ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣಂ ಮಹಾಬಕಗ್ರಸ್ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಮಾದಯೋಽರ್ಭಕಾಃ । ಬಭೂವುರಿನ್ದ್ರಿಯಾಣೀವ ವಿನಾ ಪ್ರಾಣಂ ವಿಚೇತಸಃ

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆ ಮಹಾಬಕನು ನುಂಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಮನೂ ಇತರ ಮಕ್ಕಳು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಂತೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದವರಾದರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ತಂ ತಾಲುಮೂಲಂ ಪ್ರದಹನ್ತಮಗ್ನಿವದ್ ಗೋಪಾಲಸೂನುಂ ಪಿತರಂ ಜಗದ್‍ಗುರೋಃ । ಚಚ್ಛರ್ದ ಸದ್ಯೋಽತಿರುಷಾಕ್ಷತಂ ಬಕಃ ತುಣ್ಡೇನ ಹನ್ತುಂ ಪುನರಭ್ಯಪದ್ಯತ

ಆಗ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರುವಾಗಿರುವ ಗೋಪಾಳನ ಮಗನು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬಕನ ಬಾಯಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ಸುಟ್ಟನು. ಆ ನೋವಿನಿಂದ ಬಕನು ತಕ್ಷಣ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಗುಳಿಬಿಟ್ಟನು, ಆದರೆ ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಚಂಚು ಬಳಸಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಹಾರಿದನು.

ತಂ ಆಪತನ್ತಂ ಸ ನಿಗೃಹ್ಯ ತುಣ್ಡಯೋಃ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಬಕಂ ಕಂಸಸಖಂ ಸತಾಂ ಪತಿಃ । ಪಶ್ಯತ್ಸು ಬಾಲೇಷು ದದಾರ ಲೀಲಯಾ ಮುದಾವಹೋ ವೀರಣವದ್ ದಿವೌಕಸಾಮ್

ಅವನು ಹಾರಿ ಬಂದಾಗ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಕಂಸನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಕನ ಚಂಚನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ತದಾ ಬಕಾರಿಂ ಸುರಲೋಕವಾಸಿನಃ ಸಮಾಕಿರನ್ ನನ್ದನಮಲ್ಲಿಕಾದಿಭಿಃ । ಸಮೀಡಿರೇ ಚಾನಕಶಙ್‌ಖಸಂಸ್ತವೈಃ ತದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಗೋಪಾಲಸುತಾ ವಿಸಿಸ್ಮಿರೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಬಕನ ಶತ್ರುವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ನಂದನವನದ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿದರು. ಅವನನ್ನು ಡೊಳ್ಳು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಗೋಪಾಲರ ಮಕ್ಕಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು.

ಮುಕ್ತಂ ಬಕಾಸ್ಯಾದ್ ಉಪಲಭ್ಯ ಬಾಲಕಾ ರಾಮಾದಯಃ ಪ್ರಾಣಮಿವೇನ್ದ್ರಿಯೋ ಗಣಃ । ಸ್ಥಾನಾಗತಂ ತಂ ಪರಿರಭ್ಯ ನಿರ್ವೃತಾಃ ಪ್ರಣೀಯ ವತ್ಸಾನ್ ವ್ರಜಮೇತ್ಯ ತಜ್ಜಗುಃ

ಕೃಷ್ಣನು ಬಕನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾಣ ಬಂದಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕರುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಹಾಡುತ್ತಾ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಶ್ರುತ್ವಾ ತದ್ ವಿಸ್ಮಿತಾ ಗೋಪಾ ಗೋಪ್ಯಶ್ಚಾತಿಪ್ರಿಯಾದೃತಾಃ । ಪ್ರೇತ್ಯ ಆಗತಮಿವೋತ್ಸುಕ್ಯಾದ್ ಐಕ್ಷನ್ತ ತೃಷಿತೇಕ್ಷಣಾಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದವನಂತೆ ತೀವ್ರ ಆಸೆಯಿಂದ ನೋಡಿದರು.

ಅಹೋ ಬತಾಸ್ಯ ಬಾಲಸ್ಯ ಬಹವೋ ಮೃತ್ಯವೋಽಭವನ್ । ಅಪ್ಯಾಸೀದ್ ವಿಪ್ರಿಯಂ ತೇಷಾಂ ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಯತೋ ಭಯಮ್

ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಗಳು ಎದುರಾಗಿದೆ! ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಯಾವದೋ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಈ ಭಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಥಾಪಿ ಅಭಿಭವನ್ತ್ಯೇನಂ ನೈವ ತೇ ಘೋರದರ್ಶನಾಃ । ಜಿಘಾಂಸಯೈನಮಾಸಾದ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತ್ಯಗ್ನೌ ಪತಙ್‌ಗವತ್

ಆದರೂ, ಆ ಭಯಾನಕ ಜೀವಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಲಾರವು. ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದರೂ, ಅವನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲು ಹಾರಿ ಸಾಯುವ ಪಟಂಗಗಳಂತೆ ಅವುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಹೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ವಾಚೋ ನಾಸತ್ಯಾಃ ಸನ್ತಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ । ಗರ್ಗೋ ಯದಾಹ ಭಗವಾನ್ ಅನ್ವಭಾವಿ ತಥೈವ ತತ್

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮಾತು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗರ್ಗ ಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.

ಇತಿ ನನ್ದಾದಯೋ ಗೋಪಾಃ ಕೃಷ್ಣರಾಮಕಥಾಂ ಮುದಾ । ಕುರ್ವನ್ತೋ ರಮಮಾಣಾಶ್ಚ ನಾವಿನ್ದನ್ ಭವವೇದನಾಮ್

ಹೀಗೆ, ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಲೋಕದ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಏವಂ ವಿಹಾರೈಃ ಕೌಮಾರೈಃ ಕೌಮಾರಂ ಜಹತುರ್ವ್ರಜೇ । ನಿಲಾಯನೈಃ ಸೇತುಬನ್ಧೈಃ ಮರ್ಕಟೋತ್ಪ್ಲವನಾದಿಭಿಃ

ಈ ರೀತಿ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟಗಳಿಂದ—ಅಡಗಾಟ, ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವುದು, ಕೋತಿಯಂತೆ ಹಾರಾಟ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಟಗಳಿಂದ—ಅವರು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆಯಿದರು.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ್ನೋಪಸೃಷ್ಟೇನ ಬ್ರಹ್ಮಶೀರ್ಷ್ಣೋರುತೇಜಸಾ । ಉತ್ತರಾಯಾ ಹತೋ ಗರ್ಭ ಈಶೇನಾಜೀವಿತಃ ಪುನಃ

ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ತ್ರದಿಂದ ಉತ್ತರೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮಗುವಿಗೆ ಅಪಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತನಾದನು.

ತಸ್ಯ ಜನ್ಮ ಮಹಾಬುದ್ಧೇಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ನಿಧನಂ ಚ ಯಥೈವಾಸೀತ್ ಸ ಪ್ರೇತ್ಯ ಗತವಾನ್ ಯಥಾ

ಅವನ ಜನ್ಮ, ಅವನು ಮಾಡಿದ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಅವನ ಅಂತ್ಯ ಹೇಗೆ ಆಯಿತು, ಅವನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ತದಿದಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮೋ ಗದಿತುಂ ಯದಿ ಮನ್ಯಸೇ । ಬ್ರೂಹಿ ನಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನಾನಾಂ ಯಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಮದಾಚ್ಛುಕಃ

ನೀನು ಒಪ್ಪಿದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸು. ನಾವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಶುಕಮುನಿಯವರು ನಮಗೆ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಅಪೀಪಲದ್ಧರ್ಮರಾಜಃ ಪಿತೃವದ್ ರಞ್ಜಯನ್ ಪ್ರಜಾಃ । ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ ಸರ್ವಕಾಮೇಭ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣಪಾದಾನುಸೇವಯಾ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮರಾಜನು ತಂದೆಯಂತೆ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಸೇವೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಾಳಿದನು.

ಸಮ್ಪದಃ ಕ್ರತವೋ ಲೋಕಾ ಮಹಿಷೀ ಭ್ರಾತರೋ ಮಹೀ । ಜಮ್ಬೂದ್ವೀಪಾಧಿಪತ್ಯಂ ಚ ಯಶಶ್ಚ ತ್ರಿದಿವಂ ಗತಮ್

ಅವನಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು, ಯಜ್ಞಗಳು, ರಾಜ್ಯಗಳು, ಪತ್ನಿಯರು, ಸಹೋದರರು, ಜಂಬೂದ್ವೀಪದ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವರೆಗೆ ಹಬ್ಬಿದ ಖ್ಯಾತಿ—allವು ಇದ್ದವು.

ಕಿಂ ತೇ ಕಾಮಾಃ ಸುರಸ್ಪಾರ್ಹಾ ಮುಕುನ್ದಮನಸೋ ದ್ವಿಜಾಃ । ಅಧಿಜಹ್ರುರ್ಮುದಂ ರಾಜ್ಞಃ ಕ್ಷುಧಿತಸ್ಯ ಯಥೇತರೇ

ದ್ವಿಜರೇ, ಮುಕುಂದನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟವನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಪೇಕ್ಷಿತವಾದ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ ಕೊಡುತ್ತವೆ? ಹಸಿವಿನಿಂದಿರುವ ರಾಜನಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ವಸ್ತು ಸಂತೋಷ ನೀಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಹಸಿವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಂತೆ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಸಂತೋಷ ತಂದವು.

ಮಾತುರ್ಗರ್ಭಗತೋ ವೀರಃ ಸ ತದಾ ಭೃಗುನನ್ದನ । ದದರ್ಶ ಪುರುಷಂ ಕಞ್ಚಿದ್ ದಹ್ಯಮಾನೋಽಸ್ತ್ರತೇಜಸಾ

ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಂಶಜನೇ, ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ, ಅಸ್ತ್ರದ ತಾಪದಿಂದ ಬೆಂದಾಗ, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಅಙ್‌ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಮಮಲಂ ಸ್ಫುರತ್ ಪುರಟ ಮೌಲಿನಮ್ । ಅಪೀವ್ಯದರ್ಶನಂ ಶ್ಯಾಮಂ ತಡಿದ್ ವಾಸಸಮಚ್ಯುತಮ್

ಅವನು ಬೆರಗಾಗಿಸುವಂತಹ, ಬೆರಗಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದ, ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಮಸುಕಾದ ಬಣ್ಣದ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ದೋಷರಹಿತವಾದ ಆಚ್ಯುತನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಶ್ರೀಮದ್ ದೀರ್ಘಚತುರ್ಬಾಹುಂ ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನ ಕುಣ್ಡಲಮ್ । ಕ್ಷತಜಾಕ್ಷಂ ಗದಾಪಾಣಿಂ ಆತ್ಮನಃ ಸರ್ವತೋ ದಿಶಮ್ । ಪರಿಭ್ರಮನ್ತಂ ಉಲ್ಕಾಭಾಂ ಭ್ರಾಮಯನ್ತಂ ಗದಾಂ ಮುಹುಃ

ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಉದ್ದವಾದ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ಕಿವಿಬೊಕ್ಕೆಗಳು, ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಆ ಮಗುವಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ಗದೆಯನ್ನು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಸುತ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಸ್ತ್ರತೇಜಃ ಸ್ವಗದಯಾ ನೀಹಾರಮಿವ ಗೋಪತಿಃ । ವಿಧಮನ್ತಂ ಸನ್ನಿಕರ್ಷೇ ಪರ್ಯೈಕ್ಷತ ಕ ಇತ್ಯಸೌ

ಅವನ ಸ್ವಂತ ಗದೆಯಿಂದ ಆ ಅಸ್ತ್ರದ ತಾಪವನ್ನು, ಹಸುವಿನ ಮಾವನು ಮಂಜನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವಂತೆ, ದೂರ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಮಗುವು 'ಈ ಯಾರು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ವಿಧೂಯ ತದಮೇಯಾತ್ಮಾ ಭಗವಾನ್ ಧರ್ಮಗುಬ್ ವಿಭುಃ । ಮಿಷತೋ ದಶಮಾಸಸ್ಯ ತತ್ರೈವಾನ್ತರ್ದಧೇ ಹರಿಃ

ಆ ಅಪಾಯವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಆತ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನು, ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಾದಾಗ ಆ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಲಿಯಲ್ಲೇ ಅಂತರಧಾನವಾದನು.

ತತಃ ಸರ್ವಗುಣೋದರ್ಕೇ ಸಾನುಕೂಲ ಗ್ರಹೋದಯೇ । ಜಜ್ಞೇ ವಂಶಧರಃ ಪಾಣ್ಡೋಃ ಭೂಯಃ ಪಾಣ್ಡುರಿವೌಜಸಾ

ಅನೂಕೂಲವಾದ ಗ್ರಹಗಳ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಗುಣಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಾಂಡು ವಂಶದ ವಾರಸನು ಪುನಃ ಪಾಂಡುವಿನ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು.

ತಸ್ಯ ಪ್ರೀತಮನಾ ರಾಜಾ ವಿಪ್ರೈರ್ಧೌಮ್ಯ ಕೃಪಾದಿಭಿಃ । ಜಾತಕಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ವಾಚಯಿತ್ವಾ ಚ ಮಙ್‌ಗಲಮ್

ಆ ಮಗುವಿನ ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಜನು, ಧೌಮ್ಯ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಜಾತಕವನ್ನು ಹೇಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.

ಹಿರಣ್ಯಂ ಗಾಂ ಮಹೀಂ ಗ್ರಾಮಾನ್ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವಾನ್ ನೃಪತಿರ್ವರಾನ್ । ಪ್ರಾದಾತ್ಸ್ವನ್ನಂ ಚ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಜಾತೀರ್ಥೇ ಸ ತೀರ್ಥವಿತ್

ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ರಾಜನು, ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಂಗಾರ, ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ತಮೂಚುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತುಷ್ಟಾ ರಾಜಾನಂ ಪ್ರಶ್ರಯಾನ್ವಿತಮ್ । ಏಷ ಹ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಜಾತನ್ತೌ ಪುರೂಣಾಂ ಪೌರವರ್ಷಭ

ತೃಪ್ತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವಿನಮ್ರನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಪೌರು ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಇವನೇ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣನು.'

ದೈವೇನಾಪ್ರತಿಘಾತೇನ ಶುಕ್ಲೇ ಸಂಸ್ಥಾಮುಪೇಯುಷಿ । ರಾತೋ ವೋಽನುಗ್ರಹಾರ್ಥಾಯ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ

'ಅಪಾರವಾದ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಇವನು ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು.'

ತಸ್ಮಾನ್ನಾಮ್ನಾ ವಿಷ್ಣುರಾತ ಇತಿ ಲೋಕೇ ಬೃಹಚ್ಛ್ರವಾಃ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಮಹಾಭಾಗವತೋ ಮಹಾನ್

'ಆದರಿಂದ, ಇವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುರಾತ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು. ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ, ಇವನು ಮಹಾಭಕ್ತ, ಮಹಾತ್ಮನು.'

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ । ಅಪ್ಯೇಷ ವಂಶ್ಯಾನ್ ರಾಜರ್ಷೀನ್ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಾನ್ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಅನುವರ್ತಿತಾ ಸ್ವಿದ್ಯಶಸಾ ಸಾಧುವಾದೇನ ಸತ್ತಮಾಃ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೇಳಿದನು: 'ನಮ್ಮ ವಂಶದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳಾದ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ಮಹಾತ್ಮರು ನಡೆದುಕೊಂಡ ದಾರಿಯನ್ನು ಈ ಮಗು ಅನುಸರಿಸುವುದೇ? ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾಗುವನೋ?'