ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಯಂ ತು ಯುಗಧರ್ಮೋ ಹಿ ವರ್ತತೇ ಕಸ್ಯ ದೂಷಣಮ್ । ಅತಸ್ತು ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಸಹತೇ ನಿಕಟೇ ಸ್ಥಿತಃ

ಈ ಯುಗದ ಸ್ವಭಾವವೇ ಇಂತಹದು; ಯಾರನ್ನು ದೋಷಾರೋಪಿಸಬಹುದು? ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಮಲನಯನನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಾ । ಭಕ್ತಿರೂಚೇ ವಚೋ ಭೂಯಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ತಚ್ಚ ಶೌನಕ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಇದನ್ನೂ ಕೇಳು ಶೌನಕ.'

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಸುರರ್ಷೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಮದ್‌ಭಾಗ್ಯೇನ ಸಮಾಗತಃ । ಸಾಧೂನಾಂ ದರ್ಶನಂ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಂ ಪರಮ್

ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದಳು: ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಹರ್ಷಿಯಾದ ನೀನು ಧನ್ಯನು, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರ ದರ್ಶನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

(ಮಾಲಿನೀ) ಜಯತಿ ಜಯತಿ ಮಾಯಾಂ ಯಸ್ಯ ಕಾಯಾಧವಸ್ತೇ ವಚನರಚನಮೇಕಂ ಕೇವಲಂ ಚಾಕಲಯ್ಯ । ಧ್ರುವಪದಮಪಿ ಯಾತೋ ಯತ್ಕೃಪಾತೋ ಧ್ರುವೋಽಯಂ ಸಕಲಕುಶಲಪಾತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಂ ನತಾಸ್ಮಿ

ಜಯ! ಜಯ! ಯಾರು ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೊಬ್ಬ ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧ್ರುವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಭಕ್ತೇಃ ಕ್ಲೇಶನಿವೃತ್ತಯೇ ನಾರದಸ್ಯ ಉದ್ಯೋಗಃ ನಾರದ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ವೃಥಾ ಖೇದಯಸೇ ಬಾಲೇ ಅಹೋ ಚಿನ್ತಾತುರಾ ಕಥಮ್ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚರಣಾಮ್ಭೋಜಂ ಸ್ಮರ ದುಃಖಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹಿಮೆ – ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಭಕ್ತಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ನಾರದನು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗಳು, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಿರೆ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ? ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನೆನೆ, ನಿನ್ನ ದುಃಖವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ದ್ರೌಪದೀ ಚ ಪರಿತ್ರಾತಾ ಯೇನ ಕೌರವಕಶ್ಮಲಾತ್ । ಪಾಲಿತಾ ಗೋಪಸುನ್ದರ್ಯಃ ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಕ್ವಾಪಿ ನೋ ಗತಃ

ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕೌರವರ ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದವನು, ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದವನು, ಆ ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು?

ತ್ವಂತು ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಿಯಾ ತಸ್ಯ ಸತತಂ ಪ್ರಾಣತೋಽಧಿಕಾ । ತ್ವಯಾಽಽಹೂತಸ್ತು ಭಗವಾನ್ ಯಾತಿ ನೀಚಗೃಹೇಷ್ವಪಿ

ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯೇ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯಳು. ನೀನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ಅತಿ ಕೆಳದ ಮನೆಯಲ್ಲಿಗೂ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ಯಾದಿತ್ರಿಯುಗೇ ಬೋಧ ವೈರಾಗ್ಯೌ ಮುಕ್ತಿಸಾಧಕೌ । ಕಲೌ ತು ಕೇವಲಾ ಭಕ್ತಿಃ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯಕಾರಿಣೀ

ಮೂವರುಗಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಚಿದ್‌ರೂಪಃ ಸದ್‌ರೂಪಾಂ ತ್ವಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ । ಪರಮಾನನ್ದಚಿನ್ಮೂರ್ತಿ ಸುಂದರೀಂ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭಾಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನು ನೀನೂ ಅವನಂತೆಯೇ ಇರುವೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸುಂದರವಾದ, ಪರಮಾನಂದದ ರೂಪವನ್ನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬದ್ಧ್ವಾಂಜಲಿಂ ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟಂ ಕಿಂ ಕರೋಮೀತಿ ಚೈಕದಾ । ತ್ವಾಂ ತದಾಽಽಜ್ಞಾಪಯತ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಮದ್‌ಭಕ್ತಾನ್ ಪೋಷಯೇತಿ ಚ

ಒಂದು ಬಾರಿ ಕೈಮುಗಿದು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ನೀನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು 'ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸು' ಎಂದು ನಿನಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು.

ಅಂಗೀಕೃತಂ ತ್ವಯಾ ತದ್ವೈ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಭೂತ್ ಹರಿಸ್ತದಾ । ಮುಕ್ತಿಂ ದಾಸೀಂ ದದೌ ತುಭ್ಯಂ ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಕೌ ಇಮೌ

ನೀನು ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಹರಿಯು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ದಾಸಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಸಹ ನೀಡಿದನು.

ಪೋಷಣಂ ಸ್ವೇನ ರೂಪೇಣ ವೈಕುಣ್ಠೇ ತ್ವಂ ಕರೋಷಿ ಚ । ಭೂಮೌ ಭಕ್ತವಿಪೋಷಾಯ ಛಾಯಾರೂಪಂ ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು, ನೀನು ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತೀಯೆ.

ಮುಕ್ತಿಂ ಜ್ಞಾನಂ ವಿರಕ್ತಿಂ ಚ ಸಹ ಕೃತ್ವಾ ಗತಾ ಭುವಿ । ಕೃತಾದಿ ದ್ವಾಪರಸ್ಯಾನ್ತಂ ಮಹಾನನ್ದೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಾ

ಮುಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನೀನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ ಮತ್ತು ಕೃತಯುಗದಿಂದ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಮಹಾನಂದದಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆ.

ಕಲೌ ಮುಕ್ತಿಃ ಕ್ಷಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪಾಖಣ್ಡಾಮಯಪೀಡಿತಾ । ತ್ವದ್ ಆಜ್ಞಯಾ ಗತಾ ಶೀಘ್ರಂ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಪುನರೇವ ಸಾ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ನಾಶವಾಯಿತು, ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಸ್ಮೃತಾ ತ್ವಯಾಪಿ ಚಾತ್ರೈವ ಮುಕ್ತಿರಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ । ಪುತ್ರೀಕೃತ್ಯ ತ್ವಯೇಮೌ ಚ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸ್ವಸ್ಯೈವ ರಕ್ಷಿತೌ

ನೀನು ನೆನಸಿದಾಗಲೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೀನು ನಿನಗೆ ಮಗರೆಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ.

ಉಪೇಕ್ಷಾತಃ ಕಲೌ ಮನ್ದೌ ವೃದ್ಧೌ ಜಾತೌ ಸುತೌ ತವ । ತಥಾಪಿ ಚಿನ್ತಾಂ ಮುಞ್ಚ ತ್ವಂ ಉಪಾಯಂ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ಯಹಮ್

ಕಾಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ, ನಾನು ಯಾವ ಉಪಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಲಿನಾ ಸದೃಶಃ ಕೋಽಪಿ ಯುಗೋ ನಾಸ್ತಿ ವರಾನನೇ । ತಸ್ಮಿನ್ ತ್ವಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಗೇಹೇ ಗೇಹೇ ಜನೇ ಜನೇ

ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಕಾಳಿಯುಗದಂತಹ ಯುಗ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನಿನ್ನನ್ನು ಮನೆಮನೆಗೆ, ಜನಜನರಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅನ್ಯಧರ್ಮಾನ್ ತಿರಸ್ಕೃತ್ಯ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವಾನ್ । ತದಾ ನಾಹಂ ಹರೇರ್ದಾಸೋ ಲೋಕೇ ತ್ವಾಂ ನ ಪ್ರವರ್ತಯೇ

ಬೇರೆ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹರಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹರಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ತ್ವದ್ ಅನ್ವಿತಾಶ್ಚ ಯೇ ಜೀವಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕಲೌ ಇಹ । ಪಾಪಿನೋಽಪಿ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ನಿರ್ಭಯಂ ಕೃಷ್ಣಮನ್ದಿರಮ್

ಈ ಕಾಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳು ಪಾಪಿಗಳಾದರೂ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಷಾಂ ಚಿತ್ತೇ ವಸೇದ್‌ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವದಾ ಪ್ರೇಮರೂಪಿಣೀ । ನತೇ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಕೀನಾಶಂ ಸ್ವಪ್ನೇಽಪ್ಯಮಲಮೂರ್ತಯಃ

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿ ರೂಪದ ಭಕ್ತಿ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅವರನ್ನು ಅಶುದ್ಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕನಸಲ್ಲೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾಗದು.

ನ ಪ್ರೇತೋ ನ ಪಿಶಾಚೋ ವಾ ರಾಕ್ಷಸೋ ವಾಸುರೋಽಪಿ ವಾ । ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಮನಸ್ಕಾನಾಂ ಸ್ಪರ್ಶನೇ ನ ಪ್ರಭುರ್ಭವೇತ್

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರನ್ನು ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ, ರಾಕ್ಷಸ, ಅಸುರರು ಕೂಡ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನ ತಪೋಭಿರ್ನ ವೇದೈಶ್ಚ ನ ಜ್ಞಾನೇನಾಪಿ ಕರ್ಮಣಾ । ಹರಿರ್ಹಿ ಸಾಧ್ಯತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಮಾಣಂ ತತ್ರ ಗೋಪಿಕಾಃ

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ವೇದಗಳಿಂದಲೂ, ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೂ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೂ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಇದಕ್ಕೆ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಸಾಕ್ಷಿ.

ನೃಣಾಂ ಜನ್ಮಸಹಸ್ರೇಣ ಭಕ್ತೌ ಪ್ರೀತಿರ್ಹಿ ಜಾಯತೇ । ಕಲೌ ಭಕ್ತಿಃ ಕಲೌ ಭಕ್ತಿಃ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕೃಷ್ಣಃ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಃ

ಮಾನವನ ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಕಾಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಭಕ್ತಿ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ಭಕ್ತಿದ್ರೋಅಕರಾ ಯೇ ಚ ತೇ ಸೀದನ್ತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ । ದುರ್ವಾಸಾ ದುಃಖಮಾಪನ್ನಃ ಪುರಾ ಭಕ್ತವಿನಿನ್ದಕಃ

ಭಕ್ತಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿರುವವರು ಮೂರು ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ದುರ್ವಾಸನು ಭಕ್ತನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ಅಲಂ ವ್ರತೈಃ ಅಲಂ ತೀರ್ಥೈಃ ಅಲಂ ಯೋಗೈರಲಂ ಮಖೈಃ । ಅಲಂ ಜ್ಞಾನಕಥಾಲಾಪೈಃ ಭಕ್ತಿರೇಕೈವ ಮುಕ್ತಿದಾ

ವ್ರತ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಯೋಗ, ಹೋಮ, ಜ್ಞಾನಚರ್ಚೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಕು; ಭಕ್ತಿಯೊಂದೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಇತಿ ನಾರದನಿರ್ಣೀತಂ ಸ್ವಮಾಯಾತ್ಮ್ಯಂ ನಿಶಮ್ಯ ಸಾ । ಸರ್ವಾಙ್ಗಪುಷ್ಟಿಸಂಯುಕ್ತಾ ನಾರದಂ ವಾಕ್ಯಮವ್ರವೀತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆಕೆ ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಾರದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಅಹೋ ನಾರದ ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೇ ಮಯಿ ನಿಶ್ಚಲಾ । ನ ಕದಾಚಿದ್ ವಿಮುಞ್ಚಾಮಿ ಚಿತ್ತೇ ಸ್ಥಾಸ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವದಾ

ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಓ ನಾರದ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯನು! ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಲ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

ಕೃಪಾಲುನಾ ತ್ವಯಾ ಸಾಧೋ ಮದ್‌ಬಾಧಾ ಧ್ವಂಸಿತಾ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಪುತ್ರಯೋಶ್ಚೇತನಾ ನಾಸ್ತಿ ತತೋ ಬೋಧಯ ಬೋಧಯ

ದಯಾಳುವಾದ ಸಜ್ಜನನೇ, ನೀನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂಕಟವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸು, ಎಚ್ಚರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ತಸ್ಯಾ ವಚಃ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಕಾರುಣ್ಯಂ ನಾರದೋ ಗತಃ । ತಯೋರ್ಬೋಧನಮಾರೇಭೇ ಕರಾಗ್ರೇಣ ವಿಮರ್ದಯನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನಿಗೆ ಕರುಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಕೈಗೆಲಸದಿಂದ ಒತ್ತುತ್ತಾ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.