ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಆಮಂತ್ರ್ಯ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಾಂಶ್ಚ ಶೈನೇಯೋದ್ಧವಸಂಯುತಃ । ದ್ವೈಪಾಯನಾದಿಭಿರ್ವಿಪ್ರೈಃ ಪೂಜಿತೈಃ ಪ್ರತಿಪೂಜಿತಃ

ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಶೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವನೊಂದಿಗೆ, ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನೂ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಗನ್ತುಂ ಕೃತಮತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ ದ್ವಾರಕಾಂ ರಥಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಉಪಲೇಭೇಽಭಿಧಾವನ್ತೀಂ ಉತ್ತರಾಂ ಭಯವಿಹ್ವಲಾಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಹೊರಡುವಾಗ, ಭಯದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಂಜಿದ ಉತ್ತರಾ ಓಡಿ ಬಂದು ಅವನ ಎದುರು ಬಂತು.

ಉತ್ತರೋವಾಚ ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ದೇವದೇವ ಜಗತ್ಪತೇ । ನಾನ್ಯಂ ತ್ವದಭಯಂ ಪಶ್ಯೇ ಯತ್ರ ಮೃತ್ಯುಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಉತ್ತರಾ ಹೇಳಿದಳು: ಮಹಾಯೋಗೀ, ದೇವದೇವ, ಜಗತ್ಪ್ರಭು, ನನಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡು, ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡು! ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರಣದ ಭಯ ಇರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅಭಿದ್ರವತಿ ಮಾಮೀಶ ಶರಸ್ತಪ್ತಾಯಸೋ ವಿಭೋ । ಕಾಮಂ ದಹತು ಮಾಂ ನಾಥ ಮಾ ಮೇ ಗರ್ಭೋ ನಿಪಾತ್ಯತಾಮ್

ಪ್ರಭು, ಒಂದು ಉರಿಯುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ! ಅದು ನನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಮಗುವಿಗೆ ಏನು ಆಗದಿರಲಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಉಪಧಾರ್ಯ ವಚಸ್ತಸ್ಯಾ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ಅಪಾಣ್ಡವಮಿದಂ ಕರ್ತುಂ ದ್ರೌಣೇರಸ್ತ್ರಮಬುಧ್ಯತ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಅಸ್ತ್ರವು ಪಾಂಡವರು ನಾಶವಾಗಲೆಂದು ಬಿಟ್ಟದ್ದೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.

ತರ್ಹ್ಯೇವಾಥ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಪಞ್ಚ ಸಾಯಕಾನ್ । ಆತ್ಮನೋಽಭಿಮುಖಾನ್ ದೀಪ್ತಾನ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯಾಸ್ತ್ರಾಣ್ಯುಪಾದದುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮುನಿಗಳೆ, ಐದು ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬರುವ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾವು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

ವ್ಯಸನಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ತೇಷಾಂ ಅನನ್ಯವಿಷಯಾತ್ಮನಾಮ್ । ಸುದರ್ಶನೇನ ಸ್ವಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸ್ವಾನಾಂ ರಕ್ಷಾಂ ವ್ಯಧಾದ್ವಿಭುಃ

ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಆ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಡೆಯಲು, ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದಿಂದ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಅನ್ತಃಸ್ಥಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಆತ್ಮಾ ಯೋಗೇಶ್ವರೋ ಹರಿಃ । ಸ್ವಮಾಯಯಾಽಽವೃಣೋದ್‍ಗರ್ಭಂ ವೈರಾಟ್ಯಾಃ ಕುರುತನ್ತವೇ

ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ ಇದ್ದು, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕುರುಕುಲದ ಉತ್ತರಾದೇವಿಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಯದ್ಯಪ್ಯಸ್ತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಃ ತ್ವಮೋಘಂ ಚಾಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಮ್ । ವೈಷ್ಣವಂ ತೇಜ ಆಸಾದ್ಯ ಸಮಶಾಮ್ಯದ್ ಭೃಗೂದ್ವಹ

ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ಸು ಎಂಬ ಅಸ್ತ್ರವು ತಪ್ಪದೆ ಹೊಡೆಯುವದು, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರವಿಲ್ಲದದು, ಭೃಗುಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ವೈಷ್ಣವ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಅದು ಶಾಂತವಾಯಿತು.

ಮಾ ಮಂಸ್ಥಾ ಹ್ಯೇತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಸರ್ವಾಶ್ಚರ್ಯಮಯೇಽಚ್ಯುತೇ । ಯ ಇದಂ ಮಾಯಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಸೃಜತ್ಯವತಿ ಹನ್ತ್ಯಜಃ

ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಬೇಡ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ, ಅವನು ಅವನ ಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪಾಲಿಸಿ, ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೈಃ ಆತ್ಮಜೈಃ ಸಹ ಕೃಷ್ಣಯಾ । ಪ್ರಯಾಣಾಭಿಮುಖಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಇದಮಾಹ ಪೃಥಾ ಸತೀ

ಬ್ರಹ್ಮದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಧರ್ಮವಂತಿಯಾದ ಪೃಥೆ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕುನ್ತ್ಯುವಾಚ । ನಮಸ್ಯೇ ಪುರುಷಂ ತ್ವಾಽಽದ್ಯಂ ಈಶ್ವರಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಮ್ । ಅಲಕ್ಷ್ಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಅನ್ತರ್ಬಹಿರವಸ್ಥಿತಮ್

ಕುಂತಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಆದಿಪುರುಷನು, ಈಶ್ವರನು, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣದವನು, ಆದರೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವವನು.

ಮಾಯಾಜವನಿಕಾಚ್ಛನ್ನಂ ಅಜ್ಞಾಧೋಕ್ಷಜಮವ್ಯಯಮ್ । ನ ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ ಮೂಢದೃಶಾ ನಟೋ ನಾಟ್ಯಧರೋ ಯಥಾ

ಮಾಯೆಯ پردೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಅಜ್ಞಾತನೂ, ಅವಿನಾಶಿಯೂ ಆಗಿರುವ ನೀನು, ಮೋಹಗೊಂಡ ದೃಷ್ಟಿಯವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದು, ಹೇಗೆ ನಟನು ತನ್ನ ವೇಷದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರುವನೋ ಹಾಗೆ.

ತಥಾ ಪರಮಹಂಸಾನಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಅಮಲಾತ್ಮನಾಮ್ । ಭಕ್ತಿಯೋಗವಿಧಾನಾರ್ಥಂ ಕಥಂ ಪಶ್ಯೇಮ ಹಿ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಪರಮಹಂಸರಾದ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೀನು ಬಂದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಹೆಂಗಸರು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಕೃಷ್ಣಾಯ ವಾಸುದೇವಾಯ ದೇವಕೀನಂದನಾಯ ಚ । ನಂದಗೋಪಕುಮಾರಾಯ ಗೋವಿಂದಾಯ ನಮೋ ನಮಃ

ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ವಾಸುದೇವನಿಗೆ, ದೇವಕಿಯ ಮಗನಿಗೆ, ನಂದನ ಮತ್ತು ಗೋಪರ ಮಗನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ನಮಃ ಪಙ್ಕಜನಾಭಾಯ ನಮಃ ಪಙ್ಕಜಮಾಲಿನೇ । ನಮಃ ಪಙ್ಕಜನೇತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಪಙ್ಕಜಾಙ್ಘ್ರಯೇ

ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪದ್ಮಮಾಲೆಯ ಧಾರಣೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕಮಲನೇತ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕಮಲಪಾದನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

(ವಂಶಸ್ಥ) ಯಥಾ ಹೃಷೀಕೇಶ ಖಲೇನ ದೇವಕೀ ಕಂಸೇನ ರುದ್ಧಾತಿಚಿರಂ ಶುಚಾರ್ಪಿತಾ । ವಿಮೋಚಿತಾಹಂ ಚ ಸಹಾತ್ಮಜಾ ವಿಭೋ ತ್ವಯೈವ ನಾಥೇನ ಮುಹುರ್ವಿಪದ್‍ಗಣಾತ್

ಹೃಷೀಕೇಶನು, ದುಷ್ಟನಾದ ಕಂಸನು ದೇವಕಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಬಂಧಿಸಿ ದುಃಖಪಡಿಸಿದಾಗ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಂತೆ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನಗೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ರಕ್ಷೆ ನೀಡಿದ್ದೀಯೆ.

ವಿಷಾನ್ಮಹಾಗ್ನೇಃ ಪುರುಷಾದದರ್ಶನಾದ್ ಅಸತ್ಸಭಾಯಾ ವನವಾಸಕೃಚ್ಛ್ರತಃ । ಮೃಧೇ ಮೃಧೇಽನೇಕಮಹಾರಥಾಸ್ತ್ರತೋ ದ್ರೌಣ್ಯಸ್ತ್ರತಶ್ಚಾಸ್ಮ ಹರೇಽಭಿರಕ್ಷಿತಾಃ

ವಿಷದಿಂದ, ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಮಾನುಷಭಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಂಡುದರಿಂದ, ದುಷ್ಟರ ಸಭೆಯಿಂದ, ಅರಣ್ಯವಾಸದ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಯುದ್ಧಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಹಾರಥಿಗಳಿಂದ, ದ್ರೌಣಿಯ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಹರಿ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ವಿಪದಃ ಸನ್ತು ತಾಃ ಶಶ್ವತ್ ತತ್ರ ತತ್ರ ಜಗದ್‍ಗುರೋ । ಭವತೋ ದರ್ಶನಂ ಯತ್ಸ್ಯಾದ್ ಅಪುನರ್ಭವದರ್ಶನಮ್

ಜಗದ್ಗುರು, ಆ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವಂತೆ ಇರಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬಹುದು, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಜನ್ಮೈಶ್ವರ್ಯಶ್ರುತಶ್ರೀಭಿಃ ಏಧಮಾನಮದಃ ಪುಮಾನ್ । ನೈವಾರ್ಹತ್ಯಭಿಧಾತುಂ ವೈ ತ್ವಾಂ ಅಕಿಞ್ಚನಗೋಚರಮ್

ಹುಟ್ಟು, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ಇವುಗಳಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡವನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವವನು.

ನಮೋಽಕಿಞ್ಚನವಿತ್ತಾಯ ನಿವೃತ್ತಗುಣವೃತ್ತಯೇ । ಆತ್ಮಾರಾಮಾಯ ಶಾನ್ತಾಯ ಕೈವಲ್ಯಪತಯೇ ನಮಃ

ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಧನವನ್ನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಗುಣಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಆತ್ಮಾನಂದಿಯಾಗಿರುವವನಿಗೆ, ಶಾಂತನಿಗೆ, ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಮನ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಕಾಲಮೀಶಾನಂ ಅನಾದಿನಿಧನಂ ವಿಭುಮ್ । ಸಮಂ ಚರನ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರ ಭೂತಾನಾಂ ಯನ್ಮಿಥಃ ಕಲಿಃ

ನೀನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆಯೂ ಸಮನಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಜೀವಿಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಕಲಹವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

(ವಂಶಸ್ಥ) ನ ವೇದ ಕಶ್ಚಿದ್ ಭಗವಂಶ್ಚಿಕೀರ್ಷಿತಂ ತವೇಹಮಾನಸ್ಯ ನೃಣಾಂ ವಿಡಮ್ಬನಮ್ । ನ ಯಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿದ್ ದಯಿತೋಽಸ್ತಿ ಕರ್ಹಿಚಿದ್ ದ್ವೇಷ್ಯಶ್ಚ ಯಸ್ಮಿನ್ವಿಷಮಾ ಮತಿರ್ನೃಣಾಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿವೆ; ನಿನಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಿಯವೋ, ದ್ವೇಷವೋ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಚ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಅಜಸ್ಯಾಕರ್ತುರಾತ್ಮನಃ । ತಿರ್ಯಙ್ ನೃಷಿಷು ಯಾದಃಸು ತದ್ ಅತ್ಯನ್ತವಿಡಮ್ಬನಮ್

ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾದ, ಅಜಜನ್ಮನಾದ, ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು, ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಹಾಸ್ಯವೇ.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಗೋಪ್ಯಾದದೇ ತ್ವಯಿ ಕೃತಾಗಸಿ ದಾಮ ತಾವದ್ ಯಾ ತೇ ದಶಾಶ್ರುಕಲಿಲ ಅಞ್ಜನ ಸಂಭ್ರಮಾಕ್ಷಮ್ । ವಕ್ತ್ರಂ ನಿನೀಯ ಭಯಭಾವನಯಾ ಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಸಾ ಮಾಂ ವಿಮೋಹಯತಿ ಭೀರಪಿ ಯದ್‌ಬಿಭೇತಿ

ಗೋಪಿಯವರು ನಿನ್ನ ದೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲು ಹಗ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ಮತ್ತು ಅಂಜನ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಗೊಂದಲವಾಗಿತ್ತು, ನೀನು ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿದ್ದೆ, ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೆ; ಭಯಪಡುವವರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡುವಾಗ, ಈ ದೃಶ್ಯ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಕೇಚಿದ್ ಆಹುಃ ಅಜಂ ಜಾತಂ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕಸ್ಯ ಕೀರ್ತಯೇ । ಯದೋಃ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ಅನ್ವವಾಯೇ ಮಲಯಸ್ಯೇವ ಚನ್ದನಮ್

ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನ ಖ್ಯಾತಿಗಾಗಿ, ಯದುಗಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನದಂತೆ, ಅಜನು ಜನಿಸಿದನು ಎಂದು.

ಅಪರೇ ವಸುದೇವಸ್ಯ ದೇವಕ್ಯಾಂ ಯಾಚಿತೋಽಭ್ಯಗಾತ್ । ಅಜಸ್ತ್ವಮಸ್ಯ ಕ್ಷೇಮಾಯ ವಧಾಯ ಚ ಸುರದ್ವಿಷಾಮ್

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ವಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ, ನೀನು ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದವನು, ಈ ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದೀಯೆಂದು.

ಭಾರಾವತಾರಣಾಯಾನ್ಯೇ ಭುವೋ ನಾವ ಇವೋದಧೌ । ಸೀದನ್ತ್ಯಾ ಭೂರಿಭಾರೇಣ ಜಾತೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಭುವಾರ್ಥಿತಃ

ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿ ಭಾರದಿಂದ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಆ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನೀನು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ ಎಂದು.

ಭವೇಽಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಅವಿದ್ಯಾಕಾಮಕರ್ಮಭಿಃ । ಶ್ರವಣ ಸ್ಮರಣಾರ್ಹಾಣಿ ಕರಿಷ್ಯಮ್ ಇತಿ ಕೇಚನ

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನ, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಾಧೆಪಡುವವರಿಗೆ ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ನೆನಪಿಡಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು.