ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಪ್ಯದ್ಯ ನಸ್ತ್ವಂ ಸ್ವಕೃತೇಹಿತ ಪ್ರಭೋ ಜಿಹಾಸಸಿ ಸ್ವಿತ್ ಸುಹೃದೋಽನುಜೀವಿನಃ । ಯೇಷಾಂ ನ ಚಾನ್ಯತ್ ಭವತಃ ಪದಾಮ್ಬುಜಾತ್ ಪರಾಯಣಂ ರಾಜಸು ಯೋಜಿತಾಂಹಸಾಮ್

ಪ್ರಭು, ನಾವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೂ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಿತರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನದಿಂದ ನೀನು ಈಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೀಯೋ? ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನೇ ನಾವು ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಕೇ ವಯಂ ನಾಮರೂಪಾಭ್ಯಾಂ ಯದುಭಿಃ ಸಹ ಪಾಣ್ಡವಾಃ । ಭವತೋಽದರ್ಶನಂ ಯರ್ಹಿ ಹೃಷೀಕಾಣಾಂ ಇವ ಈಶಿತುಃ

ನಾವು ಪಾಂಡವರು ಯದುಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಹೆಸರು ರೂಪಗಳಷ್ಟೇ. ನಿನ್ನನ್ನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು, ನಾವು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಏನೂ ಅಲ್ಲ.

ನೇಯಂ ಶೋಭಿಷ್ಯತೇ ತತ್ರ ಯಥೇದಾನೀಂ ಗದಾಧರ । ತ್ವತ್ಪದೈಃ ಅಙ್‌ಕಿತಾ ಭಾತಿ ಸ್ವಲಕ್ಷಣವಿಲಕ್ಷಿತೈಃ

ಗದಾಧರ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಮುಂದೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಮೇ ಜನಪದಾಃ ಸ್ವೃದ್ಧಾಃ ಸುಪಕ್ವೌಷಧಿವೀರುಧಃ । ವನಾದ್ರಿ ನದೀ ಉದನ್ವನ್ತೋ ಹ್ಯೇಧನ್ತೇ ತವ ವೀಕ್ಷಿತೈಃ

ಈ ಜನಪದಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ, ಕಾಡುಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು—allವು ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿವೆ.

ಅಥ ವಿಶ್ವೇಶ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ಸ್ವಕೇಷು ಮೇ । ಸ್ನೇಹಪಾಶಂ ಇಮಂ ಛಿನ್ಧಿ ದೃಢಂ ಪಾಣ್ಡುಷು ವೃಷ್ಣಿಷು

ಆದುದರಿಂದ, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯಾ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮಾ, ವಿಶ್ವರೂಪಾ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು.

ತ್ವಯಿ ಮೇಽನನ್ಯವಿಷಯಾ ಮತಿರ್ಮಧುಪತೇಽಸಕೃತ್ । ರತಿಂ ಉದ್ವಹತಾತ್ ಅದ್ಧಾ ಗಙ್ಗೇವೌಘಂ ಉದನ್ವತಿ

ಮಧುಪತಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿರಲಿ. ಹೇಗೆ ಗಂಗೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗರದತ್ತ ಹರಿಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣಸಖ ವೃಷ್ಣಿ ಋಷಭಾವನಿಧ್ರುಗ್ ರಾಜನ್ಯವಂಶದಹನ ಅನಪವರ್ಗ ವೀರ್ಯ । ಗೋವಿನ್ದ ಗೋದ್ವಿಜಸುರಾರ್ತಿಹರಾವತಾರ ಯೋಗೇಶ್ವರಾಖಿಲಗುರೋ ಭಗವನ್ ನಮಸ್ತೇ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವ, ರಾಜವಂಶಗಳಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಮೋಕ್ಷದ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವ, ಗೋವಿಂದ, ಗೋವುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವ, ಯೋಗಿಗಳ ಒಡೆಯ, ಎಲ್ಲರ ಗುರು, ಭಗವಂತ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಪೃಥಯೇತ್ಥಂ ಕಲಪದೈಃ ಪರಿಣೂತಾಖಿಲೋದಯಃ । ಮನ್ದಂ ಜಹಾಸ ವೈಕುಣ್ಠೋ ಮೋಹಯನ್ನಿವ ಮಾಯಯಾ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪೃಥೆಯು ಇಂತಹ ಮಧುರವಾದ ಪದಗಳಿಂದ ಸರ್ವಮಂಗಳಸ್ವರೂಪನಾದ ವೈಕುಂಠನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಮೃದುವಾಗಿ ನಗಿದನು, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದಂತೆ.

ತಾಂ ಬಾಢಂ ಇತಿ ಉಪಾಮಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಗಜಸಾಹ್ವಯಮ್ । ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ಸ್ವಪುರಂ ಯಾಸ್ಯನ್ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ರಾಜ್ಞಾ ನಿವಾರಿತಃ

ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಗಜಸಾಹ್ವಯಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಹೆಂಗಸರುಗಳೊಡನೆ ಸ್ವನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟಾಗ, ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಂದನು.

ವ್ಯಾಸಾದ್ಯೈರೀಶ್ವರೇಹಾ ಜ್ಞೈಃ ಕೃಷ್ಣೇನಾದ್‍ಭುತಕರ್ಮಣಾ । ಪ್ರಬೋಧಿತೋಽಪಿ ಇತಿಹಾಸೈಃ ನಾಬುಧ್ಯತ ಶುಚಾರ್ಪಿತಃ

ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳು, ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳ ಕೃಷ್ಣನು, ಇತಿಹಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಬೋಧಿಸಿದರೂ, ಆತನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಆಹ ರಾಜಾ ಧರ್ಮಸುತಃ ಚಿನ್ತಯನ್ ಸುಹೃದಾಂ ವಧಮ್ । ಪ್ರಾಕೃತೇನಾತ್ಮನಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ನೇಹಮೋಹವಶಂ ಗತಃ

ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು ಮೋಹದ ವಶನಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ಅಹೋ ಮೇ ಪಶ್ಯತಾಜ್ಞಾನಂ ಹೃದಿ ರೂಢಂ ದುರಾತ್ಮನಃ । ಪಾರಕ್ಯಸ್ಯೈವ ದೇಹಸ್ಯ ಬಹ್ವ್ಯೋ ಮೇಽಕ್ಷೌಹಿಣೀರ್ಹತಾಃ

ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೋಡಿ! ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅನೇಕ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ಬಾಲದ್ವಿಜಸುಹೃನ್ ಮಿತ್ರ ಪಿತೃಭ್ರಾತೃಗುರು ದ್ರುಹಃ । ನ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ ನಿರಯಾತ್ ಮೋಕ್ಷೋ ಹ್ಯಪಿ ವರ್ಷ ಅಯುತ ಆಯುತೈಃ

ನಾನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳು ನರಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನೈನೋ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಜಾಭರ್ತುಃ ಧರ್ಮಯುದ್ಧೇ ವಧೋ ದ್ವಿಷಾಮ್ । ಇತಿ ಮೇ ನ ತು ಬೋಧಾಯ ಕಲ್ಪತೇ ಶಾಸನಂ ವಚಃ

ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಧರ್ಮಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಅದು ಪಾಪವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ, ಆ ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮತ್ ಹತಬಂಧೂನಾಂ ದ್ರೋಹೋ ಯೋಽಸೌ ಇಹೋತ್ಥಿತಃ । ಕರ್ಮಭಿಃ ಗೃಹಮೇಧೀಯೈಃ ನಾಹಂ ಕಲ್ಪೋ ವ್ಯಪೋಹಿತುಮ್

ಮಹಿಳೆಯರ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಮನೆಮಂದಿಯವರಿಂದ ಉಂಟಾದ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಯಥಾ ಪಙ್ಕೇನ ಪಙ್ಕಾಮ್ಭಃ ಸುರಯಾ ವಾ ಸುರಾಕೃತಮ್ । ಭೂತಹತ್ಯಾಂ ತಥೈವೈಕಾಂ ನ ಯಜ್ಞೈಃ ಮಾರ್ಷ್ಟುಮರ್ಹತಿ

ಹುಳುಗಟ್ಟಿದ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಸರು ಹಾಕಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗದು, ಮದ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೋಷವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮದ್ಯದಿಂದ ತೊಳೆಲಾಗದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗದು.

ಜಪಶ್ಚ ಪರಮೋ ಗುಹ್ಯಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಮೇ ನೃಪಾತ್ಮಜ । ಯಂ ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ಪ್ರಪಠನ್ ಪುಮಾನ್ ಪಶ್ಯತಿ ಖೇಚರಾನ್

ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಜಪವನ್ನು ಕೇಳು. ಇದನ್ನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಪಠಿಸಿದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ । ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ದೇವಸ್ಯ ಕುರ್ಯಾದ್ ದ್ರವ್ಯಮಯೀಂ ಬುಧಃ । ಸಪರ್ಯಾಂ ವಿವಿಧೈರ್ದ್ರವ್ಯೈಃ ದೇಶಕಾಲವಿಭಾಗವಿತ್

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ. ಈ ದೇವರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಲಿಲೈಃ ಶುಚಿಭಿರ್ಮಾಲ್ಯೈಃ ವನ್ಯೈರ್ಮೂಲಫಲಾದಿಭಿಃ । ಶಸ್ತಾಙ್‌ಕುರಾಂಶುಕೈಶ್ಚಾರ್ಚೇತ್ ತುಲಸ್ಯಾ ಪ್ರಿಯಯಾ ಪ್ರಭುಮ್

ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು, ಹೂವುಗಳು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಬೇರುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹಸಿರು ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ ತುಳಸಿಯ ಎಲೆಗಳಿಂದ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ದ್ರವ್ಯಮಯೀಮರ್ಚಾಂ ಕ್ಷಿತ್ಯಮ್ಬ್ವಾದಿಷು ವಾರ್ಚಯೇತ್ । ಆಭೃತಾತ್ಮಾ ಮುನಿಃ ಶಾನ್ತೋ ಯತವಾಙ್‌ಮಿತವನ್ಯಭುಕ್

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ, ಆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವೇಚ್ಛಾವತಾರಚರಿತೈಃ ಅಚಿನ್ತ್ಯನಿಜಮಾಯಯಾ । ಕರಿಷ್ಯತಿ ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಃ ತದ್ ಧ್ಯಾಯೇದ್ ಹೃದಯಙ್‌ಗಮಮ್

ಉತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಪರಿಚರ್ಯಾ ಭಗವತೋ ಯಾವತ್ಯಃ ಪೂರ್ವಸೇವಿತಾಃ । ತಾ ಮಂತ್ರಹೃದಯೇನೈವ ಪ್ರಯುಞ್ಜ್ಯಾನ್ ಮಂತ್ರಮೂರ್ತಯೇ

ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಈಗ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಭಗವಂತನ ರೂಪಕ್ಕೆ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಕಾಯೇನ ಮನಸಾ ವಚಸಾ ಚ ಮನೋಗತಮ್ । ಪರಿಚರ್ಯಮಾಣೋ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತಿಮತ್ಪರಿಚರ್ಯಯಾ

ಈ ರೀತಿ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಾಗ, ನಿಜವಾದ ಪೂಜೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಪುಂಸಾಂ ಅಮಾಯಿನಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಭಜತಾಂ ಭಾವವರ್ಧನಃ । ಶ್ರೇಯೋ ದಿಶತ್ಯಭಿಮತಂ ಯದ್ಧರ್ಮಾದಿಷು ದೇಹಿನಾಮ್

ಯಾರು ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವರು ಬಯಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಭಗವಂತನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮದಿಂದ ಸಿಗದು.

ವಿರಕ್ತಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯರತೌ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಭೂಯಸಾ । ತಂ ನಿರನ್ತರಭಾವೇನ ಭಜೇತಾದ್ಧಾ ವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನು, ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ನೃಪಾರ್ಭಕಃ । ಯಯೌ ಮಧುವನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಹರೇಶ್ಚರಣಚರ್ಚಿತಮ್

ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಆ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರಿಯ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಧುವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತಪೋವನಂ ಗತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽನ್ತಃಪುರಂ ಮುನಿಃ । ಅರ್ಹಿತಾರ್ಹಣಕೋ ರಾಜ್ಞಾ ಸುಖಾಸೀನ ಉವಾಚ ತಮ್

ಅವನು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮುನಿಯು ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜನಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ರಾಜನ್ ಕಿಂ ಧ್ಯಾಯಸೇ ದೀರ್ಘಂ ಮುಖೇನ ಪರಿಶುಷ್ಯತಾ । ಕಿಂ ವಾ ನ ರಿಷ್ಯತೇ ಕಾಮೋ ಧರ್ಮೋ ವಾರ್ಥೇನ ಸಂಯುತಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮುಖವು ಒಣಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದೀಯ? ಬಯಕೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮ, ಧನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಪೂರೈಸಲಾಗದೆ ಇದ್ದುದೇ ಕಾರಣವೇ?

ರಾಜೋವಾಚ - ಸುತೋ ಮೇ ಬಾಲಕೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ತ್ರೈಣೇನಾ-ಕರುಣಾತ್ಮನಾ । ನಿರ್ವಾಸಿತಃ ಪಞ್ಚವರ್ಷಃ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಮಹಾನ್ಕವಿಃ

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಮಗನು ಕೇವಲ ಐದು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನು, ಮಹಾನ್ ಕವಿ, ಅವನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೂರ ಹೃದಯದ ಹೆಂಗಸಿನಿಂದ ವನಕ್ಕೆ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.