ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

യുദിഷ്ഠിരൻ, സഹോദരനായാരും, അനർത നഗരത്തിലെ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കൾ—മധു, ഭോജ, ദശാർഹ, ആഹുക, സാത്വത, അന്ധക, വൃഷ്ണി എന്നീ വംശങ്ങൾ—സുഖമായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ശൂരൻ, നമ്മുടെ മാതൃപിതാവ്, അവനും ഭാര്യയും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അനകദുണ്ടുഭി എന്ന മാമനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുഭായന്മാരും സുരക്ഷിതരാണ് എന്ന് അന്വേഷിച്ചു. ഏഴ് സഹോദരിമാർ, അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ, മറ്റു മാതൃമാമന്മാർ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ, മരുമക്കൾ—all led by Devaki—അവരൊക്കെ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. രാജാവ് ആഹുകയും, അവന്റെ ദുഷ്ട പുത്രനും ചെറുഭായനും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഹൃദികയും, അവന്റെ പുത്രൻ അക്രൂരനും, ജയന്തൻ, ഗദ, സരന എന്നിവരും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. ശത്രുജിത് മുതലായവരും സുരക്ഷിതരാണ് എന്ന് അന്വേഷിച്ചു. സാത്വതരുടെ അധിപൻ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. വൃഷ്ണികളുടെ മഹാരഥിയായ പ്രദ്യുമ്നൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന്, അനിരുദ്ധൻ വളരുകയും ഭാഗ്യവാനായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് അന്വേഷിച്ചു. സുഷേന, ചാരുദേശ, ജാംബവതിയുടെ പുത്രൻ സാമ്ബ, കർഷണികളുടെ പ്രധാനികളായ മറ്റു പുത്രന്മാർ, റിഷഭൻ മുതലായവർ—all are well, he asked. ശൗരി എന്ന കൃഷ്ണന്റെ അനുയായികൾ—ശ്രുതദേവ, ഉദ്ധവ, സുനന്ദ, നന്ദ, ശിരിഷാന്യ, മറ്റു സാത്വതർ—അവരും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് അന്വേഷിച്ചു. രാമനും കൃഷ്ണനും ആശ്രയിക്കുന്ന എല്ലാവരും സുരക്ഷിതരാണ് എന്ന്, സൗഹൃദം കൊണ്ടുള്ളവർ നമ്മുടെ ക്ഷേമം ഓർക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. സുധർമ്മ നഗരിയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും ഭക്തന്മാരോടും സ്നേഹമുള്ള ഗോവിന്ദൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും ആ ദൈവിക, അനന്ത സഖാവ്, യദു വംശത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ നിലനില്ക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. യദു വംശക്കാർ അവരുടെ നഗരത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, അവർ പരമാനന്ദത്തിൽ വീരന്മാരായി കളിക്കുന്നു. സത്യയും മറ്റ് പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളും, ദിവ്യദേവതകളെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ജയിച്ചവരായ, കൃഷ്ണന്റെ പാദസേവനം മുഖ്യധർമ്മമായി സ്വീകരിച്ച്, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കുള്ള അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. പ്രമുഖ യദു വംശക്കാർ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവർ, ഭയമില്ലാതെ സുധർമ്മാ സഭയിൽ, ദേവതകൾക്ക് യോജിച്ച, അവരുടെ കാലുകൾ കൊണ്ട് അതിനെ അവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന്, അതിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. യുദിഷ്ഠിരൻ പ്രിയമനോ, നീ രോഗമില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു. നിന്റെ പ്രഭയില്ലാതായതായി തോന്നുന്നു; നീ എന്തെങ്കിലും നേടാൻ കഴിയാതെ പോയോ, അപമാനിക്കപ്പെട്ടോ, ദീർഘകാലം അകന്ന് പോയോ എന്ന് ചോദിച്ചു. നിനക്ക് ശബ്ദം പോലുള്ള അശുഭം സംഭവിച്ചോ, ആഗ്രഹത്തിൽ യാചകര്ക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു നൽകാൻ കഴിയാതെ പോയോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അഭയം നൽകുന്നവനായി, ബ്രാഹ്മണൻ, കുട്ടി, പശു, വയോധികൻ, രോഗി, സ്ത്രീ, മറ്റാരെങ്കിലും അഭയം തേടിയപ്പോൾ നിരസിച്ചോ എന്ന് ചോദിച്ചു. നീ സമീപിക്കേണ്ട സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാരിയായവരെ സമീപിച്ചോ, ഉന്നതമായോ താഴ്ന്നവായോ വഴികളിൽ തോറ്റുപോയോ എന്ന് ചോദിച്ചു. മുതിർന്നവർക്കും കുട്ടികൾക്കും പങ്കിടേണ്ട ഭക്ഷണം നീ കഴിച്ചോ, നിന്റെ ശേഷിയ്ക്ക് അതീതമായ അങ്ങേയറ്റം ലജ്ജാവഹമായ പ്രവർത്തി ചെയ്തോ എന്ന് ചോദിച്ചു. പ്രിയമനോ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും ശൂന്യതയും നഷ്ടപ്പെട്ടതും അനുഭവപ്പെടുന്നു എന്ന് കുടുംബത്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നുവോ? ഇല്ലെങ്കിൽ, ദുഃഖം ഒന്നുമില്ല. സുഹൃത്തുക്കൾ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "നീ അതിവേഗം വന്നതിൽ സ്വാഗതം. ആരും ഒരു കഷണം പോലും കഴിച്ചിട്ടില്ല; വരിക, നല്ലവണ്ണം കഴിക്കൂ." ഹൃഷീകേശൻ, പുഞ്ചിരിയോടെ, കുട്ടികളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു; അവർക്കു പാമ്പിന്റെ ചർമ്മം കാണിച്ചു, കാട് വിട്ട് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. മയില്പക്ഷം, പൂക്കൾ, പുതിയ ധാതുക്കൾ കൊണ്ടു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വയലിലും കുരുവികൾക്കൊപ്പം, വംശിയും ശൃംഗവും കൊണ്ടുള്ള ഉത്സവം നിറഞ്ഞ, കാളകളെ പ്രശംസിക്കുകയും, ദിവ്യകീര്ത്തി പാടുകയും, ഗോപികളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവനെ ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ ഗോപുര ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. "ഇന്ന് യശോദയും നന്ദനും ആണ് കൃഷ്ണൻ, വലിയ പാമ്പിനെ കൊല്ലുകയും, നമ്മെ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തത്" എന്ന് കുട്ടികൾ ഗ്രാമത്തിൽ പാടി. അനന്തരം, രാജാവ് ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണൻ, കൃഷ്ണന്റെ ജനനത്തിൽ, മുമ്പ് അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പ്രേമം എങ്ങനെ എല്ലാവരിലും—including their own children—ഉദിച്ചുവെന്ന് വിശദീകരിക്കണം." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, എല്ലാ ജീവികളിലും സ്വയം തന്നെ ഏറ്റവും പ്രിയമാണ്; മറ്റു കുട്ടികൾ, സമ്പത്തുകൾ, ഇവയെല്ലാം സ്വയം കാരണം മാത്രം പ്രിയമാണ്." "ജഡജീവികളിൽ, സ്വന്തം സ്വയം എന്നതിലേക്കുള്ള ആസക്തി ഏറ്റവും ശക്തമാണ്; പുത്രൻ, സമ്പത്ത്, വീടുകൾ, ഇവയിൽ ആസ്വാദനം അത്രയില്ല." "ശരീരം തന്നെ സ്വയം എന്ന് കരുതുന്നവരിലും, ശരീരം അത്ര പ്രിയമല്ല; ശരീരത്തിന്റെ അനുയായികൾക്ക് അത് കൂടുതൽ പ്രിയമാണ്." "ശരീരം 'എന്റെതാണു' എന്ന നിലയിൽ കരുതിയാലും, അത്ര പ്രിയമല്ല; ശരീരം വൃദ്ധമായാലും ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹം ശക്തമാണ്." "അതിനാൽ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും സ്വയം തന്നെ ഏറ്റവും പ്രിയമാണ്; അതിന്റെ പേരിൽ ഈ ലോകം—ചലനവും അചലനവും—നിലനിൽക്കുന്നു." "കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ് ഈ സ്വയം, എല്ലാ സ്വയങ്ങളുടെയും സ്വയം; ലോകക്ഷേമത്തിനായി, സ്വയം മായയാൽ, അവൻ ദേഹധാരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു." "യഥാർത്ഥത്തിൽ, അറിവുള്ളവർക്ക് കൃഷ്ണൻ മാത്രമാണ് ചലനവും അചലനവും; ഭഗവാന്റെ ആകൃതിയൊക്കെയും—ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല." "സകലവസ്തുക്കളുടെ സാരമായ അസ്തിത്വം കൃഷ്ണനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അതിന് അസ്തിത്വമില്ലാത്തത് യാഥാർത്ഥ്യമായി എങ്ങനെ കാണപ്പെടും?" "മുരാരിയുടെ മൃദുലമായ പാദങ്ങളുടെ കപ്പലിൽ അഭയം തേടുന്നവർക്കു, ലോകസാഗരം കാളകുട്ടിയുടെ കാൽപ്പാടുപോലെ ചെറുതാകും; ആ പരമഗതിക്ക്, ദുർഭാഗ്യം ഒരുപാടും സ്പർശിക്കില്ല." "നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, ഹരിയുടെ ബാല്യകാല കൃത്യങ്ങൾ, ബാല്യത്തിൽ പ്രശസ്തമായതെല്ലാം ഞാൻ പറയുന്നു." "മുരാരിയുടെ സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള ഈ പ്രവർത്തികൾ—ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കൽ, വയലിൽ കളികൾ, പ്രത്യക്ഷമായതും അപ്രത്യക്ഷമായതും, ഭൂമിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കൽ—ഇവ കേൾക്കുകയും പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നവർ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടുന്നു." "ഇങ്ങനെ, ബാല്യകാലത്തിൽ—ഒളിച്ചു കളിക്കൽ, പാലം നിർമ്മിക്കൽ, കുരങ്ങുപോലെ ചാടൽ മുതലായ കളികൾ—വ്രജയിൽ ബാല്യകാലം കഴിഞ്ഞു." സൂതൻ പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണന്റെ സുഹൃത്ത്, കൃഷ്ണൻ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, രാജകീയ സഹോദരൻ യുദിഷ്ഠിരൻ, അണവായ സംശയങ്ങൾ കൊണ്ട് വേദനിച്ചും, കൃഷ്ണനിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിൽ മുറുകിയവനും, നിർവികल्पനായി അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു." "അവന്റെ മുഖവും ഹൃദയത്തിലെ പുഷ്പവും ദുഃഖത്തിൽ ഉണങ്ങിയിരുന്നു; പ്രഭയും ഇല്ലാതായി; ആ ഭഗവാനെ മാത്രം ധ്യാനിച്ചു, സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ പോയി." "വേദനയെ വലിയ ശ്രമത്തോടെ നിയന്ത്രിച്ച്, കൈ കൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ച്, കൃഷ്ണന്റെ അഭാവത്തിൽ longing-ൽ overwhelmed ആയിരുന്നു.