ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ದ್ರೌಪದೀ ಚ ಪರಿತ್ರಾತಾ ಯೇನ ಕೌರವಕಶ್ಮಲಾತ್ । ಪಾಲಿತಾ ಗೋಪಸುನ್ದರ್ಯಃ ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಕ್ವಾಪಿ ನೋ ಗತಃ

ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕೌರವರ ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದವನು, ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದವನು, ಆ ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು?

ತ್ವಂತು ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಿಯಾ ತಸ್ಯ ಸತತಂ ಪ್ರಾಣತೋಽಧಿಕಾ । ತ್ವಯಾಽಽಹೂತಸ್ತು ಭಗವಾನ್ ಯಾತಿ ನೀಚಗೃಹೇಷ್ವಪಿ

ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯೇ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯಳು. ನೀನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ಅತಿ ಕೆಳದ ಮನೆಯಲ್ಲಿಗೂ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ಯಾದಿತ್ರಿಯುಗೇ ಬೋಧ ವೈರಾಗ್ಯೌ ಮುಕ್ತಿಸಾಧಕೌ । ಕಲೌ ತು ಕೇವಲಾ ಭಕ್ತಿಃ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯಕಾರಿಣೀ

ಮೂವರುಗಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಚಿದ್‌ರೂಪಃ ಸದ್‌ರೂಪಾಂ ತ್ವಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ । ಪರಮಾನನ್ದಚಿನ್ಮೂರ್ತಿ ಸುಂದರೀಂ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭಾಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನು ನೀನೂ ಅವನಂತೆಯೇ ಇರುವೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸುಂದರವಾದ, ಪರಮಾನಂದದ ರೂಪವನ್ನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬದ್ಧ್ವಾಂಜಲಿಂ ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟಂ ಕಿಂ ಕರೋಮೀತಿ ಚೈಕದಾ । ತ್ವಾಂ ತದಾಽಽಜ್ಞಾಪಯತ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಮದ್‌ಭಕ್ತಾನ್ ಪೋಷಯೇತಿ ಚ

ಒಂದು ಬಾರಿ ಕೈಮುಗಿದು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ನೀನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು 'ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸು' ಎಂದು ನಿನಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು.

ಅಂಗೀಕೃತಂ ತ್ವಯಾ ತದ್ವೈ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಭೂತ್ ಹರಿಸ್ತದಾ । ಮುಕ್ತಿಂ ದಾಸೀಂ ದದೌ ತುಭ್ಯಂ ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಕೌ ಇಮೌ

ನೀನು ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಹರಿಯು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ದಾಸಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಸಹ ನೀಡಿದನು.

ಪೋಷಣಂ ಸ್ವೇನ ರೂಪೇಣ ವೈಕುಣ್ಠೇ ತ್ವಂ ಕರೋಷಿ ಚ । ಭೂಮೌ ಭಕ್ತವಿಪೋಷಾಯ ಛಾಯಾರೂಪಂ ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು, ನೀನು ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತೀಯೆ.

ಮುಕ್ತಿಂ ಜ್ಞಾನಂ ವಿರಕ್ತಿಂ ಚ ಸಹ ಕೃತ್ವಾ ಗತಾ ಭುವಿ । ಕೃತಾದಿ ದ್ವಾಪರಸ್ಯಾನ್ತಂ ಮಹಾನನ್ದೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಾ

ಮುಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನೀನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ ಮತ್ತು ಕೃತಯುಗದಿಂದ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಮಹಾನಂದದಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆ.

ಕಲೌ ಮುಕ್ತಿಃ ಕ್ಷಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪಾಖಣ್ಡಾಮಯಪೀಡಿತಾ । ತ್ವದ್ ಆಜ್ಞಯಾ ಗತಾ ಶೀಘ್ರಂ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಪುನರೇವ ಸಾ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ನಾಶವಾಯಿತು, ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಸ್ಮೃತಾ ತ್ವಯಾಪಿ ಚಾತ್ರೈವ ಮುಕ್ತಿರಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ । ಪುತ್ರೀಕೃತ್ಯ ತ್ವಯೇಮೌ ಚ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸ್ವಸ್ಯೈವ ರಕ್ಷಿತೌ

ನೀನು ನೆನಸಿದಾಗಲೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೀನು ನಿನಗೆ ಮಗರೆಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ.

ಉಪೇಕ್ಷಾತಃ ಕಲೌ ಮನ್ದೌ ವೃದ್ಧೌ ಜಾತೌ ಸುತೌ ತವ । ತಥಾಪಿ ಚಿನ್ತಾಂ ಮುಞ್ಚ ತ್ವಂ ಉಪಾಯಂ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ಯಹಮ್

ಕಾಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ, ನಾನು ಯಾವ ಉಪಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಲಿನಾ ಸದೃಶಃ ಕೋಽಪಿ ಯುಗೋ ನಾಸ್ತಿ ವರಾನನೇ । ತಸ್ಮಿನ್ ತ್ವಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಗೇಹೇ ಗೇಹೇ ಜನೇ ಜನೇ

ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಕಾಳಿಯುಗದಂತಹ ಯುಗ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನಿನ್ನನ್ನು ಮನೆಮನೆಗೆ, ಜನಜನರಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅನ್ಯಧರ್ಮಾನ್ ತಿರಸ್ಕೃತ್ಯ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವಾನ್ । ತದಾ ನಾಹಂ ಹರೇರ್ದಾಸೋ ಲೋಕೇ ತ್ವಾಂ ನ ಪ್ರವರ್ತಯೇ

ಬೇರೆ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹರಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹರಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ತ್ವದ್ ಅನ್ವಿತಾಶ್ಚ ಯೇ ಜೀವಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕಲೌ ಇಹ । ಪಾಪಿನೋಽಪಿ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ನಿರ್ಭಯಂ ಕೃಷ್ಣಮನ್ದಿರಮ್

ಈ ಕಾಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳು ಪಾಪಿಗಳಾದರೂ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಷಾಂ ಚಿತ್ತೇ ವಸೇದ್‌ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವದಾ ಪ್ರೇಮರೂಪಿಣೀ । ನತೇ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಕೀನಾಶಂ ಸ್ವಪ್ನೇಽಪ್ಯಮಲಮೂರ್ತಯಃ

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿ ರೂಪದ ಭಕ್ತಿ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅವರನ್ನು ಅಶುದ್ಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕನಸಲ್ಲೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾಗದು.

ನ ಪ್ರೇತೋ ನ ಪಿಶಾಚೋ ವಾ ರಾಕ್ಷಸೋ ವಾಸುರೋಽಪಿ ವಾ । ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಮನಸ್ಕಾನಾಂ ಸ್ಪರ್ಶನೇ ನ ಪ್ರಭುರ್ಭವೇತ್

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರನ್ನು ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ, ರಾಕ್ಷಸ, ಅಸುರರು ಕೂಡ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನ ತಪೋಭಿರ್ನ ವೇದೈಶ್ಚ ನ ಜ್ಞಾನೇನಾಪಿ ಕರ್ಮಣಾ । ಹರಿರ್ಹಿ ಸಾಧ್ಯತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಮಾಣಂ ತತ್ರ ಗೋಪಿಕಾಃ

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ವೇದಗಳಿಂದಲೂ, ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೂ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೂ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಇದಕ್ಕೆ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಸಾಕ್ಷಿ.

ನೃಣಾಂ ಜನ್ಮಸಹಸ್ರೇಣ ಭಕ್ತೌ ಪ್ರೀತಿರ್ಹಿ ಜಾಯತೇ । ಕಲೌ ಭಕ್ತಿಃ ಕಲೌ ಭಕ್ತಿಃ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕೃಷ್ಣಃ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಃ

ಮಾನವನ ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಕಾಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಭಕ್ತಿ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ಭಕ್ತಿದ್ರೋಅಕರಾ ಯೇ ಚ ತೇ ಸೀದನ್ತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ । ದುರ್ವಾಸಾ ದುಃಖಮಾಪನ್ನಃ ಪುರಾ ಭಕ್ತವಿನಿನ್ದಕಃ

ಭಕ್ತಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿರುವವರು ಮೂರು ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ದುರ್ವಾಸನು ಭಕ್ತನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ಅಲಂ ವ್ರತೈಃ ಅಲಂ ತೀರ್ಥೈಃ ಅಲಂ ಯೋಗೈರಲಂ ಮಖೈಃ । ಅಲಂ ಜ್ಞಾನಕಥಾಲಾಪೈಃ ಭಕ್ತಿರೇಕೈವ ಮುಕ್ತಿದಾ

ವ್ರತ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಯೋಗ, ಹೋಮ, ಜ್ಞಾನಚರ್ಚೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಕು; ಭಕ್ತಿಯೊಂದೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಇತಿ ನಾರದನಿರ್ಣೀತಂ ಸ್ವಮಾಯಾತ್ಮ್ಯಂ ನಿಶಮ್ಯ ಸಾ । ಸರ್ವಾಙ್ಗಪುಷ್ಟಿಸಂಯುಕ್ತಾ ನಾರದಂ ವಾಕ್ಯಮವ್ರವೀತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆಕೆ ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಾರದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಅಹೋ ನಾರದ ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೇ ಮಯಿ ನಿಶ್ಚಲಾ । ನ ಕದಾಚಿದ್ ವಿಮುಞ್ಚಾಮಿ ಚಿತ್ತೇ ಸ್ಥಾಸ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವದಾ

ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಓ ನಾರದ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯನು! ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಲ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

ಕೃಪಾಲುನಾ ತ್ವಯಾ ಸಾಧೋ ಮದ್‌ಬಾಧಾ ಧ್ವಂಸಿತಾ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಪುತ್ರಯೋಶ್ಚೇತನಾ ನಾಸ್ತಿ ತತೋ ಬೋಧಯ ಬೋಧಯ

ದಯಾಳುವಾದ ಸಜ್ಜನನೇ, ನೀನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂಕಟವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸು, ಎಚ್ಚರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ತಸ್ಯಾ ವಚಃ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಕಾರುಣ್ಯಂ ನಾರದೋ ಗತಃ । ತಯೋರ್ಬೋಧನಮಾರೇಭೇ ಕರಾಗ್ರೇಣ ವಿಮರ್ದಯನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನಿಗೆ ಕರುಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಕೈಗೆಲಸದಿಂದ ಒತ್ತುತ್ತಾ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಮುಖಂ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಕರ್ಣಾನ್ತೇ ಶಬ್ದಮುಚ್ಚೈಃ ಸಮುಚ್ಚರನ್ । ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಬುಧ್ಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಂ ರೇ ವೈರಾಗ್ಯ ಪ್ರಬುಧ್ಯತಾಮ್

ತನ್ನ ಬಾಯನ್ನು ಅವರ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು, ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಜ್ಞಾನ, ಬೇಗ ಎಚ್ಚರೆಯಾಗು! ಓ ವೈರಾಗ್ಯ, ಎಚ್ಚರೆಯಾಗು!

ವೇದವೇದಾನ್ತಘೋಷೈಶ್ಚ ಗೀತಾಪಾಠೈರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಬೋಧ್ಯಮಾನೌ ತದಾ ತೇನ ಕಥಂಚಿತ್ ಚೋತ್ಥಿತೌ ಬಲಾತ್

ವೇದ, ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ಗೀತೆಯ ಪಠಣವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವರು ಹೇಗೋ ಎದ್ದು ಕುಳಿತರು.

ನೇತ್ರೈಃ ಅನವಲೋಕನ್ತೌ ಜೃಮ್ಭನ್ತೌ ಸಾಲಸಾವುಭೌ । ಬಕವತ್ಪಲಿತೌ ಪ್ರಾಯಃ ಶುಷ್ಕಕಾಷ್ಠಸಮಾಙ್‍ಗಕೌ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಲಾಗದೆ, ಜಂಭಿಸುತ್ತಾ, ಬಕದಂತೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಒಣಕಟ್ಟೆಯಂತೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸಿ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದ್ದವು.

ಕ್ಷುತ್ಕ್ಷಾಮೌ ತೌ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯೈವ ಪುನಃ ಸ್ವಾಪಪರಾಯಣೌ । ಋಷಿಶ್ಚಿನ್ತಾಪರೋ ಜಾತಃ ಕಿಂ ವಿಧೇಯಂ ಮಯೇತಿ ಚ

ಆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದವರಂತೆ ನೋಡಿದ ಋಷಿ, ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.

ಅಹೋ ನಿದ್ರಾ ಕಥಂ ಯಾತಿ ವೃದ್ಧತ್ವಂ ಚ ಮಹತ್ತರಮ್ । ಚಿನ್ತಯನ್ ಇತಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ಸ್ಮಾರಯಾಮಾಸ ಭಾರ್ಗವ

ಅಯ್ಯೋ, ನಿದ್ರೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಇಂತಹ ವಯಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಎಂದು ಭಾರ್ಗವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.