ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅತ್ರೇಮೌ ಗ್ರಾಹಕಾಭಾವಾತ್ ನ ಜರಾಮಪಿ ಮುಞ್ಚತಃ । ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಆತ್ಮಸುಖೇನೇಹ ಪ್ರಸುಪ್ತಿಃ ಮನ್ಯತೇಽನಯೋಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೂ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಸ್ವಲ್ಪ ಆತ್ಮಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಕಥಂ ಪರೀಕ್ಷಿತಾ ರಾಜ್ಞಾ ಸ್ಥಾಪಿತೋ ಹ್ಯಶುಚಿಃ ಕಲಿಃ । ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ಕಲೌ ಸರ್ವಸಾರಃ ಕುತ್ರ ಗತೋ ಮಹಾನ್

ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದಳು — ಪರೀಕ್ಷಿತನು ರಾಜನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಈ ಅಶುದ್ಧ ಕಲಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು? ಕಲಿ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮದ ಸಾರವೇ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಿತು?

ಕರುಣಾಪರೇಣ ಹರಿಣಾಪಿ ಅಧರ್ಮ ಕಥಮೀಕ್ಷ್ಯತೇ । ಇಮಂ ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ಧಿ ತ್ವದ್ವಾಚಾ ಸುಖಿತಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್

ದಯಾಮಯನಾದ ಹರಿಯೂ ಈ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ? ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡು; ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಯದಿ ಪೃಷ್ಟಸ್ತ್ವಯಾ ಬಾಲೇ ಪ್ರೇಮತಃ ಶ್ರವಣಂ ಕುರು । ಸರ್ವಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಭದ್ರೇ ಕಶ್ಮಲಂ ತೇ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು — ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಮಗುವೇ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಶುಭಳೇ, ನಿನ್ನ ಗೊಂದಲವು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಮುಕುನ್ದೋ ಭಗವಾನ್ ಕ್ಷ್ಮಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಪದಂ ಗತಃ । ತದ್‌ದಿನಾತ್ ಕಲಿರಾಯಾತಃ ಸರ್ವಸಾಧನಬಾಧಕಃ

ಯಾವಾಗ ಮುಕುಂದನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಆ ದಿನದಿಂದಲೇ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಡೆಯಿತು.

ದೃಷ್ಟೋ ದಿಗ್ವಿಜಯೇ ರಾಜ್ಞಾ ದೀನವತ್ ಶರಣಂ ಗತಃ । ನ ಮಯಾ ಮಾರಣೀಯೋಽಯಂ ಸಾರಂಗ ಇವ ಸರಭುಕ್

ರಾಜನು ದಿಕ್ಕು ಜಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ, ಅವನು ಕಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ದೀನನಾಗಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬೇಡಿದನು; ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ, ಹನಿಗೊಯ್ಯುವವನು ಸಾರುಂಗವನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ.

ಯತ್ಫಲಂ ನಾಸ್ತಿ ತಪಸಾ ನ ಯೋಗೇನ ಸಮಾಧಿನಾ । ತತ್ಫಲಂ ಲಭತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಕಲೌ ಕೇಶವಕೀರ್ತನಾತ್

ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿಗದ ಫಲ, ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾಕಾರಂ ಕಲಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾರವತ್ಸಾರನೀರಸಮ್ । ವಿಷ್ಣುರಾತಃ ಸ್ಥಾಪಿತವಾನ್ ಕಲಿಜಾನಾಂ ಸುಖಾಯ ಚ

ಕಲಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುರಾತನು ಅವನನ್ನು ಕಲಿಯುಗ ಜನರ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಕುಕರ್ಮಾಚರನಾತ್ಸಾರಃ ಸರ್ವತೋ ನಿರ್ಗತೋಽಧುನಾ । ಪದಾರ್ಥಾಃ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ಭೂಮೌ ಬೀಜಹೀನಾಸ್ತುಷಾ ಯಥಾ

ದುಷ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾರವೇ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳು ಬೀಜವಿಲ್ಲದ ಹುರಳೆಯಂತೆ ಉಳಿದಿವೆ.

ವಿಪ್ರೈರ್ಭಾಗವತೀ ವಾರ್ತಾ ಗೇಹೇ ಗೇಹೇ ಜನೇ ಜನೇ । ಕಾರಿತಾ ಕಣಲೋಭೇನ ಕಥಾಸಾರಸ್ತತೋ ಗತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭಾಗವತ ವಚನವನ್ನು ಮನೆಮನೆಗೂ, ಜನಜನಕ್ಕೂ ಹೇಳಿದರು; ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಥೆಗಳ ಸಾರವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.

ಅತ್ಯುಗ್ರಭೂರಿಕರ್ಮಾಣೋ ನಾಸ್ತಿಕಾ ರೌರವಾ ಜನಾಃ । ತೇಽಪಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತೀರ್ಥೇಷು ತೀರ್ಥಸಾರಸ್ತತೋ ಗತಃ

ಅತಿಯಾದ ದುಷ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ, ನಾಸ್ತಿಕ, ನರಕದ ಜನರೂ ಕೂಡ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ; ಆದರೂ ತೀರ್ಥಗಳ ಸಾರವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.

ಕಾಮಕ್ರೋಧ ಮಹಾಲೋಭ ತೃಷ್ಣಾವ್ಯಾಕುಲಚೇತಸಃ । ತೇಽಪಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತಪಸಿ ತಪಃಸಾರಸ್ತತೋ ಗತಃ

ಮಹಾ ಆಸೆ, ಕೋಪ, ಲೋಭ, ತಣಿವು ಇವುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡವರೂ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದರೆ, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಮನಸಶ್ಚಾಜಯಾತ್ ಲೋಭಾದ್ ದಂಭಾತ್ ಪಾಖಣ್ಡಸಂಶ್ರಯಾತ್ । ಶಾಸ್ತ್ರಾನ್ ಅಭ್ಯಸನಾಚ್ಚೈವ ಧ್ಯಾನಯೋಗಫಲಂ ಗತಮ್

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸದೆ, ಲೋಭದಿಂದ, ದಂಭದಿಂದ, ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿದರೂ ಸಹ, ಧ್ಯಾನಯೋಗದಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಪಣ್ಡಿತಾಸ್ತು ಕಲತ್ರೇಣ ರಮನ್ತೇ ಮಹಿಷಾ ಇವ । ಪುತ್ರಸ್ಯೋತ್ಪಾದನೇ ದಕ್ಷಾ ಅದಕ್ಷಾ ಮುಕ್ತಿಸಾಧನೇ

ಪಂಡಿತರು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರ ಜೊತೆ ಎಮ್ಮೆಗಳಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲರು, ಆದರೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ನ ಹಿ ವೈಷ್ಣವತಾ ಕುತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯಪುರಃಸರಾ । ಏವಂ ಪ್ರಲಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಸ್ತುಸಾರಃ ಸ್ಥಲೇ ಸ್ಥಲೇ

ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮುಖಂಡರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ವೈಷ್ಣವ ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ತತ್ವದ ಸಾರ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಾಶವಾಗಿದೆ.

ಅಯಂ ತು ಯುಗಧರ್ಮೋ ಹಿ ವರ್ತತೇ ಕಸ್ಯ ದೂಷಣಮ್ । ಅತಸ್ತು ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಸಹತೇ ನಿಕಟೇ ಸ್ಥಿತಃ

ಈ ಯುಗದ ಸ್ವಭಾವವೇ ಇಂತಹದು; ಯಾರನ್ನು ದೋಷಾರೋಪಿಸಬಹುದು? ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಮಲನಯನನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಾ । ಭಕ್ತಿರೂಚೇ ವಚೋ ಭೂಯಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ತಚ್ಚ ಶೌನಕ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಇದನ್ನೂ ಕೇಳು ಶೌನಕ.'

ಭಕ್ತಿರುವಾಚ - ಸುರರ್ಷೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಮದ್‌ಭಾಗ್ಯೇನ ಸಮಾಗತಃ । ಸಾಧೂನಾಂ ದರ್ಶನಂ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಂ ಪರಮ್

ಭಕ್ತಿ ಹೇಳಿದಳು: ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಹರ್ಷಿಯಾದ ನೀನು ಧನ್ಯನು, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರ ದರ್ಶನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

(ಮಾಲಿನೀ) ಜಯತಿ ಜಯತಿ ಮಾಯಾಂ ಯಸ್ಯ ಕಾಯಾಧವಸ್ತೇ ವಚನರಚನಮೇಕಂ ಕೇವಲಂ ಚಾಕಲಯ್ಯ । ಧ್ರುವಪದಮಪಿ ಯಾತೋ ಯತ್ಕೃಪಾತೋ ಧ್ರುವೋಽಯಂ ಸಕಲಕುಶಲಪಾತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಂ ನತಾಸ್ಮಿ

ಜಯ! ಜಯ! ಯಾರು ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೊಬ್ಬ ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧ್ರುವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ - ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಭಕ್ತೇಃ ಕ್ಲೇಶನಿವೃತ್ತಯೇ ನಾರದಸ್ಯ ಉದ್ಯೋಗಃ ನಾರದ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ವೃಥಾ ಖೇದಯಸೇ ಬಾಲೇ ಅಹೋ ಚಿನ್ತಾತುರಾ ಕಥಮ್ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚರಣಾಮ್ಭೋಜಂ ಸ್ಮರ ದುಃಖಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹಿಮೆ – ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಭಕ್ತಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ನಾರದನು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಗಳು, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಿರೆ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ? ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನೆನೆ, ನಿನ್ನ ದುಃಖವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ದ್ರೌಪದೀ ಚ ಪರಿತ್ರಾತಾ ಯೇನ ಕೌರವಕಶ್ಮಲಾತ್ । ಪಾಲಿತಾ ಗೋಪಸುನ್ದರ್ಯಃ ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಕ್ವಾಪಿ ನೋ ಗತಃ

ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕೌರವರ ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದವನು, ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದವನು, ಆ ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು?

ತ್ವಂತು ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಿಯಾ ತಸ್ಯ ಸತತಂ ಪ್ರಾಣತೋಽಧಿಕಾ । ತ್ವಯಾಽಽಹೂತಸ್ತು ಭಗವಾನ್ ಯಾತಿ ನೀಚಗೃಹೇಷ್ವಪಿ

ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯೇ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯಳು. ನೀನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ಅತಿ ಕೆಳದ ಮನೆಯಲ್ಲಿಗೂ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ಯಾದಿತ್ರಿಯುಗೇ ಬೋಧ ವೈರಾಗ್ಯೌ ಮುಕ್ತಿಸಾಧಕೌ । ಕಲೌ ತು ಕೇವಲಾ ಭಕ್ತಿಃ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯಕಾರಿಣೀ

ಮೂವರುಗಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಚಿದ್‌ರೂಪಃ ಸದ್‌ರೂಪಾಂ ತ್ವಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ । ಪರಮಾನನ್ದಚಿನ್ಮೂರ್ತಿ ಸುಂದರೀಂ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭಾಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನು ನೀನೂ ಅವನಂತೆಯೇ ಇರುವೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸುಂದರವಾದ, ಪರಮಾನಂದದ ರೂಪವನ್ನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬದ್ಧ್ವಾಂಜಲಿಂ ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟಂ ಕಿಂ ಕರೋಮೀತಿ ಚೈಕದಾ । ತ್ವಾಂ ತದಾಽಽಜ್ಞಾಪಯತ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಮದ್‌ಭಕ್ತಾನ್ ಪೋಷಯೇತಿ ಚ

ಒಂದು ಬಾರಿ ಕೈಮುಗಿದು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ನೀನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು 'ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸು' ಎಂದು ನಿನಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು.

ಅಂಗೀಕೃತಂ ತ್ವಯಾ ತದ್ವೈ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಭೂತ್ ಹರಿಸ್ತದಾ । ಮುಕ್ತಿಂ ದಾಸೀಂ ದದೌ ತುಭ್ಯಂ ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಕೌ ಇಮೌ

ನೀನು ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಹರಿಯು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ದಾಸಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಸಹ ನೀಡಿದನು.

ಪೋಷಣಂ ಸ್ವೇನ ರೂಪೇಣ ವೈಕುಣ್ಠೇ ತ್ವಂ ಕರೋಷಿ ಚ । ಭೂಮೌ ಭಕ್ತವಿಪೋಷಾಯ ಛಾಯಾರೂಪಂ ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು, ನೀನು ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತೀಯೆ.

ಮುಕ್ತಿಂ ಜ್ಞಾನಂ ವಿರಕ್ತಿಂ ಚ ಸಹ ಕೃತ್ವಾ ಗತಾ ಭುವಿ । ಕೃತಾದಿ ದ್ವಾಪರಸ್ಯಾನ್ತಂ ಮಹಾನನ್ದೇನ ಸಂಸ್ಥಿತಾ

ಮುಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನೀನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ ಮತ್ತು ಕೃತಯುಗದಿಂದ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಮಹಾನಂದದಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆ.

ಕಲೌ ಮುಕ್ತಿಃ ಕ್ಷಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪಾಖಣ್ಡಾಮಯಪೀಡಿತಾ । ತ್ವದ್ ಆಜ್ಞಯಾ ಗತಾ ಶೀಘ್ರಂ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಪುನರೇವ ಸಾ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ನಾಶವಾಯಿತು, ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.