ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കുറഞ്ഞ സമയം, ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യവും യദു വംശത്തിന്റെ അവസാനം അറിയുമ്പോൾ, മഹാബലശാലിയായ അർജുനൻ തന്റെ മനസ്സിൽ കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പാടിയ ജ്ഞാനത്തെ ഓർത്ത്, കാലം, വിധി, മായ എന്നിവയുടെ അന്ധകാരം ജയിച്ചു. അർജുനൻ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ബ്രഹ്മനിലയിലേക്കു എത്തി, ദ്വൈത സംശയങ്ങൾ മുഴുവൻ അകറ്റി, പ്രകൃതിയുടെ ഗുണങ്ങൾക്ക് അതീതനായി, ശരീരബോധം ഇല്ലാതാക്കി, ജന്മമരണ ചക്രത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനായി. യുധിഷ്ഠിരൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനം കൊണ്ടു, യദു വംശത്തിന്റെ അവസാനം, കൃഷ്ണന്റെ തിരോധാനവും കേട്ടപ്പോൾ, ഉന്നത പഥത്തിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. പൃഥയും, അർജുനനിൽ നിന്ന് യദു വംശത്തിന്റെ നാശവും കൃഷ്ണന്റെ തിരോധാനവും കേട്ട്, മനസ്സിൽ പരമാത്മാവിൽ ഭക്തിയെ സ്ഥാപിച്ച്, ജന്മമരണ ചക്രത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി. ഭൂഭാരത്തെ നീക്കിയ, അജനായ ഭഗവാൻ, താനെടുത്ത ശരീരം ഒരു കുത്തിനാൽ മറ്റേ കുത്തിനെ നീക്കുന്നതുപോലെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഒരു നടൻ മീനിന്റെ രൂപം ഉൾപ്പെടെ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂഭാരനാശം ചെയ്ത ഭഗവാൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. മുകുന്ദൻ, അതിദൈവിക രൂപത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, അക്ഷണ ഭഗവാന്റെ തിരോധാനത്തിനൊപ്പം, കലി, അധർമ്മത്തിന്റെ കാരണമായ, ഉണർന്നില്ലാത്ത മനസ്സുകളിലേയ്ക്ക് പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരൻ, ബുദ്ധിമാനായ, കലി നഗരത്തിൽ, രാജ്യത്ത്, വീട്ടിൽ, തനിൽ തന്നെ, കാമം, അശുദ്ധി, ദ്രോഹം എന്നിവ ആയി പ്രകടമായതും കണ്ടു, യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറായി. തന്റെ പൗത്രനായ പരീക്ഷിതിനെ, ഗംഗയുടെ തീരത്തുള്ള ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ, രാജാവായി സ്ഥാനമിട്ടു. മഥുരയിൽ, വജ്രയെ ശൂരസേനരുടെ തലവനായി സ്ഥാനമിട്ടു. യഥാവിധി, ഹോമം നടത്തി, അഗ്നി പാനം ചെയ്തു. അവിടെ, ബന്ധുക്കളും അനുയായികളും സമ്പത്തും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, അഹംഭാവവും സ്വാർത്ഥതയും ഇല്ലാതാക്കി, എല്ലാ ബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിച്ചു. വാക്ക് മനസ്സിലേക്ക്, മനസ്സ് പ്രാണത്തിൽ, മറ്റ് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിലേക്ക്, പുറപ്പെടുന്ന പ്രാണം മരണത്തിലേക്ക് സമർപ്പിച്ച്, ലയാവസ്ഥയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളെ പരസ്പരം ലയിപ്പിച്ച്, ഒറ്റതിലേക്ക്, അതിനുശേഷം ആത്മാവിലേക്ക്, ആത്മാവിനെ അക്ഷര ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് സമർപ്പിച്ചു. ചെറു വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ഉപവസനത്തിൽ, ജടയും തുറന്ന തലയും, ഭ്രാന്തൻ, ഉന്മാദി, ശൂന്യൻ പോലെ, യഥാർത്ഥ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തി. അനാസക്തനായി, കേൾക്കാതെ, വടക്കേ പഥത്തിലേക്ക്, മഹാത്മാക്കൾ ചെയ്തപോലെ, മനസ്സിൽ പരബ്രഹ്മത്തിൽ ധ്യാനിച്ച്, തിരികെ വരാതെ യാത്ര ചെയ്തു. അവന്റെ സഹോദരന്മാർ, ഉറച്ച മനസ്സോടെ, കലി ഭൂമിയെ ബാധിച്ചതും കണ്ടു, അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നു. അവർ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ആത്മാവിന്റെ പരമലക്ഷ്യത്തെ അറിയിച്ച്, മനസ്സു വൈകുണ്ഠനാഥന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിശ്ചലമായി സ്ഥാപിച്ചു. മനസ്സു നാരായണന്റെ പരമസ്ഥലത്തിൽ മാത്രം നിശ്ചലമായി സ്ഥാപിച്ചു, ശുദ്ധബുദ്ധിയോടെ, അചലഭക്തിയോടെ. ഇന്ദ്രിയസംബന്ധവും അശുദ്ധിയും ഉള്ളവർക്ക് ലഭിക്കാത്ത, ശുദ്ധാത്മാക്കൾക്ക് മാത്രം ലഭിക്കുന്ന അതിമഹത്തായ അവസ്ഥയിൽ അവർ എത്തി. വിദുരനും, പ്രഭാസയിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, മനസ്സു കൃഷ്ണനിൽ ലയിപ്പിച്ച്, പിതൃപിതാക്കളുമായി ഐക്യമായ്, തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തിൽ എത്തി. അപ്പോൾ, ദ്രൗപദിയും, ഭർത്താക്കളുടെ അനാസക്തി കണ്ടു, മനസ്സു വാസുദേവൻ, ഭഗവാനിൽ മാത്രം നിശ്ചലമായി സ്ഥാപിച്ച്, ആ അവസ്ഥയിൽ എത്തി. പാണ്ഡുവിന്റെ പ്രിയമക്കളുടെ യാത്രയുടെ ഈ കഥ, ശുദ്ധീകരണവും, മംഗളവും നൽകുന്ന ഈ കഥ, ആര് ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നു, ഹരിയിൽ ഭക്തിയും, സമ്പൂർണ്ണതയും നേടും. പിന്നെ, സൂതൻ പറഞ്ഞു: പരീക്ഷിത്, മഹാഭക്തൻ, ഭൂമിയെ അഗ്ര ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച്, വിദഗ്ധന്മാർ ഒരു ഉത്തമ ശിശുവിനെ നയിക്കുന്നപോലെ ഭരിച്ചു. അവൻ ഉത്തരയുടെ മകൾ ഇറാവതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു, അവരിൽ നിന്ന് ജനമേജയയുമായി നാല് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഗംഗയുടെ തീരത്ത്, ശരദ്വതൻ പുരോഹിതനായ്, മൂന്നു അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി, ദേവതകൾ പോലും ദർശനത്തിൽ വന്നിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ദിശാവിജയത്തിൽ, ധീരനായ രാജാവ്, രാജാവിന്റെ വേഷത്തിൽ, ശൂദ്രനായ കലി, പശുവിനെയും കാളയെയും കാലിൽ അടിക്കുന്നതും കണ്ടു, അവനെ പിടിച്ചു. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: രാജാവ് ദിശാവിജയത്തിൽ, കലിയെ പിടിച്ചതിന് കാരണമെന്താണ്? രാജാവിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ച ശൂദ്രൻ, പശുവിനെ കാലിൽ അടിച്ചത് ആരാണ്? ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ കഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ ദയവായി പറയുമോ? അല്ലെങ്കിൽ, ഭഗവാന്റെ പാദനേഹരസത്തിൽ തൃപ്തിയുള്ളവർക്കു, ഫലമില്ലാത്ത മറ്റു സംഭാഷണങ്ങൾ, ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നതല്ലാതെ എന്താണ്? സുമുഖനായോ, ചുരുങ്ങിയ ആയുസ് ഉള്ള, അമരത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കായി, യമൻ, മരണം, ശാമികമുനിയുടെ ആഹ്വാനത്തിൽ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. മരണം ഇവിടെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ആരും മരിക്കില്ല; അതുകൊണ്ട് മഹർഷികൾ യമനെ വിളിച്ചു. ഹരിയുടെ ലീലാരസം, മനുഷ്യലോകത്ത് പാനമാകട്ടെ! ഈ കാലത്ത്, ജനങ്ങൾ മന്ദഗതിയുള്ളവരും, മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവരും, ചുരുങ്ങിയ ആയുസ് ഉള്ളവരും; രാത്രികൾ ഉറക്കത്തിൽ, ദിവസങ്ങൾ വൃഥാ പ്രവർത്തനത്തിൽ കളയുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: കുരുവംശത്തിൽ പാർക്കുന്ന പരീക്ഷിത്, കലി തന്റെ രാജ്യത്ത് പ്രവേശിച്ചതെന്ന ദുഃസ്വരം കേട്ടപ്പോൾ, ധീരനായ അർച്ചർ ബാണം എടുത്തു. കറുത്ത കുതിരകൾ ചേർത്ത, സിംഹധ്വജമുള്ള, അലങ്കരിച്ച രഥത്തിൽ, ചാരോട്ടുകൾ, കുതിരകൾ, ആനകൾ, പടയാളികൾ എന്നിവയുമായി, ദിശകൾ കീഴടക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. ഭദ്രാശ്വ, കേതുമാല, ഭാരത, വടക്കൻ കുരു, കിംപുരുഷ എന്നിവയും മറ്റു പ്രദേശങ്ങളും കീഴടക്കി, അവരിൽ നിന്ന് കരം ശേഖരിച്ചു. നഗരങ്ങൾ, കാടുകൾ, ശുദ്ധജലമുള്ള നദികൾ, ദേവതകൾക്ക് സമാനമായ പുരുഷന്മാർ, മനോഹരമായ സ്ത്രീകൾ എന്നിവയെ കീഴടക്കി. ധനഞ്ജയൻ, അതിശയകരമായ, മുമ്പ് കാണാത്ത ഭവനങ്ങൾ, ദേവതകളെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകൾ എന്നിവ കണ്ടു. അവിടെയും മറ്റിടങ്ങളിലും, തന്റെ മഹത്വം, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന, പിതൃപിതാക്കളുടെ ഗാഥകൾ കേട്ടു. അശ്വത്താമന്റെ അഗ്നിയസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതും, വൃഷ്ണികൾക്കും പാണ്ഡവർക്കും ഇടയിലെ സൗഹൃദവും, കേശവനിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും കേട്ടു. അതിൽ അതീവ സന്തോഷം കൊണ്ടു, വിശാലമായ കണ്ണുകളോടെ, ധാരാളം ധനം, വസ്ത്രങ്ങൾ, മാലകൾ നൽകി. രാജാവ്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ, പാണ്ഡവരെ സ്നേഹത്തോടെ സേവിച്ചു—രഥശാരഥി, കൂട്ടുകാരൻ, സഹായി, ദൂതൻ, വീരാസനത്തിൽ പങ്കാളി, അനുയായിയായ്, പുകഴ്ത്തി, നമിച്ചു—ഇതിലൂടെ ലോകം വിഷ്ണുവിനെ വന്ദിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.