ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಪಿ ದೇವರ್ಷಿಣಾಽಽದಿಷ್ಟಃ ಸ ಕಾಲೋಽಯಮುಪಸ್ಥಿತಃ । ಯದಾಽಽತ್ಮನೋಽಙ್‌ಗಮಾಕ್ರೀಡಂ ಭಗವಾನ್ ಉತ್ಸಿಸೃಕ್ಷತಿ

ದೇವರ್ಷಿಯು ಹೇಳಿದ ಕಾಲವು ಈಗ ಬಂದಿದೆಯೆ? ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭೂಮಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಸಮಯ ಇದೆಯೆ?

ಯಸ್ಮಾನ್ನಃ ಸಮ್ಪದೋ ರಾಜ್ಯಂ ದಾರಾಃ ಪ್ರಾಣಾಃ ಕುಲಂ ಪ್ರಜಾಃ । ಆಸನ್ ಸಪತ್‍ನವಿಜಯೋ ಲೋಕಾಶ್ಚ ಯದನುಗ್ರಹಾತ್

ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ನಮಗೆ ಧನ, ರಾಜ್ಯ, ಪತ್ನಿಯರು, ಪ್ರಾಣ, ಕುಟುಂಬ, ಪ್ರಜೆಗಳು, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯ, ಲೋಕಗಳೂ ದೊರಕಿದವು.

ಪಶ್ಯೋತ್ಪಾತಾನ್ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ದಿವ್ಯಾನ್ ಭೌಮಾನ್ ಸದೈಹಿಕಾನ್ । ದಾರುಣಾನ್ಶಂಸತೋಽದೂರಾದ್ ಭಯಂ ನೋ ಬುದ್ಧಿಮೋಹನಮ್

ನರಸಿಂಹ, ಈ ಭಯಾನಕವಾದ ದೈವಿಕ, ಭೌಮ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ನೋಡು; ಅವುಗಳು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಊರ್ವಕ್ಷಿಬಾಹವೋ ಮಹ್ಯಂ ಸ್ಫುರನ್ತ್ಯಙ್‌ಗ ಪುನಃ ಪುನಃ । ವೇಪಥುಶ್ಚಾಪಿ ಹೃದಯೇ ಆರಾತ್ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ವಿಪ್ರಿಯಮ್

ನನ್ನ ತೊಡೆಯು, ಕಣ್ಣು, ಕೈಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಡುಗುತ್ತಿವೆ; ಹೃದಯವೂ ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ; ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಏನೋ ಅನಿಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.

ಶಿವೈಷೋದ್ಯನ್ತಂ ಆದಿತ್ಯಂ ಅಭಿರೌತಿ ಅನಲಾನನಾ । ಮಾಮಙ್‌ಗ ಸಾರಮೇಯೋಽಯಂ ಅಭಿರೇಭತ್ಯಭೀರುವತ್

ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬಾಯಿರುವ ಗೇಡಿಮರಿ, ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ನಾಯಿಯು ನನಗೆ ಭಯದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಶಸ್ತಾಃ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಾಂ ಸವ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಂ ಪಶವೋಽಪರೇ । ವಾಹಾಂಶ್ಚ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಲಕ್ಷಯೇ ರುದತೋ ಮಮ

ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನನ್ನ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ; ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನ್ನ ಕುದುರೆಗಳು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.

ಮೃತ್ಯುದೂತಃ ಕಪೋತೋಽಯಂ ಉಲೂಕಃ ಕಮ್ಪಯನ್ ಮನಃ । ಪ್ರತ್ಯುಲೂಕಶ್ಚ ಕುಹ್ವಾನೈಃ ಅನಿದ್ರೌ ಶೂನ್ಯಮಿಚ್ಛತಃ

ಈ ಪಾರಿವಾಳವು ಮರಣದ ದೂತನಂತೆ, ಗೂಬೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಗೂಬೆಗಳ ಕೂಗು ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಧೂಮ್ರಾ ದಿಶಃ ಪರಿಧಯಃ ಕಮ್ಪತೇ ಭೂಃ ಸಹಾದ್ರಿಭಿಃ । ನಿರ್ಘಾತಶ್ಚ ಮಹಾಂಸ್ತಾತ ಸಾಕಂ ಚ ಸ್ತನಯಿತ್‍ನುಭಿಃ

ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಧೂಮವಿದೆ, ಪರ್ವತಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ಭಾರೀ ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಮಿಂಚುಗಳೂ ಸಹ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿವೆ.

ವಾಯುರ್ವಾತಿ ಖರಸ್ಪರ್ಶೋ ರಜಸಾ ವಿಸೃಜಂಸ್ತಮಃ । ಅಸೃಗ್ ವರ್ಷನ್ತಿ ಜಲದಾ ಬೀಭತ್ಸಂ ಇವ ಸರ್ವತಃ

ಗಾಳಿ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ, ಧೂಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದೆ; ಮೋಡಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಸೂರ್ಯಂ ಹತಪ್ರಭಂ ಪಶ್ಯ ಗ್ರಹಮರ್ದಂ ಮಿಥೋ ದಿವಿ । ಸಸಙ್‌ಕುಲೈರ್ಭೂತಗಣೈಃ ಜ್ವಲಿತೇ ಇವ ರೋದಸೀ

ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳಪನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಗ್ರಹಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಡಿಕ್ಕಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ; ಆಕಾಶವು ಅನ್ಯಜಾತಿ ಭೂತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ನದ್ಯೋ ನದಾಶ್ಚ ಕ್ಷುಭಿತಾಃ ಸರಾಂಸಿ ಚ ಮನಾಂಸಿ ಚ । ನ ಜ್ವಲತ್ಯಗ್ನಿರಾಜ್ಯೇನ ಕಾಲೋಽಯಂ ಕಿಂ ವಿಧಾಸ್ಯತಿ

ನದಿಗಳು, ಹರಿವುಗಳು ತುಂಬಾ ಅಶಾಂತವಾಗಿವೆ; ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಜನರ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಕೂಡ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡಿವೆ. ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿದರೂ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾಲ ನಮ್ಮಿಗೆ ಏನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನ ಪಿಬನ್ತಿ ಸ್ತನಂ ವತ್ಸಾ ನ ದುಹ್ಯನ್ತಿ ಚ ಮಾತರಃ । ರುದನ್ತ್ಯಶ್ರುಮುಖಾ ಗಾವೋ ನ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ಋಷಭಾ ವ್ರಜೇ

ಕರುವೆಗಳು ತಾಯಿಯ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಹಸುಗಳು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಹಸುಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅಳುತ್ತಿವೆ, ಹೋರುಗಳು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದೈವತಾನಿ ರುದನ್ತೀವ ಸ್ವಿದ್ಯನ್ತಿ ಹ್ಯುಚ್ಚಲನ್ತಿ ಚ । ಇಮೇ ಜನಪದಾ ಗ್ರಾಮಾಃ ಪುರೋದ್ಯಾನಾಕರಾಶ್ರಮಾಃ । ಭ್ರಷ್ಟಶ್ರಿಯೋ ನಿರಾನನ್ದಾಃ ಕಿಮಘಂ ದರ್ಶಯನ್ತಿ ನಃ

ದೇವತೆಗಳು ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಬೆವರುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ; ಈ ಊರುಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ತೋಟಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳು—allವು ತಮ್ಮ ಹೊಳಪನ್ನೂ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಯಾವ ದುಃಖವನ್ನು ಇದು ನಮಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ?

ಮನ್ಯ ಏತೈರ್ಮಹೋತ್ಪಾತೈಃ ನೂನಂ ಭಗವತಃ ಪದೈಃ । ಅನನ್ಯಪುರುಷಶ್ರೀಭಿಃ ಹೀನಾ ಭೂರ್ಹತಸೌಭಗಾ

ಈ ದೊಡ್ಡ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳೂ, ಅವನ ಭಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಅದೃಷ್ಟವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾರಿಷ್ಟೇನ ಚೇತಸಾ । ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರತ್ಯಾಗಮದ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯದುಪುರ್ಯಾಃ ಕಪಿಧ್ವಜಃ

ಈ ರೀತಿ ದುರ್ಘಟನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ, ಯದುಪುರದಿಂದ ಕಪಿಧ್ವಜನು ಮರಳಿ ಬಂದನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

ತಂ ಪಾದಯೋಃ ನಿಪತಿತಂ ಅಯಥಾಪೂರ್ವಮಾತುರಮ್ । ಅಧೋವದನಂ ಅಬ್ಬಿನ್ದೂನ್ ಸೃಜನ್ತಂ ನಯನಾಬ್ಜಯೋಃ

ಅವನು ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಲ್ಲದೆ ದುಃಖದಿಂದ, ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿದವನಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೋಡಿದನು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ಉದ್ವಿಗ್ನಹೃದಯೋ ವಿಚ್ಛಾಯಂ ಅನುಜಂ ನೃಪಃ । ಪೃಚ್ಛತಿ ಸ್ಮ ಸುಹೃತ್ ಮಧ್ಯೇ ಸಂಸ್ಮರನ್ ನಾರದೇರಿತಮ್

ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೊಳಪಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದ ರಾಜನು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾರದನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ । ಕಚ್ಚಿದಾನರ್ತಪುರ್ಯಾಂ ನಃ ಸ್ವಜನಾಃ ಸುಖಮಾಸತೇ । ಮಧುಭೋಜದಶಾರ್ಹಾರ್ಹ ಸಾತ್ವತಾನ್ಧಕವೃಷ್ಣಯಃ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ಅನರ್ತಪುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು—ಮಧುಗಳು, ಭೋಜರು, ದಶಾರ್ಹರು, ಆಹುಕರು, ಸಾತ್ವತರು, ಅಂಧಕರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಶೂರೋ ಮಾತಾಮಹಃ ಕಚ್ಚಿತ್ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಾಸ್ತೇ ವಾಥ ಮಾರಿಷಃ । ಮಾತುಲಃ ಸಾನುಜಃ ಕಚ್ಚಿತ್ ಕುಶಲ್ಯಾನಕದುನ್ದುಭಿಃ

ನಮ್ಮ ತಾತ ಶೂರನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕೂಡ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾಳೆನಾ? ನಮ್ಮ ಮಾವನು ಮತ್ತು ಅವನ ತಮ್ಮಂದಿರೂ ಕೂಡ, ಅನಕದುಂದುಭಿಯವರು, ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಸಪ್ತ ಸ್ವಸಾರಸ್ತತ್ಪತ್‍ನ್ಯೋ ಮಾತುಲಾನ್ಯಃ ಸಹಾತ್ಮಜಾಃ । ಆಸತೇ ಸಸ್ನುಷಾಃ ಕ್ಷೇಮಂ ದೇವಕೀಪ್ರಮುಖಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ಏಳು ಅಕ್ಕಂದಿರು, ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ಇತರ ಮಾವಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ, ಅವರ ಸೊಸೆಯಂದಿರು, ದೇವಕಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಕಚ್ಚಿತ್ ರಾಜಾಽಽಹುಕೋ ಜೀವತಿ ಅಸತ್ಪುತ್ರೋಽಸ್ಯ ಚಾನುಜಃ । ಹೃದೀಕಃ ಸಸುತೋಽಕ್ರೂರೋ ಜಯನ್ತಗದಸಾರಣಾಃ

ರಾಜಾ ಆಹುಕನು ಜೀವಂತನಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನ ದುಷ್ಟ ಮಗ ಮತ್ತು ತಮ್ಮನು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ? ಹೃದಿಕನು ತನ್ನ ಮಗನೊಡನೆ, ಅಕ್ರೂರ, ಜಯಂತ, ಗದ, ಸಾರಣ—ಇವರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಆಸತೇ ಕುಶಲಂ ಕಚ್ಚಿತ್ ಯೇ ಚ ಶತ್ರುಜಿದಾದಯಃ । ಕಚ್ಚಿದಾಸ್ತೇ ಸುಖಂ ರಾಮೋ ಭಗವಾನ್ ಸಾತ್ವತಾಂ ಪ್ರಭುಃ

ಶತ್ರುಜಿತ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಸಾತ್ವತರ ರಾಜ ರಾಮನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಃ ಸರ್ವವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಸುಖಮಾಸ್ತೇ ಮಹಾರಥಃ । ಗಮ್ಭೀರರಯೋಽನಿರುದ್ಧೋ ವರ್ಧತೇ ಭಗವಾನುತ

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು, ಎಲ್ಲ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮಹಾರಥಿ, ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಆನಿರುದ್ಧನು, ಆಳವಾದ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ?

ಸುಷೇಣಶ್ಚಾರುದೇಷ್ಣಶ್ಚ ಸಾಮ್ಬೋ ಜಾಮ್ಬವತೀಸುತಃ । ಅನ್ಯೇ ಚ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಪ್ರವರಾಃ ಸಪುತ್ರಾ ಋಷಭಾದಯಃ

ಸುಷೇಣ, ಚಾರುದೇಶ್ನ, ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಗ ಸಾಂಬ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯ ಪ್ರಮುಖರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ, ಋಷಭ ಮೊದಲಾದವರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ತಥೈವಾನುಚರಾಃ ಶೌರೇಃ ಶ್ರುತದೇವೋದ್ಧವಾದಯಃ । ಸುನನ್ದನನ್ದಶೀರ್ಷಣ್ಯಾ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಸಾತ್ವತರ್ಷಭಾಃ

ಅದೇ ರೀತಿ ಶೌರಿಯ ಅನುಯಾಯಿಗಳು—ಶ್ರುತದೇವ, ಉದ್ಧವ, ಸುನಂದ, ನಂದ, ಶೀರ್ಷಣ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾತ್ವತರ ಪ್ರಮುಖರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಅಪಿ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಾಸತೇ ಸರ್ವೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಭುಜಾಶ್ರಯಾಃ । ಅಪಿ ಸ್ಮರನ್ತಿ ಕುಶಲಂ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಬದ್ಧಸೌಹೃದಾಃ

ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಭುಜಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದವರು ನಮ್ಮ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೆ?

ಭಗವಾನಪಿ ಗೋವಿನ್ದೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ಕಚ್ಚಿತ್ಪುರೇ ಸುಧರ್ಮಾಯಾಂ ಸುಖಮಾಸ್ತೇ ಸುಹೃದ್‌ವೃತಃ

ಭಗವಂತನಾದ ಗೋವಿಂದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನು, ಸುಧರ್ಮಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಮಙ್‌ಗಲಾಯ ಚ ಲೋಕಾನಾಂ ಕ್ಷೇಮಾಯ ಚ ಭವಾಯ ಚ । ಆಸ್ತೇ ಯದುಕುಲಾಮ್ಭೋಧೌ ಆದ್ಯೋಽನನ್ತಸಖಃ ಪುಮಾನ್

ಲೋಕಗಳ ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ, ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ, ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಯದುಕುಲದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಆದಿಯೂ ಅನಂತನೂ ಆದ ಸ್ನೇಹಿತನು ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆಯೆ?

ಯದ್‍ಬಾಹುದಣ್ಡಗುಪ್ತಾಯಾಂ ಸ್ವಪುರ್ಯಾಂ ಯದವೋಽರ್ಚಿತಾಃ । ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಮಹಾಪೌರುಷಿಕಾ ಇವ

ಯದುವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅವರು ಪರಮ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ವೀರರಂತೆ ಆಡುವರು.