ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನೂನಂ ವ್ರತಸ್ನಾನಹುತಾದಿನೇಶ್ವರಃ ಸಮರ್ಚಿತೋ ಹ್ಯಸ್ಯ ಗೃಹೀತಪಾಣಿಭಿಃ । ಪಿಬಂತಿ ಯಾಃ ಸಖ್ಯಧರಾಮೃತಂ ಮುಹುಃ ವ್ರಜಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸಮ್ಮುಮುಹುಃ ಯದಾಶಯಾಃ

ಈ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ವ್ರತ, ಸ್ನಾನ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ವಿವಾಹವಾದ ದೇವರು, ಅವರ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ ಮಾತಿನ ಅಮೃತವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾ ವೀರ್ಯಶುಲ್ಕೇನ ಹೃತಾಃ ಸ್ವಯಂವರೇ ಪ್ರಮಥ್ಯ ಚೈದ್ಯಃ ಪ್ರಮುಖಾನ್ಹಿ ಶುಷ್ಮಿಣಃ । ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಸಾಮ್ಬಾಮ್ಬ ಸುತಾದಯೋಽಪರಾ ಯಾಃ ಚಾಹೃತಾ ಭೌಮವಧೇ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಶೂರತೆ ಮೂಲಕ ಜಯಿಸಿ, ಶಿಶುಪಾಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಪಡೆದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮತ್ತು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಂಬ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ಭೌಮನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ದೇವರು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದರು.

ಏತಾಃ ಪರಂ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಮಪಾಸ್ತಪೇಶಲಂ ನಿರಸ್ತಶೌಚಂ ಬತ ಸಾಧು ಕುರ್ವತೇ । ಯಾಸಾಂ ಗೃಹಾತ್ ಪುಷ್ಕರಲೋಚನಃ ಪತಿಃ ನ ಜಾತು ಅಪೈತ್ಯಾಹೃತಿಭಿಃ ಹೃದಿ ಸ್ಪೃಶನ್

ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೂ, ಅವರು ಸ್ತ್ರೀತ್ವದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಗಂಡನು, ಅವರ ಮನೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸದಾ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಏವಂವಿಧಾ ಗದನ್ತೀನಾಂ ಸ ಗಿರಃ ಪುರಯೋಷಿತಾಮ್ । ನಿರೀಕ್ಷಣೇನ ಅಭಿನನ್ದನ್ ಸಸ್ಮಿತೇನ ಯಯೌ ಹರಿಃ

ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ನಗುತ್ತಾ, ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದನು.

ಅಜಾತಶತ್ರುಃ ಪೃತನಾಂ ಗೋಪೀಥಾಯ ಮಧುದ್ವಿಷಃ । ಪರೇಭ್ಯಃ ಶಙ್ಕಿತಃ ಸ್ನೇಹಾತ್ ಪ್ರಾಯುಙ್ಕ್ತ ಚತುರಙ್‌ಗಿಣೀಮ್

ಅಜಾತಶತ್ರು, ಮಧುವಿನ ಶತ್ರುವಾದ ದೇವರನ್ನು ಇತರರಿಂದ ಅಪಾಯವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕದಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.

ಅಥ ದೂರಾಗತಾನ್ ಶೌರಿಃ ಕೌರವಾನ್ ವಿರಹಾತುರಾನ್ । ಸನ್ನಿವರ್ತ್ಯ ದೃಢಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಾನ್ ಪ್ರಾಯಾತ್ಸ್ವನಗರೀಂ ಪ್ರಿಯೈಃ

ಆಮೇಲೆ ಶೌರಿ, ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಮತ್ತು ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾದ ಕೌರವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಕುರುಜಾಙ್ಗಲಪಾಞ್ಚಾಲಾನ್ ಶೂರಸೇನಾನ್ ಸಯಾಮುನಾನ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಂ ಮತ್ಸ್ಯಾನ್ ಸಾರಸ್ವತಾನಥ

ಅವನು ಕುರು, ಜಾಂಗಲ, ಪಂಚಾಲ, ಶೂರಸೇನ, ಯಮುನಾ ತೀರದ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾರಸ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ದಾಟಿದನು.

ಮರುಧನ್ವಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಸೌವೀರಾಭೀರಯೋಃ ಪರಾನ್ । ಆನರ್ತಾನ್ ಭಾರ್ಗವೋಪಾಗಾತ್ ಶ್ರಾನ್ತವಾಹೋ ಮನಾಗ್ವಿಭುಃ

ಮರುಧನ್ವಾ ಮರಳಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅವನು ಸೌವೀರ ಮತ್ತು ಆಭೀರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋದನು, ನಂತರ ಭಾರ್ಗವನು ಜೊತೆಗೆ ಆನರ್ತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದಣಿದಿದ್ದವು.

ತತ್ರ ತತ್ರ ಹ ತತ್ರತ್ಯೈಃ ಹರಿಃ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯತಾರ್ಹಣಃ । ಸಾಯಂ ಭೇಜೇ ದಿಶಂ ಪಶ್ಚಾತ್ ಗವಿಷ್ಠೋ ಗಾಂ ಗತಸ್ತದಾ

ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಹರಿಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದರು; ಸಂಜೆ ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, ಹಸುಗಳಿಗಾಗಿ ಮೇಯಲು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹೋದನು.

ಅನುಜಾನೀಹಿ ನೌ ಭೂಮನ್ ತವಾನುಚರಕಿಙ್‌ಕರೌ । ದರ್ಶನಂ ನೌ ಭಗವತ ಋಷೇರಾಸೀದನುಗ್ರಹಾತ್

ಪ್ರಭು, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರೂ ಸಹಾಯಕರೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಮತಿಸಿ ಹೋಗಲು. ಋಷಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮಗೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಸಿಕ್ಕಿತು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ವಾಣೀ ಗುಣಾನುಕಥನೇ ಶ್ರವಣೌ ಕಥಾಯಾಂ ಹಸ್ತೌ ಚ ಕರ್ಮಸು ಮನಸ್ತವ ಪಾದಯೋರ್ನಃ । ಸ್ಮೃತ್ಯಾಂ ಶಿರಸ್ತವ ನಿವಾಸಜಗತ್ಪ್ರಣಾಮೇ ದೃಷ್ಟಿಃ ಸತಾಂ ದರ್ಶನೇಽಸ್ತು ಭವತ್ತನೂನಾಮ್

ನಮ್ಮ ಮಾತು ನಿಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು, ಕಿವಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು, ಕೈಗಳು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಗೆ, ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ. ನಮ್ಮ ತಲೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಮಿಸುವಂತೆ ಇರಲಿ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ನೋಡಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಲಿ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ । ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತ್ಥಂ ಸಙ್‌ಕೀರ್ತಿತಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಭಗವಾನ್ ಗೋಕುಲೇಶ್ವರಃ । ದಾಮ್ನಾ ಚೋಲೂಖಲೇ ಬದ್ಧಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಾಹ ಗುಹ್ಯಕೌ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಗೋಕುಲದ ಒಡೆಯನು, ಹಗ್ಗದಿಂದ ಒಲೂಕಲಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವನಾಗಿ, ನಗುತ್ತಾ ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಜ್ಞಾತಂ ಮಮ ಪುರೈವೈತದ್ ಋಷಿಣಾ ಕರುಣಾತ್ಮನಾ । ಯತ್ ಶ್ರೀಮದಾನ್ಧಯೋರ್ವಾಗ್ಭಿಃ ವಿಭ್ರಂಶೋಽನುಗ್ರಹಃ ಕೃತಃ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇದನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆನು, ದಯಾಮಯ ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ. ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿಂದ ಅಂಧರಾದವರ ಮಾತಿನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಸ್ಥಾನ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ನಿಮಗೆ ದೊರಕಿತು.

ಸಾಧೂನಾಂ ಸಮಚಿತ್ತಾನಾಂ ಸುತರಾಂ ಮತ್ಕೃತಾತ್ಮನಾಮ್ । ದರ್ಶನಾನ್ನೋ ಭವೇದ್‍ಬನ್ಧಃ ಪುಂಸೋಽಕ್ಷ್ಣೋಃ ಸವಿತುರ್ಯಥಾ

ಯಾರು ಸದಾ ಸಮಚಿತ್ತರಾಗಿರುವರು, ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರುವರು, ಅವರಿಗೇನು ಬಂಧನವಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಮಾನವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಬಂಧನವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.

ತದ್‍ಗಚ್ಛತಂ ಮತ್ಪರಮೌ ನಲಕೂಬರ ಸಾದನಮ್ । ಸಞ್ಜಾತೋ ಮಯಿ ಭಾವೋ ವಾಂ ಈಪ್ಸಿತಃ ಪರಮೋಽಭವಃ

ನಲಕುಬರ, ಈಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಯಸಿದ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ । ಇತ್ಯುಕ್ತೌ ತೌ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಬದ್ಧೋಲೂಖಲಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಜಗ್ಮತುರ್ದಿಶಮುತ್ತರಾಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಟ್ಟಿದ ಒಲೂಕಲವನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ಇತ್ಥಂ ಭಾವೇನ ಕಥಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಭಗವತ್ತಮಃ । ನ ಇತ್ಥಂ ಭಾವೇನ ಹಿ ಪರಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಅರ್ಹನ್ತಿ ಸೂರಯಃ

ಹೀಗೆ ಭಾವದಿಂದ ಭಗವಂತನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ಆದರೆ ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾಸ್ಯ ಕರ್ಮಣಿ ಜನ್ಮಾದೌ ಪರಸ್ಯ ಅನುವಿಧೀಯತೇ । ಕರ್ತೃತ್ವಪ್ರತಿಷೇಧಾರ್ಥಂ ಮಾಯಯಾರೋಪಿತಂ ಹಿ ತತ್

ಭಗವಂತನ ಕರ್ಮ, ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಇತರರಿಗೆ ಇರುವ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಕರ್ತೃತ್ವವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಮಾತ್ರ.

ಅಯಂ ತು ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕಲ್ಪಃ ಸವಿಕಲ್ಪ ಉದಾಹೃತಃ । ವಿಧಿಃ ಸಾಧಾರಣೋ ಯತ್ರ ಸರ್ಗಾಃ ಪ್ರಾಕೃತವೈಕೃತಾಃ

ಈದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲಪರ್ಯಂತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ವೈಕೃತಿಯೂ ಸೇರಿ ಸೃಷ್ಟಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಪರಿಮಾಣಂ ಚ ಕಾಲಸ್ಯ ಕಲ್ಪಲಕ್ಷಣ ವಿಗ್ರಹಮ್ । ಯಥಾ ಪುರಸ್ತಾದ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯೇ ಪಾದ್ಮಂ ಕಲ್ಪಮಥೋ ಶ್ರೃಣು

ಈ ಕಾಲದ ಅಳತೆ, ಕಾಲಪರ್ಯಂತದ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಪಾದ್ಮ ಕಾಲಪರ್ಯಂತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿ.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । ಯದಾಹ ನೋ ಭವಾನ್ ಸೂತ ಕ್ಷತ್ತಾ ಭಾಗವತೋತ್ತಮಃ । ಚಚಾರ ತೀರ್ಥಾನಿ ಭುವಃ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಬಂಧೂನ್ ಸು-ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್

ಶೌನಕನು ಹೀಗೆಂದನು: ಸೂತ, ನೀನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿದೆಯಲ್ಲ, ಭಗವಂತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತನಾದ ವಿದುರನು ತನ್ನನ್ನು ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಮಿಯ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದನೆಂದು.

ಕ್ಷತ್ತುಃ ಕೌಶಾರವೇಃ ತಸ್ಯ ಸಂವಾದೋಽಧ್ಯಾತ್ಮಸಂಶ್ರಿತಃ । ಯದ್ವಾ ಸ ಭಗವಾನ್ ತಸ್ಮೈ ಪೃಷ್ಟಃ ತತ್ತ್ವಂ ಉವಾಚ ಹ

ವ್ಯಾಸನ ಪುತ್ರನಾದ ವಿದುರ ಮತ್ತು ಕೌಶಾರವ ಮುನಿಯವರ ನಡುವೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಯಿತು. ಅಥವಾ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಬ್ರೂಹಿ ನಃ ತದ್ ಇದಂ ಸೌಮ್ಯ ವಿದುರಸ್ಯ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಬನ್ಧುತ್ಯಾಗ ನಿಮಿತ್ತಂ ಚ ಯಥೈವ ಆಗತವಾನ್ ಪುನಃ

ಮೃದುಭಾವಿಯೇ, ವಿದುರನು ಏನು ಮಾಡಿದನು, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ರಾಜ್ಞಾ ಪರೀಕ್ಷಿತಾ ಪೃಷ್ಟೋ ಯದ್ ಅವೋಚತ್ ಮಹಾಮುನಿಃ । ತದ್ವೋಽಭಿಧಾಸ್ಯೇ ಶ್ರೃಣುತ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಶ್ನಾನುಸಾರತಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಹಾಮುನಿಯವರು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಿದರೋ ಅದನ್ನು ಈಗ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ರಾಜನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರಿ.

ರಾಜೋವಾಚ। ಕಸ್ಮಿನ್ಕರ್ಮಣಿ ದೇವಸ್ಯ ಮಯೋಽಹನ್ಜಗದೀಶಿತುಃ। ಯಥಾ ಚೋಪಚಿತಾ ಕೀರ್ತಿಃ ಕೃಷ್ಣೇನಾನೇನ ಕಥ್ಯತಾಮ್

ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮನೂ ಆಗಿರುವ ದೇವರ ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು? ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸು.

ಶ್ರೀನಾರದ ಉವಾಚ। ನಿರ್ಜಿತಾ ಅಸುರಾ ದೇವೈರ್ಯುಧ್ಯನೇನೋಪಬೃಂಹಿತೈಃ। ಮಾಯಿನಾಂ ಪರಮಾಚಾರ್ಯಂ ಮಯಂ ಶರಣಮಾಯಯುಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಂದ ಬಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಾಗ, ಆ ದೈತ್ಯರು ಮಾಯೆಯ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಮಹಾನ್ ಮಾಯನ ಬಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದರು.

ಸ ನಿರ್ಮಾಯ ಪುರಸ್ತಿಸ್ರೋ ಹೈಮೀರೌಪ್ಯಾಯಸೀರ್ವಿಭುಃ। ದುರ್ಲಕ್ಷ್ಯಾಪಾಯಸಂಯೋಗಾ ದುರ್ವಿತರ್ಕ್ಯಪರಿಚ್ಛದಾಃ

ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಮುಂದುಬಂದು ಬಂಗಾರದ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ, ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಳು ಊಹೆಗೆ ಮೀರಿದವು.

ತಾಭಿಸ್ತೇಽಸುರಸೇನಾನ್ಯೋ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ಸೇಶ್ವರಾನ್ನೃಪ। ಸ್ಮರನ್ತೋ ನಾಶಯಾಂ ಚಕ್ರುಃ ಪೂರ್ವವೈರಮಲಕ್ಷಿತಾಃ

ಆ ನಗರಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ, ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ನಾಯಕರು ಹಳೆಯ ವೈಷಮ್ಯವನ್ನು ನೆನೆದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ರಾಜನೆ.

ತತಸ್ತೇ ಸೇಶ್ವರಾ ಲೋಕಾ ಉಪಾಸಾದ್ಯೇಶ್ವರಂ ನತಾಃ। ತ್ರಾಹಿ ನಸ್ತಾವಕಾನ್ದೇವ ವಿನಷ್ಟಾಂಸ್ತ್ರಿಪುರಾಲಯೈಃ

ಆಗ ಲೋಕದ ಒಡೆಯರು ತಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ದೇವಾ, ತ್ರಿಪುರ ನಿವಾಸಿಗಳಿಂದ ನಾವು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಬೇಡಿದರು.