ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

സത്യാദി പതിനാറായിരം സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകൾ, ദൈവതകളെയും അതിജീവിച്ച സൗന്ദര്യവതികളായി, ഭഗവാന്റെ ചരണങ്ങളിൽ സേവനം ചെയ്യുന്നതാണ് അവരുടെ പ്രധാന കര്‍ത്തവ്യം. ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള അനുഗ്രഹങ്ങൾ അവർക്കും ലഭിച്ചു. യദുക്കുലത്തിലെ പ്രധാനഗണങ്ങൾ, അവരുടെ ശക്തമായ ഭുജശക്തിയിൽ അഭിമാനത്തോടെ, ഭയമില്ലാതെ, ദൈവങ്ങൾക്ക് പോലും യോജ്യമായ സുധർമാ സഭാമണ്ഡപത്തിലേക്ക് അവരുടെ കാലുകളിൽ ചവിട്ടി കടന്നു, ആ സഭാമണ്ഡപം തന്നെ അവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. അപ്പോൾ, പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, നീ രോഗമില്ലാതെ സുഖമായിരിക്കുന്നുവോ എന്ന് ചോദിച്ചു. നിന്റെ പ്രകാശം മങ്ങിപ്പോയതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. നീ എന്തെങ്കിലും ലഭിച്ചില്ലേയോ, അവഹേളിക്കപ്പെട്ടോ, ദീർഘകാലം അകന്ന് കഴിഞ്ഞോ? നിനക്ക് അപശകുനങ്ങൾ, ശബ്ദം മുതലായ മറ്റ് അലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായോ? ആവശ്യം കൊണ്ടു ഭിക്ഷാർത്ഥികൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതോ കൊടുക്കേണ്ടതോ നൽകാൻ നീ പരാജയപ്പെട്ടോ? ആശ്രയദാനിയായ നീ, ഒരു ബ്രാഹ്മണനെയോ, ബാലനെയോ, പശുവിനെയോ, വയോധികനെയോ, രോഗിയെയോ, സ്ത്രീയെയോ, ഏതെങ്കിലും ജീവിയെ ആശ്രയം തേടി വന്നപ്പോൾ നിരസിച്ചുവോ? നീ സമീപിക്കരുതാത്ത സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ, സമീപിക്കേണ്ടവളെ സമീപിക്കാതെ പോയോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയായവളെ അവഗണിച്ചോ? ഉത്തമമായോ അധമമായോ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവോ? വയോധികർക്കും ബാലർക്കും പങ്കിടേണ്ട ഭക്ഷണം നീ തനിക്കായി കഴിച്ചോ? നിനക്ക് അപമാനകരമായോ അതിരവിട്ടോ പ്രവർത്തനം ചെയ്തുവോ? പ്രിയവളേ, നിന്റെ ബന്ധുക്കളാൽ നിന്റെ മനസ്സിൽ ശൂന്യതയും നഷ്ടപ്പെട്ടതുമാണോ അനുഭവപ്പെടുന്നത്? അല്ലെങ്കിൽ നീ വേറേതെങ്കിലും വിചാരിക്കുന്നുവോ? അതല്ലെങ്കിൽ, ദുഃഖം ഒന്നുമില്ല. കൃഷ്ണന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ അവനോട് പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണാ, വേഗത്തിൽ വന്നതിനു സ്വാഗതം! ആരും ഇതുവരെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല; വരിക, നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ." അതിനുശേഷം ഹൃഷീകേശൻ, പുഞ്ചിരിയോടെ, കുട്ടികളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. പാമ്പിന്റെ തൊലി അവർക്കു കാണിച്ചുകൊണ്ട്, കാടിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. മയില്പീലികളും പുഷ്പങ്ങളും പുതിയ ഖനിജങ്ങളുമണിഞ്ഞ്, വയലുകളിൽ വേദിക്കുള്ള കഹളവും വാംശിയും മുഴങ്ങുമ്പോൾ, കാളകളെ പ്രശംസിച്ച്, മഹിമ പാടിക്കൊണ്ട്, ഗോപികകളുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ ആഹ്ലാദത്തോടെ നോക്കുമ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ ഗോപുരത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. "ഇന്ന് യശോദയും നന്ദനും ജനിച്ച കൃഷ്ണൻ മഹാപാമ്പിനെ വധിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടു," എന്നായിരുന്നു കുട്ടികൾ ഗ്രാമത്തിൽ പാടി നടന്നത്. അപ്പോൾ രാജാവ് ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണനേ, കൃഷ്ണന്റെ ജനനസമയത്ത്, മുമ്പ് പോലും അനുഭവിക്കാത്ത വാത്സല്യം, സ്വന്തം മക്കളിലേക്കും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തത് പോലും, എങ്ങനെയാണ് എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടായത്? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് സ്വയം തന്നെയാണ്; മക്കളും ധനവും മറ്റു ബന്ധങ്ങളും സ്വയം പ്രിയപ്പെട്ടതിനാലാണ് പ്രിയം. സ്വയം എന്നതിലേക്കുള്ള മമതയാണ് ശരീരധാരികൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും ശക്തമായത്; മക്കൾക്കും ധനത്തിനും വീടിനും മറ്റും അത്രയില്ല, കാരണം അവയെല്ലാം 'എന്റെത്' എന്ന ഭാവത്തിൽ മാത്രം പ്രിയം. ശരീരത്തെ തന്നെ ആത്മാവെന്നു കരുതുന്നവർക്കും ശരീരം അത്ര പ്രിയമല്ല; അതിനെ പിന്തുടരുന്ന ആത്മാവാണ് ഏറ്റവും പ്രിയം. ശരീരം 'എന്റെത്' എന്ന നിലയിൽ കാണുമ്പോഴും, അതിന് ആത്മാവിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യമില്ല; ശരീരം വൃദ്ധമായാലും ജീവിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ശക്തമാണ്. അതിനാൽ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് അവരുടെ ആത്മാവാണ്; അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ സഞ്ചരിച്ചും അചഞ്ചലമായും ഉള്ള ലോകം നിലനിൽക്കുന്നത്. കൃഷ്ണനാണ് ഈ ആത്മാവ്, എല്ലാ ആത്മാക്കളുടെയും ആത്മാവ്; ലോകക്ഷേമത്തിനായി സ്വമായയാൽ അവൻ ദേഹധാരിയായി ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ, അറിവുള്ളവർക്ക് കൃഷ്ണനാണ് ഈ ലോകത്തിലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ സത്യസ്വരൂപം; ഈ ഭഗവാന്റെ രൂപം ഒഴികെ മറ്റൊന്നുമില്ല. സകല വസ്തുക്കളുടെയും സാരത്വം സത്ത്വത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണ്; കൃഷ്ണനിലും അതുപോലെ. അതിൽ നിന്ന് വേറിട്ടതെന്തെങ്കിലും യാഥാർത്ഥ്യമല്ല. മുരാരിയുടെ കനിവുള്ള പാദങ്ങൾ എന്ന നൗകയിൽ അഭയം തേടുന്നവർക്കു, മഹാസാഗരമായ സംസാരദുഃഖം ഒരു പശുവിന്റെ കുരു പോലെ ചെറുതാകുന്നു; അതാണ് പരമലക്ഷ്യം, അതിൽ ദുഷ്പ്രാപ്തി ഒരിക്കലും വരില്ല. ഹരിയുടെ ബാല്യകാലത്തിലെ കൃത്യങ്ങളും ബാല്യത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ സംഭവങ്ങളും നീ ചോദിച്ചതിനനുസരിച്ച് ഞാൻ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മുരാരി സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ദുഷ്ടന്മാരെ സംഹരിച്ചും, വയലുകളിൽ കളിച്ചും, വെളിപ്പെട്ടതും മറഞ്ഞതുമായ രൂപങ്ങളാലും, ഭൂമിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയും ചെയ്ത ഈ ക്രിയകൾ കേട്ടു പാടുമ്പോൾ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടാം. അങ്ങനെ, ബാല്യത്തിൽ കുരുക്കളിൽ ഒളിച്ചും, പാലങ്ങൾ പണിതും, കുരങ്ങുപോലെ ചാടിയും, മറ്റു കളികളിലും പങ്കെടുത്തും, അവർ വ്രജയിൽ ബാല്യകാലം കഴിച്ചു. ഇതോടെ, കൃഷ്ണന്റെ സുഹൃത്ത്, അർജ്ജുനൻ, രാജകീയ സഹോദരനായ ധർമരാജാവിന്റെ ആഗ്രഹാനുസരണം, കൃഷ്ണവിരഹത്തിൽ വിഷണ്ണനായി, നിർഭാഗ്യത്താൽ നിർബന്ധിതനായി. അവന്റെ മുഖവും ഹൃദയവും വിഷാദത്തിൽ വാടിപ്പോയി, പ്രകാശം ഇല്ലാതായി; കൃഷ്ണനെ മാത്രം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ പോയി. വലിയ ശ്രമത്തോടെ ദുഃഖം നിയന്ത്രിച്ച്, കണ്ണുനീർ കൈകൊണ്ട് തുടച്ച്, കൃഷ്ണവിരഹത്തിൽ ആകുലനായി. സ്നേഹവും സൗഹൃദവും അടുപ്പവും ഓർത്ത്—അവന്റെ സർഥിയെന്ന നിലയിലും മറ്റും—അർജ്ജുനൻ, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ, തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ രാജാവോട് സംസാരിച്ചു. അർജ്ജുനൻ പറഞ്ഞു: "മഹാരാജാവേ, ഹരിയെന്ന എന്റെ ബന്ധുവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവൻ എന്നെ വഞ്ചിച്ചു; ദേവന്മാരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന എന്റെ ശക്തി അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തു. അവനിൽ നിന്ന് ഒരു നിമിഷം പോലും അകന്നാൽ ലോകം സന്തോഷരഹിതമായിരിക്കുന്നു; അവന്റെ മഹത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മരിച്ചവനുപോലെയാണ്. അവനിൽ അഭയം തേടിയാണ് ഞാൻ ദ്രുപദന്റെ സ്വയംവരത്തിൽ, അഭിമാനമുള്ള രാജാക്കന്മാർ ഒന്നിച്ചു കൂടിയപ്പോൾ, അവന്റെ ശക്തിയാൽ അവരെ ജയിച്ച്, മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ച്, ദ്രൗപദിയെ നേടിയതും. അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ അഗ്നിക്ക് ഖാണ്ഡവവനം നൽകി; ഇന്ദ്രനും സംഘവും ജയിച്ച്, മായയുടെ അത്ഭുതസഭാമണ്ഡപം നേടി; രാജാക്കന്മാർ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള കനികരം കൊണ്ടുവന്നു. നിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാരാജാവേ, ഭീമൻ, പത്തു ആയിരം യാനകളുടെ ശക്തിയുള്ള നിന്റെ അനിയൻ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരെ യാഗത്തിനായി ജയിച്ചു; അവർ കനികരം കൊണ്ടുവന്നു. നിന്റെ മഹായാഗത്തിൽ, രാജകീയാഭിഷേകത്തിന് അലങ്കരിച്ച ഭാര്യ, ചതിക്കാരന്മാരാൽ സഭയിൽ അപമാനിക്കപ്പെട്ടു; അവളുടെ കണ്ണുനീർ നിന്റെ പാദത്തിൽ വീണു, അവളുടെ മുടി അഴുകി, രക്ഷകരെ തോൽപ്പിച്ചതിനാൽ സ്ത്രീകൾക്കു വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു. വനംവസിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ദുർവാസാദികൾ നൽകിയ കഠിനമായ ദുരിതങ്ങൾ നേരിട്ടപ്പോൾ, ശത്രുക്കൾ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, പച്ചക്കറികൾ മാത്രം കഴിച്ച്, എല്ലാ മാർഗങ്ങളും അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ കൃപയാൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളും സംതൃപ്തരായി, ജലത്തിൽ പോലും അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് നമ്മളെ രക്ഷിച്ചു. നിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാദേവൻ ത്രിശൂലവും സതിയും സഹിതം യുദ്ധത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, തന്റെ ആയുധം എനിക്ക് വിട്ടു; ഈ ശരീരത്താൽ തന്നെ ഞാൻ ഇന്ദ്രന്റെ മന്ദിരത്തിൽ മഹാസ്ഥാനം നേടി. അവിടെ ഞാൻ ആനന്ദിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ, എന്റെ ഇരുഭുജങ്ങൾ, ഗാണ്ഡീവം ചുമന്നവ, ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും തലവനായി അഭയം തേടിയപ്പോഴാണ്, ഇപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ മാറിയപ്പോൾ, ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ സാധാരണ മനുഷ്യനായി. അവന്റെ കൃപയാൽ, ബന്ധുവേ, ഞാൻ ഒറ്റരഥത്തിൽ കുരുസൈന്യത്തിന്റെ അപ്പാരമായ സമുദ്രം കടന്നു, മഹാവീര്യങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചു; ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ധനവും രത്നങ്ങളും വീണ്ടെടുത്തു, വജ്രകിരീടങ്ങൾ എടുത്തു. യുദ്ധത്തിൽ, ശ്രേഷ്ഠരഥങ്ങളുടെ വൃത്തത്തിൽ, ഭീഷ്മൻ, കർണ്ണൻ, ഗുരു, ശല്യൻ മുതലായവരുടെ നേരിൽ, അവൻ മുൻപിൽ നിന്നു; അവന്റെ കാഴ്ചയിൽ, എന്റെ ശത്രുക്കളുടെ ശക്തിയും മനസ്സും അവൻ കീഴടക്കി." ഇങ്ങനെയാണ് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും അനുഭവിച്ച ദുഃഖവും അനുരാഗവും, അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും, അതിജീവിച്ച അനുഭവങ്ങളും.