കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയ നിലയിൽ കണ്ടു, ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി, ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.