ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯನ್ಮನ್ಯಸೇ ಧ್ರುವಂ ಲೋಕಂ ಅಧ್ರುವಂ ವಾ ನ ಚೋಭಯಮ್ । ಸರ್ವಥಾ ನ ಹಿ ಶೋಚ್ಯಾಸ್ತೇ ಸ್ನೇಹಾತ್ ಅನ್ಯತ್ರ ಮೋಹಜಾತ್

ನೀನು ಯಾವುದು ಶಾಶ್ವತ, ಯಾವುದು ಅಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವೆಯೋ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದುಃಖಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾಜ್ಜಹ್ಯಙ್‌ಗ ವೈಕ್ಲವ್ಯಂ ಅಜ್ಞಾನಕೃತಮಾತ್ಮನಃ । ಕಥಂ ತ್ವನಾಥಾಃ ಕೃಪಣಾ ವರ್ತೇರಂಸ್ತೇ ಚ ಮಾಂ ವಿನಾ

ಆದುದರಿಂದ, ಅಯ್ಯಾ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು. ನಾನು ಇಲ್ಲದೆ ಆ ಅನಾಥರು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಡ.

ಕಾಲಕರ್ಮ ಗುಣಾಧೀನೋ ದೇಹೋಽಯಂ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಃ । ಕಥಮನ್ಯಾಂಸ್ತು ಗೋಪಾಯೇತ್ ಸರ್ಪಗ್ರಸ್ತೋ ಯಥಾ ಪರಮ್

ಈ ದೇಹವು ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಕಾಲ, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದವನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗದಂತೆ, ಒಬ್ಬನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು?

ಅಹಸ್ತಾನಿ ಸಹಸ್ತಾನಾಂ ಅಪದಾನಿ ಚತುಷ್ಪದಾಮ್ । ಫಲ್ಗೂನಿ ತತ್ರ ಮಹತಾಂ ಜೀವೋ ಜೀವಸ್ಯ ಜೀವನಮ್

ಕೈ ಇಲ್ಲದವುಗಳನ್ನು ಕೈ ಇರುವವುಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ, ಕಾಲು ಇಲ್ಲದವುಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವವುಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರು ಬಲಿಷ್ಠರ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ—ಜೀವನು ಜೀವದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.

ತದಿದಂ ಭಗವಾನ್ ರಾಜನ್ ಏಕ ಆತ್ಮಾತ್ಮನಾಂ ಸ್ವದೃಕ್ । ಅನ್ತರೋಽನನ್ತರೋ ಭಾತಿ ಪಶ್ಯ ತಂ ಮಾಯಯೋರುಧಾ

ರಾಜನೇ, ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವವನು. ಅವನು ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನು. ಅವನನ್ನು ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕಾಣಬಹುದು, ನೀನು ಅವನನ್ನು ನೋಡು.

ಸೋಽಯಮದ್ಯ ಮಹಾರಾಜ ಭಗವಾನ್ ಭೂತಭಾವನಃ । ಕಾಲರೂಪೋಽವತೀರ್ಣೋಽಸ್ಯಾಂ ಅಭಾವಾಯ ಸುರದ್ವಿಷಾಮ್

ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಪಾಲಕರೂ ಆಗಿ ಈಗ ಕಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಇಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

ನಿಷ್ಪಾದಿತಂ ದೇವಕೃತ್ಯಂ ಅವಶೇಷಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷತೇ । ತಾವದ್ ಯೂಯಂ ಅವೇಕ್ಷಧ್ವಂ ಭವೇದ್ ಯಾವದಿಹೇಶ್ವರಃ

ದೇವತೆಗಳ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿದೆ; ಈಗ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಗಮನಿಸಿ ಕಾಯಿರಿ.

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಃ ಸಹ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಗಾನ್ಧಾರ್ಯಾ ಚ ಸ್ವಭಾರ್ಯಯಾ । ದಕ್ಷಿಣೇನ ಹಿಮವತ ಋಷೀಣಾಂ ಆಶ್ರಮಂ ಗತಃ

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನ ಜೊತೆಗೆ, ಗಾಂಧಾರಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಹಿಮಾಲಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸ್ರೋತೋಭಿಃ ಸಪ್ತಭಿರ್ಯಾ ವೈ ಸ್ವರ್ಧುನೀ ಸಪ್ತಧಾ ವ್ಯಧಾತ್ । ಸಪ್ತಾನಾಂ ಪ್ರೀತಯೇ ನಾನಾ ಸಪ್ತಸ್ರೋತಃ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಆ ಸ್ವರ್ಗಗಂಗೆಯು ಏಳು ಹರಿವಿನಿಂದ ಏಳು ಭಾಗವಾಗಿ ಹರಿದು, ಏಳು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡಲು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಕೆ 'ಏಳು ಹರಿವಿನ ನದಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

ಸ್ನಾತ್ವಾನುಸವನಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಹುತ್ವಾ ಚಾಗ್ನೀನ್ಯಥಾವಿಧಿ । ಅಬ್ಭಕ್ಷ ಉಪಶಾನ್ತಾತ್ಮಾ ಸ ಆಸ್ತೇ ವಿಗತೈಷಣಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಜಿತಾಸನೋ ಜಿತಶ್ವಾಸಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತಷಡಿನ್ದ್ರಿಯಃ । ಹರಿಭಾವನಯಾ ಧ್ವಸ್ತಃ ಅಜಃಸತ್ತ್ವತಮೋಮಲಃ

ಆತನು ಆಸನವನ್ನು, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಮಾಡಿ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಸತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಮನಿ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೇ ಪ್ರವಿಲಾಪ್ಯ ತಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾಧಾರೇ ಘಟಾಮ್ಬರಮಿವಾಮ್ಬರೇ

ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಿ, ಹೂಡಿದ ಮಡಕೆ ಹಾಳಾದ ಮೇಲೆ ಅದರೊಳಗಿನ ಆಕಾಶವು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆರೆವಂತೆ ಆತನು ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಧ್ವಸ್ತಮಾಯಾಗುಣೋದರ್ಕೋ ನಿರುದ್ಧಕರಣಾಶಯಃ । ನಿವರ್ತಿತಾಖಿಲಾಹಾರ ಆಸ್ತೇ ಸ್ಥಾಣುರಿವಾಚಲಃ । ತಸ್ಯಾನ್ತರಾಯೋ ಮೈವಾಭೂಃ ಸನ್ನ್ಯಸ್ತಾಖಿಲಕರ್ಮಣಃ

ಮಾಯೆಯ ಗುಣಗಳ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಹಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಂಬದಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಬರಬಾರದು.

ಸ ವಾ ಅದ್ಯತನಾದ್ ರಾಜನ್ ಪರತಃ ಪಞ್ಚಮೇಽಹನಿ । ಕಲೇವರಂ ಹಾಸ್ಯತಿ ಸ್ವಂ ತಚ್ಚ ಭಸ್ಮೀಭವಿಷ್ಯತಿ

ರಾಜನೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ಐದನೇ ದಿನ ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ದೇಹವು ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಹ್ಯಮಾನೇಽಗ್ನಿಭಿರ್ದೇಹೇ ಪತ್ಯುಃ ಪತ್‍ನೀ ಸಹೋಟಜೇ । ಬಹಿಃ ಸ್ಥಿತಾ ಪತಿಂ ಸಾಧ್ವೀ ತಮಗ್ನಿಮನು ವೇಕ್ಷ್ಯತಿ

ಪತಿಯ ದೇಹವು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟಾಗ, ಪತ್ನಿಯು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತು, ಪತಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.

ವಿದುರಸ್ತು ತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ನಿಶಾಮ್ಯ ಕುರುನನ್ದನ । ಹರ್ಷಶೋಕಯುತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಗನ್ತಾ ತೀರ್ಥನಿಷೇವಕಃ

ಈ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುರುಕುಲದವನಾದ ವಿದುರನು ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಥಾರುಹತ್ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಾರದಃ ಸಹತುಮ್ಬುರುಃ । ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾಜಹಾಚ್ಛುಚಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾರದನು ತುಂಭುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

ಕಿಮೇತದ್ ಅದ್‍ಭುತಮಿವ ವಾಸುದೇವೇಽಖಿಲಾತ್ಮನಿ । ವ್ರಜಸ್ಯ ಸಾತ್ಮನಸ್ತೋಕೇಷು ಅಪೂರ್ವಂ ಪ್ರೇಮ ವರ್ಧತೇ

ಇದು ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ! ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದವನಲ್ಲಿ, ವ್ರಜದ ಜನರೂ ಅವರ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪೂರ್ವವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.

ಯತ್ರ ನೈಸರ್ಗದುರ್ವೈರಾಃ ಸಹಾಸನ್ ನೃಮೃಗಾದಯಃ । ಮಿತ್ರಾಣೀವಾಜಿತಾವಾಸ ದ್ರುತರುಟ್ತರ್ಷಕಾದಿಕಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಸಹಜವಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮೃಗಗಳೂ ಕೂಡ, ಜಯಿಸಲಾರದ ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ಇದ್ದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ತತ್ರೋದ್ವಹತ್ಪಶುಪವಂಶಶಿಶುತ್ವನಾಟ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ವಯಂ ಪರಮನನ್ತ-ಮಗಾಧಬೋಧಮ್ । ವತ್ಸಾನ್ ಸಖೀನಿವ ಪುರಾ ಪರಿತೋ ವಿಚಿನ್ವದ್ ಏಕಂ ಸಪಾಣಿಕವಲಂ ಪರಮೇಷ್ಠ್ಯಚಷ್ಟ

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪರಮ ಅನಂತನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಆ ಭಗವಂತನು, ಹಾಲುಗೋವಳ ಮಗನಾಗಿ ಬಾಲ್ಯಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹಳೆಯದಂತೆ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ತುಂಡು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವರೇಣ ನಿಜಧೋರಣತೋಽವತೀರ್ಯ ಪೃಥ್ವ್ಯಾಂ ವಪುಃ ಕನಕದಣ್ಡಮಿವಾಭಿಪಾತ್ಯ । ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚತುರ್ಮುಕುಟ ಕೋಟಿಭಿರಙ್‌ಘ್ರಿಯುಗ್ಮಂ ನತ್ವಾ ಮುದಶ್ರುಸುಜಲೈಃ ಅಕೃತಾಭಿಷೇಕಮ್

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ವಾಹನದಿಂದ ಇಳಿದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ದಂಡವನ್ನು ಹಾಕಿದಂತೆ ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಯ ಕಿರೀಟಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿದು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಉತ್ಥಾಯೋತ್ಥಾಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚಿರಸ್ಯ ಪಾದಯೋಃ ಪತನ್ । ಆಸ್ತೇ ಮಹಿತ್ವಂ ಪ್ರಾಗ್ದೃಷ್ಟಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಾ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಹಿಂದೆ ಕಂಡ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನೆದು ಕುಳಿತನು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಶನೈರಥೋತ್ಥಾಯ ವಿಮೃಜ್ಯ ಲೋಚನೇ ಮುಕುನ್ದಮುದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿನಮ್ರಕನ್ಧರಃ । ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಶ್ರಯವಾನ್ಸಮಾಹಿತಃ ಸವೇಪಥುರ್ಗದ್‍ಗದಯೈಲತೇಲಯಾ

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು, ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು. ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅಂಜಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕಂಠವು ನಡುಗಿ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಸಮ್ಪ್ರಸ್ಥಿತೇ ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ಜಿಷ್ಣೌ ಬನ್ಧುದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ಜ್ಞಾತುಂ ಚ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಜುನನು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ—

ವ್ಯತೀತಾಃ ಕತಿಚಿನ್ಮಾಸಾಃ ತದಾ ನಾಯಾತ್ ತತೋಽರ್ಜುನಃ । ದದರ್ಶ ಘೋರರೂಪಾಣಿ ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಕುರೂದ್ವಹಃ

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಹೋದರೂ ಅರ್ಜುನನು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಆಗ, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದವು.

ಕಾಲಸ್ಯ ಚ ಗತಿಂ ರೌದ್ರಾಂ ವಿಪರ್ಯಸ್ತರ್ತುಧರ್ಮಿಣಃ । ಪಾಪೀಯಸೀಂ ನೃಣಾಂ ವಾರ್ತಾಂ ಕ್ರೋಧಲೋಭಾನೃತಾತ್ಮನಾಮ್

ಅವನು ಕಾಲದ ಭಯಾನಕ ಚಲನೆ, ಧರ್ಮದ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತತೆ, ಮತ್ತು ಜನರು ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಕೆಡುಕಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಜಿಹ್ಮಪ್ರಾಯಂ ವ್ಯವಹೃತಂ ಶಾಠ್ಯಮಿಶ್ರಂ ಚ ಸೌಹೃದಮ್ । ಪಿತೃಮಾತೃಸುಹೃದ್‍ಭ್ರಾತೃ ದಮ್ಪತೀನಾಂ ಚ ಕಲ್ಕನಮ್

ಜನರ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಬಹುಪಾಲು ವಕ್ರವಾಗಿ, ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಮೋಸ ಮಿಶ್ರವಾಗಿದೆ; ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಹೋದರರು, dampatigalu ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಜಗಳಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಿಮಿತ್ತಾನ್ಯತ್ಯರಿಷ್ಟಾನಿ ಕಾಲೇ ತು ಅನುಗತೇ ನೃಣಾಮ್ । ಲೋಭಾದಿ ಅಧರ್ಮಪ್ರಕೃತಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವೋವಾಚಾನುಜಂ ನೃಪಃ

ಈ ರೀತಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಕಾಲವು ಮುಂದುವರೆದಂತೆ, ರಾಜನು ಲೋಭ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ । ಸಮ್ಪ್ರೇಷಿತೋ ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ಜಿಷ್ಣುರ್ಬನ್ಧು ದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ಜ್ಞಾತುಂ ಚ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಜುನನು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.