ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

നിത്യം സംക്ഷേപതഃ കൃത്വാ സംധ്യാദ്യം സ്വം പ്രയത്‍നതഃ । കഥാവിഘ്നവിഘാതായ ഗണനാഥം പ്രപൂജയേത്

ദിവസംതോറും തന്റെ സന്ധ്യാദി കൃത്യങ്ങൾ ചുരുക്കത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്തശേഷം, കഥയ്ക്ക് തടസ്സം വരാതിരിക്കാൻ വിനായകനെ ആരാധിക്കണം.

പിതൄന് സംതര്പ്യ ശുദ്ധ്യര്ഥം പ്രായശ്ചിത്തം സമാചരേത് । മണ്ഡലം ച പ്രകര്തവ്യം തത്ര സ്ഥാപ്യോ ഹരിസ്തഥാ

ശുദ്ധിക്കായി പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം; ഒരു മണ്ഡലം വരച്ച് അവിടെ ഹരിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

കൃഷ്ണമുദ്ദിശ്യ മംത്രേണ ചരേത് പൂജാവിധിം ക്രമാത് । പ്രദക്ഷിണ നമസ്കാരാന് പൂജാന്തേ സ്തുതിമാചരേത്

കൃഷ്ണനെ ഉദ്ദേശിച്ച് മന്ത്രം ചൊല്ലി, ക്രമത്തിൽ പൂജാവിധി നടത്തണം; പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും കഴിഞ്ഞ് പൂജയ്ക്ക് അവസാനം സ്തുതി ചെയ്യണം.

സംസാരസാഗരേ മഗ്നം ദീനം മാം കരുണാനിധേ । കര്മമോഹഗൃഹീതാങ്‌ഗം മാമുദ്ധര ഭവാര്ണവാത്

കരുണാസാഗരാ, സാംസാരികസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി ദുർബലനായ എന്നെ, കര്‍മ്മഭ്രമത്തിൽ കുടുങ്ങിയ എന്നെ, ഭവസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതസ്യാപി തതഃ പൂജാ പ്രയത്‍നതഃ । കര്തവ്യാ വിധിനാ പ്രീത്യാ ധൂപദീപസമന്വിതാ

ശേഷം, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഭക്തിയോടെ, ധൂപവും ദീപവും ചേർത്ത് ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം.

തതസ്തു ശ്രീഫലം ധൃത്വാ നമസ്കാരം സമാചരേത് । സ്തുതിഃ പ്രസന്നചിത്തേന കര്തവ്യാ കേവലം തദാ

അതിനുശേഷം ഒരു തേങ്ങ കൈയിൽ പിടിച്ച് നമസ്കാരം ചെയ്യണം; ആ സമയത്ത് സന്തോഷപൂർവ്വം സ്തുതി പാടണം.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതാഖ്യോഽയം പ്രത്യക്ഷഃ കൃഷ്ണ ഏവ ഹി । സ്വീകൃതോഽസി മയാ നാഥ മുക്ത്യര്ഥം ഭവസാഗരേ

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം എന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം കൃഷ്ണന്‍ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ മുന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നത്. ഭവസമുദ്രത്തില്‍ നിന്ന് മോക്ഷം നേടാന്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രഭോ.

മനോരഥോ മദീയോഽയം സഫലഃ സര്വഥാ ത്വയാ । നിര്വിഘ്നേനൈവ കര്തവ്യ ദാസോഽഹം തവ കേശവ

എന്റെ ആഗ്രഹം പൂര്‍ണമായി നീ തന്നെയാണ് നിറവേറ്റിയത്. എനിക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ ഈ കര്‍മ്മം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്; ഞാന്‍ നിന്റെ ദാസനാണ്, കേശവ.

ഏവം ദീനവചഃ പ്രോച്യ വക്താരം ചാഥ പൂജയേത് । സമ്ഭൂഷ്യ വസ്ത്രഭൂഷാഭിഃ പൂജാന്തേ തം ച സംസ്തവേത്

ഇങ്ങനെ വിനയത്തോടെ സംസാരിച്ച ശേഷം, ആ വക്താവിനെ വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും അണിയിച്ച് ആദരിക്കണം; പൂജ കഴിഞ്ഞ് അവനെ സ്തുതിക്കണം.

ശുകരൂപ പ്രബോധജ്ഞ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദ । ഏതത്കഥാപ്രകാശേന മദജ്ഞാനം വിനാശയ

ശൂകരാകൃതിയിലുള്ള പ്രബുദ്ധനായവനേ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, ഈ കഥയുടെ പ്രകാശനത്തിലൂടെ എന്റെ അജ്ഞാനം നീക്കിക്കൊടുക്കണം.

തദഗ്രേ നിയമഃ പശ്ചാത് കര്തവ്യഃ ശ്രേയസേ മുദാ । സപ്തരാത്രം യഥാശക്ത്യാ ധാരണീയഃ സ ഏവ ഹി

ഇതിനു ശേഷം, ആത്മക്ഷേമത്തിനായി സന്തോഷത്തോടെ ഒരു വ്രതം സ്വീകരിക്കണം; ഏവനും തനിക്കാവുന്ന വിധം ഏഴു രാത്രി പാലിക്കണം.

വരണം പംചവിപ്രാണാം കഥാഭങ്‌ഗനിവൃത്തയേ । കര്തവ്യം തൈഃ ഹരേര്ജാപ്യം ദ്വാദശാക്ഷരവിദ്യയാ

കഥയില്‍ തടസ്സം വരാതിരിക്കാന്‍ അഞ്ചു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത്, അവരാല്‍ ഹരിയുടെ പന്ത്രണ്ടക്ഷര മന്ത്രം ജപിപ്പിക്കണം.

ബ്രാഹ്മണാന് വൈഷ്ണവാന് ചാന്യാന് തഥാ കീര്തനകാരിണഃ । നത്വാ സംപൂജ്യ ദത്താജ്ഞഃ സ്വയം ആസനമാവിശേത്

ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും കീര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നവരെയും ആദരപൂര്‍വം വന്ദിച്ച്, അവരെ ആദരിച്ചു, അവരോട് ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ്, പിന്നെ താനേ ഇരിക്കണം.

ലോകവിത്തധനാഗാര പുത്രചിന്താം വ്യുദസ്യ ച । കഥാചിത്തഃ ശുദ്ധമതിഃ സ ലഭേത്ഫലമുത്തമമ്

സമ്പത്ത്, ധനം, വീട്, മക്കള്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച്, മനസ്സു കഥയില്‍ മുഴുകി, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഇരിക്കുന്നവന്‍ ഉത്തമഫലം നേടും.

ആസൂര്യോദയമാരഭ്യ സാര്ധത്രിപ്രഹരാന്തകമ് । വാചനീയാ കഥാ സമ്യക് ധീരകണ്ഠം സുധീമതാ

സൂര്യോദയത്തില്‍ തുടങ്ങിയും മൂന്നു പകുതി കാലം പൂര്‍ത്തിയാകുന്നതുവരെ, ധൈര്യത്തോടെ, ജ്ഞാനമുള്ളവന്‍ ഈ കഥ ശരിയായി വായിക്കണം.

കഥാവിരാമഃ കര്തവ്യോ മധ്യാഹ്നേ ഘടികാദ്വയം । തത്കഥാമനു കാര്യം വൈ കീര്തനം വൈഷ്ണവൈസ്തദാ

മധ്യാഹ്നത്തില്‍ രണ്ട് ഘടിക സമയം കഥയ്ക്ക് ഇടവേള എടുക്കണം; അതിനുശേഷം വൈഷ്ണവന്മാര്‍ കീര്‍ത്തനം നടത്തണം.

മലമൂത്രജയാര്ഥം ഹി ലഘ്വാഹാരഃ സുഖാവഹഃ । ഹവിഷ്യാന്നേന കര്തവ്യോ ഹി, ഏകവാരം കഥാര്ഥിനാ

ശരീരവൃത്തി നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ലഘു ഭക്ഷണം, സുഖം നല്‍കുന്ന അന്നം കഴിക്കണം; havis അന്നം മാത്രം ഒരു പ്രാവശ്യം കഥാശ്രവണാര്‍ത്ഥി കഴിക്കണം.

ഉപോഷ്യ സപ്തരാത്രം വൈ ശക്തിശ്ചേത് ശ്രുണുയാത് തദാ । ഘൃതപാനം പയഃപാനം കൃത്വാ വൈ ശ്രൃണുയാത് സുഖമ്

ശക്തിയുള്ളവന്‍ ഏഴു രാത്രി ഉപവാസം പാലിച്ച് പിന്നീട് കേള്‍ക്കാം; അല്ലെങ്കില്‍ നെയ്യോ പാലോ കുടിച്ച് സുഖമായി കഥ കേള്‍ക്കാം.

ഫലാഹാരേണ വാ ഭാവ്യം ഏകഭുക്തേന വാ പുനഃ । സുഖസാധ്യം ഭവേദ് യത്തു കര്തവ്യം ശ്രവണായ തത്

മറുവശത്ത്, പഴം മാത്രം കഴിക്കാമോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കാമോ; എളുപ്പത്തില്‍ ചെയ്യാവുന്നതെന്താണോ അതാണ് കഥ കേള്‍ക്കുന്നതിനായി ചെയ്യേണ്ടത്.

ഭോജനം തു വരം മന്യേ കഥാശ്രവണകാരകമ് । നോപവാസോ വരഃ പ്രോക്തഃ കഥാവിഘ്നകരോ യദി

കഥ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ഉത്തമം എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു; ഉപവാസം കഥയ്ക്ക് തടസ്സം വരുത്തുന്നുവെങ്കില്‍ അതു ശുപാര്‍ശ ചെയ്യില്ല.

സപ്താഹവ്രതിനാം പുംസാം നിയമാന് ശ്രുണു നാരദ । വിഷ്ണുദീക്ഷാവിഹീനാനാം നാധികാരഃ കഥാശ്രവേ

നാരദാ, ഏഴു ദിവസത്തെ വ്രതം ചെയ്യുന്നവര്‍ക്കുള്ള നിയമങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കൂ; വിഷ്ണുദീക്ഷയില്ലാത്തവര്‍ക്ക് കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ അവകാശമില്ല.

ബ്രഹ്മചര്യമധഃ സുപ്തിഃ പത്രാവല്യാം ച ഭോജനമ് । കഥാസമാപ്തൌ ഭുക്തിം ച കുര്യാത് നിത്യം കഥാവ്രതീ

ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുക, നിലത്താണ് ഉറങ്ങുക, ഇലയില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, കഥ പൂര്‍ത്തിയായ ശേഷം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുക — ഇതെല്ലാം കഥാവ്രതം ചെയ്യുന്നവര്‍ ദിവസവും പാലിക്കണം.

ദ്വിദലം മധു തൈലം ച ഗരിഷ്ഠാന്നം തഥൈവ ച । ഭാവദുഷ്ടം പര്യുഷിതം ജഹ്യാത് നിത്യം കഥാവ്രതീ

രണ്ടു വിഭജിച്ച പയര്‍, തേന്‍, എണ്ണ, ഭാരമുള്ള ഭക്ഷണം, അശുദ്ധമായതോ പഴയതോ ആയതൊന്നും കഥാവ്രതം ചെയ്യുന്നവര്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം.

കാമം ക്രോധം മദം മാനം മത്സരം ലോഭമേവ ച । ദമ്ഭ മോഹം തഥാ ദ്വേഷം ദൂരയേച്ച കഥാവ്രതീ

കാമം, ക്രോധം, മദം, മാനം, അസൂയ, ലോഭം, കപടം, മോഹം, ദ്വേഷം എന്നിവയെ കഥാവ്രതം ചെയ്യുന്നവര്‍ ദൂരെയാക്കി നിര്‍ത്തണം.

വേദവൈഷ്ണവവിപ്രാണാം ഗുരുഗോവ്രതിനാം തഥാ । സ്ത്രീരാജമഹതാം നിന്ദാം വര്ജയേത് യഃ കഥാവ്രതീ

വേദപണ്ഡിതന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും പശുക്കളെയും വ്രതം പാലിക്കുന്നവരെയും സ്ത്രീകളെയും രാജാക്കളെയും മഹാന്മാരെയും കുറിച്ച് ദോഷം പറയുന്നത് കഥാവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ഒഴിവാക്കണം.

രജസ്വലാ അന്ത്യജ മ്ലേച്ഛ പതിത വ്രാത്യകൈസ്തഥാ । ദ്വിജദ്വിഡ് വേദബാഹ്യൈശ്ച ന വദേത് യഃ കഥാവ്രതീ

രജസ്സ് കാലത്തുള്ള സ്ത്രീകളുമായി, ചണ്ഡാളന്മാരുമായി, വിദേശികളുമായി, പാപത്തിൽ വീണവരുമായി, വേദത്തിന് പുറത്തുള്ളവരുമായി, ദ്വിജന്മാരെ വെറുക്കുന്നവരുമായി, വേദവിരുദ്ധരുമായി കഥാവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ സംസാരിക്കരുത്.

സത്യം ശൌചം ദയാം മൌനം ആര്ജവം വിനയം തഥാ । ഉദാരമാനസം തദ്വത് ഏവം കുര്യാത് കഥാവ്രതീ

കഥാവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ സത്യം, ശുദ്ധി, കരുണ, മൗനം, നേരത്തരം, വിനയം, മനസ്സിന്റെ ഉദാരത എന്നിവ ആചരിക്കണം.

ദരിദ്രശ്ച ക്ഷയീ രോഗീ നിര്ഭാഗ്യഃ പാപകര്മവാന് । അനപത്യോ മോക്ഷകാമഃ ശ്രുണുയാച്ച കഥാമിമാമ്

ദരിദ്രൻ, ക്ഷയരോഗി, രോഗി, ദുർഭാഗ്യവാൻ, പാപകര്മ്മം ചെയ്യുന്നവൻ, സന്താനമില്ലാത്തവൻ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ — ഇവർ ഈ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.

അപുഷ്പാ കാകവന്ധ്യാ ച വന്ധ്യാ യാ ച മൃതാര്ഭകാ । സ്രവത് ഗര്ഭാ ച യാ നാരീ തയാ ശ്രാവ്യാ പ്രയത്‍നതഃ

ഗർഭം ധരിക്കാത്ത സ്ത്രീ, കുട്ടികൾ മരിക്കുന്നവൾ, വന്ധ്യ, കുഞ്ഞ് നഷ്ടപ്പെട്ടവൾ, ഗർഭം വീണുപോകുന്നവൾ — ഇവർ ഈ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.