ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ । ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಬಾಹೋ ಭಕ್ತಾನಾಮಭಯಙ್ಕರ । ತ್ವಮೇಕೋ ದಹ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಅಪವರ್ಗೋಽಸಿ ಸಂಸೃತೇಃ

ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ನೀನೇ. ಈ ಜನ್ಮಮರಣದ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸುಡುವವರಿಗೋಸ್ಕರ ನೀನೇ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ.

ತ್ವಮಾದ್ಯಃ ಪುರುಷಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಈಶ್ವರಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ । ಮಾಯಾಂ ವ್ಯುದಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಕೈವಲ್ಯೇ ಸ್ಥಿತ ಆತ್ಮನಿ

ನೀನು ಮೊದಲ ಪುರುಷ, ನೇರದೇವ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದವನು. ನೀನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆ.

ಸ ಏವ ಜೀವಲೋಕಸ್ಯ ಮಾಯಾಮೋಹಿತಚೇತಸಃ । ವಿಧತ್ಸೇ ಸ್ವೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ಶ್ರೇಯೋ ಧರ್ಮಾದಿಲಕ್ಷಣಮ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದಾಗ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತೀ.

ತಥಾಯಂ ಚಾವತಾರಸ್ತೇ ಭುವೋ ಭಾರಜಿಹೀರ್ಷಯಾ । ಸ್ವಾನಾಂ ಚಾನನ್ಯಭಾವಾನಾಂ ಅನುಧ್ಯಾನಾಯ ಚಾಸಕೃತ್

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಭೂಭಾರದ ತೊಡಕು ತಗ್ಗಿಸಲು ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಂತೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವತಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ.

ಕಿಮಿದಂ ಸ್ವಿತ್ಕುತೋ ವೇತಿ ದೇವದೇವ ನ ವೇದ್‌ಮ್ಯಹಮ್ । ಸರ್ವತೋ ಮುಖಮಾಯಾತಿ ತೇಜಃ ಪರಮದಾರುಣಮ್

ಇದು ಏನು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದೆ ದೇವದೇವಾ? ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ವೇತ್ಥೇದಂ ದ್ರೋಣಪುತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಮಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರದರ್ಶಿತಮ್ । ನೈವಾಸೌ ವೇದ ಸಂಹಾರಂ ಪ್ರಾಣಬಾಧ ಉಪಸ್ಥಿತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇದು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿ. ಅವನು ಇದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬಿಡಿದ್ದಾನೆ.

ನ ಹ್ಯಸ್ಯಾನ್ಯತಮಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರತ್ಯವಕರ್ಶನಮ್ । ಜಹ್ಯಸ್ತ್ರತೇಜ ಉನ್ನದ್ಧಂ ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞೋ ಹ್ಯಸ್ತ್ರತೇಜಸಾ

ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲ. ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಮತ್ತೊಂದು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಅಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಫಾಲ್ಗುನಃ ಪರವೀರಹಾ । ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಪಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಯ ಸಂದಧೇ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸುತ್ತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ಸಂಹತ್ಯ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಉಭಯೋಃ ತೇಜಸೀ ಶರಸಂವೃತೇ । ಆವೃತ್ಯ ರೋದಸೀ ಖಂ ಚ ವವೃಧಾತೇಽರ್ಕವಹ್ನಿವತ್

ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ತೇಜಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ, ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದವು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ತು ತಯೋಃ ತ್ರಿಁಲ್ಲೋಕಾನ್ ಪ್ರದಹನ್ಮಹತ್ । ದಹ್ಯಮಾನಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಾಂವರ್ತಕಮಮಂಸತ

ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇದನ್ನು ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವು.

ಪ್ರಜೋಪಪ್ಲವಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ಲೋಕವ್ಯತಿಕರಂ ಚ ತಮ್ । ಮತಂ ಚ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಸಂಜಹಾರಾರ್ಜುನೋ ದ್ವಯಮ್

ಜನರಲ್ಲಿಯ ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ತತ ಆಸಾದ್ಯ ತರಸಾ ದಾರುಣಂ ಗೌತಮೀಸುತಮ್ । ಬಬಂಧಾಮರ್ಷತಾಮ್ರಾಕ್ಷಃ ಪಶುಂ ರಶನಯಾ ಯಥಾ

ನಂತರ, ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಗೌತಮಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಶುವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹೋದಂತೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಬಂಧಿಸಿದನು.

ಶಿಬಿರಾಯ ನಿನೀಷನ್ತಂ ರಜ್ಜ್ವಾ ಬದ್ಧ್ವಾ ರಿಪುಂ ಬಲಾತ್ । ಪ್ರಾಹಾರ್ಜುನಂ ಪ್ರಕುಪಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಅಂಬುಜೇಕ್ಷಣಃ

ರಜ್ಜುವಿನಿಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಕಮಲನಯನ ಭಗವಂತನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮೈನಂ ಪಾರ್ಥಾರ್ಹಸಿ ತ್ರಾತುಂ ಬ್ರಹ್ಮಬಂಧುಮಿಮಂ ಜಹಿ । ಯೋ ಅಸೌ ಅನಾಗಸಃ ಸುಪ್ತಾನ್ ಅವಧೀನ್ನಿಶಿ ಬಾಲಕಾನ್

ಪಾರ್ಥಾ, ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಸರಿನ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ! ಇವನು ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದನು. ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು.

ಮತ್ತಂ ಪ್ರಮತ್ತಮುನ್ಮತ್ತಂ ಸುಪ್ತಂ ಬಾಲಂ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಜಡಮ್ । ಪ್ರಪನ್ನಂ ವಿರಥಂ ಭೀತಂ ನ ರಿಪುಂ ಹನ್ತಿ ಧರ್ಮವಿತ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ತಪ್ಪಿದವನನ್ನು, ಹುಚ್ಚನನ್ನು, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು, ಮಗುವನ್ನು, ಹೆಂಗಸನ್ನು, ಅಸಹಾಯನನ್ನು, ಶರಣಾದವನನ್ನು, ಆಯುಧವಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಅಥವಾ ಭಯಗೊಂಡವನನ್ನು ಶತ್ರುವೆಂದು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಪ್ರಾಣಾನ್ಯಃ ಪರಪ್ರಾಣೈಃ ಪ್ರಪುಷ್ಣಾತ್ಯಘೃಣಃ ಖಲಃ । ತದ್ ವಧಸ್ತಸ್ಯ ಹಿ ಶ್ರೇಯೋ ಯದ್ ದೋಷಾದ್ಯಾತ್ಯಧಃ ಪುಮಾನ್

ಮರುಕವಿಲ್ಲದ ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಇತರರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದು ಬದುಕಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಾವು ಉತ್ತಮ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂತಹ ಪಾಪದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರತಿಶ್ರುತಂ ಚ ಭವತಾ ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯೈ ಶ್ರೃಣ್ವತೋ ಮಮ । ಆಹರಿಷ್ಯೇ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ಯಸ್ತೇ ಮಾನಿನಿ ಪುತ್ರಹಾ

ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೀನು ದ್ರೌಪದಿಗೆ, 'ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ಅಹಂಕಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೊಟ್ಟೆ ತಲೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ವಚನ ನೀಡಿದ್ದೆ.

ತದಸೌ ವಧ್ಯತಾಂ ಪಾಪ ಆತತಾಯ್ಯಾತ್ಮಬಂಧುಹಾ । ಭರ್ತುಶ್ಚ ವಿಪ್ರಿಯಂ ವೀರ ಕೃತವಾನ್ ಕುಲಪಾಂಸನಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು. ಅವನು ದುರಾತ್ಮ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದವನು, ತನ್ನ ಧನಿಯನ್ನು ನೋಯಿಸಿದವನು, ಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ತಂದವನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಪರೀಕ್ಷತಾ ಧರ್ಮಂ ಪಾರ್ಥಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಚೋದಿತಃ । ನೈಚ್ಛದ್ ಹನ್ತುಂ ಗುರುಸುತಂ ಯದ್ಯಪ್ಯಾತ್ಮಹನಂ ಮಹಾನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು—even though he was a great offender—ಕೊಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಅಥೋಪೇತ್ಯ ಸ್ವಶಿಬಿರಂ ಗೋವಿಂದಪ್ರಿಯಸಾರಥಿಃ । ನ್ಯವೇದಯತ್ ತಂ ಪ್ರಿಯಾಯೈ ಶೋಚನ್ತ್ಯಾ ಆತ್ಮಜಾನ್ ಹತಾನ್

ನಂತರ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಸಾರಥಿ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪತ್ನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ತಥಾಹೃತಂ ಪಶುವತ್ಪಾಶಬದ್ಧಂ ಅವಾಙ್ಮುಖಂ ಕರ್ಮಜುಗುಪ್ಸಿತೇನ । ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃಷ್ಣಾಪಕೃತಂ ಗುರೋಃ ಸುತಂ ವಾಮಸ್ವಭಾವಾ ಕೃಪಯಾ ನನಾಮ ಚ

ಕರ್ಮದಿಂದ ಲಜ್ಜೆಪಟ್ಟು ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಾಣಹೀನನಂತೆ ತಂದ ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಸಹಜವಾಗಿ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ಕೃಪಿಯವರು ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದರು.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಉವಾಚ ಚಾಸಹನ್ತ್ಯಸ್ಯ ಬಂಧನಾನಯನಂ ಸತೀ । ಮುಚ್ಯತಾಂ ಮುಚ್ಯತಾಂ ಏಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನಿತರಾಂ ಗುರುಃ

ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದನ್ನು ಸಹಿಸದ ಪತ್ನಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಬಿಡಿ, ಬಿಡಿ, ಇವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ನಿಜವಾದ ಗುರು.'

ಸರಹಸ್ಯೋ ಧನುರ್ವೇದಃ ಸವಿಸರ್ಗೋಪಸಂಯಮಃ । ಅಸ್ತ್ರಗ್ರಾಮಶ್ಚ ಭವತಾ ಶಿಕ್ಷಿತೋ ಯದನುಗ್ರಹಾತ್

ಬಾಣವಿದ್ಯೆಯ ರಹಸ್ಯಗಳು, ಉಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಹಿಂಪಡೆಯುವ ವಿಧಾನ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ಞಾನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕಲಿತೆ.

ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ದ್ರೋಣಃ ಪ್ರಜಾರೂಪೇಣ ವರ್ತತೇ । ತಸ್ಯಾತ್ಮನೋಽರ್ಧಂ ಪತ್‍ನ್ಯಾಃ ತೇ ನಾನ್ವಗಾದ್ ವೀರಸೂಃ ಕೃಪೀ

ಅವನೇ ಮಹಾನ್ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನು ಈಗ ತನ್ನ ಮಗನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಅರ್ಧ ಭಾಗವು ಈ ವೀರನನ್ನು ಹೆತ್ತ ಕೃಪಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ತದ್ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಮಹಾಭಾಗ ಭವದ್‌ಭಿಃ ರ್ಗೌರವಂ ಕುಲಮ್ । ವೃಜಿನಂ ನಾರ್ಹತಿ ಪ್ರಾಪ್ತುಂ ಪೂಜ್ಯಂ ವನ್ದ್ಯಮಭೀಕ್ಷ್ಣಶಃ

ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿಮ್ಮ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಕುಲವು ಅಪಕೀರ್ತಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಬಾರದು. ಸದಾ ಪೂಜ್ಯ ಮತ್ತು ವಂದನೀಯವಾಗಿರಲಿ.

ಮಾ ರೋದೀದಸ್ಯ ಜನನೀ ಗೌತಮೀ ಪತಿದೇವತಾ । ಯಥಾಹಂ ಮೃತವತ್ಸಾಽರ್ತಾ ರೋದಿಮ್ಯಶ್ರುಮುಖೀ ಮುಹುಃ

ಅವನ ತಾಯಿ ಗೌತಮಿಯವರು, ಪತಿವ್ರತೆ, ನನ್ನಂತೆಯೇ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ನಾನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಮುಖ ತೊಳೆದಂತೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳಬಾರದು.

ಯೈಃ ಕೋಪಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಕುಲಂ ರಾಜನ್ಯೈರಜಿತಾತ್ಮಭಿಃ । ತತ್ ಕುಲಂ ಪ್ರದಹತ್ಯಾಶು ಸಾನುಬಂಧಂ ಶುಚಾರ್ಪಿತಮ್

ರಾಜವಂಶದವರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಂಶವು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅವರನ್ನೂ ಅವರ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಶೀಘ್ರವೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಧರ್ಮ್ಯಂ ನ್ಯಾಯ್ಯಂ ಸಕರುಣಂ ನಿರ್ವ್ಯಲೀಕಂ ಸಮಂ ಮಹತ್ । ರಾಜಾ ಧರ್ಮಸುತೋ ರಾಜ್ಞ್ಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯನಂದದ್ ವಚೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು, ರಾಜಮಹಿಷಿಯವರ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ, ನ್ಯಾಯಯುತ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಿಷ್ಕಪಟವಾದ, ಸಮವಾದ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ನಕುಲಃ ಸಹದೇವಶ್ಚ ಯುಯುಧಾನೋ ಧನಂಜಯಃ । ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಪುತ್ರೋ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಯಾಶ್ಚ ಯೋಷಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಕುಲ, ಸಹದೇವ, ಯುಯುಧಾನ, ಧನಂಜಯ, ದೇವಕೀಪುತ್ರನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುರುಷರು ಹಾಗೂ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂಡ ಹಾಜರಿದ್ದರು.