ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

സൂതാമുനി ഭാഗവതം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ധർമ്മരാജൻ തന്റെ സഹോദരനായ അർജുനനോട് സ്നേഹപൂർവം ചോദിച്ചു: "സുഷേന, ചാരുദേശ, ജാംബവതിയുടെ പുത്രനായ സാമ്ബ, കർഷ്ണികളുടെ പ്രധാനികളായ മറ്റു പലരും, അവരുടെ പുത്രന്മാരായ ഋഷഭാദികൾ—all അവരൊക്കെ സുഖമാണോ? ശൗരിയുടെ അനുയായികളായ ശ്രുതദേവ, ഉദ്ധവ, സുനന്ദ, നന്ദ, ശിരിഷാന്യ എന്നിവരും മറ്റ് സത്വത പ്രധാനികളും—all അവർ സുഖമാണോ?" "രാമനും കൃഷ്ണനും എന്നിങ്ങനെ ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾക്കു ആശ്രയിക്കുന്നവർ സുരക്ഷിതരാണോ? സ്നേഹബന്ധത്തിലായവർ നമ്മുടെ ക്ഷേമം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ? ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും ഭക്തന്മാരോടും സ്നേഹമുള്ള ഗോവിന്ദൻ സുധർമ നഗരത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ?" "ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും, ആ ആദി അനന്ത സുഹൃത്ത്—പുരുഷൻ—യദു വംശത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്നുണ്ടോ? യദുക്കൾ അവരുടെ നഗരത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ മഹാശൂരന്മാരെപ്പോലെ പരമാനന്ദത്തിൽ ക്രീഡിക്കുന്നു." "സത്യയും മറ്റുള്ള പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളും, ദിവ്യദേവികളെയും സൗന്ദര്യത്തിൽ ജയിച്ചവർ, കൃഷ്ണന്റെ പാദസേവനം എന്ന പ്രധാനധർമ്മം നിർവഹിച്ച്, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു യോജിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾക്കു ആശ്രയിക്കുന്ന യദു പ്രധാനികൾ, ഭയമില്ലാതെ, Sudharma സഭയിൽ—ദേവന്മാരുടെ യോഗ്യമായ സ്ഥലത്ത്—തങ്ങളുടെ കാലുകൾ കൊണ്ട് അതിനെ കൊണ്ടുവന്ന് പ്രവേശിക്കുന്നു." "പ്രിയമേ, നീ രോഗമില്ലാതെ തുടരുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ പ്രകാശം ക്ഷയിച്ചുപോലെ തോന്നുന്നു. എന്തെങ്കിലും ലഭിച്ചില്ലേ? അപമാനമുണ്ടായോ? ദീർഘകാലം അകന്നു കിടന്നോ? അനിഷ്ടമായ ശബ്ദങ്ങളോ മറ്റേതെങ്കിലും ദോഷങ്ങളോ നിനക്ക് ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആഗ്രഹത്തിൽ supplicants-നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു നൽകാൻ നീ പരാജയപ്പെട്ടോ?" "ശരണ്യനായ നീ, ഒരു ബ്രാഹ്മണനെയും, കുട്ടിയെയും, പശുവിനെയും, വയോധികനെയും, രോഗിയെയും, സ്ത്രീയെയും, ആരെയും ശരണം തേടിയപ്പോൾ നിരസിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നീ സമീപിക്കരുതാത്ത സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ സമീപിക്കേണ്ട സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയാക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ? ഉയർന്നതോ താഴ്ന്നതോ ആയ മാർഗങ്ങളിൽ പരാജയപ്പെട്ടോ?" "വയോധികരോടും കുട്ടികളോടും പങ്കിടേണ്ട ഭക്ഷണം നീ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നിന്ദ്യമായോ അതിക്രമമായോ പ്രവർത്തി ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? പ്രിയമേ, നിന്റെ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളാൽ ഹൃദയത്തിൽ ശൂന്യതയും ദാരിദ്ര്യവും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ നീ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, ദു:ഖമില്ല." കൃഷ്ണന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ അവനോട് പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണാ, നീ അതിവേഗം വന്നതിൽ സ്വാഗതം! ആരും ഒരു കഷണം പോലും കഴിച്ചിട്ടില്ല; ദയവായി ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ." അപ്പോൾ ഹൃശ്യികേശൻ, പുഞ്ചിരിയോടെ, കുട്ടികളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, അവർക്കു പാമ്പിന്റെ ത്വക്ക് കാണിച്ചു, കാടിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. കൃഷ്ണൻ മയില്പിറകുകളും പൂക്കളും പുതിയ ഖനിജങ്ങളും അണിഞ്ഞു, വംശിയും ശൃംഗവും കൊണ്ടുള്ള ഉത്സവത്തിൽ, കാളകൂട്ടങ്ങളെ പ്രശംസിച്ചു, പുണ്യകീര്‍ത്തി പാടിക്കൊണ്ട്, ഗോപികൾ അവനെ നോക്കി ഉത്സവം നടത്തി, കൃഷ്ണൻ ഗോപഗ്രാമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. "ഇന്ന് യശോദയും നന്ദനും പുത്ത്രനായ കൃഷ്ണൻ മഹാസർപ്പത്തെ വധിച്ചു; നാം അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു," എന്ന് കുട്ടികൾ ഗ്രാമത്തിൽ പാടിച്ചു. അപ്പോൾ രാജാവായ പരിചിതൻ ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണാ, കൃഷ്ണൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, മുമ്പ് അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും, സ്വന്തം സന്തതികളിലും, അങ്ങനെയൊരു മഹാ സ്നേഹം എങ്ങനെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, എല്ലാ ജീവികളിലും, ആത്മാവാണ് ഏറ്റവും പ്രിയം; കുട്ടികളും സമ്പത്തും മറ്റുള്ളവയും ആത്മാവിന്റെ കാരണമാണ് പ്രിയം. ശരീരധാരികൾക്കു സ്വന്തം ആത്മാവിൽ ഏറ്റവും വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്; പുത്രന്മാർ, സമ്പത്ത്, ഭവനം തുടങ്ങിയവയെ 'മൈൻ' എന്ന് കരുതുമ്പോഴും, ശരീരം അത്ര പ്രിയമല്ല." "ശരീരം 'മൈൻ' എന്നുള്ളത്, അതിനേക്കാൾ ആത്മാവാണ് പ്രിയം; ശരീരം വൃദ്ധമായാലും, ജീവിക്കാനുള്ള ആശയോരായിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എല്ലാ ജീവികളിലും, ആത്മാവാണ് ഏറ്റവും പ്രിയം; അതിന്റെ പേരിൽ തന്നെ ഈ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു. കൃഷ്ണനാണ് ഈ ആത്മാവു തന്നെ—സകല ആത്മാക്കളുടെയും ആത്മാവ്; ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി, തന്റെ മായയാൽ അവൻ ഈ ലോകത്ത് ശരീരധാരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു." "യഥാർത്ഥത്തിൽ, അറിയുന്നവർക്കു, കൃഷ്ണനാണ് ഇവിടെ ചലനവും അചലനവും; ആ ദൈവത്തിന്റെ രൂപം മുഴുവനും, ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല. എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെ അർത്ഥം സത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണ്; കൃഷ്ണനിലും അങ്ങനെ തന്നെ—അത് അല്ലാത്തത് യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്ന് എങ്ങനെ കരുതാം?" "മുരാരിയുടെ സ്നേഹമുള്ള പാദങ്ങൾ എന്ന വഞ്ചിയിൽ അഭയം തേടുന്നവർക്കു, അവന്റെ പവിത്രമായ മഹാകീര്‍ത്തിയാൽ, ഈ സാംസാരിക സമുദ്രം ഒരു കാളയുടെ കാൽപാദം പോലെയാണ്; ആ ഉന്നത ഗതി, ഒരുപോലും ദു:ഖം സ്പർശിക്കാത്തത്." "ഹരി തന്റെ ബാല്യത്തിൽ ചെയ്ത കാര്യങ്ങളും, ബാല്യത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായതും—all ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുരാരിയുടെ സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള ഈ പ്രവർത്തികൾ—ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കൽ, ഇടത്തിരിപ്പുകൾ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റൽ—ഇതൊക്കെ കേൾക്കുകയും പുകഴ്തുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും ലഭിക്കും." "അങ്ങനെ, ബാല്യത്തിൽ, ഒളിച്ചു കളിക്കൽ, പാലം നിർമ്മിക്കൽ, കുരങ്ങുപോലെ ചാടൽ തുടങ്ങിയവ കൊണ്ട്, അവർ വ്രജയിൽ ബാല്യകാലം കഴിച്ചു." ഇതിന്റെ ശേഷം, സൂതൻ പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണന്റെ സുഹൃത്തായ അർജുനൻ, രാജകീയ സഹോദരൻ മനസ്സിൽ അനേകം സംശയങ്ങളാൽ വിഷമിക്കുകയും, കൃഷ്ണനിൽ നിന്നു വേർപെടലിൽ പീഡിതനാവുകയും ചെയ്തു; അർജുനൻ നിർവികാരമായി കൃഷ്ണനെ മാത്രം ധ്യാനിച്ചു, മുഖവും ഹൃദയവും ദു:ഖത്തിൽ ഉണങ്ങിയതും, സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ നിന്നു." "വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ ദു:ഖം നിയന്ത്രിച്ച്, കൈകൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു, കൃഷ്ണന്റെ അഭാവത്തിൽ longing-ൽ overwhelmed ആയി. അവരുടെ സ്നേഹവും, അടുപ്പവും, ചാരിയോടുള്ള സേവനം മുതലായത് ഓർമ്മപ്പെടുത്തി, അർജുനൻ, കണ്ണുനിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു:" "ഹരിയെന്ന എന്റെ ബന്ധുവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവൻ എന്നെ വഞ്ചിച്ചു; അവൻ കൊണ്ടാണ് എന്റെ ശക്തി—even ദേവന്മാരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്—കഴിഞ്ഞുപോയത്. അവനിൽ നിന്നു ഒരു നിമിഷം പോലും വേർപെട്ടാൽ, ലോകം സന്തോഷരഹിതമാകുന്നു; അവന്റെ കീർത്തി ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, ഞാൻ മരിച്ചവനാണ്." "അവനിൽ അഭയം തേടിയതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ദ്രുപദന്റെ സ്വയംവരയിൽ, അഭിമാനമുള്ള രാജാക്കന്മാർ ഒത്തു കൂടിയപ്പോൾ, അവന്റെ ശക്തിയിൽ അവരെ ജയിച്ചു, മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചു, കൃഷ്ണയെ സ്വന്തമാക്കി. അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ഞാൻ ഖാണ്ഡവവനം അഗ്നിക്ക് കൊടുത്തു; ഇന്ദ്രനും സംഘവും ജയിച്ചു, മായയുടെ അത്ഭുത സഭ ലഭിച്ചു; രാജാക്കന്മാർ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നു യാഗത്തിന് tribute കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു." "നിന്റെ ശക്തിയിൽ, രാജാവേ, ഭീമൻ—നിന്റെ ഉത്തമ സഹോദരൻ—പത്തായിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ളവൻ—ഭൂവരന്മാരെ യാഗത്തിനായി ജയിച്ചു; ആ രാജാക്കന്മാർ യാഗത്തിന് tribute കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു." ഇങ്ങനെ, ഭാഗവതത്തിലെ ഈ ശ്രുതികൾ അനുസരിച്ച്, ധർമ്മരാജനും അർജുനനും അവരുടെ സ്നേഹവും ദു:ഖവും, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വവും, യദു വംശത്തിലെ സൗഭാഗ്യവും, ആത്മാവിന്റെ പ്രിയത്വവും, മുരാരിയുടെ ബാല്യക്രീഡകളും—all ഈ കഥയിൽ ഉണരുന്നു.