നാരദൻ ഭക്തിയുടെ സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കിയതിനെക്കുറിച്ച് സൂതൻ പറഞ്ഞുവിളിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞതൊക്കെയും കേട്ടഭക്തി, സർവ്വമംഗളമായി, നാരദനോടു സംസാരിച്ചു: "നാരദാ, എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ് നീ! എനിക്ക് നേരെയുള്ള നിന്റെ സ്നേഹം ഒട്ടും ക്ഷയിക്കില്ല. ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ല; എന്നും നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കും." "ദയാമയനായ മഹർഷേ, നിന്റെ കൃപയാൽ എന്റെ ദു:ഖം ഒരു മിനിട്ടിൽ തന്നെ അകന്നു. എങ്കിലും എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർക്ക് ബോധമില്ല — അവർക്ക് ഉണർവ്വേകണം, ഉണർത്തണം," എന്ന് ഭക്തി അപേക്ഷിച്ചു. ഭക്തിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നാരദൻ ഹൃദയത്തിൽ ദയയോടെ ആ രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു; തന്റെ വിരൽതുമ്പുകൾ കൊണ്ടു അവരെ സ്പർശിച്ചു. അവന്റെ വായ് അവരുടെ ചെവിക്കരികിൽ വച്ച്, ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു: "ജ്ഞാനാ, ഉടൻ ഉണരൂ! വൈരാഗ്യാ, ഉണരൂ!" വേദങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ, ഗീതാ എന്നിവ ആവർത്തിച്ച് ചൊല്ലി, നാരദൻ അവരെ ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. വലിയ പരിശ്രമംകൊണ്ടും, ഒടുവിൽ അവർ ഏതോ വിധത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. പക്ഷേ, ഇരുവരും കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ, വെയിലും കാടുപോലും മങ്ങിപ്പോയ ശരീരത്തോടെ, കിളികൾ പോലെ ക്ഷീണിച്ചവരായി ഇരുന്ന്, വീണ്ടും ഉറക്കം പിടിച്ചു. അവരുടെ ഈ ക്ഷീണിതാവസ്ഥയും വീണ്ടും ഉറങ്ങുന്നതും കണ്ട സന്യാസി നാരദൻ ആലോചനയിൽ മുങ്ങി: "എങ്ങനെ ഇവർക്ക് ഇങ്ങനെ ഉറക്കം വരുന്നു? എങ്ങനെ ഇവർക്ക് ഈ വൃദ്ധാവസ്ഥ?" എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഭാർഗവൻ ഭഗവാൻ ഗോവിന്ദനെ ഓർത്തു. അപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങി: "മഹർഷേ, ദു:ഖിക്കേണ്ട. നിന്റെ പരിശ്രമം ഫലിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഈ ലക്ഷ്യത്തിനായി നീ ധാർമ്മികമായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക. മഹാത്മാക്കൾ നിന്റെ ഈ കര്മ്മം പ്രഖ്യാപിക്കും. അപ്പോൾ, ആ ഇരുവർക്കും ഉറക്കവും വൃദ്ധതയും ഉടൻ അകന്നു, ഭക്തി സർവ്വതിലും വ്യാപിക്കും." ആ ശബ്ദം എല്ലാവരും കേട്ടു; നാരദൻ അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: "ഇത് എനിക്കറിയാമായിരുന്നില്ല," എന്നു പറഞ്ഞു. "ഈ ദിവ്യവാണി പറഞ്ഞത് പോലും രഹസ്യമായിരിക്കുന്നു. എന്താണ് ആ മാർഗ്ഗം? എങ്ങനെ ആ കര്മ്മം ചെയ്യണം? എവിടെയാണ് മഹാത്മാക്കൾ? അവർ എങ്ങനെ മാർഗ്ഗം കാണിക്കും? ഞാൻ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്നിങ്ങനെ നാരദൻ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. ഇതിന്റെ ശേഷം, ആ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ അവിടെവെച്ച് നാരദൻ വിവിധ തീർത്ഥാടനസ്ഥലങ്ങളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്ത്, മഹർഷിമാരെ കണ്ടു, അവരോടു ചോദിച്ചു. എല്ലാവരും ഈ കഥ കേട്ടു, പക്ഷേ ആലോചനക്ക് ശേഷം ആരും മറുപടി പറയില്ല; ചിലർ അത് അസാധ്യമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു, ചിലർ മനസ്സിലാക്കാൻ ദുഷ്കരമാണെന്നു പറഞ്ഞു, ചിലർ മൗനം പാലിച്ചു, ചിലർ ഭയന്ന് അവിടം വിട്ടുപോയി. മൂന്നു ലോകത്തും വലിയ ആശ്ചര്യവും ചർച്ചയും നിലനിന്നു; വേദങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ, ഗീതാ എന്നിവയുടെ പ്രസംഗങ്ങൾക്കൊടുവിൽ പോലും ഭക്തി-ജ്ഞാനം-വൈരാഗ്യത്തിന്റെ ത്രയം ഉണരാതെ, എല്ലാവരും മിണ്ടിമിണ്ടി പറഞ്ഞു: "ഇതിനു മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ല." നാരദൻ പോലുള്ള യോഗിക്കും ഇതിന്റെ രഹസ്യം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവർക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സിലാകും? ഇതെല്ലാം മഹർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്ത്, അതു ലഭ്യമായതല്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇങ്ങനെ വിഷമത്തോടെ, നാരദൻ ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തി, അവിടെ ഈ ലക്ഷ്യത്തിനായി തപസ്സു ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോൾ, അവന്റെ മുമ്പിൽ അനേകം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന മഹർഷിമാരായ സനകാദിമുനിമാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അങ്ങയുടെ മുഖ്യനായ സനകൻ സംസാരിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "ഇപ്പോൾ വലിയ ഭാഗ്യത്താൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ കണ്ടു. കുമാരന്മാരേ, ദയവായി എനിക്ക് ദയചെയ്ത് ഈ രഹസ്യം ഉണർത്തി പറയൂ. നിങ്ങൾ എല്ലാം യോഗികളും, ജ്ഞാനികളും, അഞ്ചു വിധ നിയന്ത്രണത്തിലും സമ്പന്നരും, ആദികാലത്തിലെ മഹാന്മാരുടെ മുൻഗാമികളുമാണ്. നിങ്ങൾ എപ്പോഴും വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിച്ച് ഹരിയുടെ മഹിമ പാടുന്നതിലും, അവന്റെ ലീലകളുടെ അമൃതത്തിൽ ലയിച്ചതുമാണ്; അവന്റെ കഥകൾ മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ ജീവിതം." "ഹരിയുടെ നാമം എപ്പോഴും ഉരുവിൽ ഉരിയുന്നവർക്കു, കാലത്തിന്റെ വിധിയാൽ വരുന്ന വൃദ്ധത ദുഃഖം വരുത്തില്ല. ഒരിക്കൽ, നിങ്ങളുടെ ഒരു കണ്മുട്ടലാൽ പോലും, ഹരിയുടെ രണ്ട് ദ്വാരപാലകർ ഉടൻ നിങ്ങളുടെ കാലിൽ വീണു; നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ അവർക്ക് വീണ്ടും നഗരത്തിൽ പ്രവേശനം ലഭിച്ചു. ഈ യോഗഫലത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണാൻ ഭാഗ്യവാനായി; ദയവായി, എന്റെ ദയനീയാവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകണം." "ആകാശവാണി പറഞ്ഞത് എങ്ങനെയാണ് പ്രാപിക്കേണ്ടത്? ദയവായി വിശദമായി വിശദീകരിക്കണം. ഭക്തി-ജ്ഞാനം-വൈരാഗ്യത്തിൽ സമ്പന്നരായവർക്കു എങ്ങനെ സുഖം ലഭിക്കും? എങ്ങനെ എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലും, പ്രേമത്തോടെ, പരിശ്രമത്തോടെ അതിനെ സ്ഥാപിക്കാം?" കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: "ദിവ്യ മഹർഷേ, വിഷമിക്കേണ്ട; ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം വരുത്തുക. മാർഗ്ഗം എളുപ്പത്തിൽ പ്രാപിക്കാവുന്നതാണ്, അതിവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്. നാരദാ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്; വൈരാഗ്യശിരോമണി, ശ്രീകൃഷ്ണസേവകരിൽ എപ്പോഴും മുൻപന്തിയിലുള്ളവൻ, യോഗികളിൽ സൂര്യൻ പോലെയുള്ളവൻ." "നീ എപ്പോഴും ഭക്തിമാർഗ്ഗം പിന്തുടരുന്നവനാണ്; അതിനാൽ, ഭക്തിയുടെ സ്ഥാപനം നിന്റെ പക്കൽ അത്ഭുതമല്ല. ലോകത്തിൽ നിരവധി മഹർഷിമാർ പല മാർഗ്ഗങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവയെല്ലാം ദുഷ്കരവും ശ്രമംകൊണ്ടു നേടേണ്ടതും, പ്രധാനമായും സ്വർഗ്ഗഫലമാണ് നൽകുന്നത്." "പക്ഷേ, വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന മാർഗ്ഗം രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഗുരു അപൂർവ്വമാണ്, ഭാഗ്യവാൻ മാത്രമേ അതിനെ പ്രാപിക്കൂ. ആകാശവാണി മുമ്പ് നിർദ്ദേശിച്ച ധാർമ്മിക കര്മ്മം ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വിശദീകരിക്കും; മനസ്സും ബുദ്ധിയും ഏകാഗ്രമാക്കി കേൾക്കുക." "ചിലർ ഹോമയാഗങ്ങളാൽ, ചിലർ തപസ്സുകൊണ്ടും, ചിലർ യോഗത്താൽ, ചിലർ പാരായണവും ജ്ഞാനത്താലും കര്മ്മം ആചരിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം കര്മ്മങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ഇതിൽ, ജ്ഞാനയാഗം മഹർഷിമാർ ധാർമ്മിക കര്മ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണമായി കാണുന്നു; അതാണ് ശുകാദിമുനിമാർ പാടുന്ന ശ്രീമദ് ഭാഗവതം." "അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, ഭക്തിക്കും ജ്ഞാനത്തിനും വൈരാഗ്യത്തിനും വലിയ ശക്തി ലഭിക്കും; ആ രണ്ട് പുത്രന്മാരുടെ ദു:ഖം അകന്നു, ഭക്തനു സുഖം ലഭിക്കും.