ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಯಾವತಃ ಕೃತವಾನ್ ಪ್ರಶ್ನಾನ್ ಕ್ಷತ್ತಾ ಕೌಷಾರವಾಗ್ರತಃ । ಜಾತೈಕಭಕ್ತಿಃ ಗೋವಿನ್ದೇ ತೇಭ್ಯಶ್ಚೋಪರರಾಮ ಹ

ವಿದುರನು ಕೌಷಾರವ ಮುನಿಯ ಮುಂದೆ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನೋ, ಅವನು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.

ತಂ ಬನ್ಧುಮಾಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧರ್ಮಪುತ್ರಃ ಸಹಾನುಜಃ । ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರೋ ಯುಯುತ್ಸುಶ್ಚ ಸೂತಃ ಶಾರದ್ವತಃ ಪೃಥಾ

ಬಾಂಧವನಾದ ವಿದುರನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುಯುತ್ಸು, ಸೂತ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಪೃಥಾ—all ಕೂಡಾ,

ಗಾನ್ಧಾರೀ ದ್ರೌಪದೀ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸುಭದ್ರಾ ಚೋತ್ತರಾ ಕೃಪೀ । ಅನ್ಯಾಶ್ಚ ಜಾಮಯಃ ಪಾಣ್ಡೋಃ ಜ್ಞಾತಯಃ ಸಸುತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಗಾಂಧಾರಿ, ದ್ರೌಪದಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಸುಭದ್ರಾ, ಉತ್ತರಾ, ಕೃಪಿ ಮತ್ತು ಪಾಂಡುವಿನ ಇತರ ಪತ್ನಿಯರು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬಂಧುವಾದ ಮಹಿಳೆಯರು,

ಪ್ರತ್ಯುಜ್ಜಗ್ಮುಃ ಪ್ರಹರ್ಷೇಣ ಪ್ರಾಣಂ ತನ್ವ ಇವಾಗತಮ್ । ಅಭಿಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ವಿಧಿವತ್ ಪರಿಷ್ವಙ್‌ಗಾಭಿವಾದನೈಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಎದ್ದು, ಪ್ರಾಣವೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು; ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅಪ್ಪುಗೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.

ಮುಮುಚುಃ ಪ್ರೇಮಬಾಷ್ಪೌಘಂ ವಿರಹೌತ್ಕಣ್ಠ್ಯ ಕಾತರಾಃ । ರಾಜಾ ತಮರ್ಹಯಾಂ ಚಕ್ರೇ ಕೃತಾಸನ ಪರಿಗ್ರಹಮ್

ವಿಚ್ಛೇದದ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸಿದರು; ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವದಿಂದ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಿದನು.

ತಂ ಭುಕ್ತವನ್ತಂ ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಆಸೀನಂ ಸುಖಮಾಸನೇ । ಪ್ರಶ್ರಯಾವನತೋ ರಾಜಾ ಪ್ರಾಹ ತೇಷಾಂ ಚ ಶ್ರೃಣ್ವತಾಮ್

ಅವನು ಊಟ ಮಾಡಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತ ನಂತರ, ರಾಜನು ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ । ಅಪಿ ಸ್ಮರಥ ನೋ ಯುಷ್ಮತ್ ಪಕ್ಷಚ್ಛಾಯಾಸಮೇಧಿತಾನ್ । ವಿಪದ್‍ಗಣಾದ್ ವಿಷಾಗ್ನ್ಯಾದೇಃ ಮೋಚಿತಾ ಯತ್ಸಮಾತೃಕಾಃ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: ನಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಳೆದವರು, ವಿಷ, ಬೆಂಕಿ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು.

ಕಯಾ ವೃತ್ತ್ಯಾ ವರ್ತಿತಂ ವಃ ಚರದ್‌ಭಿಃ ಕ್ಷಿತಿಮಣ್ಡಲಮ್ । ತೀರ್ಥಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಮುಖ್ಯಾನಿ ಸೇವಿತಾನೀಹ ಭೂತಲೇ

ನೀವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದಿರಿ? ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಾ?

ಭವದ್ವಿಧಾ ಭಾಗವತಾಃ ತೀರ್ಥಭೂತಾಃ ಸ್ವಯಂ ವಿಭೋ । ತೀರ್ಥೀಕುರ್ವನ್ತಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ಸ್ವಾನ್ತಃಸ್ಥೇನ ಗದಾಭೃತಾ

ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮಂಥ ಭಕ್ತರು ತಾವೇ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಗಳಂತೆ; ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗದಾಧರನು ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರು ಹೋಗುವ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಪಿ ನಃ ಸುಹೃದಸ್ತಾತ ಬಾನ್ಧವಾಃ ಕೃಷ್ಣದೇವತಾಃ । ದೃಷ್ಟಾಃ ಶ್ರುತಾ ವಾ ಯದವಃ ಸ್ವಪುರ್ಯಾಂ ಸುಖಮಾಸತೇ

ಪ್ರಿಯನೇ, ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರು, ಯಾದವರು, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ ಅಥವಾ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ಅವರು ತಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆಯೇ?

ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಧರ್ಮರಾಜೇನ ಸರ್ವಂ ತತ್ ಸಮವರ್ಣಯತ್ । ಯಥಾನುಭೂತಂ ಕ್ರಮಶೋ ವಿನಾ ಯದುಕುಲಕ್ಷಯಮ್

ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಯಾದವ ವಂಶದ ನಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

ನನ್ವಪ್ರಿಯಂ ದುರ್ವಿಷಹಂ ನೃಣಾಂ ಸ್ವಯಮುಪಸ್ಥಿತಮ್ । ನಾವೇದಯತ್ ಸಕರುಣೋ ದುಃಖಿತಾನ್ ದ್ರಷ್ಟುಮಕ್ಷಮಃ

ಅನುಭವಿಸಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದ ದುಃಖಕರ ಸಂಗತಿ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೂ, ಅವನು ದಯೆಯಿಂದ ದುಃಖಿತರ ನೋವನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಕಞ್ಚಿತ್ ಕಾಲಮಥ ಅವಾತ್ಸೀತ್ ಸತ್ಕೃತೋ ದೇವವತ್ಸುಖಮ್ । ಭ್ರಾತುರ್ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಯ ಶ್ರೇಯಸ್ಕೃತ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸುಖಮಾವಹನ್

ಅವನು ಕೆಲ ಕಾಲ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ದೇವರಂತೆ ಗೌರವದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಖವನ್ನು ತಂದನು, ಹಿರಿಯನಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿದ್ದನು.

ಅಬಿಭ್ರದರ್ಯಮಾ ದಣ್ಡಂ ಯಥಾವತ್ ಅಘಕಾರಿಷು । ಯಾವದ್ ದಧಾರ ಶೂದ್ರತ್ವಂ ಶಾಪಾತ್ ವರ್ಷಶತಂ ಯಮಃ

ಅರ್ಯಮನು ತಪ್ಪುಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಯಮನು ಶಾಪದಿಂದ ನೂರು ವರ್ಷ ಶೂದ್ರನಾಗಿ ಉಳಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ಲಬ್ಧರಾಜ್ಯೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೌತ್ರಂ ಕುಲನ್ಧರಮ್ । ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ಲೋಕಪಾಲಾಭೈಃ ಮುಮುದೇ ಪರಯಾ ಶ್ರಿಯಾ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನು ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಕಪಾಲರಂತೆ ಇರುವ ತಮ್ಮಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಏವಂ ಗೃಹೇಷು ಸಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಮತ್ತಾನಾಂ ತದೀಹಯಾ । ಅತ್ಯಕ್ರಾಮತ್ ಅವಿಜ್ಞಾತಃ ಕಾಲಃ ಪರಮದುಸ್ತರಃ

ಈ ರೀತಿ ಮನೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಜಾಗರೂಕರಾಗದೆ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದಾಟಲಾಗದ ಕಾಲವು, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಹೋದಿತು.

ವಿದುರಸ್ತತ್ ಅಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಂ ಅಭಾಷತ । ರಾಜನ್ ನಿರ್ಗಮ್ಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಂ ಪಶ್ಯೇದಂ ಭಯಮಾಗತಮ್

ವಿದುರನು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ಬೇಗನೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೋದಿರಿ; ಈ ಅಪಾಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಂದಿದೆ.'

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ ನ ಯಸ್ಯೇಹ ಕುತಶ್ಚಿತ್ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ ಪ್ರಭೋ । ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಕಾಲಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ನಃ ಸಮಾಗತಃ

ಸ್ವಾಮಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ, ಯಾವ ಪರಿಹಾರವೂ ಇಲ್ಲ; ಈ ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಯೇನ ಚೈವಾಭಿಪನ್ನೋಽಯಂ ಪ್ರಾಣೈಃ ಪ್ರಿಯತಮೈರಪಿ । ಜನಃ ಸದ್ಯೋ ವಿಯುಜ್ಯೇತ ಕಿಮುತಾನ್ಯೈಃ ಧನಾದಿಭಿಃ

ಅವನಿಂದ, ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯರಾದವರು ಕೂಡ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಧನಾದಿ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೇನು?

ಪಿತೃಭ್ರಾತೃಸುಹೃತ್ಪುತ್ರಾ ಹತಾಸ್ತೇ ವಿಗತಂ ವಯಃ । ಆತ್ಮಾ ಚ ಜರಯಾ ಗ್ರಸ್ತಃ ಪರಗೇಹಮುಪಾಸಸೇ

ತಂದೆ, ತಮ್ಮ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಮಕ್ಕಳು — ಎಲ್ಲರೂ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಯೌವನವೂ ಹೋದದು; ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇಹವೂ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದೆ; ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.

ಅಹೋ ಮಹೀಯಸೀ ಜನ್ತೋಃ ಜೀವಿತಾಶಾ ಯಯಾ ಭವಾನ್ । ಭೀಮಾಪವರ್ಜಿತಂ ಪಿಣ್ಡಂ ಆದತ್ತೇ ಗೃಹಪಾಲವತ್

ಅಯ್ಯೋ, ಜೀವಿಗೆ ಜೀವಿಸುವ ಆಸೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು! ಅದರಿಂದ ನೀವು ಭೀಮನಿಂದ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮನೆಯ ಕಾಯುವವನಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.

ಅಗ್ನಿರ್ನಿಸೃಷ್ಟೋ ದತ್ತಶ್ಚ ಗರೋ ದಾರಾಶ್ಚ ದೂಷಿತಾಃ । ಹೃತಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಧನಂ ಯೇಷಾಂ ತದ್ದತ್ತೈರಸುಭಿಃ ಕಿಯತ್

ಅಗ್ನಿ ಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ, ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ವಿಷ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ — ಇಂತಹವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟವರು ಏನು ಪಡೆದರು?

ತಸ್ಯಾಪಿ ತವ ದೇಹೋಽಯಂ ಕೃಪಣಸ್ಯ ಜಿಜೀವಿಷೋಃ । ಪರೈತ್ಯನಿಚ್ಛತೋ ಜೀರ್ಣೋ ಜರಯಾ ವಾಸಸೀ ಇವ

ಜೀವಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುವ ದೀನನಾದ ನಿಮ್ಮ ದೇಹವೂ, ಬಯಸದೆ ಇದ್ದರೂ, ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಂತೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಗತಸ್ವಾರ್ಥಮಿಮಂ ದೇಹಂ ವಿರಕ್ತೋ ಮುಕ್ತಬನ್ಧನಃ । ಅವಿಜ್ಞಾತಗತಿಃ ಜಹ್ಯಾತ್ ಸ ವೈ ಧೀರ ಉದಾಹೃತಃ

ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಹೋದವನು ಧೀರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಯಃ ಸ್ವಕಾತ್ಪರತೋ ವೇಹ ಜಾತನಿರ್ವೇದ ಆತ್ಮವಾನ್ । ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾ ಹರಿಂ ಗೇಹಾತ್ ಪ್ರವ್ರಜೇತ್ ಸ ನರೋತ್ತಮಃ

ತಾನೇ ಆಗಲಿ, ಇತರರಿಂದ ಆಗಲಿ, ನಿರಾಸೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವವನು ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನು.

ಅಥೋದೀಚೀಂ ದಿಶಂ ಯಾತು ಸ್ವೈರಜ್ಞಾತ ಗತಿರ್ಭವಾನ್ । ಇತೋಽರ್ವಾಕ್ ಪ್ರಾಯಶಃ ಕಾಲಃ ಪುಂಸಾಂ ಗುಣವಿಕರ್ಷಣಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ; ಇಲ್ಲಿ ಇಂದಿನಿಂದ ಕಾಲವು ಜನರನ್ನು ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ರಾಜಾ ವಿದುರೇಣಾನುಜೇನ ಪ್ರಜ್ಞಾಚಕ್ಷುರ್ಬೋಧಿತ ಆಜಮೀಢಃ । ಛಿತ್ತ್ವಾ ಸ್ವೇಷು ಸ್ನೇಹಪಾಶಾನ್ದ್ರಢಿಮ್ನೋ ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಭ್ರಾತೃಸನ್ದರ್ಶಿತಾಧ್ವಾ

ಈ ರೀತಿ, ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ತೊಡೆಯಾದ ವಿದ್ಯುತನಾದ ವಿಧುರನಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ತನ್ನವರ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮನು ತೋರಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟನು.

ಪತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಂ ಸುಬಲಸ್ಯ ಪುತ್ರೀ ಪತಿವ್ರತಾ ಚಾನುಜಗಾಮ ಸಾಧ್ವೀ । ಹಿಮಾಲಯಂ ನ್ಯಸ್ತದಣ್ಡಪ್ರಹರ್ಷಂ ಮನಸ್ವಿನಾಮಿವ ಸತ್ಸಮ್ಪ್ರಹಾರಃ

ಸುಬಲನ ಮಗಳು, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳ ಸತಿ, ಅವನು ಹೊರಟಾಗ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಹೋದಳು. ಆ ಸತಿಯು ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರದ ದಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ಹೋದಳು.

ಅಜಾತಶತ್ರುಃ ಕೃತಮೈತ್ರೋ ಹುತಾಗ್ನಿಃ ವಿಪ್ರಾನ್ ನತ್ವಾ ತಿಲಗೋಭೂಮಿರುಕ್ಮೈಃ । ಗೃಹಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಗುರುವನ್ದನಾಯ ನ ಚಾಪಶ್ಯತ್ ಪಿತರೌ ಸೌಬಲೀಂ ಚ

ಅಜಾತಶತ್ರುನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅಗ್ನಿಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಳ್ಳು, ಹಸು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಆದರೆ, ಅವನು ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಸುಬಲನ ಮಗಳನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.