ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

നാഗസ്ത്രീകൾ കാളിയനോട് ബഹുമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നീയോ, നമ്മുടെ ദാസികൾ എന്തു ചെയ്യണം എന്ന് ആജ്ഞാപിക്കുക, ഞങ്ങൾ വിശ്വാസത്തോടെ അതു നിർവഹിക്കും; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് ഭയത്തിൽനിന്ന് മോചനം നൽകും." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, കാളിയയുടെ ഭാര്യകൾ കൃഷ്ണനെ പ്രശംസിച്ചപ്പോൾ, കാളിയൻ, തല പൊട്ടിയതോടെ, കൃഷ്ണന്റെ കാലിൽ ചിതറിയ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി. കാളിയൻ വീണ്ടും ശ്വാസം പിടിച്ചു, ബോധം വീണ്ടെടുത്തു. അവൻ ദുർബലനായി, വിഷമത്തോടെ, കൃഷ്ണനെ നോക്കി, കൈകൾ കൂപ്പി പറഞ്ഞു: "നാം ജന്മത്താൽ ദുഷ്ടരാണ്, അന്ധകാരത്തിലും ദീർഘകാലം ക്രോധത്തിലും ആഴപ്പെട്ടതാണ് ഞങ്ങളുടെ സ്വഭാവം. ഈ സ്വഭാവം ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്; എല്ലാ ജീവികളിലും കാണുന്ന മിഥ്യാഗ്രഹമാണ് അതിന്റെ മൂലകാരണമായത്. ഈ സൃഷ്ടിയെ, ഭഗവൻ, നീ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്; അതിലെ ഗുണങ്ങൾ, സ്വഭാവങ്ങൾ, ശക്തികൾ, രൂപങ്ങൾ, വിത്തുകൾ, പ്രവണതകൾ എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. അതിനിടെ, ഞങ്ങൾ നാഗങ്ങൾ ക്രോധം നിറഞ്ഞവരായി ജനിക്കുന്നു; നിന്റെ മായയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നറിയില്ല, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ അതിൽ പൂർണ്ണമായും മയങ്ങുകയാണ്. നീ ഈ സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമാണ്, സർവ്വജ്ഞനാണ്, ലോകത്തിന്റെ നാഥനാണ്; ദയയോ ശിക്ഷയോ നൽകാൻ നീ തീരുമാനിക്കേണ്ടത് ഞങ്ങളുടെ മേൽ തന്നെയാണ്." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: കാളിയയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട കൃഷ്ണൻ, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവനോട് പറഞ്ഞു: "നീ ഈ നദിയിൽ തുടരാൻ പാടില്ല; ഉടൻ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുക. ഈ നദി പശുക്കൾക്കും മനുഷ്യർക്കും, നിന്റെ കുടുംബത്തിനും, കുട്ടികൾക്കും, ഭാര്യകൾക്കും ആസ്വദിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുക്കുക." "മനുഷ്യരിൽ ആരെങ്കിലും ഈ ഉപദേശം ഓർത്ത്, പ്രഭാതവും സന്ധ്യയും ജപിച്ചാൽ, നീയാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഇവിടെ ഞാൻ കളിച്ച സ്ഥലത്ത് കുളിച്ച്, ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ജലാർപ്പണം നടത്തി, ഉപവാസം നടത്തി, എന്നെ സ്മരിച്ച് പൂജ ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിതനാകും." "നീ രാമണക ദ്വീപ് ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ തടാകത്തിൽ അഭയം തേടിയപ്പോൾ, സൂപർണ്ണൻ നിന്നെ ഭയപ്പെട്ട് തിന്നുകയില്ല; കാരണം, നീ എന്റെ പാദമുദ്ര ധരിക്കുന്നു." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ കാളിയയെ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കൃഷ്ണന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ട്, കാളിയയുടെ ഭാര്യകൾ സന്തോഷത്തോടും ആദരത്തോടും കൂടി കൃഷ്ണനെ പൂജിച്ചു. അവർ ദൈവീയ വസ്ത്രങ്ങൾ, പുഷ്പമാലകൾ, വിലപ്പെട്ട രത്നങ്ങൾ, അലങ്കാരങ്ങൾ, സുഗന്ധിത ഉണക്കങ്ങൾ, വലിയ താമരമാല എന്നിവ കൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ ആദരിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ, ഗരുഡധ്വജനായ കൃഷ്ണനെ പൂജിച്ച്, അവർ ചുറ്റി നടന്നു, വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു. കാളിയൻ, ഭാര്യകളും സുഹൃത്തുക്കളും, മക്കളും കൂട്ടിരിച്ച് സമുദ്രത്തിലെ ദ്വീപിലേക്ക് പോയി. ആ സമയത്ത്, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച കൃഷ്ണന്റെ കൃപകൊണ്ട് യമുനയിൽ വിഷം ഇല്ലാതായി. കാളിയൻ, ദ്വാദശാക്ഷര മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ധൂപം, സുഗന്ധം, മറ്റും കൊണ്ടു കൃഷ്ണനെ പൂജിച്ചു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, രാജാവ് ഒരു പശുവിനെയും കാളയെയും, നിർവലമായവരായി, ഒരു ചുണ്ടൻ കൈയിൽ ദണ്ടം പിടിച്ച്, രാജകീയതയ്ക്ക് കളങ്കമായവനെ, അവരെ അടിക്കുന്നതും, അവശരായി കാണുന്നതും കണ്ടു. കാളയൻ, താമരത്തണ്ടിനേക്കാൾ വെളുപ്പുള്ളവൻ, ഭയത്തിൽ മൂത്രം ചോർന്നതുപോലെ വിറച്ചു, ഒരേ കാൽ മാത്രം നിലത്തു, ചുണ്ടന്റെ അടികളാൽ ദുർബലനായി. പശു, ഒരിക്കൽ ചൂടുള്ള പാൽ നൽകിയവൾ, ഇപ്പോൾ വിഷമത്താൽ, ചുണ്ടന്റെ കാലിനാൽ അതിക്രമമായി അടിയ്ക്കപ്പെട്ട്, കன்றിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, കണ്ണിൽ കണ്ണീർ, ക്ഷീണിതയായി, പുല്ലിനായി ആഗ്രഹിച്ചു. സുവർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച രഥത്തിൽ, ഇടിമുഴക്കമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, ബാണം ഉയർത്തി, രാജാവ് അവരോട് ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്, എന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഈ ലോകത്ത്, ദുർബലരെ അന്യായമായി ഉപദ്രവിക്കുന്നതെന്ത്? രാജാവിനെപ്പോലെയാണ് നീയെങ്കിലും, പ്രവൃത്തികൾ നടൻപോലെയാണ്, ദ്വിജാതിയല്ല." "നീ, നിർദോഷികളെ രഹസ്യത്തിൽ ആക്രമിക്കുന്നവൻ, കൊല ചെയ്യപ്പെടാൻ അർഹൻ, ഇപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ദൂരത്ത് പോയതും ഗാണ്ഡീവധാരിയുമൊപ്പം പോയതും കൊണ്ടാണ്." "അല്ലെങ്കിൽ, താമരത്തണ്ടിനേക്കാൾ വെളുപ്പുള്ള, കാൽ കുറവായി നടക്കുന്നതും, ദൈവം കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ദു:ഖം വരുത്തുന്നതുമാണ്?" "കൌരവർ രാജാക്കന്മാർ ഭൂമിയെ ശക്തമായ കൈകളിൽ അണയിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, ദു:ഖം ജീവികൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്നതിന് കാരണം നീ മാത്രമാണ്." "സുരഭിയുടെ മകളായ പശുവേ, ദു:ഖിക്കരുത്; ചുണ്ടനെ കാണുന്ന ഭയം നീക്കുക. അമ്മേ, കരയരുത്; ഭദ്രം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഞാൻ ദുഷ്ടരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനാണ്." "രാജാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ എല്ലാ പ്രജകളും ദുഷ്ടരാലും സദ്ഭാവമുള്ളവരാലും ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ മദിരാവസ്ഥയിലുള്ള ഭരണാധികാരി തൻറെ പ്രശസ്തിയും ആയുസും ഭാഗ്യവും മാർഗ്ഗവും നഷ്ടപ്പെടുന്നു." "രാജാക്കന്മാരുടെ പരമധർമ്മം ദു:ഖിതരെ സംരക്ഷിക്കുകയും, അവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ്. അതിനാൽ, ഈ ജീവികളിൽ ഏറ്റവും ദുഷ്ടനായ ശത്രുവിനെ ഞാൻ കൊല്ലും." "നാലുകാലുള്ളവളായ, സുന്ദരിയായ, സുരഭിയുടെ മകളേ, നിന്റെ മൂന്നു കാലുകൾ ആരാണ് വെട്ടിയതെന്ന് പറയൂ; കൃഷ്ണനെ അനുസരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ രാജ്യങ്ങളിൽ അത്തരം ദുഷ്ടർ ഉണ്ടാകരുത്." "കാളയേ, ഭദ്രം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ, നിർദോഷരായവരെ ദു:ഖിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ കാരണത്തെ, പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരുടെ പ്രശസ്തിയെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നതെന്തെന്ന് പറയൂ." "നിർദോഷികളെ ദു:ഖിപ്പിക്കുകയും, എല്ലായിടത്തും ഭയം വിതറുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ്, സദ്ഭാവമുള്ളവരുടെ ക്ഷേമം ദുഷ്ടരെ ശാന്തമാക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഉറപ്പുള്ളത്." "ജീവികളിൽ നിർദോഷനായിട്ടും, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പാപം ചെയ്യുന്നവന്റെ കൈ ഞാൻ നേരിട്ട് പിടിക്കും, അവൻ മരണശീലനായിട്ടും, കങ്കണധാരിയായിട്ടും." "രാജാവിന്, തൻറെ ധർമ്മം പാലിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരെ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി ഭരിക്കുകയും, ദു:ഖത്തിൽ പാതയിൽ നിന്ന് തെറ്റിക്കരുത്." കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ധർമ്മം പറഞ്ഞു: "പാണ്ഡു പുത്രാ, ദു:ഖിതരെ സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്കുള്ള വാക്കുകൾ നിനക്ക് യോജിക്കുന്നു; കൃഷ്ണൻ ദൂതനും നേതാവും ആയതും, നിങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്." "നാം ദു:ഖത്തിന്റെ വിത്തുകൾ കൈവശമില്ല; വാക്കുകളുടെ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ മയങ്ങുന്നു; ആ വ്യക്തിയെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല." "ചിലർ, തർകത്തിൽ സ്വയം ആത്മാവാണെന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ വിധിയാണെന്ന്, ചിലർ കർമ്മമാണെന്ന്, മറ്റു ചിലർ പ്രകൃതിയാണെന്ന്." "ചിലർക്കു, അതിന്റെ ഫലവും വിവരണവും അതിക്രമമായിരിക്കുന്നു; രാജശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ വിവേകപ്രകാരം ഇതിനെ വിലയിരുത്തുക." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ധർമ്മം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ചിന്തയിൽ മുഴുകിയ രാജാവ്, വിഷമം പ്രകടിപ്പിച്ച്, കാളയോട് പറഞ്ഞു: "നീ ധർമ്മത്തെ പറയുന്നു, ധർമ്മം അറിയുന്നവനാണ്, കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ധർമ്മം തന്നെയാണ്; എവിടെയും അധർമ്മം നടക്കുമ്പോൾ, വിവരിക്കുന്നവനും പങ്കാളിയാണ്." "അല്ലെങ്കിൽ, ദൈവമായ മായയുടെ ഗതിയ്‌ക്കു ജീവികളുടെ മനസ്സും വാക്കും എത്തില്ല; ഇതാണ് ഉറപ്പുള്ളത്." "തപസ്, ശുചിത്വം, കരുണ, സത്യം—ഇവയാണ് സത്യയുഗത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന കാലുകൾ; അവയിൽ മൂന്നു നീയുടെയെല്ലാം അഹങ്കാരവും ആസക്തിയും മദവും കൊണ്ട് തകർന്നിരിക്കുന്നു.