ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പരമപവിത്രനായ കൃഷ്ണനെ അഭിവാദ്യത്തോടെ പുകഴ്ത്തി, സർപ്പഭാര്യമാർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ വഴികൾ അറിയുന്നവൻ, സർവതെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നവൻ, അവ്യക്തവും വ്യക്തവുമായ രൂപങ്ങൾക്കുടമയുള്ളവൻ, സാക്ഷിയും കാരണമുമാകുന്നവൻ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ഭഗവാനേ, ഗുണങ്ങളിൽ അകപ്പെടാതെ നിന്നാലും, ലോകത്തിന്റെ ഉത്പത്തി, നിലനിൽപ്പ്, ലയം എന്നിവയിലൊക്കെയും നീയാണു മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നത്. കാലശക്തിയെ നിലനിര്‍ത്തുകയും, ജിവികളിൽ വിവിധ സ്വഭാവങ്ങൾ ഉണർത്തുകയും, അക്ഷയമായ കാഴ്ച്ചകൊണ്ട് അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ത്രീലോകങ്ങളിലുമുള്ള ഈ ശരീരങ്ങൾ—ശാന്തമായവയും, അശാന്തമായവയും, മായയാൽ ജനിച്ചവയും—നിനക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവയാണ്, ഇന്ദ്രവംശജനായ ഭഗവാനേ. പ്രത്യേകിച്ച് ശാന്തസ്വഭാവമുള്ളവർ നിനക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം, കാരണം ഇപ്പോൾ നീ ധർമ്മം നിലനിർത്തുവാൻ ഉത്സാഹത്തോടെ സത്പുരുഷന്മാരെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ കീഴിൽ പാപം ചെയ്തവന്റെ ഒരു കുറ്റം പോലും ക്ഷമിക്കേണ്ടതാണ്; അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നു പിഴച്ചു പോയവരെ നീ മനസ്സിൽ ശാന്തതയോടെ ക്ഷമിക്കണം. ദയവായി ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്കണമേ, ഭഗവാനേ. ഈ സർപ്പൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്. ഞങ്ങൾ സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവ് ജീവനാണ്; ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരുമാണ്, കരുണാർഹരുമാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താവിനെ ഞങ്ങള്ക്ക് തിരികെ നൽകണമേ. ഞങ്ങൾ സേവികമാർ ചെയ്യേണ്ടത് എന്തെന്ന് കല്പിക്കണം; വിശ്വാസത്തോടെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവർക്ക് ഭയമൊന്നുമില്ല. ഇങ്ങനെ സർപ്പഭാര്യമാർ പുകഴ്ത്തിയപ്പോൾ, അചേതനനായി കിടന്ന സർപ്പനെ കൃഷ്ണൻ തന്റെ പാദദണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. അവൻ ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, ദുർബലനായി ശ്വാസം മുട്ടികൊണ്ട്, ഹരിയെ നോക്കി, കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ ജന്മത്തിൽ തന്നെ ദുഷ്ടരാണ്, അന്ധകാരത്തിലും ദീർഘകാലം പിണങ്ങിയ കോപത്തിലും മൂടപ്പെട്ടവരാണ്. ഈ സ്വഭാവം ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്, കാരണം എല്ലാ ജിവികളിലും ഇതൊരു ഭ്രമമാണ്. ഭഗവാനേ, ഈ വിശ്വം ഗുണങ്ങൾ വിഭജിച്ച് നീ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിലെ വിവിധ സ്വഭാവങ്ങളും ശക്തികളും ശക്ത്യാദികളും രൂപങ്ങളും വിത്തുകളും പ്രവൃത്തികളും എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഞങ്ങൾ സർപ്പന്മാർക്ക് കഠിനമായ കോപം സ്വഭാവമായി ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മായയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും? ഞങ്ങൾ തന്നെ അതിൽ മയങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ! നീയാണു സർവ്വകാരണമെല്ലാം, സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വലോകനാഥനും. ദയയോ ശിക്ഷയോ നൽകാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളോട് ചെയ്യുക. ഇങ്ങനെ കാളിയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട കൃഷ്ണൻ, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച ഭഗവാൻ, പറഞ്ഞു: "സർപ്പനേ, നീ ഇവിടെ തുടരരുത്. ഉടൻ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോ. ഈ നദി പശുക്കൾക്കും മനുഷ്യർക്കും, നിന്റെ കുടുംബത്തിനും ഭാര്യകൾക്കും സന്താനങ്ങൾക്കും ആസ്വദിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുക്കണം. മനുഷ്യരിൽ ആരെങ്കിലും എന്റെ ഈ കല്പന ഓർത്തു പ്രഭാതസന്ധ്യയിലും സായഞ്ജയിലും ജപിച്ചാൽ, നിന്നിൽനിന്ന് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഞാൻ കളിച്ച ഈ സ്ഥലത്ത് ആരെങ്കിലും സ്നാനവും ദേവതാദികൾക്ക് അർഘ്യവും സമർപ്പിച്ച്, ഉപവാസം പാലിച്ച്, എന്നെ ഓർത്തു ഉപാസന ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും. നീ രാമണകദ്വീപ് ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ തടാകത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു. സൂപർണ്ണൻ നിന്നെ ഭയന്ന് തിന്നില്ല; കാരണം നീ എന്റെ പാദചിഹ്നം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു." കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതകരമായ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് സർപ്പഭാര്യമാർ സന്തോഷത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയും കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചു. ദൈവിക വസ്ത്രങ്ങളും ഹാരങ്ങളും രത്നാഭരണങ്ങളും സുഗന്ധതൈലങ്ങളും വലിയ കമലപുഷ്പമാലയും അർപ്പിച്ചു. സർവ്വലോകനാഥനായ കൃഷ്ണനെ വണങ്ങി, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു സ്തുതിച്ചു. സർപ്പൻ ഭാര്യകളും മക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും കൂട്ടത്തോടെ സമുദ്രദ്വീപിലേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ യമുനാ നദി കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ വിഷരഹിതമായി. അവൻ ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച് ധൂപവും സുഗന്ധങ്ങളും മറ്റും അർപ്പിച്ച് കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചു. അപ്പോൾ, സുതൻ പറയുന്നു: അവിടെയായിരുന്നു രാജാവായ പരീക്ഷിത് ഒരു പശുവിനെയും ഒരു കാളയെയും അവശരായി അടിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടത്. ഒരു ചുണ്ടവംശജൻ കൈയിൽ വടികൊണ്ട് അവരെ ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുന്നതും, അതു രാജവംശത്തിന് അപമാനമാണെന്നതും അവൻ കണ്ടു. കാള, കമലദണ്ടംപോലെ വെളുപ്പുള്ളവൻ, ഭയത്താൽ വിറങ്ങലിച്ച് മൂത്രം ചൊരിയുന്നപോലെയും, ഒരു കാലിൽ മാത്രം നില്ക്കയും, ചുണ്ടന്റെ അടികളാൽ ക്ഷീണിച്ചും കവിണ്ടും നിന്നു. പശു—പണ്ടു ഉഷ്ണമായ പാൽ നൽകുന്നവളായിരുന്നു—ഇപ്പോൾ ദുഃഖിതയായി, ചുണ്ടന്റെ പാദപ്രഹാരങ്ങളിൽ ക്ഷീണിച്ചു, കன்றിനെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞു, കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീർ, ക്ഷീണിച്ചു, പുല്ലിനായി ആഗ്രഹിച്ചു. സുവർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായ രഥത്തിൽ കയറി, ഗുരുതരമായ ഇടിമുഴക്കമേറിയ ശബ്ദത്തോടെയും ഉയർത്തിയ ധനുസ്സോടെയും രാജാവ് അവരോട് ചോദിച്ചു: "ആരും, എന്റെ ആധിപത്യത്തിൽ, ലോകത്തിൽ, നിർദയരായി ദുർബലരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് എങ്ങനെ നീ ചെയ്യുന്നു? നീ രാജാവെന്നു തോന്നുന്നു, പക്ഷേ പ്രവർത്തനം നടനുടേതുപോലെയാണ്, ദ്വിജാതിയുടേതല്ല. നീ, നിരപരാധികളെ രഹസ്യമായി ആക്രമിക്കുന്നവൻ, കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവനാണ്; കൃഷ്ണനും ഗാണ്ഡീവധാരിയായ അർജ്ജുനനും ദൂരേ പോയപ്പോൾ നിന്നെ ഞാൻ ശിക്ഷിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, കമലദണ്ഡംപോലെ വെളുപ്പുള്ളവൻ, കാലുകൾ കുറയുന്നവൻ, നീ ഒരു ദൈവം തന്നെയോ? കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ ദുഃഖം വിതറുന്നവനോ? കൌരവന്മാരുടെ ശക്തമായ കൈകൾ ഭൂമിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നപ്പോഴൊരിക്കലും ജീവികൾക്ക് ദുഃഖം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, നിന്നിലൂടെ മാത്രം അതുണ്ടായി. സുരഭിയുടെ മകളായ പശുവേ, നീ ദുഃഖിക്കേണ്ട, ചുണ്ടനെ ഭയക്കേണ്ട, അമ്മേ, കരയരുത്; നിനക്കു മംഗളം നേരുന്നു. ഞാൻ ദുഷ്ടന്മാരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ. ഒരു രാജാവിന്റെ രാജ്യത്ത് എല്ലാവരും—ദുഷ്ടരും സദ്ഗുണികളും—ദുഃഖിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ രാജാവിന് കീർത്തിയും ആയുസ്സും ഐശ്വര്യവും വഴിയും നഷ്ടമാകും. രാജാവിന്റെ പരമധർമ്മം പീഡിതരെ സംരക്ഷിക്കുകയും പീഡകരെ ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. അതിനാൽ, ഈ ജീവികളുടെ ശത്രുവായ ഏറ്റവും ദുഷ്ടനായവനെ ഞാൻ കൊല്ലും. സുരഭിയുടെ മകളേ, നിന്റെ മൂന്നു കാലുകൾ ആരാണ് വെട്ടിയത്? കൃഷ്ണനെ അനുഗമിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ രാജ്യത്ത് നിനക്കുപോലുള്ളവർക്കു ദുർദശയുണ്ടാകരുത്. കാളേ, നിനക്കു മംഗളം നേരുന്നു, നിരപരാധികളെ ദുഷ്പ്രഭാവത്തിൽ ആക്കിയവൻ ആരാണെന്ന് എനിക്ക് പറയൂ; പൃഥാപുത്രന്മാരുടെ കീർത്തിയെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നവൻ ആരാണെന്ന് പറയൂ. നിരപരാധികളെ ഉപദ്രവിക്കുകയും എല്ലാ ദിശയിലും ഭയം വിതറുകയും ചെയ്യുന്നവനെ ശമിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ സജ്ജനങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകൂ. ജീവികളിൽ നിരപരാധിയായവൻ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പാപം ചെയ്യുന്നവനെ ഞാൻ നേരിട്ട് പിടിക്കും—even if he is mortal and wears a bracelet. രാജാവിന് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മം സ്വധർമ്മം പാലിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരെ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി ഭരിക്കുകയും, പ്രതിസന്ധിയിലും വഴിതിരിവിലുമുൽക്കൊണ്ടു വഴിമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. അപ്പോൾ ധർമ്മം这样 പറഞ്ഞു: "പാണ്ഡുപുത്രാ, നിന്റെ വാക്കുകൾ പീഡിതർക്കു അഭയം നൽകുന്നവർക്കു യോജിച്ചവയാണ്; ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ദൂതനായി, നേതാവായി നിന്നെ അനുഗമിച്ചത് നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്. ഞങ്ങൾക്കു ദു:ഖത്തിന്റെ വിത്തുകളില്ല; നാം വാചാഭേദങ്ങളിൽ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു, ആ വ്യക്തിയെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. ചിലർ തർക്കശാസ്ത്രം ധരിച്ച് ആത്മാവാണ് ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ വിധിയാണെന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ കർമ്മം, മറ്റുചിലർ പ്രകൃതിയേ അദ്ധിപതിയെന്നു പറയുന്നു.