ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಜಿತಾಸನೋ ಜಿತಶ್ವಾಸಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತಷಡಿನ್ದ್ರಿಯಃ । ಹರಿಭಾವನಯಾ ಧ್ವಸ್ತಃ ಅಜಃಸತ್ತ್ವತಮೋಮಲಃ

ಆತನು ಆಸನವನ್ನು, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಮಾಡಿ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಸತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಮನಿ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೇ ಪ್ರವಿಲಾಪ್ಯ ತಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾಧಾರೇ ಘಟಾಮ್ಬರಮಿವಾಮ್ಬರೇ

ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಿ, ಹೂಡಿದ ಮಡಕೆ ಹಾಳಾದ ಮೇಲೆ ಅದರೊಳಗಿನ ಆಕಾಶವು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆರೆವಂತೆ ಆತನು ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಧ್ವಸ್ತಮಾಯಾಗುಣೋದರ್ಕೋ ನಿರುದ್ಧಕರಣಾಶಯಃ । ನಿವರ್ತಿತಾಖಿಲಾಹಾರ ಆಸ್ತೇ ಸ್ಥಾಣುರಿವಾಚಲಃ । ತಸ್ಯಾನ್ತರಾಯೋ ಮೈವಾಭೂಃ ಸನ್ನ್ಯಸ್ತಾಖಿಲಕರ್ಮಣಃ

ಮಾಯೆಯ ಗುಣಗಳ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಹಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಂಬದಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಬರಬಾರದು.

ಸ ವಾ ಅದ್ಯತನಾದ್ ರಾಜನ್ ಪರತಃ ಪಞ್ಚಮೇಽಹನಿ । ಕಲೇವರಂ ಹಾಸ್ಯತಿ ಸ್ವಂ ತಚ್ಚ ಭಸ್ಮೀಭವಿಷ್ಯತಿ

ರಾಜನೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ಐದನೇ ದಿನ ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ದೇಹವು ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಹ್ಯಮಾನೇಽಗ್ನಿಭಿರ್ದೇಹೇ ಪತ್ಯುಃ ಪತ್‍ನೀ ಸಹೋಟಜೇ । ಬಹಿಃ ಸ್ಥಿತಾ ಪತಿಂ ಸಾಧ್ವೀ ತಮಗ್ನಿಮನು ವೇಕ್ಷ್ಯತಿ

ಪತಿಯ ದೇಹವು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟಾಗ, ಪತ್ನಿಯು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತು, ಪತಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.

ವಿದುರಸ್ತು ತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ನಿಶಾಮ್ಯ ಕುರುನನ್ದನ । ಹರ್ಷಶೋಕಯುತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಗನ್ತಾ ತೀರ್ಥನಿಷೇವಕಃ

ಈ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುರುಕುಲದವನಾದ ವಿದುರನು ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಥಾರುಹತ್ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಾರದಃ ಸಹತುಮ್ಬುರುಃ । ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾಜಹಾಚ್ಛುಚಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾರದನು ತುಂಭುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ಕಿಮೇತದ್ ಅದ್‍ಭುತಮಿವ ವಾಸುದೇವೇಽಖಿಲಾತ್ಮನಿ । ವ್ರಜಸ್ಯ ಸಾತ್ಮನಸ್ತೋಕೇಷು ಅಪೂರ್ವಂ ಪ್ರೇಮ ವರ್ಧತೇ

ಇದು ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ! ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದವನಲ್ಲಿ, ವ್ರಜದ ಜನರೂ ಅವರ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪೂರ್ವವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.

ಯತ್ರ ನೈಸರ್ಗದುರ್ವೈರಾಃ ಸಹಾಸನ್ ನೃಮೃಗಾದಯಃ । ಮಿತ್ರಾಣೀವಾಜಿತಾವಾಸ ದ್ರುತರುಟ್ತರ್ಷಕಾದಿಕಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಸಹಜವಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮೃಗಗಳೂ ಕೂಡ, ಜಯಿಸಲಾರದ ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ಇದ್ದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ತತ್ರೋದ್ವಹತ್ಪಶುಪವಂಶಶಿಶುತ್ವನಾಟ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ವಯಂ ಪರಮನನ್ತ-ಮಗಾಧಬೋಧಮ್ । ವತ್ಸಾನ್ ಸಖೀನಿವ ಪುರಾ ಪರಿತೋ ವಿಚಿನ್ವದ್ ಏಕಂ ಸಪಾಣಿಕವಲಂ ಪರಮೇಷ್ಠ್ಯಚಷ್ಟ

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪರಮ ಅನಂತನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಆ ಭಗವಂತನು, ಹಾಲುಗೋವಳ ಮಗನಾಗಿ ಬಾಲ್ಯಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹಳೆಯದಂತೆ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ತುಂಡು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವರೇಣ ನಿಜಧೋರಣತೋಽವತೀರ್ಯ ಪೃಥ್ವ್ಯಾಂ ವಪುಃ ಕನಕದಣ್ಡಮಿವಾಭಿಪಾತ್ಯ । ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚತುರ್ಮುಕುಟ ಕೋಟಿಭಿರಙ್‌ಘ್ರಿಯುಗ್ಮಂ ನತ್ವಾ ಮುದಶ್ರುಸುಜಲೈಃ ಅಕೃತಾಭಿಷೇಕಮ್

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ವಾಹನದಿಂದ ಇಳಿದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ದಂಡವನ್ನು ಹಾಕಿದಂತೆ ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಯ ಕಿರೀಟಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿದು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಉತ್ಥಾಯೋತ್ಥಾಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚಿರಸ್ಯ ಪಾದಯೋಃ ಪತನ್ । ಆಸ್ತೇ ಮಹಿತ್ವಂ ಪ್ರಾಗ್ದೃಷ್ಟಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಾ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಹಿಂದೆ ಕಂಡ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನೆದು ಕುಳಿತನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಶನೈರಥೋತ್ಥಾಯ ವಿಮೃಜ್ಯ ಲೋಚನೇ ಮುಕುನ್ದಮುದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿನಮ್ರಕನ್ಧರಃ । ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಶ್ರಯವಾನ್ಸಮಾಹಿತಃ ಸವೇಪಥುರ್ಗದ್‍ಗದಯೈಲತೇಲಯಾ

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು, ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು. ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅಂಜಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕಂಠವು ನಡುಗಿ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಸಮ್ಪ್ರಸ್ಥಿತೇ ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ಜಿಷ್ಣೌ ಬನ್ಧುದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ಜ್ಞಾತುಂ ಚ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಜುನನು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ—

ವ್ಯತೀತಾಃ ಕತಿಚಿನ್ಮಾಸಾಃ ತದಾ ನಾಯಾತ್ ತತೋಽರ್ಜುನಃ । ದದರ್ಶ ಘೋರರೂಪಾಣಿ ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಕುರೂದ್ವಹಃ

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಹೋದರೂ ಅರ್ಜುನನು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಆಗ, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದವು.

ಕಾಲಸ್ಯ ಚ ಗತಿಂ ರೌದ್ರಾಂ ವಿಪರ್ಯಸ್ತರ್ತುಧರ್ಮಿಣಃ । ಪಾಪೀಯಸೀಂ ನೃಣಾಂ ವಾರ್ತಾಂ ಕ್ರೋಧಲೋಭಾನೃತಾತ್ಮನಾಮ್

ಅವನು ಕಾಲದ ಭಯಾನಕ ಚಲನೆ, ಧರ್ಮದ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತತೆ, ಮತ್ತು ಜನರು ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಕೆಡುಕಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಜಿಹ್ಮಪ್ರಾಯಂ ವ್ಯವಹೃತಂ ಶಾಠ್ಯಮಿಶ್ರಂ ಚ ಸೌಹೃದಮ್ । ಪಿತೃಮಾತೃಸುಹೃದ್‍ಭ್ರಾತೃ ದಮ್ಪತೀನಾಂ ಚ ಕಲ್ಕನಮ್

ಜನರ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಬಹುಪಾಲು ವಕ್ರವಾಗಿ, ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಮೋಸ ಮಿಶ್ರವಾಗಿದೆ; ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಹೋದರರು, dampatigalu ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಜಗಳಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಿಮಿತ್ತಾನ್ಯತ್ಯರಿಷ್ಟಾನಿ ಕಾಲೇ ತು ಅನುಗತೇ ನೃಣಾಮ್ । ಲೋಭಾದಿ ಅಧರ್ಮಪ್ರಕೃತಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವೋವಾಚಾನುಜಂ ನೃಪಃ

ಈ ರೀತಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಕಾಲವು ಮುಂದುವರೆದಂತೆ, ರಾಜನು ಲೋಭ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ । ಸಮ್ಪ್ರೇಷಿತೋ ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ಜಿಷ್ಣುರ್ಬನ್ಧು ದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ಜ್ಞಾತುಂ ಚ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಜುನನು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಗತಾಃ ಸಪ್ತಾಧುನಾ ಮಾಸಾ ಭೀಮಸೇನ ತವಾನುಜಃ । ನಾಯಾತಿ ಕಸ್ಯ ವಾ ಹೇತೋಃ ನಾಹಂ ವೇದೇದಮಞ್ಜಸಾ

ಈಗ ಏಳು ತಿಂಗಳುಗಳು ಹೋದವು, ನಿನ್ನ ತಮ್ಮ ಭೀಮಸೇನನು ಇನ್ನೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಏನಿಗಾಗಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅಪಿ ದೇವರ್ಷಿಣಾಽಽದಿಷ್ಟಃ ಸ ಕಾಲೋಽಯಮುಪಸ್ಥಿತಃ । ಯದಾಽಽತ್ಮನೋಽಙ್‌ಗಮಾಕ್ರೀಡಂ ಭಗವಾನ್ ಉತ್ಸಿಸೃಕ್ಷತಿ

ದೇವರ್ಷಿಯು ಹೇಳಿದ ಕಾಲವು ಈಗ ಬಂದಿದೆಯೆ? ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭೂಮಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಸಮಯ ಇದೆಯೆ?

ಯಸ್ಮಾನ್ನಃ ಸಮ್ಪದೋ ರಾಜ್ಯಂ ದಾರಾಃ ಪ್ರಾಣಾಃ ಕುಲಂ ಪ್ರಜಾಃ । ಆಸನ್ ಸಪತ್‍ನವಿಜಯೋ ಲೋಕಾಶ್ಚ ಯದನುಗ್ರಹಾತ್

ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ನಮಗೆ ಧನ, ರಾಜ್ಯ, ಪತ್ನಿಯರು, ಪ್ರಾಣ, ಕುಟುಂಬ, ಪ್ರಜೆಗಳು, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯ, ಲೋಕಗಳೂ ದೊರಕಿದವು.

ಪಶ್ಯೋತ್ಪಾತಾನ್ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ದಿವ್ಯಾನ್ ಭೌಮಾನ್ ಸದೈಹಿಕಾನ್ । ದಾರುಣಾನ್ಶಂಸತೋಽದೂರಾದ್ ಭಯಂ ನೋ ಬುದ್ಧಿಮೋಹನಮ್

ನರಸಿಂಹ, ಈ ಭಯಾನಕವಾದ ದೈವಿಕ, ಭೌಮ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ನೋಡು; ಅವುಗಳು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಊರ್ವಕ್ಷಿಬಾಹವೋ ಮಹ್ಯಂ ಸ್ಫುರನ್ತ್ಯಙ್‌ಗ ಪುನಃ ಪುನಃ । ವೇಪಥುಶ್ಚಾಪಿ ಹೃದಯೇ ಆರಾತ್ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ವಿಪ್ರಿಯಮ್

ನನ್ನ ತೊಡೆಯು, ಕಣ್ಣು, ಕೈಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಡುಗುತ್ತಿವೆ; ಹೃದಯವೂ ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ; ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಏನೋ ಅನಿಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.

ಶಿವೈಷೋದ್ಯನ್ತಂ ಆದಿತ್ಯಂ ಅಭಿರೌತಿ ಅನಲಾನನಾ । ಮಾಮಙ್‌ಗ ಸಾರಮೇಯೋಽಯಂ ಅಭಿರೇಭತ್ಯಭೀರುವತ್

ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬಾಯಿರುವ ಗೇಡಿಮರಿ, ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ನಾಯಿಯು ನನಗೆ ಭಯದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಶಸ್ತಾಃ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಾಂ ಸವ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಂ ಪಶವೋಽಪರೇ । ವಾಹಾಂಶ್ಚ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಲಕ್ಷಯೇ ರುದತೋ ಮಮ

ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನನ್ನ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ; ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನ್ನ ಕುದುರೆಗಳು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.

ಮೃತ್ಯುದೂತಃ ಕಪೋತೋಽಯಂ ಉಲೂಕಃ ಕಮ್ಪಯನ್ ಮನಃ । ಪ್ರತ್ಯುಲೂಕಶ್ಚ ಕುಹ್ವಾನೈಃ ಅನಿದ್ರೌ ಶೂನ್ಯಮಿಚ್ಛತಃ

ಈ ಪಾರಿವಾಳವು ಮರಣದ ದೂತನಂತೆ, ಗೂಬೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಗೂಬೆಗಳ ಕೂಗು ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಧೂಮ್ರಾ ದಿಶಃ ಪರಿಧಯಃ ಕಮ್ಪತೇ ಭೂಃ ಸಹಾದ್ರಿಭಿಃ । ನಿರ್ಘಾತಶ್ಚ ಮಹಾಂಸ್ತಾತ ಸಾಕಂ ಚ ಸ್ತನಯಿತ್‍ನುಭಿಃ

ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಧೂಮವಿದೆ, ಪರ್ವತಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ಭಾರೀ ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಮಿಂಚುಗಳೂ ಸಹ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿವೆ.

ವಾಯುರ್ವಾತಿ ಖರಸ್ಪರ್ಶೋ ರಜಸಾ ವಿಸೃಜಂಸ್ತಮಃ । ಅಸೃಗ್ ವರ್ಷನ್ತಿ ಜಲದಾ ಬೀಭತ್ಸಂ ಇವ ಸರ್ವತಃ

ಗಾಳಿ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ, ಧೂಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದೆ; ಮೋಡಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ.