ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏಷ ದಾತಾ ಶರಣ್ಯಶ್ಚ ಯಥಾ ಹ್ಯೌಶೀನರಃ ಶಿಬಿಃ । ಯಶೋ ವಿತನಿತಾ ಸ್ವಾನಾಂ ದೌಷ್ಯನ್ತಿರಿವ ಯಜ್ವನಾಮ್

'ಇವನು ಶಿಬಿಯಂತೆ ದಾನಶೀಲನೂ, ಆಶ್ರಯನೂ ಆಗುವನು. ದುಷ್ಯಂತನ ಮಗನಂತೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುವನು.'

ಧನ್ವಿನಾಮಗ್ರಣೀರೇಷ ತುಲ್ಯಶ್ಚಾರ್ಜುನಯೋರ್ದ್ವಯೋಃ । ಹುತಾಶ ಇವ ದುರ್ಧರ್ಷಃ ಸಮುದ್ರ ಇವ ದುಸ್ತರಃ

'ಇವನು ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗುವನು, ಇಬ್ಬರು ಅರ್ಜುನರಂತೆ ಸಮಾನನು. ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವನು, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ದಾಟಲಾಗದವನು.'

ಮೃಗೇನ್ದ್ರ ಇವ ವಿಕ್ರಾನ್ತೋ ನಿಷೇವ್ಯೋ ಹಿಮವಾನಿವ । ತಿತಿಕ್ಷುರ್ವಸುಧೇವಾಸೌ ಸಹಿಷ್ಣುಃ ಪಿತರಾವಿವ

'ಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಂತೆ ಶೂರನಾಗಿರುವನು, ಹಿಮಾಲಯದಂತೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವನು, ಭೂಮಿಯಂತೆ ಸಹನಶೀಲನಾಗಿರುವನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಂತೆ ಸಹಿಸುವವನಾಗಿರುವನು.'

ಪಿತಾಮಹಸಮಃ ಸಾಮ್ಯೇ ಪ್ರಸಾದೇ ಗಿರಿಶೋಪಮಃ । ಆಶ್ರಯಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಯಥಾ ದೇವೋ ರಮಾಶ್ರಯಃ

'ತಾತನಂತೆ ಸಮಭಾವದಿಂದಿರುವನು, ಶಂಕರನಂತೆ ದಯಾಳುವಾಗಿರುವನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾಗಿರುವನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ದೇವರು ಹೇಗಿರುವನೋ ಹಾಗೆ.'

ಸರ್ವಸದ್‍ಗುಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಏಷ ಕೃಷ್ಣಮನುವ್ರತಃ । ರನ್ತಿದೇವ ಇವೋದಾರೋ ಯಯಾತಿರಿವ ಧಾರ್ಮಿಕಃ

ಈತನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳೂ, ಮಹತ್ವವೂ ಇದೆ; ಈತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ರಂತಿದೇವನಂತೆ ಉದಾರನು, ಯಯಾತಿಯಂತೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಧೃತ್ಯಾ ಬಲಿಸಮಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಪ್ರಹ್ರಾದ ಇವ ಸದ್‍ಗ್ರಹಃ । ಆಹರ್ತೈಷೋಽಶ್ವಮೇಧಾನಾಂ ವೃದ್ಧಾನಾಂ ಪರ್ಯುಪಾಸಕಃ

ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಈತ ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯಂತೆ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಂತೆ; ಈತ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ರಾಜರ್ಷೀಣಾಂ ಜನಯಿತಾ ಶಾಸ್ತಾ ಚೋತ್ಪಥಗಾಮಿನಾಮ್ । ನಿಗ್ರಹೀತಾ ಕಲೇರೇಷ ಭುವೋ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಕಾರಣಾತ್

ಈತ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಪಿತೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಕ್ಷಕಾದಾತ್ಮನೋ ಮೃತ್ಯುಂ ದ್ವಿಜಪುತ್ರೋಪಸರ್ಜಿತಾತ್ । ಪ್ರಪತ್ಸ್ಯತ ಉಪಶ್ರುತ್ಯ ಮುಕ್ತಸಙ್‌ಗಃ ಪದಂ ಹರೇಃ

ಮುನಿಯ ಮಗನು ಕಳುಹಿಸಿದ ತಕ್ಷಕನಿಂದ ತನ್ನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಈತ ಎಲ್ಲ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪಾದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಜಿಜ್ಞಾಸಿತಾತ್ಮ ಯಾಥಾರ್ಥ್ಯೋ ಮುನೇರ್ವ್ಯಾಸಸುತಾದಸೌ । ಹಿತ್ವೇದಂ ನೃಪ ಗಙ್‌ಗಾಯಾಂ ಯಾಸ್ಯತ್ಯದ್ಧಾ ಅಕುತೋಭಯಮ್

ಆತ್ಮನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ವ್ಯಾಸಮಹರ್ಷಿಯ ಪುತ್ರನಿಂದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನೇ, ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿ ರಾಜ್ಞ ಉಪಾದಿಶ್ಯ ವಿಪ್ರಾ ಜಾತಕಕೋವಿದಾಃ । ಲಬ್ಧಾಪಚಿತಯಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರತಿಜಗ್ಮುಃ ಸ್ವಕಾನ್ ಗೃಹಾನ್

ಹೀಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಗೌರವ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ಸ ಏಷ ಲೋಕೇ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಪರೀಕ್ಷಿದಿತಿ ಯತ್ಪ್ರಭುಃ । ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟಮನುಧ್ಯಾಯನ್ ಪರೀಕ್ಷೇತ ನರೇಷ್ವಿಹ

ಈತನನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಈತ ಹಿಂದೆ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸ ರಾಜಪುತ್ರೋ ವವೃಧೇ ಆಶು ಶುಕ್ಲ ಇವೋಡುಪಃ । ಆಪೂರ್ಯಮಾಣಃ ಪಿತೃಭಿಃ ಕಾಷ್ಠಾಭಿರಿವ ಸೋಽನ್ವಹಮ್

ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಚಂದ್ರನು ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಬೇಗನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ತಂದೆಯವರು ಪ್ರತಿದಿನವು ಹಚ್ಚುವ ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದರು.

ಯಕ್ಷ್ಯಮಾಣೋಽಶ್ವಮೇಧೇನ ಜ್ಞಾತಿದ್ರೋಹಜಿಹಾಸಯಾ । ರಾಜಾ ಲಬ್ಧಧನೋ ದಧ್ಯೌ ಅನ್ಯತ್ರ ಕರದಣ್ಡಯೋಃ

ಬಾಂಧವರಿಗೆ ಆಗಿದ್ದ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ರಾಜನು ಸಂಪತ್ತು ಗಳಿಸಿ, ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ದಂಡವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ತದಭಿಪ್ರೇತಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ಭ್ರಾತರೋಽಚ್ಯುತಚೋದಿತಾಃ । ಧನಂ ಪ್ರಹೀಣಮಾಜಹ್ರುಃ ಉದೀಚ್ಯಾಂ ದಿಶಿ ಭೂರಿಶಃ

ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅಚ್ಯುತನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವನ ಸಹೋದರರು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ತಂದರು.

ತೇನ ಸಮ್ಭೃತಸಮ್ಭಾರೋ ಧರ್ಮಪುತ್ರೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ । ವಾಜಿಮೇಧೈಃ ತ್ರಿಭಿರ್ಭೀತೋ ಯಜ್ಞೈಃ ಸಮಯಜತ್ ಹರಿಮ್

ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಆಹೂತೋ ಭಗವಾನ್ ರಾಜ್ಞಾ ಯಾಜಯಿತ್ವಾ ದ್ವಿಜೈರ್ನೃಪಮ್ । ಉವಾಸ ಕತಿಚಿತ್ ಮಾಸಾನ್ ಸುಹೃದಾಂ ಪ್ರಿಯಕಾಮ್ಯಯಾ

ರಾಜನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ತತೋ ರಾಜ್ಞಾಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಃ ಕೃಷ್ಣಯಾ ಸಹಬನ್ಧುಭಿಃ । ಯಯೌ ದ್ವಾರವತೀಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸಾರ್ಜುನೋ ಯದುಭಿರ್ವೃತಃ

ನಂತರ, ರಾಜನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅರ್ಜುನನೂ ಯಾದವರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ಏತತ್ಕೌಮಾರಜಂ ಕರ್ಮ ಹರೇರಾತ್ಮಾಹಿಮೋಕ್ಷಣಮ್ । ಮೃತ್ಯೋಃ ಪೌಗಣ್ಡಕೇ ಬಾಲಾ ದೃಷ್ಟ್ವೋಚುರ್ವಿಸ್ಮಿತಾ ವ್ರಜೇ

ಹರಿಯ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು, ಅವನ ಭಕ್ತನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದುದನ್ನು, ವ್ರಜದ ಬಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ನೈತದ್ ವಿಚಿತ್ರಂ ಮನುಜಾರ್ಭಮಾಯಿನಃ ಪರಾವರಾಣಾಂ ಪರಮಸ್ಯ ವೇಧಸಃ । ಅಘೋಽಪಿ ಯತ್ಸ್ಪರ್ಶನಧೌತಪಾತಕಃ ಪ್ರಾಪಾತ್ಮಸಾಮ್ಯಂ ತ್ವಸತಾಂ ಸುದುರ್ಲಭಮ್

ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಾಡುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಘಾಸುರನ ಪಾಪಗಳು ತೊಲಗಿ, ಆತ್ಮಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು, ಅದು ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ಸಕೃದ್ಯದಙ್‌ಗಪ್ರತಿಮಾನ್ತರಾಹಿತಾ ಮನೋಮಯೀ ಭಾಗವತೀಂ ದದೌ ಗತಿಮ್ । ಸ ಏವ ನಿತ್ಯಾತ್ಮಸುಖಾನುಭೂತ್ಯಭಿ ವ್ಯುದಸ್ತಮಾಯೋಽನ್ತರ್ಗತೋ ಹಿ ಕಿಂ ಪುನಃ

ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭಗವಂತನ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ಭಕ್ತಿಯ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆದನು; ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿತ್ಯಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಏನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ!

ಶ್ರೀಸೂತ ಉವಾಚ । ( ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ ) ಇತ್ಥಂ ದ್ವಿಜಾ ಯಾದವದೇವದತ್ತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ವರಾತುಶ್ಚರಿತಂ ವಿಚಿತ್ರಮ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಭೂಯೋಽಪಿ ತದೇವ ಪುಣ್ಯಂ ವೈಯಾಸಕಿಂ ಯನ್ನಿಗೃಹೀತಚೇತಾಃ

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಯಾದವಕುಲದ ದೇವತೆ ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಮನಸ್ಸು ಆ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ವೈಯಾಸಕಿಗೆ ಅದನ್ನೇ ಕೇಳಲು ಕೇಳಿದನು.

ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ । ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕಾಲಾನ್ತರಕೃತಂ ತತ್ಕಾಲೀನಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್ । ಯತ್ಕೌಮಾರೇ ಹರಿಕೃತಂ ಜಗುಃ ಪೌಗಣ್ಡಕೇಽರ್ಭಕಾಃ

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹರಿಯು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು, ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆ ಬಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹಾಡಿದರು?

ತದ್ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ಪರಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಗುರೋ । ನೂನಮೇತದ್ಧರೇರೇವ ಮಾಯಾ ಭವತಿ ನಾನ್ಯಥಾ

ಮಹಾಯೋಗಿಶ್ರೇಷ್ಟನೆ, ಗುರುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಈ ಅಪರೂಪದ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ. ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹರಿಯವರ ಮಾಯೆಯ ಆಟವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ.

ವಯಂ ಧನ್ಯತಮಾ ಲೋಕೇ ಗುರೋಽಪಿ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧವಃ । ಯತ್ ಪಿಬಾಮೋ ಮುಹುಸ್ತ್ವತ್ತಃ ಪುಣ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಕಥಾಮೃತಮ್

ಗುರುವೇ, ನಾವು ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು. ನಾವು ಕೇವಲ ಹೆಸರಿನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಆದರೂ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾವು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಶ್ರೀಸೂತ ಉವಾಚ । ( ಇಂದ್ರವಂಶಾ ) ಇತ್ಥಂ ಸ್ಮ ಪೃಷ್ಟಃ ಸ ತು ಬಾದರಾಯಣಿಃ ತತ್ಸ್ಮಾರಿತಾನನ್ತಹೃತಾಖಿಲೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಕೃಚ್ಛ್ರಾತ್ ಪುನರ್ಲಬ್ಧಬಹಿರ್ದೃಶಿಃ ಶನೈಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹ ತಂ ಭಾಗವತೋತ್ತಮೋತ್ತಮ

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಾದರಾಯಣಿಯ ಪುತ್ರನು, ಅನಂತನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹೊರಗಿನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಭಕ್ತಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಚೋಕ್ತಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಯತ್ಪೃಷ್ಟೋಽಹಂ ಇಹಾಸ್ಮಿ ವಃ । ಲೀಲಾವತಾರಕರ್ಮಾಣಿ ಕೀರ್ತಿತಾನೀಹ ಸರ್ವಶಃ

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ದೇವರ ಲೀಲಾವತಾರಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪತಿತಃ ಸ್ಖಲಿತಶ್ಚಾರ್ತಃ ಕ್ಷುತ್ತ್ವಾ ವಾ ವಿವಶೋ ಬ್ರುವನ್ । ಹರಯೇ ನಮ ಇತ್ಯುಚ್ಚೈಃ ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಪಾತಕಾತ್

ಯಾರಾದರೂ ಬಿದ್ದರೂ, ತಡಕಿಕೊಂಡರೂ, ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಗಾಯಗೊಂಡರೂ ಅಥವಾ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ, 'ಹರಿಯವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಸಙ್‌ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ಅನನ್ತಃ ಶ್ರುತಾನುಭಾವೋ ವ್ಯಸನಂ ಹಿ ಪುಂಸಾಮ್ । ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಚಿತ್ತಂ ವಿಧುನೋತ್ಯಶೇಷಂ ಯಥಾ ತಮೋಽರ್ಕೋಽಭ್ರಮಿವಾತಿವಾತಃ

ಅನಂತನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಿದಾಗ, ಆತನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿದವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಮೋಡಗಳನ್ನೂ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಹತ್ತಿಕ್ಕುವಂತೆ.

(ಮಿಶ್ರ-೧೨) ಮೃಷಾ ಗಿರಸ್ತಾ ಹ್ಯಸತೀರಸತ್ಕಥಾ ನ ಕಥ್ಯತೇ ಯದ್‌ಭಗವಾನಧೋಕ್ಷಜಃ । ತದೇವ ಸತ್ಯಂ ತದುಹೈವ ಮಙ್‌ಗಲಂ ತದೇವ ಪುಣ್ಯಂ ಭಗವದ್‌ಗುಣೋದಯಮ್

ಭಗವಂತನಾದ ಅಧೋಕ್ಷಜನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳದ ಸುಳ್ಳು ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯ ಕಥೆಗಳು ಹೇಳಬಾರದು. ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ, ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ.