ಮಾ ಮಂಸ್ಥಾ ಹ್ಯೇತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಸರ್ವಾಶ್ಚರ್ಯಮಯೇಽಚ್ಯುತೇ । ಯ ಇದಂ ಮಾಯಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಸೃಜತ್ಯವತಿ ಹನ್ತ್ಯಜಃ
ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಬೇಡ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ, ಅವನು ಅವನ ಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪಾಲಿಸಿ, ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೈಃ ಆತ್ಮಜೈಃ ಸಹ ಕೃಷ್ಣಯಾ । ಪ್ರಯಾಣಾಭಿಮುಖಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಇದಮಾಹ ಪೃಥಾ ಸತೀ
ಬ್ರಹ್ಮದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಧರ್ಮವಂತಿಯಾದ ಪೃಥೆ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕುನ್ತ್ಯುವಾಚ । ನಮಸ್ಯೇ ಪುರುಷಂ ತ್ವಾಽಽದ್ಯಂ ಈಶ್ವರಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಮ್ । ಅಲಕ್ಷ್ಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಅನ್ತರ್ಬಹಿರವಸ್ಥಿತಮ್
ಕುಂತಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಆದಿಪುರುಷನು, ಈಶ್ವರನು, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣದವನು, ಆದರೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನು.
ಮಾಯಾಜವನಿಕಾಚ್ಛನ್ನಂ ಅಜ್ಞಾಧೋಕ್ಷಜಮವ್ಯಯಮ್ । ನ ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ ಮೂಢದೃಶಾ ನಟೋ ನಾಟ್ಯಧರೋ ಯಥಾ
ಮಾಯೆಯ پردೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಅಜ್ಞಾತನೂ, ಅವಿನಾಶಿಯೂ ಆಗಿರುವ ನೀನು, ಮೋಹಗೊಂಡ ದೃಷ್ಟಿಯವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದು, ಹೇಗೆ ನಟನು ತನ್ನ ವೇಷದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರುವನೋ ಹಾಗೆ.
ತಥಾ ಪರಮಹಂಸಾನಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಅಮಲಾತ್ಮನಾಮ್ । ಭಕ್ತಿಯೋಗವಿಧಾನಾರ್ಥಂ ಕಥಂ ಪಶ್ಯೇಮ ಹಿ ಸ್ತ್ರಿಯಃ
ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಪರಮಹಂಸರಾದ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೀನು ಬಂದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಹೆಂಗಸರು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಕೃಷ್ಣಾಯ ವಾಸುದೇವಾಯ ದೇವಕೀನಂದನಾಯ ಚ । ನಂದಗೋಪಕುಮಾರಾಯ ಗೋವಿಂದಾಯ ನಮೋ ನಮಃ
ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ವಾಸುದೇವನಿಗೆ, ದೇವಕಿಯ ಮಗನಿಗೆ, ನಂದನ ಮತ್ತು ಗೋಪರ ಮಗನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ನಮಃ ಪಙ್ಕಜನಾಭಾಯ ನಮಃ ಪಙ್ಕಜಮಾಲಿನೇ । ನಮಃ ಪಙ್ಕಜನೇತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಪಙ್ಕಜಾಙ್ಘ್ರಯೇ
ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪದ್ಮಮಾಲೆಯ ಧಾರಣೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕಮಲನೇತ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕಮಲಪಾದನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
(ವಂಶಸ್ಥ) ಯಥಾ ಹೃಷೀಕೇಶ ಖಲೇನ ದೇವಕೀ ಕಂಸೇನ ರುದ್ಧಾತಿಚಿರಂ ಶುಚಾರ್ಪಿತಾ । ವಿಮೋಚಿತಾಹಂ ಚ ಸಹಾತ್ಮಜಾ ವಿಭೋ ತ್ವಯೈವ ನಾಥೇನ ಮುಹುರ್ವಿಪದ್ಗಣಾತ್
ಹೃಷೀಕೇಶನು, ದುಷ್ಟನಾದ ಕಂಸನು ದೇವಕಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಬಂಧಿಸಿ ದುಃಖಪಡಿಸಿದಾಗ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಂತೆ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನಗೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ರಕ್ಷೆ ನೀಡಿದ್ದೀಯೆ.
ವಿಷಾನ್ಮಹಾಗ್ನೇಃ ಪುರುಷಾದದರ್ಶನಾದ್ ಅಸತ್ಸಭಾಯಾ ವನವಾಸಕೃಚ್ಛ್ರತಃ । ಮೃಧೇ ಮೃಧೇಽನೇಕಮಹಾರಥಾಸ್ತ್ರತೋ ದ್ರೌಣ್ಯಸ್ತ್ರತಶ್ಚಾಸ್ಮ ಹರೇಽಭಿರಕ್ಷಿತಾಃ
ವಿಷದಿಂದ, ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಮಾನುಷಭಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಂಡುದರಿಂದ, ದುಷ್ಟರ ಸಭೆಯಿಂದ, ಅರಣ್ಯವಾಸದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಯುದ್ಧಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಹಾರಥಿಗಳಿಂದ, ದ್ರೌಣಿಯ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಹರಿ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ವಿಪದಃ ಸನ್ತು ತಾಃ ಶಶ್ವತ್ ತತ್ರ ತತ್ರ ಜಗದ್ಗುರೋ । ಭವತೋ ದರ್ಶನಂ ಯತ್ಸ್ಯಾದ್ ಅಪುನರ್ಭವದರ್ಶನಮ್
ಜಗದ್ಗುರು, ಆ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವಂತೆ ಇರಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬಹುದು, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಜನ್ಮೈಶ್ವರ್ಯಶ್ರುತಶ್ರೀಭಿಃ ಏಧಮಾನಮದಃ ಪುಮಾನ್ । ನೈವಾರ್ಹತ್ಯಭಿಧಾತುಂ ವೈ ತ್ವಾಂ ಅಕಿಞ್ಚನಗೋಚರಮ್
ಹುಟ್ಟು, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ಇವುಗಳಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡವನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವವನು.
ನಮೋಽಕಿಞ್ಚನವಿತ್ತಾಯ ನಿವೃತ್ತಗುಣವೃತ್ತಯೇ । ಆತ್ಮಾರಾಮಾಯ ಶಾನ್ತಾಯ ಕೈವಲ್ಯಪತಯೇ ನಮಃ
ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಧನವನ್ನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಗುಣಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಆತ್ಮಾನಂದಿಯಾಗಿರುವವನಿಗೆ, ಶಾಂತನಿಗೆ, ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಮನ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಕಾಲಮೀಶಾನಂ ಅನಾದಿನಿಧನಂ ವಿಭುಮ್ । ಸಮಂ ಚರನ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರ ಭೂತಾನಾಂ ಯನ್ಮಿಥಃ ಕಲಿಃ
ನೀನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆಯೂ ಸಮನಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಜೀವಿಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಕಲಹವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
(ವಂಶಸ್ಥ) ನ ವೇದ ಕಶ್ಚಿದ್ ಭಗವಂಶ್ಚಿಕೀರ್ಷಿತಂ ತವೇಹಮಾನಸ್ಯ ನೃಣಾಂ ವಿಡಮ್ಬನಮ್ । ನ ಯಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿದ್ ದಯಿತೋಽಸ್ತಿ ಕರ್ಹಿಚಿದ್ ದ್ವೇಷ್ಯಶ್ಚ ಯಸ್ಮಿನ್ವಿಷಮಾ ಮತಿರ್ನೃಣಾಮ್
ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿವೆ; ನಿನಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಿಯವೋ, ದ್ವೇಷವೋ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಚ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಅಜಸ್ಯಾಕರ್ತುರಾತ್ಮನಃ । ತಿರ್ಯಙ್ ನೃಷಿಷು ಯಾದಃಸು ತದ್ ಅತ್ಯನ್ತವಿಡಮ್ಬನಮ್
ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾದ, ಅಜಜನ್ಮನಾದ, ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು, ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಹಾಸ್ಯವೇ.
(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಗೋಪ್ಯಾದದೇ ತ್ವಯಿ ಕೃತಾಗಸಿ ದಾಮ ತಾವದ್ ಯಾ ತೇ ದಶಾಶ್ರುಕಲಿಲ ಅಞ್ಜನ ಸಂಭ್ರಮಾಕ್ಷಮ್ । ವಕ್ತ್ರಂ ನಿನೀಯ ಭಯಭಾವನಯಾ ಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಸಾ ಮಾಂ ವಿಮೋಹಯತಿ ಭೀರಪಿ ಯದ್ಬಿಭೇತಿ
ಗೋಪಿಯವರು ನಿನ್ನ ದೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲು ಹಗ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ಮತ್ತು ಅಂಜನ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಗೊಂದಲವಾಗಿತ್ತು, ನೀನು ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿದ್ದೆ, ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೆ; ಭಯಪಡುವವರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡುವಾಗ, ಈ ದೃಶ್ಯ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಕೇಚಿದ್ ಆಹುಃ ಅಜಂ ಜಾತಂ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಸ್ಯ ಕೀರ್ತಯೇ । ಯದೋಃ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ಅನ್ವವಾಯೇ ಮಲಯಸ್ಯೇವ ಚನ್ದನಮ್
ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನ ಖ್ಯಾತಿಗಾಗಿ, ಯದುಗಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನದಂತೆ, ಅಜನು ಜನಿಸಿದನು ಎಂದು.
ಅಪರೇ ವಸುದೇವಸ್ಯ ದೇವಕ್ಯಾಂ ಯಾಚಿತೋಽಭ್ಯಗಾತ್ । ಅಜಸ್ತ್ವಮಸ್ಯ ಕ್ಷೇಮಾಯ ವಧಾಯ ಚ ಸುರದ್ವಿಷಾಮ್
ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ವಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ, ನೀನು ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದವನು, ಈ ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯೆಂದು.
ಭಾರಾವತಾರಣಾಯಾನ್ಯೇ ಭುವೋ ನಾವ ಇವೋದಧೌ । ಸೀದನ್ತ್ಯಾ ಭೂರಿಭಾರೇಣ ಜಾತೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಭುವಾರ್ಥಿತಃ
ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಆ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನೀನು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ ಎಂದು.
ಭವೇಽಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಅವಿದ್ಯಾಕಾಮಕರ್ಮಭಿಃ । ಶ್ರವಣ ಸ್ಮರಣಾರ್ಹಾಣಿ ಕರಿಷ್ಯಮ್ ಇತಿ ಕೇಚನ
ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನ, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಾಧೆಪಡುವವರಿಗೆ ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ನೆನಪಿಡಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು.
(ವಂಶಸ್ಥ) ಶ್ರೃಣ್ವನ್ತಿ ಗಾಯನ್ತಿ ಗೃಣನ್ತ್ಯಭೀಕ್ಷ್ಣಶಃ ಸ್ಮರನ್ತಿ ನನ್ದನ್ತಿ ತವೇಹಿತಂ ಜನಾಃ । ತ ಏವ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಚಿರೇಣ ತಾವಕಂ ಭವಪ್ರವಾಹೋಪರಮಂ ಪದಾಮ್ಬುಜಮ್
ಯಾರು ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ, ನೆನಪಿಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಅಪ್ಯದ್ಯ ನಸ್ತ್ವಂ ಸ್ವಕೃತೇಹಿತ ಪ್ರಭೋ ಜಿಹಾಸಸಿ ಸ್ವಿತ್ ಸುಹೃದೋಽನುಜೀವಿನಃ । ಯೇಷಾಂ ನ ಚಾನ್ಯತ್ ಭವತಃ ಪದಾಮ್ಬುಜಾತ್ ಪರಾಯಣಂ ರಾಜಸು ಯೋಜಿತಾಂಹಸಾಮ್
ಪ್ರಭು, ನಾವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೂ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಿತರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನದಿಂದ ನೀನು ಈಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೀಯೋ? ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನೇ ನಾವು ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಕೇ ವಯಂ ನಾಮರೂಪಾಭ್ಯಾಂ ಯದುಭಿಃ ಸಹ ಪಾಣ್ಡವಾಃ । ಭವತೋಽದರ್ಶನಂ ಯರ್ಹಿ ಹೃಷೀಕಾಣಾಂ ಇವ ಈಶಿತುಃ
ನಾವು ಪಾಂಡವರು ಯದುಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಹೆಸರು ರೂಪಗಳಷ್ಟೇ. ನಿನ್ನನ್ನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು, ನಾವು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಏನೂ ಅಲ್ಲ.
ನೇಯಂ ಶೋಭಿಷ್ಯತೇ ತತ್ರ ಯಥೇದಾನೀಂ ಗದಾಧರ । ತ್ವತ್ಪದೈಃ ಅಙ್ಕಿತಾ ಭಾತಿ ಸ್ವಲಕ್ಷಣವಿಲಕ್ಷಿತೈಃ
ಗದಾಧರ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಮುಂದೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಮೇ ಜನಪದಾಃ ಸ್ವೃದ್ಧಾಃ ಸುಪಕ್ವೌಷಧಿವೀರುಧಃ । ವನಾದ್ರಿ ನದೀ ಉದನ್ವನ್ತೋ ಹ್ಯೇಧನ್ತೇ ತವ ವೀಕ್ಷಿತೈಃ
ಈ ಜನಪದಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ, ಕಾಡುಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು—allವು ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿವೆ.
ಅಥ ವಿಶ್ವೇಶ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ಸ್ವಕೇಷು ಮೇ । ಸ್ನೇಹಪಾಶಂ ಇಮಂ ಛಿನ್ಧಿ ದೃಢಂ ಪಾಣ್ಡುಷು ವೃಷ್ಣಿಷು
ಆದುದರಿಂದ, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯಾ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮಾ, ವಿಶ್ವರೂಪಾ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು.
ತ್ವಯಿ ಮೇಽನನ್ಯವಿಷಯಾ ಮತಿರ್ಮಧುಪತೇಽಸಕೃತ್ । ರತಿಂ ಉದ್ವಹತಾತ್ ಅದ್ಧಾ ಗಙ್ಗೇವೌಘಂ ಉದನ್ವತಿ
ಮಧುಪತಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿರಲಿ. ಹೇಗೆ ಗಂಗೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗರದತ್ತ ಹರಿಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣಸಖ ವೃಷ್ಣಿ ಋಷಭಾವನಿಧ್ರುಗ್ ರಾಜನ್ಯವಂಶದಹನ ಅನಪವರ್ಗ ವೀರ್ಯ । ಗೋವಿನ್ದ ಗೋದ್ವಿಜಸುರಾರ್ತಿಹರಾವತಾರ ಯೋಗೇಶ್ವರಾಖಿಲಗುರೋ ಭಗವನ್ ನಮಸ್ತೇ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ನೇಹಿತ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವ, ರಾಜವಂಶಗಳಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಮೋಕ್ಷದ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವ, ಗೋವಿಂದ, ಗೋವುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವ, ಯೋಗಿಗಳ ಒಡೆಯ, ಎಲ್ಲರ ಗುರು, ಭಗವಂತ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಸೂತ ಉವಾಚ । (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಪೃಥಯೇತ್ಥಂ ಕಲಪದೈಃ ಪರಿಣೂತಾಖಿಲೋದಯಃ । ಮನ್ದಂ ಜಹಾಸ ವೈಕುಣ್ಠೋ ಮೋಹಯನ್ನಿವ ಮಾಯಯಾ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪೃಥೆಯು ಇಂತಹ ಮಧುರವಾದ ಪದಗಳಿಂದ ಸರ್ವಮಂಗಳಸ್ವರೂಪನಾದ ವೈಕುಂಠನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಮೃದುವಾಗಿ ನಗಿದನು, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದಂತೆ.
ತಾಂ ಬಾಢಂ ಇತಿ ಉಪಾಮಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಗಜಸಾಹ್ವಯಮ್ । ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ಸ್ವಪುರಂ ಯಾಸ್ಯನ್ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ರಾಜ್ಞಾ ನಿವಾರಿತಃ
ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಗಜಸಾಹ್ವಯಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಹೆಂಗಸರುಗಳೊಡನೆ ಸ್ವನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟಾಗ, ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಂದನು.