ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ധർമ്മവും ഭൂമിയും ദുഃഖിതരായി, അവശമായ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, കണ്ണീരോടെ കരയുന്നു. അവൾ വിലപിക്കുന്നു: "അനർഹരായ രാജാക്കന്മാർ, ഭരണം ചെയ്യുന്നതായി നടിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാർ, എനിക്ക് ആസ്വദിക്കും." ഈ ദുഃഖിതരായ ധർമ്മത്തെയും ഭൂമിയെയും ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, മഹാനായ രഥശ്ശൂരൻ തികഞ്ഞ വാൾ എടുത്തു, അധർമ്മത്തിന്റെ കാരണത്തെ ശിക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. അവൻ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അടുത്തു വന്നപ്പോൾ, രാജകീയ ചിഹ്നം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയത്താൽ തല താഴ്ത്തി അതിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. ദുഃഖിതരോടു കരുണയുള്ള ആ വീരൻ, തന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണപെട്ട, അഭയം അർഹിക്കുന്നവനെ കൊല്ലാൻ മനസ്സിലായില്ല; അൽപം പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "നീ, കൈകൾ ചേർത്തു ആദരത്തോടെ നിൽക്കുന്നവനേ, ഗുഡാകേശന്റെ വംശജന്മാരിൽ നിന്നു ഭയമൊന്നുമില്ല; അധർമ്മത്തോടു കൂട്ടുകാരനായ നീ, എന്റെ രാജ്യത്തിൽ തുടരരുത്." "നീ മനുഷ്യരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നതിനാൽ, ഈ അധർമ്മത്തിന്റെ കൂട്ടം ഉയർന്നു: ലോഭം, അസത്യം, മോഷണം, അശുദ്ധി, പാപം, വഞ്ചന, വഴക്കു, കപടം." "നീ അധർമ്മത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരനായതിനാൽ ഇവിടെ തുടരരുത്; ധർമ്മത്തിലും സത്യത്തിലും നിലകൊള്ളണം, പ്രത്യേകിച്ച് ബുദ്ധിമാന്മാർ യാഗങ്ങളിലൂടെ യാഗപതി ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ." "അവിടെ, ഹരി, ഭാഗ്യശാലിയായ ഭഗവാൻ, യാഗത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; ഭക്തർക്കു ശുഭം നൽകുന്നു; ആകാശത്തിൽ ഉള്ള വായു പോലെ, നീങ്ങുന്നവരിലും നിശ്ചലരിലും അവൻ ആത്മാവാണ്." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പാർിക്ഷിതിന്റെ ഉപദേശത്തോടെ, കലി ഭയത്താൽ വിറച്ചു; ശിക്ഷയുടെ വാൾ ഉയർത്തിയവനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിങ്ങൾ എവിടെയായാലും ഞാൻ വസിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ബാണവും വാളും കാണുന്നു." "അതിനാൽ, ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും നല്ലവനേ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സ്ഥലം നിർദ്ദേശിക്കണം; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ പാലിച്ച് അവിടെ വസിക്കും." സൂതൻ പറഞ്ഞു: കലി ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, പാർിക്ഷിതൻ കളിക്ക് ഈ സ്ഥലങ്ങൾ അനുവദിച്ചു: ചതിയുള്ള കളി, മദ്യപാനം, സ്ത്രീകൾ, വധം—അവിടെയാണ് അധർമ്മം നാലു രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്. കലി വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചതോടെ, പാർിക്ഷിതൻ അവനു പൊന്നു അനുവദിച്ചു; അതിൽ നിന്നു അസത്യം, മദ്യപാനം, മോഹം, കാമം, പക എന്ന അഞ്ചാമത് ഉണ്ടായി. ഈ അഞ്ചു അധർമ്മത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങൾ പാർിക്ഷിതൻ കളിക്ക് നൽകി; അവൻ ആജ്ഞ അനുസരിച്ച് അവിടെ വസിച്ചു. അതിനാൽ, ഭദ്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവ്, ജനനേതാവ്, ഗുരു—ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും പോകരുത്. പാർിക്ഷിതൻ കാളിന് നഷ്ടപ്പെട്ട മൂന്ന് കാലുകൾ—തപസ്, ശുദ്ധി, കരുണ—മറുപടി നൽകി, ആശ്വസിപ്പിച്ചു, ഭൂമിയെ സമൃദ്ധിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പാർിക്ഷിതൻ, തന്റെ താതയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, രാജസിംഹാസനം ഏറ്റെടുത്തു; താത വനവാസത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ. ഇപ്പോൾ, കൌരവരുടെ മഹത്വത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ഈ രാജശി, ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ വസിക്കുന്നു, പ്രസിദ്ധനും ഭരണാധികാരിയുമാണ്. അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രനായ ഈ രാജാവിന്റെ ശക്തി ഇതാണ്: അവൻ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന സമയത്ത്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മഹായാഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ രാജാവ്, ദൈവീയ രഥത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു. ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, ദുഃഖത്തിൽ, വാണിജ്യത്തിലോ വസ്തുക്കൾ വിൽക്കലിലോ, അല്ലെങ്കിൽ വാൾ ഉപയോഗിച്ചോ ജീവിക്കാം; പക്ഷേ, കുതിരയുടെ ജീവിതം പോലുള്ളത് സ്വീകരിക്കരുത്. ഒരു ക്ഷത്രിയൻ, ദുഃഖത്തിൽ, വൈശ്യന്റെ ജോലി ചെയ്യാം, വേട്ടയാടാം, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ പ്രവർത്തി ചെയ്യാം; പക്ഷേ, കുതിരയുടെ ജീവിതം പോലുള്ളത് സ്വീകരിക്കരുത്. വൈശ്യൻ, ശൂദ്രന്റെ ജോലി സ്വീകരിക്കാം; ശൂദ്രൻ, ദാസ്യത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാം; എന്നാൽ, ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ, അപകീർത്തിയുള്ള തൊഴിൽ തേടരുത്. വേദപഠനം, പിതൃ-ദേവതാരാധന, ദാനം, ലഭ്യമായ അന്നം—ഇതിലൂടെ ദൈവങ്ങളെ, സന്യാസിമാരെ, പിതൃകൾ, ജീവികൾ—എല്ലാം എന്റെ രൂപങ്ങൾ—ദിവസംദിവസം ആരാധിക്കണം. അന്യായം ചെയ്യാതെ, ലഭിച്ച സമ്പത്ത്, അർഹമായവരെ പോഷിപ്പിക്കണം, യാഗങ്ങൾ നടത്തണം, എല്ലായ്പ്പോഴും നീതിയോടെ. കുടുംബത്തിൽ അർപ്പിതനാവരുത്; ഗൃഹസ്ഥനായി ഉണ്ടായാലും അശ്രദ്ധയാകരുത്; ബുദ്ധിമാന്മാർ നശ്വരതയെ, കാണാത്തതും, അപ്രത്യക്ഷമായതും, കഴിഞ്ഞതുപോലെ കാണുന്നു. പുത്രന്മാരും ഭാര്യയും ബന്ധുക്കളും യാത്രക്കാരുടെ കൂടിയാണു; അവർ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വിടുന്നു, സ്വപ്നം ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് വിടുന്നതുപോലെ. ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന മോചിതൻ, ഗൃഹത്തിൽ അതിഥിയായി വസിക്കുന്നു; ബന്ധനമില്ല, മമതയും അഹങ്കാരവും ഇല്ല. ഭക്തിയോടെ, ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം എന്റെ വേണ്ടി മാത്രം അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, വീട്ടിൽ തുടരാം, വനത്തിലേക്കു പോകാം, അല്ലെങ്കിൽ മക്കളുള്ളവൻ സന്ന്യാസമെടുത്ത് ഭിക്ഷാടനത്തിലേക്കു പോകാം. പക്ഷേ, വീട്ടിൽ മനം അർപ്പിച്ചവൻ, മക്കളും സമ്പത്തും സ്ത്രീകളോടു മോഹിതനായവൻ, ദുഃഖത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നവൻ, "എന്റെത്, ഞാൻ" എന്ന ചിന്തയിൽ ബന്ധിതനാണ്. "അയ്യോ, എന്റെ വയോധിക മാതാപിതാക്കൾ, ഭാര്യ, എന്റെ ചെറുപ്രായം മക്കൾ—എനിക്ക് ഇല്ലാതെ അവർ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?" ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ ബന്ധിതനായവന്റെ ഹൃദയം, ചിന്തയിൽ അകപ്പെട്ട്, നിരന്തരം അസന്തുഷ്ടനായി, മരിച്ചാൽ, ആഴത്തിലുള്ള അന്ധകാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: അശ്വത്താമന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് ദഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, മാതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടാതിരുന്നവൻ, അത്ഭുതകരമായ കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ രക്ഷപ്പെട്ടു. ബ്രാഹ്മണന്റെ ക്രോധത്തിൽ ജനിച്ച തക്ഷകന്റെ വിഷം കൊണ്ട് ജീവൻ ഭീഷണിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും, മരണവേദനയിൽ ആശയഭ്രാന്തനാകാതിരുന്നതാണ്; അവന്റെ മനസ്സ് ഭഗവാനിലേക്ക് അർപ്പിതമായിരുന്നു. സകലബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ജയിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥയെ മനസ്സിലാക്കി, വ്യാസന്റെ ശിഷ്യൻ ഗംഗയിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഭഗവാന്റെ മഹത്വം നിറഞ്ഞ കഥകളിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവർക്കു, മരണസമയത്തിലും ആശയഭ്രാന്തി ഇല്ല; അവർ അവന്റെ പാദങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു. അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ ഭൂമിയെ ഭരിക്കുന്നതുവരെ, കലി എവിടെയും സാന്നിധ്യമുണ്ടെങ്കിലും, അതിനെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല. ഭഗവാൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വിട്ടു പോയ അതേ ദിവസം, അതേ സമയത്ത്, അധർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടമായ കലി അവിടെയെത്തി. രാജാവ് കളിയെ ദ്വേഷിക്കുന്നില്ല; പൂക്കൾക്ക് തേനെടുക്കുന്ന തേനീച്ചപോലെ, കളിയിൽ നിന്ന് അവൻ ഗുണം എടുക്കുന്നു; അവനു ഫലങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർക്ക് ആകില്ല. കളി, ദുർബലരോട് ധൈര്യത്തോടെ, ശക്തരോട് ഭയത്തോടെ പെരുമാറുന്നു; ബോധമുള്ളവനും ഭയമില്ലാത്തവനും കളിക്ക് എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും? അശ്രദ്ധരോടു കളി, മനുഷ്യരോടു യാനയുള്ള ഓടുപോലെ, ചലിക്കുന്നു.