ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆಹ ರಾಜಾ ಧರ್ಮಸುತಃ ಚಿನ್ತಯನ್ ಸುಹೃದಾಂ ವಧಮ್ । ಪ್ರಾಕೃತೇನಾತ್ಮನಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ನೇಹಮೋಹವಶಂ ಗತಃ

ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು ಮೋಹದ ವಶನಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ಅಹೋ ಮೇ ಪಶ್ಯತಾಜ್ಞಾನಂ ಹೃದಿ ರೂಢಂ ದುರಾತ್ಮನಃ । ಪಾರಕ್ಯಸ್ಯೈವ ದೇಹಸ್ಯ ಬಹ್ವ್ಯೋ ಮೇಽಕ್ಷೌಹಿಣೀರ್ಹತಾಃ

ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೋಡಿ! ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅನೇಕ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ಬಾಲದ್ವಿಜಸುಹೃನ್ ಮಿತ್ರ ಪಿತೃಭ್ರಾತೃಗುರು ದ್ರುಹಃ । ನ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ ನಿರಯಾತ್ ಮೋಕ್ಷೋ ಹ್ಯಪಿ ವರ್ಷ ಅಯುತ ಆಯುತೈಃ

ನಾನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳು ನರಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನೈನೋ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಜಾಭರ್ತುಃ ಧರ್ಮಯುದ್ಧೇ ವಧೋ ದ್ವಿಷಾಮ್ । ಇತಿ ಮೇ ನ ತು ಬೋಧಾಯ ಕಲ್ಪತೇ ಶಾಸನಂ ವಚಃ

ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಧರ್ಮಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಅದು ಪಾಪವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ, ಆ ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮತ್ ಹತಬಂಧೂನಾಂ ದ್ರೋಹೋ ಯೋಽಸೌ ಇಹೋತ್ಥಿತಃ । ಕರ್ಮಭಿಃ ಗೃಹಮೇಧೀಯೈಃ ನಾಹಂ ಕಲ್ಪೋ ವ್ಯಪೋಹಿತುಮ್

ಮಹಿಳೆಯರ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಮನೆಮಂದಿಯವರಿಂದ ಉಂಟಾದ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಯಥಾ ಪಙ್ಕೇನ ಪಙ್ಕಾಮ್ಭಃ ಸುರಯಾ ವಾ ಸುರಾಕೃತಮ್ । ಭೂತಹತ್ಯಾಂ ತಥೈವೈಕಾಂ ನ ಯಜ್ಞೈಃ ಮಾರ್ಷ್ಟುಮರ್ಹತಿ

ಹುಳುಗಟ್ಟಿದ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಸರು ಹಾಕಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗದು, ಮದ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೋಷವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮದ್ಯದಿಂದ ತೊಳೆಲಾಗದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗದು.

ಜಪಶ್ಚ ಪರಮೋ ಗುಹ್ಯಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಮೇ ನೃಪಾತ್ಮಜ । ಯಂ ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ಪ್ರಪಠನ್ ಪುಮಾನ್ ಪಶ್ಯತಿ ಖೇಚರಾನ್

ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಜಪವನ್ನು ಕೇಳು. ಇದನ್ನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಪಠಿಸಿದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ । ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ದೇವಸ್ಯ ಕುರ್ಯಾದ್ ದ್ರವ್ಯಮಯೀಂ ಬುಧಃ । ಸಪರ್ಯಾಂ ವಿವಿಧೈರ್ದ್ರವ್ಯೈಃ ದೇಶಕಾಲವಿಭಾಗವಿತ್

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ. ಈ ದೇವರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಲಿಲೈಃ ಶುಚಿಭಿರ್ಮಾಲ್ಯೈಃ ವನ್ಯೈರ್ಮೂಲಫಲಾದಿಭಿಃ । ಶಸ್ತಾಙ್‌ಕುರಾಂಶುಕೈಶ್ಚಾರ್ಚೇತ್ ತುಲಸ್ಯಾ ಪ್ರಿಯಯಾ ಪ್ರಭುಮ್

ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು, ಹೂವುಗಳು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಬೇರುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹಸಿರು ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ ತುಳಸಿಯ ಎಲೆಗಳಿಂದ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ದ್ರವ್ಯಮಯೀಮರ್ಚಾಂ ಕ್ಷಿತ್ಯಮ್ಬ್ವಾದಿಷು ವಾರ್ಚಯೇತ್ । ಆಭೃತಾತ್ಮಾ ಮುನಿಃ ಶಾನ್ತೋ ಯತವಾಙ್‌ಮಿತವನ್ಯಭುಕ್

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ, ಆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವೇಚ್ಛಾವತಾರಚರಿತೈಃ ಅಚಿನ್ತ್ಯನಿಜಮಾಯಯಾ । ಕರಿಷ್ಯತಿ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಃ ತದ್ ಧ್ಯಾಯೇದ್ ಹೃದಯಙ್‌ಗಮಮ್

ಉತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಪರಿಚರ್ಯಾ ಭಗವತೋ ಯಾವತ್ಯಃ ಪೂರ್ವಸೇವಿತಾಃ । ತಾ ಮಂತ್ರಹೃದಯೇನೈವ ಪ್ರಯುಞ್ಜ್ಯಾನ್ ಮಂತ್ರಮೂರ್ತಯೇ

ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಈಗ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಭಗವಂತನ ರೂಪಕ್ಕೆ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಕಾಯೇನ ಮನಸಾ ವಚಸಾ ಚ ಮನೋಗತಮ್ । ಪರಿಚರ್ಯಮಾಣೋ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತಿಮತ್ಪರಿಚರ್ಯಯಾ

ಈ ರೀತಿ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಾಗ, ನಿಜವಾದ ಪೂಜೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಪುಂಸಾಂ ಅಮಾಯಿನಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಭಜತಾಂ ಭಾವವರ್ಧನಃ । ಶ್ರೇಯೋ ದಿಶತ್ಯಭಿಮತಂ ಯದ್ಧರ್ಮಾದಿಷು ದೇಹಿನಾಮ್

ಯಾರು ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವರು ಬಯಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಭಗವಂತನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮದಿಂದ ಸಿಗದು.

ವಿರಕ್ತಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯರತೌ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಭೂಯಸಾ । ತಂ ನಿರನ್ತರಭಾವೇನ ಭಜೇತಾದ್ಧಾ ವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನು, ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ನೃಪಾರ್ಭಕಃ । ಯಯೌ ಮಧುವನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಹರೇಶ್ಚರಣಚರ್ಚಿತಮ್

ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಆ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರಿಯ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಧುವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತಪೋವನಂ ಗತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽನ್ತಃಪುರಂ ಮುನಿಃ । ಅರ್ಹಿತಾರ್ಹಣಕೋ ರಾಜ್ಞಾ ಸುಖಾಸೀನ ಉವಾಚ ತಮ್

ಅವನು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮುನಿಯು ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜನಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ರಾಜನ್ ಕಿಂ ಧ್ಯಾಯಸೇ ದೀರ್ಘಂ ಮುಖೇನ ಪರಿಶುಷ್ಯತಾ । ಕಿಂ ವಾ ನ ರಿಷ್ಯತೇ ಕಾಮೋ ಧರ್ಮೋ ವಾರ್ಥೇನ ಸಂಯುತಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮುಖವು ಒಣಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದೀಯ? ಬಯಕೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮ, ಧನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಪೂರೈಸಲಾಗದೆ ಇದ್ದುದೇ ಕಾರಣವೇ?

ರಾಜೋವಾಚ - ಸುತೋ ಮೇ ಬಾಲಕೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ತ್ರೈಣೇನಾ-ಕರುಣಾತ್ಮನಾ । ನಿರ್ವಾಸಿತಃ ಪಞ್ಚವರ್ಷಃ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಮಹಾನ್ಕವಿಃ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಮಗನು ಕೇವಲ ಐದು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನು, ಮಹಾನ್ ಕವಿ, ಅವನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೂರ ಹೃದಯದ ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ವನಕ್ಕೆ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಅಪ್ಯನಾಥಂ ವನೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮಾ ಸ್ಮಾದನ್ತ್ಯರ್ಭಕಂ ವೃಕಾಃ । ಶ್ರಾನ್ತಂ ಶಯಾನಂ ಕ್ಷುಧಿತಂ ಪರಿಮ್ಲಾನಮುಖಾಮ್ಬುಜಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಯನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು, ಅವನು ದಣಿದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಮಲಗಿರುವಾಗ, ಮುಖವು ಕಮ್ಮಲಾಗಿ, ಮೃಗಗಳು ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ.

ಅಹೋ ಮೇ ಬತ ದೌರಾತ್ಮ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಜಿತಸ್ಯೋಪಧಾರಯ । ಯೋಽಙ್‌ಕಂ ಪ್ರೇಮ್ಣಾಽಽರುರುಕ್ಷನ್ತಂ ನಾಭ್ಯನನ್ದಮಸತ್ತಮಃ

ಅಯ್ಯೋ, ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ನನ್ನ ದುರಾದೃಷ್ಟವನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿ! ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಲು ಬಯಸಿದ ಆ ನಿರಪರಾಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವಾಗತಿಸದೆ, ಎಷ್ಟು ಪಾಪಿ ಆಗಿದ್ದೇನೆ!

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಮಾ ಮಾ ಶುಚಃ ಸ್ವತನಯಂ ದೇವಗುಪ್ತಂ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ । ತತ್ಪ್ರಭಾವಂ ಅವಿಜ್ಞಾಯ ಪ್ರಾವೃಙ್‌ಕ್ತೇ ಯದ್ಯಶೋ ಜಗತ್

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಕನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ಅವನ ಯಶಸ್ಸು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹರಡಲಿದೆ.

ಸುದುಷ್ಕರಂ ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಲೋಕಪಾಲೈರಪಿ ಪ್ರಭುಃ । ಐಷ್ಯತ್ಯಚಿರತೋ ರಾಜನ್ ಯಶೋ ವಿಪುಲಯಂಸ್ತವ

ಲೋಕಪಾಲರೂ ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜನೇ, ಬೇಗನೆ ನಿನಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಕೀರ್ತಿ ದೊರಕಲಿದೆ.

ಮೈತ್ರೇಯ ಉವಾಚ - ಇತಿ ದೇವರ್ಷಿಣಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಿಶ್ರುತ್ಯ ಜಗತೀಪತಿಃ । ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮೀಮನಾದೃತ್ಯ ಪುತ್ರಂ ಏವಾನ್ವಚಿನ್ತಯತ್

ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವರ್ಷಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ರಾಜಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಗಮನಕೊಡದೆ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನಷ್ಟೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತತ್ರಾಭಿಷಿಕ್ತಃ ಪ್ರಯತಃ ತಾಂ ಉಪೋಷ್ಯ ವಿಭಾವರೀಮ್ । ಸಮಾಹಿತಃ ಪರ್ಯಚರ ದೃಷ್ಯಾದೇಶೇನ ಪೂರುಷಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಉಪದೇಶದಂತೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ತ್ರಿರಾತ್ರಾನ್ತೇ ತ್ರಿರಾತ್ರಾನ್ತೇ ಕಪಿತ್ಥಬದರಾಶನಃ । ಆತ್ಮವೃತ್ತ್ಯನುಸಾರೇಣ ಮಾಸಂ ನಿನ್ಯೇಽರ್ಚಯನ್ ಹರಿಮ್

ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ, ಅವನು ಕಪಿತ್ತ ಮತ್ತು ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ದ್ವಿತೀಯಂ ಚ ತಥಾ ಮಾಸಂ ಷಷ್ಠೇ ಷಷ್ಠೇಽರ್ಭಕೋ ದಿನೇ । ತೃಣಪರ್ಣಾದಿಭಿಃ ಶೀರ್ಣೈಃ ಕೃತಾನ್ನೋಽಭ್ಯರ್ಚಯನ್ ವಿಭುಮ್

ಎರಡನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಆರನೇ ದಿನ, ಆ ಬಾಲಕನು ಬಿದ್ದ ಎಲೆಗಳು, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಇವುಗಳಿಂದ ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸಿ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ತೃತೀಯಂ ಚಾನಯನ್ ಮಾಸಂ ನವಮೇ ನವಮೇಽಹನಿ । ಅಬ್ಭಕ್ಷ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಂ ಉಪಾಧಾವತ್ಸಮಾಧಿನಾ

ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ, ಅವನು ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಉತ್ಕೃಷ್ಟನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಚತುರ್ಥಮಪಿ ವೈ ಮಾಸಂ ದ್ವಾದಶೇ ದ್ವಾದಶೇಽಹನಿ । ವಾಯುಭಕ್ಷೋ ಜಿತಶ್ವಾಸೋ ಧ್ಯಾಯನ್ ದೇವಮಧಾರಯತ್

ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಅವನು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.