ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಪುರಸ್ತಿಸ್ರೋ ಭಗವಾನ್ಪುರಹಾ ನೃಪ। ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸ್ವಂ ಧಾಮ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ

ಈ ರೀತಿ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಪುರಹರನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಏವಂ ವಿಧಾನ್ಯಸ್ಯ ಹರೇಃ ಸ್ವಮಾಯಯಾ ವಿಡಮ್ಬಮಾನಸ್ಯ ನೃಲೋಕಮಾತ್ಮನಃ। ವೀರ್ಯಾಣಿ ಗೀತಾನ್ಯೃಷಿಭಿರ್ಜಗದ್ಗುರೋರ್ಲೋಕಂ ಪುನಾನಾನ್ಯಪರಂ ವದಾಮಿ ಕಿಮ್

ಹೀಗೆ, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮಾನವರಂತೆ ಆಟವಾಡುವ ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇವು ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ?

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಆನರ್ತಾನ್ ಸ ಉಪವ್ರಜ್ಯ ಸ್ವೃದ್ಧಾಞ್ಜನಪದಾನ್ ಸ್ವಕಾನ್ । ದಧ್ಮೌ ದರವರಂ ತೇಷಾಂ ವಿಷಾದಂ ಶಮಯನ್ನಿವ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆನರ್ತ ದೇಶಕ್ಕೂ ತನ್ನ ವೈಭವಶಾಲಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೂ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅವನು ಘನವಾದ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು, ಅದು ಜನರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.

ಸ ಉಚ್ಚಕಾಶೇ ಧವಲೋದರೋ ದರೋಽಪಿ ಉರುಕ್ರಮಸ್ಯ ಅಧರಶೋಣ ಶೋಣಿಮಾ । ದಾಧ್ಮಾಯಮಾನಃ ಕರಕಞ್ಜಸಮ್ಪುಟೇ ಯಥಾಬ್ಜಖಣ್ಡೇ ಕಲಹಂಸ ಉತ್ಸ್ವನಃ

ಆ ಶಂಖವು ಬಿಳಿ ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳದು, ಉನ್ನತ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳದು, ಮಹಾತ್ಮನ ಕೆಂಪು ಕೆಳ ತುಟಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅವನ ಕಮಲದಂತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಊದಿದಾಗ, ಅದು ಕಮಲದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಹಂಸದ ಕೂಗು ಹೋಲಿತು.

ತಮುಪಶ್ರುತ್ಯ ನಿನದಂ ಜಗದ್‍ಭಯಭಯಾವಹಮ್ । ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯಯುಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾ ಭರ್ತೃದರ್ಶನಲಾಲಸಾಃ

ಆ ಘನವಾದ, ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಮ್ಮ ಒಡೆಯನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ಹೊರಬಂದರು.

ತತ್ರೋಪನೀತಬಲಯೋ ರವೇರ್ದೀಪಮಿವಾದೃತಾಃ । ಆತ್ಮಾರಾಮಂ ಪೂರ್ಣಕಾಮಂ ನಿಜಲಾಭೇನ ನಿತ್ಯದಾ

ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವರು, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದು, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಸದಾ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರೀತ್ಯುತ್ಫುಲ್ಲಮುಖಾಃ ಪ್ರೋಚುಃ ಹರ್ಷಗದ್‍ಗದಯಾ ಗಿರಾ । ಪಿತರಂ ಸರ್ವಸುಹೃದಂ ಅವಿತಾರಂ ಇವಾರ್ಭಕಾಃ

ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ಮುಖಗಳಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನಾದ ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು.

ನತಾಃ ಸ್ಮ ತೇ ನಾಥ ಸದಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಙ್‌ಕಜಂ ವಿರಿಞ್ಚವೈರಿಞ್ಚ್ಯ ಸುರೇನ್ದ್ರ ವನ್ದಿತಮ್ । ಪರಾಯಣಂ ಕ್ಷೇಮಮಿಹೇಚ್ಛತಾಂ ಪರಂ ನ ಯತ್ರ ಕಾಲಃ ಪ್ರಭವೇತ್ಪರಃ ಪ್ರಭುಃ

ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಇಂದ್ರರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲನಿಗೂ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ.

ಭವಾಯ ನಸ್ತ್ವಂ ಭವ ವಿಶ್ವಭಾವನ ತ್ವಮೇವ ಮಾತಾಥ ಸುಹೃತ್ಪತಿಃ ಪಿತಾ । ತ್ವಂ ಸದ್‍ಗುರುರ್ನಃ ಪರಮಂ ಚ ದೈವತಂ ಯಸ್ಯಾನುವೃತ್ತ್ಯಾ ಕೃತಿನೋ ಬಭೂವಿಮ

ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಪಾಲಕ, ರಕ್ಷಕ; ನೀನು ನಮ್ಮ ತಾಯಿ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಪತಿ, ತಂದೆ; ನೀನು ನಮ್ಮ ಸತ್ಯಗುರು ಮತ್ತು ಪರಮ ದೈವ; ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಾವು ಯಶಸ್ವಿಗಳಾದೆವು.

ಅಹೋ ಸನಾಥಾ ಭವತಾ ಸ್ಮ ಯದ್ವಯಂ ತ್ರೈವಿಷ್ಟಪಾನಾಮಪಿ ದೂರದರ್ಶನಮ್ । ಪ್ರೇಮಸ್ಮಿತ ಸ್ನಿಗ್ಧ ನಿರೀಕ್ಷಣಾನನಂ ಪಶ್ಯೇಮ ರೂಪಂ ತವ ಸರ್ವಸೌಭಗಮ್

ಅಯ್ಯೋ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾವು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದೆವು; ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ನಗುವಿನ ಮುಖವನ್ನೂ, ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನೂ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಯರ್ಹ್ಯಮ್ಬುಜಾಕ್ಷಾಪಸಸಾರ ಭೋ ಭವಾನ್ ಕುರೂನ್ ಮಧೂನ್ ವಾಥ ಸುಹೃದ್ ದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ತತ್ರಾಬ್ದಕೋಟಿಪ್ರತಿಮಃ ಕ್ಷಣೋ ಭವೇದ್ ರವಿಂ ವಿನಾಕ್ಷ್ಣೋರಿವ ನಸ್ತವಾಚ್ಯುತ

ಕಮಲನೇತ್ರನೇ, ನೀನು ಕುರುಗಳು ಅಥವಾ ಮಧುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳಂತೆ ಅನಿಸಿತು; ಸೂರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಅಚ್ಯುತ.

ಇತಿ ಚೋದೀರಿತಾ ವಾಚಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ಶೃಣ್ವಾನೋಽನುಗ್ರಹಂ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ವಿತನ್ವನ್ ಪ್ರಾವಿಶತ್ಪುರಮ್

ಹೀಗೆ ಜನರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಅನುಗ್ರಹಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಡಿ, ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಮಧುಭೋಜದಶಾರ್ಹಾರ್ಹ ಕುಕುರಾನ್ಧಕ ವೃಷ್ಣಿಭಿಃ । ಆತ್ಮತುಲ್ಯ ಬಲೈರ್ಗುಪ್ತಾಂ ನಾಗೈರ್ಭೋಗವತೀಮಿವ

ಮಧು, ಭೋಜ, ದಶಾರ್ಹ, ಕುಕುರು, ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿ ಎಂಬ ಸಮಾನ ಬಲದ ಬಂಧುಗಳು ಈ ನಗರವನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿದರು ಎಂದರೆ, ನಾಗಗಳು ಭೋಗವತಿಯನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಟ್ಟರು.

ಸರ್ವರ್ತು ಸರ್ವವಿಭವ ಪುಣ್ಯವೃಕ್ಷಲತಾಶ್ರಮೈಃ । ಉದ್ಯಾನೋಪವನಾರಾಮೈಃ ವೃತ ಪದ್ಮಾಕರ ಶ್ರಿಯಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಶುಭಕರವಾದ ಮರಗಳು, ಬೆಳೆಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳು, ಉದ್ಯಾನಗಳು, ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಕೆರೆಗಳಿಂದ ಆ ನಗರವು ತುಂಬಾ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗೋಪುರದ್ವಾರಮಾರ್ಗೇಷು ಕೃತಕೌತುಕ ತೋರಣಾಮ್ । ಚಿತ್ರಧ್ವಜಪತಾಕಾಗ್ರೈಃ ಅನ್ತಃ ಪ್ರತಿಹತಾತಪಾಮ್

ಗೋಪುರದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ದಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ತೋರಣಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದರು, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಬಾವುಟಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದರು, ಒಳಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ತಟ್ಟದೆ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು.

ಸಮ್ಮಾರ್ಜಿತ ಮಹಾಮಾರ್ಗ ರಥ್ಯಾಪಣಕ ಚತ್ವರಾಮ್ । ಸಿಕ್ತಾಂ ಗನ್ಧಜಲೈರುಪ್ತಾಂ ಫಲಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾಙ್‌ಕುರೈಃ

ಮಹಾ ರಸ್ತೆ, ಬೀದಿಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಚೌಕಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒಗೆಯಲಾಗಿತ್ತು, ಸುಗಂಧದ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಳಿಸಿ, ಹಣ್ಣು, ಹೂವು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿ ಮುಡಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ದ್ವಾರಿ ದ್ವಾರಿ ಗೃಹಾಣಾಂ ಚ ದಧ್ಯಕ್ಷತ ಫಲೇಕ್ಷುಭಿಃ । ಅಲಙ್‌ಕೃತಾಂ ಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭೈಃ ಬಲಿಭಿಃ ಧೂಪದೀಪಕೈಃ

ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಮೊಸರು, ಅಕ್ಕಿ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭಗಳು, ಬಲಿ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದರು.

ನಿಶಮ್ಯ ಪ್ರೇಷ್ಠಮಾಯಾನ್ತಂ ವಸುದೇವೋ ಮಹಾಮನಾಃ । ಅಕ್ರೂರಶ್ಚೋಗ್ರಸೇನಶ್ಚ ರಾಮಶ್ಚಾದ್‍ಭುತವಿಕ್ರಮಃ

ಪ್ರಿಯವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಸುದೇವ, ಅಕ್ರೂರ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ರಾಮರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದರು.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಃ ಚಾರುದೇಷ್ಣಶ್ಚ ಸಾಮ್ಬೋ ಜಾಮ್ಬವತೀಸುತಃ । ಪ್ರಹರ್ಷವೇಗ ಉಚ್ಛಶಿತ ಶಯನಾಸನ ಭೋಜನಾಃ

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಚಾರುದೇಶ್ನ, ಸಾಂಬ ಮತ್ತು ಜಾಂಬವತಿಯ ಪುತ್ರರು ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಊಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಬಂದರು.

ವಾರಣೇನ್ದ್ರಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಸುಮಙ್‌ಗಲೈಃ । ಶಙ್‌ಖತೂರ್ಯ ನಿನಾದೇನ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೇಣ ಚಾದೃತಾಃ । ಪ್ರತ್ಯುಜ್ಜಗ್ಮೂ ರಥೈರ್ಹೃಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಣಯಾಗತ ಸಾಧ್ವಸಾಃ

ಗಜರಾಜನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಶುಭಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ತೂರ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ವೇದಘೋಷದಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯಮಿಶ್ರಿತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದುರಿಸಲು ಹೊರಟರು.

ವಾರಮುಖ್ಯಾಶ್ಚ ಶತಶೋ ಯಾನೈಃ ತತ್ ದರ್ಶನೋತ್ಸುಕಾಃ । ಲಸತ್ಕುಣ್ಡಲ ನಿರ್ಭಾತ ಕಪೋಲ ವದನಶ್ರಿಯಃ

ನೂರಾರು ಮುಖ್ಯ ಆನೆಗಳು, ಅವನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರದಿಂದ, ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ, ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಪೋಲ ಮತ್ತು ಮುಖಗಳಿಂದ ಆ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರಗೊಳಿಸಿದವು.

ನಟನರ್ತಕಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸೂತ ಮಾಗಧ ವನ್ದಿನಃ । ಗಾಯನ್ತಿ ಚೋತ್ತಮಶ್ಲೋಕ ಚರಿತಾನಿ ಅದ್‍ಭುತಾನಿ ಚ

ನೃತ್ಯಗಾರರು, ನಟರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸೂತರು, ಮಾಘಧರು ಮತ್ತು ವಂದಿಗಳು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಅದ್ಭುತ ಕೀರ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಭಗವಾನ್ ತತ್ರ ಬನ್ಧೂನಾಂ ಪೌರಾಣಾಂ ಅನುವರ್ತಿನಾಮ್ । ಯಥಾವಿಧಿ ಉಪಸಙ್‌ಗಮ್ಯ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಮಾನಮಾದಧೇ

ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಪೌರರು ನಡುವೆ, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರ ಬಳಿಗೆ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವ ನೀಡಿದನು.

ಪ್ರಹ್ವಾಭಿವಾದನ ಆಶ್ಲೇಷ ಕರಸ್ಪರ್ಶ ಸ್ಮಿತೇಕ್ಷಣೈಃ । ಆಶ್ವಾಸ್ಯ ಚಾಶ್ವಪಾಕೇಭ್ಯೋ ವರೈಶ್ಚ ಅಭಿಮತೈರ್ವಿಭುಃ

ನಮನ, ಅಪ್ಪುಗೆ, ಕೈಹಿಡಿಯುವುದು ಮತ್ತು ನಗುತ್ತಾ ನೋಡುವುದರಿಂದ, ದೂರವಿದ್ದವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು, ಇತರರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಸ್ವಯಂ ಚ ಗುರುಭಿರ್ವಿಪ್ರೈಃ ಸದಾರೈಃ ಸ್ಥವಿರೈರಪಿ । ಆಶೀರ್ಭಿಃ ಯುಜ್ಯಮಾನೋಽನ್ಯೈಃ ವನ್ದಿಭಿಶ್ಚಾವಿಶತ್ ಪುರಮ್

ತಾನೇ ಹಿರಿಯರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇತರರಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ವಂದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ರಾಜಮಾರ್ಗಂ ಗತೇ ಕೃಷ್ಣೇ ದ್ವಾರಕಾಯಾಃ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಹರ್ಮ್ಯಾಣ್ಯಾರುರುಹುರ್ವಿಪ್ರ ತದೀಕ್ಷಣ ಮಹೋತ್ಸವಾಃ

ಕೃಷ್ಣನು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದ್ವಾರಕೆಯ ಕುಲಸ್ತ್ರೀಯರು ಆ ಮಹೋತ್ಸವದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಭವನಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗೆ ಹತ್ತಿದರು.

ನಿತ್ಯಂ ನಿರೀಕ್ಷಮಾಣಾನಾಂ ಯದಪಿ ದ್ವಾರಕೌಕಸಾಮ್ । ನ ವಿತೃಪ್ಯನ್ತಿ ಹಿ ದೃಶಃ ಶ್ರಿಯೋ ಧಾಮಾಙ್‌ಗಮಚ್ಯುತಮ್

ದ್ವಾರಕೆಯವರು ಅವನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದ ಮೂಲ.

ಶ್ರಿಯೋ ನಿವಾಸೋ ಯಸ್ಯೋರಃ ಪಾನಪಾತ್ರಂ ಮುಖಂ ದೃಶಾಮ್ । ಬಾಹವೋ ಲೋಕಪಾಲಾನಾಂ ಸಾರಙ್‌ಗಾಣಾಂ ಪದಾಮ್ಬುಜಮ್

ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ದೇವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಅವನ ಮುಖ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅಮೃತಪಾತ್ರ, ಅವನ ಕೈಗಳು ಲೋಕಪಾಲಕರ ರಕ್ಷಣೆ, ಅವನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳು ಧರ್ಮಿಗಳ ಆಶ್ರಯ.

ಸಿತಾತಪತ್ರವ್ಯಜನೈಃ ಉಪಸ್ಕೃತಃ ನವರ್ಷೈಃ ಅಭಿವರ್ಷಿತಃ ಪಥಿ । ಪಿಶಙ್‌ಗವಾಸಾ ವನಮಾಲಯಾ ಬಭೌ ಯಥಾರ್ಕೋಡುಪ ಚಾಪ ವೈದ್ಯುತೈಃ

ಬಿಳಿ ಛತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಸಿರು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವನಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಮೋಡ, ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.