ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸಪದಿ ಸಖಿವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ನಿಜಪರಯೋರ್ಬಲಯೋ ರಥಂ ನಿವೇಶ್ಯ । ಸ್ಥಿತವತಿ ಪರಸೈನಿಕಾಯುರಕ್ಷ್ಣಾ ಹೃತವತಿ ಪಾರ್ಥಸಖೇ ರತಿರ್ಮಮಾಸ್ತು

ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಶತ್ರುಸೈನಿಕರ ಜೀವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತ ನಿಂತ, ಪಾರ್ಥನ ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ.

ವ್ಯವಹಿತ ಪೃತನಾಮುಖಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಸ್ವಜನವಧಾತ್ ವಿಮುಖಸ್ಯ ದೋಷಬುದ್ಧ್ಯಾ । ಕುಮತಿಮ ಅಹರತ್ ಆತ್ಮವಿದ್ಯಯಾ ಯಃ ಚಶ್ಚರಣರತಿಃ ಪರಮಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಮೇಽಸ್ತು

ವೈರಿಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ವಜನರ ಹತ್ಯೆಗೆ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗಿ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದ ಅರ್ಜುನನ ತಪ್ಪುಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿದವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ.

ಸ್ವನಿಗಮಮಪಹಾಯ ಮತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ಋತಮಧಿ ಕರ್ತುಮವಪ್ಲುತೋ ರಥಸ್ಥಃ । ಧೃತರಥ ಚರಣೋಽಭ್ಯಯಾತ್ ಚಲದ್‍ಗುಃ ಹರಿರಿವ ಹನ್ತುಮಿಭಂ ಗತೋತ್ತರೀಯಃ

ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು, ಮೇಲಂಗಿ ಬೀಳಿಸಿ, ಕೋಲು ಹಿಡಿದು, ಗಜವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹರಿಯಂತೆ ಧಾವಿಸಿದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನೆಲಸಲಿ.

ಶಿತವಿಶಿಖಹತೋ ವಿಶೀರ್ಣದಂಶಃ ಕ್ಷತಜಪರಿಪ್ಲುತ ಆತತಾಯಿನೋ ಮೇ । ಪ್ರಸಭಂ ಅಭಿಸಸಾರ ಮದ್ವಧಾರ್ಥಂ ಸ ಭವತು ಮೇ ಭಗವಾನ್ ಗತಿರ್ಮುಕುನ್ದಃ

ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದು, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದು, ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಂದ ಆ ಶತ್ರುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮುಕುಂದನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.

ವಿಜಯರಥಕುಟುಮ್ಬ ಆತ್ತತೋತ್ರೇ ಧೃತಹಯರಶ್ಮಿನಿ ತತ್ ಶ್ರಿಯೇಕ್ಷಣೀಯೇ । ಭಗವತಿ ರತಿರಸ್ತು ಮೇ ಮುಮೂರ್ಷೋಃ ಯಮಿಹ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಹತಾ ಗತಾಃ ಸ್ವರೂಪಮ್

ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಕೋಲು ಹಿಡಿದು, ಕುದುರೆಗಳ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿರುವ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ, ನಾನು ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸುವಾಗ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ಹತರಾದವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ತಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಲಲಿತ ಗತಿ ವಿಲಾಸ ವಲ್ಗುಹಾಸ ಪ್ರಣಯ ನಿರೀಕ್ಷಣ ಕಲ್ಪಿತೋರುಮಾನಾಃ । ಕೃತಮನುಕೃತವತ್ಯ ಉನ್ಮದಾನ್ಧಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಮಗನ್ ಕಿಲ ಯಸ್ಯ ಗೋಪವಧ್ವಃ

ಗೋಪಿಯರು, ಅವರ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಲಾಲಿತ್ಯ, ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣೆ, ಕಣ್ಸಿಡ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತೊಡಕು, ಅವನ ಆಟಗಳನ್ನು ಹುಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಕರಿಸಿ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು.

ಮುನಿಗಣ ನೃಪವರ್ಯಸಙ್ಕುಲೇಽನ್ತಃ ಸದಸಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ರಾಜಸೂಯ ಏಷಾಮ್ । ಅರ್ಹಣಂ ಉಪಪೇದ ಈಕ್ಷಣೀಯೋ ಮಮ ದೃಶಿಗೋಚರ ಏಷ ಆವಿರಾತ್ಮಾ

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದಾಗ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಧ್ಯೆ ಕೇವಲ ಅವನೇ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು—ಅವನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.

ತಮಿಮಮಹಮಜಂ ಶರೀರಭಾಜಾಂ ಹೃದಿ ಹೃದಿ ಧಿಷ್ಠಿತಮಾತ್ಮ ಕಲ್ಪಿತಾನಾಮ್ । ಪ್ರತಿದೃಶಮಿವ ನೈಕಧಾರ್ಕಮೇಕಂ ಸಮಧಿಗತೋಽಸ್ಮಿ ವಿಧೂತ ಭೇದಮೋಹಃ

ಈಗ ನಾನು ಆ ಜನ್ಮರಹಿತನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವನು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾರ ಅವನನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅದು ಒಂದು ಸೂರ್ಯನು ಅನೇಕ ಜಲಕಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ. ಈಗ ನನಗೆ ಭೇದಭ್ರಮೆ ದೂರವಾಗಿದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಕೃಷ್ಣ ಏವಂ ಭಗವತಿ ಮನೋವಾಕ್ ದೃಷ್ಟಿವೃತ್ತಿಭಿಃ । ಆತ್ಮನಿ ಆತ್ಮಾನಮಾವೇಶ್ಯ ಸೋಽನ್ತಃಶ್ವಾಸ ಉಪಾರಮತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ, ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಆತನು ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು ಶಾಂತನಾದನು.

ಸಮ್ಪದ್ಯಮಾನಮಾಜ್ಞಾಯ ಭೀಷ್ಮಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ನಿಷ್ಕಲೇ । ಸರ್ವೇ ಬಭೂವುಸ್ತೇ ತೂಷ್ಣೀಂ ವಯಾಂಸೀವ ದಿನಾತ್ಯಯೇ

ಭೀಷ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು; ಅದು ದಿನ ಮುಗಿಯುವಾಗ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿರುವಂತೆ.

ತತ್ರ ದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುಃ ದೇವಮಾನವ ವಾದಿತಾಃ । ಶಶಂಸುಃ ಸಾಧವೋ ರಾಜ್ಞಾಂ ಖಾತ್ಪೇತುಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಯಃ

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಡೊಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು; ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಅರಸನ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಿತು.

ತಸ್ಯ ನಿರ್ಹರಣಾದೀನಿ ಸಮ್ಪರೇತಸ್ಯ ಭಾರ್ಗವ । ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಮುಹೂರ್ತಂ ದುಃಖಿತೋಽಭವತ್

ಭೀಷ್ಮನ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆದರೂ, ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು.

ತುಷ್ಟುವುರ್ಮುನಯೋ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಕೃಷ್ಣಂ ತತ್ ಗುಹ್ಯನಾಮಭಿಃ । ತತಸ್ತೇ ಕೃಷ್ಣಹೃದಯಾಃ ಸ್ವಾಶ್ರಮಾನ್ಪ್ರಯಯುಃ ಪುನಃ

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗುಪ್ತನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ತತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ಗತ್ವಾ ಸಹಕೃಷ್ಣೋ ಗಜಾಹ್ವಯಮ್ । ಪಿತರಂ ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ಗಾನ್ಧಾರೀಂ ಚ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್

ನಂತರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಗಜಾಹ್ವಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತಂದೆಯನ್ನೂ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.

ಪಿತ್ರಾ ಚಾನುಮತೋ ರಾಜಾ ವಾಸುದೇವಾನುಮೋದಿತಃ । ಚಕಾರ ರಾಜ್ಯಂ ಧರ್ಮೇಣ ಪಿತೃಪೈತಾಮಹಂ ವಿಭುಃ

ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೂ ಪಡೆದು, ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರಾಜನು ತಂದೆ-ತಾತಂದಿಂದ ಬಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಡಿದನು.

ಪಯಃ ಸ್ತನಾಭ್ಯಾಂ ಸುಸ್ರಾವ ನೇತ್ರಜೈಃ ಸಲಿಲೈಃ ಶಿವೈಃ । ತದಾಭಿಷಿಚ್ಯಮಾನಾಭ್ಯಾಂ ವೀರ ವೀರಸುವೋ ಮುಹುಃ

ಅವಳ ತೊಡೆಯಿಂದ ಹಾಲು ಹರಿದುಬಂದಿತು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶುಭದ ನೀರು ಬಿದ್ದಿತು; ವೀರರ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದಳು.

ತಾಂ ಶಶಂಸುರ್ಜನಾ ರಾಜ್ಞೀಂ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತೇ ಪುತ್ರ ಆರ್ತಿಹಾ । ಪ್ರತಿಲಬ್ಧಶ್ಚಿರಂ ನಷ್ಟೋ ರಕ್ಷಿತಾ ಮಣ್ಡಲಂ ಭುವಃ

ಜನರು ಆ ರಾಣಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೈವದ ದಯೆಯಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಇನ್ನು ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವನು.'

ಅಭ್ಯರ್ಚಿತಸ್ತ್ವಯಾ ನೂನಂ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿಹಾ । ಯದನುಧ್ಯಾಯಿನೋ ಧೀರಾ ಮೃತ್ಯುಂ ಜಿಗ್ಯುಃ ಸುದುರ್ಜಯಮ್

ನೀನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದೀಯೆಂಬುದು ಖಚಿತ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಶರಣಾಗತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು. ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗೆಲ್ಲಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮರಣವನ್ನೂ ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಲಾಲ್ಯಮಾನಂ ಜನೈರೇವಂ ಧ್ರುವಂ ಸಭ್ರಾತರಂ ನೃಪಃ । ಆರೋಪ್ಯ ಕರಿಣೀಂ ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ತೂಯಮಾನೋಽವಿಶತ್ಪುರಮ್

ಜನರು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಆ ಸಂತೋಷಭರಿತ ರಾಜನು ಆನೆಮೇಲೆ ಏರಿ, ಎಲ್ಲರ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತತ್ರ ತತ್ರೋಪಸಙ್‌ಕೢಪ್ತೈಃ ಲಸನ್ ಮಕರತೋರಣೈಃ । ಸವೃನ್ದೈಃ ಕದಲೀಸ್ತಮ್ಭೈಃ ಪೂಗಪೋತೈಶ್ಚ ತದ್ವಿಧೈಃ

ಪ್ರತಿ ದ್ವಾರದಲ್ಲೂ ಮಕರದ ಆಕೃತಿಯ ತೋರಣಗಳು, ಬಾಳೆಕಂಬಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು, ಪಾಕದಡಿಕೆಗಳ ರಾಶಿಗಳು—allವು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದ್ದವು.

ಚೂತಪಲ್ಲವವಾಸಃಸ್ರಙ್‌ ಮುಕ್ತಾದಾಮವಿಲಮ್ಬಿಭಿಃ । ಉಪಸ್ಕೃತಂ ಪ್ರತಿದ್ವಾರಂ ಅಪಾಂ ಕುಮ್ಭೈಃ ಸದೀಪಕೈಃ

ಪ್ರತಿ ದ್ವಾರವನ್ನು ನೀರಿನ ಕುಂಭಗಳು, ದೀಪಗಳು, ಮಾವಿನ ಮೊಗ್ಗಿನ ಹಾರಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಸರಗಳು ಇವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಾಕಾರೈಃ ಗೋಪುರಾಗಾರೈಃ ಶಾತಕುಮ್ಭಪರಿಚ್ಛದೈಃ । ಸರ್ವತೋಽಲಙ್‌ಕೃತಂ ಶ್ರೀಮದ್ ವಿಮಾನಶಿಖರದ್ಯುಭಿಃ

ನಗರವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೋಟೆಗಳ, ಗೋಪುರಗಳ, ಮನೆಗಳ ಸುತ್ತ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಮಹಲ್‌ಗಳ ಹೊಳೆಯುವ ಗೋಪುರಗಳು ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭೆಗೊಳಿಸಿದ್ದವು.

ಮೃಷ್ಟಚತ್ವರರಥ್ಯಾಟ್ಟ ಮಾರ್ಗಂ ಚನ್ದನಚರ್ಚಿತಮ್ । ಲಾಜಾಕ್ಷತೈಃ ಪುಷ್ಪಫಲೈಃ ತಣ್ಡುಲೈರ್ಬಲಿಭಿರ್ಯುತಮ್

ಅಂಗಣಗಳು, ಬೀದಿಗಳು, ಸಂಧಿಗಳು—allವು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದ್ದವು; ಚಂದನವನ್ನು ಬಳಿದು, ಲಾಜು, ಅಕ್ಷತೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಅಕ್ಕಿ ಇವುಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.

ಧ್ರುವಾಯ ಪಥಿ ದೃಷ್ಟಾಯ ತತ್ರ ತತ್ರ ಪುರಸ್ತ್ರಿಯಃ । ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಾಕ್ಷತದಧ್ಯಮ್ಬು ದೂರ್ವಾಪುಷ್ಪಫಲಾನಿ ಚ

ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜನು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರು ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳಾದ ಅಕ್ಷತೆ, ದಧಿ, ನೀರು, ದರ್ಭೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದರು.

ಉಪಜಹ್ರುಃ ಪ್ರಯುಞ್ಜಾನಾ ವಾತ್ಸಲ್ಯಾದಾಶಿಷಃ ಸತೀಃ । ಶೃಣ್ವನ್ ತದ್ವಲ್ಗುಗೀತಾನಿ ಪ್ರಾವಿಶದ್‍ಭವನಂ ಪಿತುಃ

ಆ ಸತ್ಪತ್ನಿಯರು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಮುದ್ದಾದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ತಂದೆಯ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಮಹಾಮಣಿವ್ರಾತಮಯೇ ಸ ತಸ್ಮಿನ್ ಭವನೋತ್ತಮೇ । ಲಾಲಿತೋ ನಿತರಾಂ ಪಿತ್ರಾ ನ್ಯವಸದ್ ದಿವಿ ದೇವವತ್

ಆ ಮಹಾ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಿದನು.

ಪಯಃಫೇನನಿಭಾಃ ಶಯ್ಯಾ ದಾನ್ತಾ ರುಕ್ಮಪರಿಚ್ಛದಾಃ । ಆಸನಾನಿ ಮಹಾರ್ಹಾಣಿ ಯತ್ರ ರೌಕ್ಮಾ ಉಪಸ್ಕರಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಹಾಲಿನ ನೊರೆ ಹೋಲುವಷ್ಟು ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿದ್ದವು; ಆಸನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮೌಲ್ಯವಾದವು, ಉಪಕರಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬಂಗಾರದಾಗಿದ್ದವು.

ಯತ್ರ ಸ್ಫಟಿಕಕುಡ್ಯೇಷು ಮಹಾಮಾರಕತೇಷು ಚ । ಮಣಿಪ್ರದೀಪಾ ಆಭಾನ್ತಿ ಲಲನಾರತ್‍ನಸಂಯುತಾಃ

ಆ ಅರಮನೆಯ ಸ್ಫಟಿಕದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಮಹಾ ಪಚ್ಚೆಮಣಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಆಭರಣದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಣಿದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಉದ್ಯಾನಾನಿ ಚ ರಮ್ಯಾಣಿ ವಿಚಿತ್ರೈರಮರದ್ರುಮೈಃ । ಕೂಜದ್ವಿಹಙ್‌ಗಮಿಥುನೈಃ ಗಾಯನ್ಮತ್ತಮಧುವ್ರತೈಃ

ಅಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅಮರವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನಗಳು ಇದ್ದವು; ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಕೂಗುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮದದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾ ಆ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.