ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಮೃಷ್ಟಚತ್ವರರಥ್ಯಾಟ್ಟ ಮಾರ್ಗಂ ಚನ್ದನಚರ್ಚಿತಮ್ । ಲಾಜಾಕ್ಷತೈಃ ಪುಷ್ಪಫಲೈಃ ತಣ್ಡುಲೈರ್ಬಲಿಭಿರ್ಯುತಮ್

ಅಂಗಣಗಳು, ಬೀದಿಗಳು, ಸಂಧಿಗಳು—allವು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದ್ದವು; ಚಂದನವನ್ನು ಬಳಿದು, ಲಾಜು, ಅಕ್ಷತೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಅಕ್ಕಿ ಇವುಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.

ಧ್ರುವಾಯ ಪಥಿ ದೃಷ್ಟಾಯ ತತ್ರ ತತ್ರ ಪುರಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಾಕ್ಷತದಧ್ಯಮ್ಬು ದೂರ್ವಾಪುಷ್ಪಫಲಾನಿ ಚ

ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜನು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರು ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳಾದ ಅಕ್ಷತೆ, ದಧಿ, ನೀರು, ದರ್ಭೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದರು.

ಉಪಜಹ್ರುಃ ಪ್ರಯುಞ್ಜಾನಾ ವಾತ್ಸಲ್ಯಾದಾಶಿಷಃ ಸತೀಃ । ಶೃಣ್ವನ್ ತದ್ವಲ್ಗುಗೀತಾನಿ ಪ್ರಾವಿಶದ್‍ಭವನಂ ಪಿತುಃ

ಆ ಸತ್ಪತ್ನಿಯರು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಮುದ್ದಾದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ತಂದೆಯ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಮಹಾಮಣಿವ್ರಾತಮಯೇ ಸ ತಸ್ಮಿನ್ ಭವನೋತ್ತಮೇ । ಲಾಲಿತೋ ನಿತರಾಂ ಪಿತ್ರಾ ನ್ಯವಸದ್ ದಿವಿ ದೇವವತ್

ಆ ಮಹಾ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಿದನು.

ಪಯಃಫೇನನಿಭಾಃ ಶಯ್ಯಾ ದಾನ್ತಾ ರುಕ್ಮಪರಿಚ್ಛದಾಃ । ಆಸನಾನಿ ಮಹಾರ್ಹಾಣಿ ಯತ್ರ ರೌಕ್ಮಾ ಉಪಸ್ಕರಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಹಾಲಿನ ನೊರೆ ಹೋಲುವಷ್ಟು ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿದ್ದವು; ಆಸನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮೌಲ್ಯವಾದವು, ಉಪಕರಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬಂಗಾರದಾಗಿದ್ದವು.

ಯತ್ರ ಸ್ಫಟಿಕಕುಡ್ಯೇಷು ಮಹಾಮಾರಕತೇಷು ಚ । ಮಣಿಪ್ರದೀಪಾ ಆಭಾನ್ತಿ ಲಲನಾರತ್‍ನಸಂಯುತಾಃ

ಆ ಅರಮನೆಯ ಸ್ಫಟಿಕದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಮಹಾ ಪಚ್ಚೆಮಣಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಭರಣದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಣಿದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಉದ್ಯಾನಾನಿ ಚ ರಮ್ಯಾಣಿ ವಿಚಿತ್ರೈರಮರದ್ರುಮೈಃ । ಕೂಜದ್ವಿಹಙ್‌ಗಮಿಥುನೈಃ ಗಾಯನ್ಮತ್ತಮಧುವ್ರತೈಃ

ಅಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅಮರವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನಗಳು ಇದ್ದವು; ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಕೂಗುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮದದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾ ಆ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ವಾಪ್ಯೋ ವೈದೂರ್ಯಸೋಪಾನಾಃ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಕುಮುದ್ವತೀಃ । ಹಂಸಕಾರಣ್ಡವಕುಲೈಃ ಜುಷ್ಟಾಶ್ಚಕ್ರಾಹ್ವಸಾರಸೈಃ

ಅಲ್ಲಿ ವೈಡೂರ್ಯ ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಪದ್ಮ, ಉತ್ಪಲ, ಕುಮುದ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಹಂಸ, ಸಾರಸ, ಚಕ್ರವಾಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಉತ್ತಾನಪಾದೋ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪ್ರಭಾವಂ ತನಯಸ್ಯ ತಮ್ । ಶ್ರುತ್ವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾದ್‍ಭುತತಮಂ ಪ್ರಪೇದೇ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮ್

ರಾಜರ್ಷಿ ಉತ್ತಾನಪಾದನು ತನ್ನ ಮಗನ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡನು.

ವೀಕ್ಷ್ಯೋಢವಯಸಂ ತಂ ಚ ಪ್ರಕೃತೀನಾಂ ಚ ಸಮ್ಮತಮ್ । ಅನುರಕ್ತಪ್ರಜಂ ರಾಜಾ ಧ್ರುವಂ ಚಕ್ರೇ ಭುವಃ ಪತಿಮ್

ಅವನ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪ್ರಜೆಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸಚಿವರು ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಧ್ರುವನನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

ಆತ್ಮಾನಂ ಚ ಪ್ರವಯಸಂ ಆಕಲಯ್ಯ ವಿಶಾಮ್ಪತಿಃ । ವನಂ ವಿರಕ್ತಃ ಪ್ರಾತಿಷ್ಠದ್ ವಿಮೃಶನ್ನಾತ್ಮನೋ ಗತಿಮ್

ತಾನು ವಯಸ್ಸಾದವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ರಾಜನು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಆತ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । (ವಂಶಸ್ಥ) ಹತ್ವಾ ಸ್ವರಿಕ್ಥಸ್ಪೃಧ ಆತತಾಯಿನೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ಧರ್ಮಭೃತಾಂ ವರಿಷ್ಠಃ । ಸಹಾನುಜೈಃ ಪ್ರತ್ಯವರುದ್ಧಭೋಜನಃ ಕಥಂ ಪ್ರವೃತ್ತಃ ಕಿಮಕಾರಷೀತ್ತತಃ

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸಿದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ಅವನು ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು?

ಸೂತ ಉವಾಚ । ವಂಶಂ ಕುರೋರ್ವಂಶದವಾಗ್ನಿನಿರ್ಹೃತಂ ಸಂರೋಹಯಿತ್ವಾ ಭವಭಾವನೋ ಹರಿಃ । ನಿವೇಶಯಿತ್ವಾ ನಿಜರಾಜ್ಯ ಈಶ್ವರೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ಪ್ರೀತಮನಾ ಬಭೂವ ಹ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಹರಿಯು, ತನ್ನ ವಂಶದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾಶವಾದ ಕುರು ವಂಶವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು.

ನಿಶಮ್ಯ ಭೀಷ್ಮೋಕ್ತಮಥಾಚ್ಯುತೋಕ್ತಂ ಪ್ರವೃತ್ತ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಧೂತ ವಿಭ್ರಮಃ । ಶಶಾಸ ಗಾಮಿನ್ದ್ರ ಇವಾಜಿತಾಶ್ರಯಃ ಪರಿಧ್ಯುಪಾನ್ತಾಂ ಅನುಜಾನುವರ್ತಿತಃ

ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಶಯಗಳು ದೂರವಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಜಯಿಸಲಾರದ ತಮ್ಮಂದಿರ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದಂತೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಕಾಮಂ ವವರ್ಷ ಪರ್ಜನ್ಯಃ ಸರ್ವಕಾಮದುಘಾ ಮಹೀ । ಸಿಷಿಚುಃ ಸ್ಮ ವ್ರಜಾನ್ ಗಾವಃ ಪಯಸೋಧಸ್ವತೀರ್ಮುದಾ

ಮೇಘಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದವು, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಫಲ ನೀಡಿತು, ಹಸುಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಲು ಸುರಿದು ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದವು.

ನದ್ಯಃ ಸಮುದ್ರಾ ಗಿರಯಃ ಸವನಸ್ಪತಿವೀರುಧಃ । ಫಲನ್ತ್ಯೋಷಧಯಃ ಸರ್ವಾಃ ಕಾಮಂ ಅನ್ವೃತು ತಸ್ಯ ವೈ

ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು, ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಫಲ ನೀಡಿದವು.

ನಾಧಯೋ ವ್ಯಾಧಯಃ ಕ್ಲೇಶಾ ದೈವಭೂತಾತ್ಮಹೇತವಃ । ಅಜಾತಶತ್ರೌ ಅವಭವನ್ ಜನ್ತೂನಾಂ ರಾಜ್ಞಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಯಾವುದೇ ರೋಗ, ದುಃಖ, ತೊಂದರೆಗಳು—ದೈವ, ಪ್ರಾಣಿ ಅಥವಾ ಸ್ವಂತ ಕಾರಣಗಳಿಂದ—ಅಜಾತಶತ್ರು ರಾಜನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಉಷಿತ್ವಾ ಹಾಸ್ತಿನಪುರೇ ಮಾಸಾನ್ ಕತಿಪಯಾನ್ ಹರಿಃ । ಸುಹೃದಾಂ ಚ ವಿಶೋಕಾಯ ಸ್ವಸುಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಕಾಮ್ಯಯಾ

ಹರಿ ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳು ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಆಮಂತ್ರ್ಯ ಚಾಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಃ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯಾಭಿವಾದ್ಯ ತಮ್ । ಆರುರೋಹ ರಥಂ ಕೈಶ್ಚಿತ್ ಪರಿಷ್ವಕ್ತೋಽಭಿವಾದಿತಃ

ವಿದಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೆಲವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಿ, ಅವನು ರಥಾರೂಢನಾದನು.

ಸುಭದ್ರಾ ದ್ರೌಪದೀ ಕುನ್ತೀ ವಿರಾಟತನಯಾ ತಥಾ । ಗಾನ್ಧಾರೀ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಶ್ಚ ಯುಯುತ್ಸುಃ ಗೌತಮೋ ಯಮೌ

ಸುಭದ್ರಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಕುಂತಿ, ವಿರಾಟನ ಮಗಳು, ಗಾಂಧಾರಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುಯುತ್ಸು, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ಮತ್ತು ನಕುಲ ಸಹದೇವರು ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

ವೃಕೋದರಶ್ಚ ಧೌಮ್ಯಶ್ಚ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಮತ್ಸ್ಯಸುತಾದಯಃ । ನ ಸೇಹಿರೇ ವಿಮುಹ್ಯನ್ತೋ ವಿರಹಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಃ

ವೃಕೋದರನು, ಧೌಮ್ಯನು ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು, ಶಾರ್ಙ್ಗಧನುಧಾರಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಆ ವಿಚ್ಛೇದನವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದರು.

ಸತ್ಸಙ್ಗಾತ್ ಮುಕ್ತದುಃಸಙ್ಗೋ ಹಾತುಂ ನೋತ್ಸಹತೇ ಬುಧಃ । ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಂ ಯಶೋ ಯಸ್ಯ ಸಕೃತ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ರೋಚನಮ್

ಉತ್ತಮರ ಸಂಗದಿಂದ ಕೆಟ್ಟವರ ಸಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಕ್ತನಾದ ಜ್ಞಾನಿ, ಒಮ್ಮೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪಾವನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಸಂಗವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಿನ್ ನ್ಯಸ್ತಧಿಯಃ ಪಾರ್ಥಾಃ ಸಹೇರನ್ ವಿರಹಂ ಕಥಮ್ । ದರ್ಶನಸ್ಪರ್ಶಸಂಲಾಪ ಶಯನಾಸನ ಭೋಜನೈಃ

ಪಾರ್ಥರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತನಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ, ಮಾತಾಡಿದ, ಹಾಸಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ, ಕುಳಿತುಕೊಂಡ, ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಆತನಿಂದ ದೂರವಾಗುವ ನೋವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಬಹುದು?

ಸರ್ವೇ ತೇಽನಿಮಿಷೈಃ ಅಕ್ಷೈಃ ತಂ ಅನು ದ್ರುತಚೇತಸಃ । ವೀಕ್ಷನ್ತಃ ಸ್ನೇಹಸಮ್ಬದ್ಧಾ ವಿಚೇಲುಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಹ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣು ಹಿಂಡದೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರು.

ನ್ಯರುನ್ಧನ್ ಉದ್‍ಗಲತ್ ಬಾಷ್ಪಂ ಔತ್ಕಣ್ಠ್ಯಾತ್ ದೇವಕೀಸುತೇ । ನಿರ್ಯಾತ್ಯಗಾರಾತ್ ನೋಽಭದ್ರಂ ಇತಿ ಸ್ಯಾತ್ ಬಾನ್ಧವಸ್ತ್ರಿಯಃ

ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ತೀವ್ರ ಆಸೆಯಿಂದ, ಬಂಧುಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಹರಿದುಬರುವ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತಡೆದು, 'ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಸಂಭವಿಸದಿರಲಿ' ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದರು.

ಮೃದಙ್ಗಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಶ್ಚ ವೀಣಾಪಣವ ಗೋಮುಖಾಃ । ಧುನ್ಧುರ್ಯಾನಕ ಘಣ್ಟಾದ್ಯಾ ನೇದುಃ ದುನ್ದುಭಯಸ್ತಥಾ

ಮೃದಂಗ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ವೀಣೆ, ಪಣವ, ಗೋಮುಖ, ಧುಂಧುರಿ, ಆನಕ, ಘಂಟೆ ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿ ಮುಂತಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಘನಘನವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು.

ಪ್ರಾಸಾದಶಿಖರಾರೂಢಾಃ ಕುರುನಾರ್ಯೋ ದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ವವೃಷುಃ ಕುಸುಮೈಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಪ್ರೇಮವ್ರೀಡಾಸ್ಮಿತೇಕ್ಷಣಾಃ

ಕೌರವರ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ಚಾವಣಿಗೆ ಹತ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜೆಯ ನಗುವಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮಿಂಚುತ್ತಾ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ಸಿತಾತಪತ್ರಂ ಜಗ್ರಾಹ ಮುಕ್ತಾದಾಮವಿಭೂಷಿತಮ್ । ರತ್‍ನದಣ್ಡಂ ಗುಡಾಕೇಶಃ ಪ್ರಿಯಃ ಪ್ರಿಯತಮಸ್ಯ ಹ

ಗುಡಾಕೇಶನು, ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನ ಪ್ರಿಯವಾದವನಾಗಿ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನದ ದಂಡದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ಉದ್ಧವಃ ಸಾತ್ಯಕಿಶ್ಚೈವ ವ್ಯಜನೇ ಪರಮಾದ್‍ಭುತೇ । ವಿಕೀರ್ಯಮಾಣಃ ಕುಸುಮೈ ರೇಜೇ ಮಧುಪತಿಃ ಪಥಿ

ಉದ್ದವ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹೂವಿನ ಮಳೆಯ ನಡುವೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಮಧುಪತಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.