ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವೇಚ್ಛಾವತಾರಚರಿತೈಃ ಅಚಿನ್ತ್ಯನಿಜಮಾಯಯಾ । ಕರಿಷ್ಯತಿ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಃ ತದ್ ಧ್ಯಾಯೇದ್ ಹೃದಯಙ್‌ಗಮಮ್

ಉತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಪರಿಚರ್ಯಾ ಭಗವತೋ ಯಾವತ್ಯಃ ಪೂರ್ವಸೇವಿತಾಃ । ತಾ ಮಂತ್ರಹೃದಯೇನೈವ ಪ್ರಯುಞ್ಜ್ಯಾನ್ ಮಂತ್ರಮೂರ್ತಯೇ

ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಈಗ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಭಗವಂತನ ರೂಪಕ್ಕೆ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಕಾಯೇನ ಮನಸಾ ವಚಸಾ ಚ ಮನೋಗತಮ್ । ಪರಿಚರ್ಯಮಾಣೋ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತಿಮತ್ಪರಿಚರ್ಯಯಾ

ಈ ರೀತಿ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಾಗ, ನಿಜವಾದ ಪೂಜೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಪುಂಸಾಂ ಅಮಾಯಿನಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಭಜತಾಂ ಭಾವವರ್ಧನಃ । ಶ್ರೇಯೋ ದಿಶತ್ಯಭಿಮತಂ ಯದ್ಧರ್ಮಾದಿಷು ದೇಹಿನಾಮ್

ಯಾರು ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವರು ಬಯಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಭಗವಂತನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮದಿಂದ ಸಿಗದು.

ವಿರಕ್ತಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯರತೌ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಭೂಯಸಾ । ತಂ ನಿರನ್ತರಭಾವೇನ ಭಜೇತಾದ್ಧಾ ವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನು, ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ನೃಪಾರ್ಭಕಃ । ಯಯೌ ಮಧುವನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಹರೇಶ್ಚರಣಚರ್ಚಿತಮ್

ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಆ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರಿಯ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಧುವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತಪೋವನಂ ಗತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽನ್ತಃಪುರಂ ಮುನಿಃ । ಅರ್ಹಿತಾರ್ಹಣಕೋ ರಾಜ್ಞಾ ಸುಖಾಸೀನ ಉವಾಚ ತಮ್

ಅವನು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮುನಿಯು ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜನಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ರಾಜನ್ ಕಿಂ ಧ್ಯಾಯಸೇ ದೀರ್ಘಂ ಮುಖೇನ ಪರಿಶುಷ್ಯತಾ । ಕಿಂ ವಾ ನ ರಿಷ್ಯತೇ ಕಾಮೋ ಧರ್ಮೋ ವಾರ್ಥೇನ ಸಂಯುತಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮುಖವು ಒಣಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದೀಯ? ಬಯಕೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮ, ಧನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಪೂರೈಸಲಾಗದೆ ಇದ್ದುದೇ ಕಾರಣವೇ?

ರಾಜೋವಾಚ - ಸುತೋ ಮೇ ಬಾಲಕೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ತ್ರೈಣೇನಾ-ಕರುಣಾತ್ಮನಾ । ನಿರ್ವಾಸಿತಃ ಪಞ್ಚವರ್ಷಃ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಮಹಾನ್ಕವಿಃ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಮಗನು ಕೇವಲ ಐದು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನು, ಮಹಾನ್ ಕವಿ, ಅವನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೂರ ಹೃದಯದ ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ವನಕ್ಕೆ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಅಪ್ಯನಾಥಂ ವನೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮಾ ಸ್ಮಾದನ್ತ್ಯರ್ಭಕಂ ವೃಕಾಃ । ಶ್ರಾನ್ತಂ ಶಯಾನಂ ಕ್ಷುಧಿತಂ ಪರಿಮ್ಲಾನಮುಖಾಮ್ಬುಜಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಯನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು, ಅವನು ದಣಿದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಮಲಗಿರುವಾಗ, ಮುಖವು ಕಮ್ಮಲಾಗಿ, ಮೃಗಗಳು ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ.

ಅಹೋ ಮೇ ಬತ ದೌರಾತ್ಮ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಜಿತಸ್ಯೋಪಧಾರಯ । ಯೋಽಙ್‌ಕಂ ಪ್ರೇಮ್ಣಾಽಽರುರುಕ್ಷನ್ತಂ ನಾಭ್ಯನನ್ದಮಸತ್ತಮಃ

ಅಯ್ಯೋ, ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟವನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿ! ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಲು ಬಯಸಿದ ಆ ನಿರಪರಾಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವಾಗತಿಸದೆ, ಎಷ್ಟು ಪಾಪಿ ಆಗಿದ್ದೇನೆ!

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಮಾ ಮಾ ಶುಚಃ ಸ್ವತನಯಂ ದೇವಗುಪ್ತಂ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ । ತತ್ಪ್ರಭಾವಂ ಅವಿಜ್ಞಾಯ ಪ್ರಾವೃಙ್‌ಕ್ತೇ ಯದ್ಯಶೋ ಜಗತ್

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಕನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ಅವನ ಯಶಸ್ಸು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹರಡಲಿದೆ.

ಸುದುಷ್ಕರಂ ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಲೋಕಪಾಲೈರಪಿ ಪ್ರಭುಃ । ಐಷ್ಯತ್ಯಚಿರತೋ ರಾಜನ್ ಯಶೋ ವಿಪುಲಯಂಸ್ತವ

ಲೋಕಪಾಲರೂ ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜನೇ, ಬೇಗನೆ ನಿನಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಕೀರ್ತಿ ದೊರಕಲಿದೆ.

ಮೈತ್ರೇಯ ಉವಾಚ - ಇತಿ ದೇವರ್ಷಿಣಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಿಶ್ರುತ್ಯ ಜಗತೀಪತಿಃ । ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮೀಮನಾದೃತ್ಯ ಪುತ್ರಂ ಏವಾನ್ವಚಿನ್ತಯತ್

ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವರ್ಷಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ರಾಜಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಗಮನಕೊಡದೆ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನಷ್ಟೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತತ್ರಾಭಿಷಿಕ್ತಃ ಪ್ರಯತಃ ತಾಂ ಉಪೋಷ್ಯ ವಿಭಾವರೀಮ್ । ಸಮಾಹಿತಃ ಪರ್ಯಚರ ದೃಷ್ಯಾದೇಶೇನ ಪೂರುಷಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಉಪದೇಶದಂತೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ತ್ರಿರಾತ್ರಾನ್ತೇ ತ್ರಿರಾತ್ರಾನ್ತೇ ಕಪಿತ್ಥಬದರಾಶನಃ । ಆತ್ಮವೃತ್ತ್ಯನುಸಾರೇಣ ಮಾಸಂ ನಿನ್ಯೇಽರ್ಚಯನ್ ಹರಿಮ್

ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ, ಅವನು ಕಪಿತ್ತ ಮತ್ತು ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ದ್ವಿತೀಯಂ ಚ ತಥಾ ಮಾಸಂ ಷಷ್ಠೇ ಷಷ್ಠೇಽರ್ಭಕೋ ದಿನೇ । ತೃಣಪರ್ಣಾದಿಭಿಃ ಶೀರ್ಣೈಃ ಕೃತಾನ್ನೋಽಭ್ಯರ್ಚಯನ್ ವಿಭುಮ್

ಎರಡನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಆರನೇ ದಿನ, ಆ ಬಾಲಕನು ಬಿದ್ದ ಎಲೆಗಳು, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಇವುಗಳಿಂದ ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸಿ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ತೃತೀಯಂ ಚಾನಯನ್ ಮಾಸಂ ನವಮೇ ನವಮೇಽಹನಿ । ಅಬ್ಭಕ್ಷ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಂ ಉಪಾಧಾವತ್ಸಮಾಧಿನಾ

ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ, ಅವನು ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಉತ್ಕೃಷ್ಟನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಚತುರ್ಥಮಪಿ ವೈ ಮಾಸಂ ದ್ವಾದಶೇ ದ್ವಾದಶೇಽಹನಿ । ವಾಯುಭಕ್ಷೋ ಜಿತಶ್ವಾಸೋ ಧ್ಯಾಯನ್ ದೇವಮಧಾರಯತ್

ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಅವನು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪಞ್ಚಮೇ ಮಾಸ್ಯನುಪ್ರಾಪ್ತೇ ಜಿತಶ್ವಾಸೋ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ । ಧ್ಯಾಯನ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಪದೈಕೇನ ತಸ್ಥೌ ಸ್ಥಾಣುರಿವಾಚಲಃ

ಐದನೇ ತಿಂಗಳು ಬಂದಾಗ, ರಾಜಕುಮಾರನು ಉಸಿರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ಶಿಲೆಯಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಸರ್ವತೋ ಮನ ಆಕೃಷ್ಯ ಹೃದಿ ಭೂತೇನ್ದ್ರಿಯಾಶಯಮ್ । ಧ್ಯಾಯನ್ ಭಗವತೋ ರೂಪಂ ನಾದ್ರಾಕ್ಷೀತ್ ಕಿಂಚನಾಪರಮ್

ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

ಆಧಾರಂ ಮಹದಾದೀನಾಂ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷೇಶ್ವರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮ ಧಾರಯಮಾಣಸ್ಯ ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾಶ್ಚಕಮ್ಪಿರೇ

ಮಹಾತ್ಮೆಯಾದ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಆಧಾರನಾಗಿರುವವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಕಂಪಿಸಿದವು.

ಯದೈಕಪಾದೇನ ಸ ಪಾರ್ಥಿವಾರ್ಭಕಃ ತಸ್ಥೌ ತದಙ್‌ಗುಷ್ಠನಿಪೀಡಿತಾ ಮಹೀ । ನನಾಮ ತತ್ರಾರ್ಧಮಿಭೇನ್ದ್ರಧಿಷ್ಠಿತಾ ತರೀವ ಸವ್ಯೇತರತಃ ಪದೇ ಪದೇ

ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ, ಅವನ ಬೊಟ್ಟೆಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಭೂಮಿ ಅವನು ನಿಂತ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿದಂತೆ, ಆನೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ತೂಕದಿಂದ ಜಾರುವಂತೆ ಆಯಿತು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಅಭಿಧ್ಯಾಯತಿ ವಿಶ್ವಮಾತ್ಮನೋ ದ್ವಾರಂ ನಿರುಧ್ಯಾಸುಮನನ್ಯಯಾ ಧಿಯಾ । ಲೋಕಾ ನಿರುಚ್ಛ್ವಾಸನಿಪೀಡಿತಾ ಭೃಶಂ ಸಲೋಕಪಾಲಾಃ ಶರಣಂ ಯಯುರ್ಹರಿಮ್

ಅವನು ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಲೋಕಗಳೂ ಮತ್ತು ಅವರ ಪಾಲಕರು ಉಸಿರಾಡಲಾಗದೆ, ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ - ನೈವಂ ವಿದಾಮೋ ಭಗವನ್ ಪ್ರಾಣರೋಧಂ ಚರಾಚರಸ್ಯಾಖಿಲಸತ್ತ್ವಧಾಮ್ನಃ । ವಿಧೇಹಿ ತನ್ನೋ ವೃಜಿನಾದ್ವಿಮೋಕ್ಷಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಶರಣ್ಯಮ್

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತಾ, ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ಪ್ರಾಣನಿಗ್ರಹವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಈ ಸಂಕಟವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು; ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು, ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಶರಣಾದವನನ್ನು, ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ಬಾಲಂ ತಪಸೋ ದುರತ್ಯಯಾನ್ ನಿವರ್ತಯಿಷ್ಯೇ ಪ್ರತಿಯಾತ ಸ್ವಧಾಮ । ಯತೋ ಹಿ ವಃ ಪ್ರಾಣನಿರೋಧ ಆಸೀತ್ ಔತ್ತಾನಪಾದಿರ್ಮಯಿ ಸಙ್‌ಗತಾತ್ಮಾ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ನಾನು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಈ ದುರ್ಬೋಧ್ಯವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ. ನಿಮ್ಮ ಉಸಿರಾಟ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಆಗಿತ್ತು, ಉತ್ತರಾನಪಾದರ ಮಕ್ಕಳೇ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಇತಿ ಭೀತಃ ಪ್ರಜಾದ್ರೋಹಾತ್ ಸರ್ವಧರ್ಮವಿವಿತ್ಸಯಾ । ತತೋ ವಿನಶನಂ ಪ್ರಾಗಾದ್ ಯತ್ರ ದೇವವ್ರತೋಽಪತತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವನು ದೇವವ್ರತನು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತದಾ ತೇ ಭ್ರಾತರಃ ಸರ್ವೇ ಸದಶ್ವೈಃ ಸ್ವರ್ಣಭೂಷಿತೈಃ । ಅನ್ವಗಚ್ಛನ್ ರಥೈರ್ವಿಪ್ರಾ ವ್ಯಾಸಧೌಮ್ಯಾದಯಸ್ತಥಾ

ಅಂದು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು, ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರು; ವ್ಯಾಸ, ಧೌಮ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಹೋದರು.

ಭಗವಾನಪಿ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ರಥೇನ ಸಧನಞ್ಜಯಃ । ಸ ತೈರ್ವ್ಯರೋಚತ ನೃಪಃ ಕುಬೇರ ಇವ ಗುಹ್ಯಕೈಃ

ಭಗವಂತನು ಕೂಡ ಧನಂಜಯನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಹೋದನು; ಅವರ ನಡುವೆ ಆ ರಾಜನು, ಯಕ್ಷರ ನಡುವೆ ಕುಬೇರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.