ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪರೀಕ್ಷಿತೋಽಥ ರಾಜರ್ಷೇಃ ಜನ್ಮಕರ್ಮವಿಲಾಪನಮ್ । ಸಂಸ್ಥಾಂ ಚ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಾಣಾಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕೃಷ್ಣಕಥೋದಯಮ್

ಈಗ ನಾನು ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಮಹಾರಾಜನ ಹುಟ್ಟು, ಕೃತ್ಯಗಳು, ಅವನ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು, ಕೃಷ್ಣ ಕಥೆಯ ಉದಯದೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಯದಾ ಮೃಧೇ ಕೌರವಸೃಞ್ಜಯಾನಾಂ ವೀರೇಷ್ವಥೋ ವೀರಗತಿಂ ಗತೇಷು । ವೃಕೋದರಾವಿದ್ಧಗದಾಭಿಮರ್ಶ ಭಗ್ನೋರುದಣ್ಡೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರೇ

ಕೌರವರು ಮತ್ತು ಶೃಂಜಯರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ವೀರರು ವೀರಗತಿಯನ್ನಪ್ಪಿದಾಗ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಭೀಮನ ಗದೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ತನ್ನ ತೊಡೆಯು ಮುರಿದವನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು.

ಭರ್ತುಃ ಪ್ರಿಯಂ ದ್ರೌಣಿರಿತಿ ಸ್ಮ ಪಶ್ಯನ್ ಕೃಷ್ಣಾಸುತಾನಾಂ ಸ್ವಪತಾಂ ಶಿರಾಂಸಿ । ಉಪಾಹರದ್ ವಿಪ್ರಿಯಮೇವ ತಸ್ಯ ಜುಗುಪ್ಸಿತಂ ಕರ್ಮ ವಿಗರ್ಹಯನ್ತಿ

ತನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಬೇಕೆಂದು ಆಶ್ವತ್ಥಾಮನು, ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯ ಮಗುಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದು, ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಯಾಳಿಸುವ ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಮಾತಾ ಶಿಶೂನಾಂ ನಿಧನಂ ಸುತಾನಾಂ ನಿಶಮ್ಯ ಘೋರಂ ಪರಿತಪ್ಯಮಾನಾ । ತದಾರುದದ್ ಬಾಷ್ಪಕಲಾಕುಲಾಕ್ಷೀ ತಾಂ ಸಾಂತ್ವಯನ್ನಾಹ ಕಿರೀಟಮಾಲೀ

ಮಕ್ಕಳ ದುರ್ಘಟನೆಯ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಆ ತಾಯಿ ಭಯಾನಕ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತದಾ ಶುಚಸ್ತೇ ಪ್ರಮೃಜಾಮಿ ಭದ್ರೇ ಯದ್‍ಬ್ರಹ್ಮಬಂಧೋಃ ಶಿರ ಆತತಾಯಿನಃ । ಗಾಣ್ಡೀವಮುಕ್ತೈಃ ವಿಶಿಖೈರುಪಾಹರೇ ತ್ವಾಕ್ರಮ್ಯ ಯತ್ಸ್ನಾಸ್ಯಸಿ ದಗ್ಧಪುತ್ರಾ

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಸುಖಮಯಿಯಾದವಳೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಷ್ಟನ ಶಿರವನ್ನು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಂದುಕೊಟ್ಟು, ನೀನು ಮಗಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಇತಿ ಪ್ರಿಯಾಂ ವಲ್ಗುವಿಚಿತ್ರಜಲ್ಪೈಃ ಸ ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾಚ್ಯುತಮಿತ್ರಸೂತಃ । ಅನ್ವಾದ್ರವದ್ ದಂಶಿತ ಉಗ್ರಧನ್ವಾ ಕಪಿಧ್ವಜೋ ಗುರುಪುತ್ರಂ ರಥೇನ

ಹೀಗೆ, ಪ್ರಿಯವಾದವಳನ್ನು ಮಧುರವಾದ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಅಚ್ಯುತನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮಗನಾದ ಅರ್ಜುನನು, ಹನುಮಂತನ ಧ್ವಜವಿದ್ದ ರಥದಲ್ಲಿ, ಉಗ್ರಧನುಷ್ಕನಾದ ಗುರುಪತ್ರನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

ತಮಾಪತನ್ತಂ ಸ ವಿಲಕ್ಷ್ಯ ದೂರಾತ್ ಕುಮಾರಹೋದ್ವಿಗ್ನಮನಾ ರಥೇನ । ಪರಾದ್ರವತ್ ಪ್ರಾಣಪರೀಪ್ಸುರುರ್ವ್ಯಾಂ ಯಾವದ್‍ಗಮಂ ರುದ್ರಭಯಾದ್ ಯಥಾರ್ಕಃ

ಅವನನ್ನು ದೂರದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕುಮಾರನು, ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಥದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಓಡಿದನು. ಇದು ರುದ್ರನ ಭಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನಂತೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಯದಾಶರಣಮಾತ್ಮಾನಂ ಐಕ್ಷತ ಶ್ರಾನ್ತವಾಜಿನಮ್ । ಅಸ್ತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರೋ ಮೇನೇ ಆತ್ಮತ್ರಾಣಂ ದ್ವಿಜಾತ್ಮಜಃ

ಆ ದ್ವಿಜಾತ್ಮಜನು, ತಾನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಕುದುರೆಗಳು ದಣಿದುಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಉಪಾಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.

ಅಥೋಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಲಿಲಂ ಸನ್ದಧೇ ತತ್ಸಮಾಹಿತಃ । ಅಜಾನನ್ ಉಪಸಂಹಾರಂ ಪ್ರಾಣಕೃಚ್ಛ್ರ ಉಪಸ್ಥಿತೇ

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ತತಃ ಪ್ರಾದುಷ್ಕೃತಂ ತೇಜಃ ಪ್ರಚಣ್ಡಂ ಸರ್ವತೋ ದಿಶಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಪದಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ ಜಿಷ್ಣುರುವಾಚ ಹ

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಪ್ರಾಣಾಪಾಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಅರ್ಜುನನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ । ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಬಾಹೋ ಭಕ್ತಾನಾಮಭಯಙ್ಕರ । ತ್ವಮೇಕೋ ದಹ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಅಪವರ್ಗೋಽಸಿ ಸಂಸೃತೇಃ

ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ನೀನೇ. ಈ ಜನ್ಮಮರಣದ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸುಡುವವರಿಗೋಸ್ಕರ ನೀನೇ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ.

ತ್ವಮಾದ್ಯಃ ಪುರುಷಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಈಶ್ವರಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ । ಮಾಯಾಂ ವ್ಯುದಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಕೈವಲ್ಯೇ ಸ್ಥಿತ ಆತ್ಮನಿ

ನೀನು ಮೊದಲ ಪುರುಷ, ನೇರದೇವ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದವನು. ನೀನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆ.

ಸ ಏವ ಜೀವಲೋಕಸ್ಯ ಮಾಯಾಮೋಹಿತಚೇತಸಃ । ವಿಧತ್ಸೇ ಸ್ವೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ಶ್ರೇಯೋ ಧರ್ಮಾದಿಲಕ್ಷಣಮ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದಾಗ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತೀ.

ತಥಾಯಂ ಚಾವತಾರಸ್ತೇ ಭುವೋ ಭಾರಜಿಹೀರ್ಷಯಾ । ಸ್ವಾನಾಂ ಚಾನನ್ಯಭಾವಾನಾಂ ಅನುಧ್ಯಾನಾಯ ಚಾಸಕೃತ್

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಭೂಭಾರದ ತೊಡಕು ತಗ್ಗಿಸಲು ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಂತೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವತಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ.

ಕಿಮಿದಂ ಸ್ವಿತ್ಕುತೋ ವೇತಿ ದೇವದೇವ ನ ವೇದ್‌ಮ್ಯಹಮ್ । ಸರ್ವತೋ ಮುಖಮಾಯಾತಿ ತೇಜಃ ಪರಮದಾರುಣಮ್

ಇದು ಏನು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದೆ ದೇವದೇವಾ? ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ವೇತ್ಥೇದಂ ದ್ರೋಣಪುತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಮಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರದರ್ಶಿತಮ್ । ನೈವಾಸೌ ವೇದ ಸಂಹಾರಂ ಪ್ರಾಣಬಾಧ ಉಪಸ್ಥಿತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇದು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿ. ಅವನು ಇದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬಿಡಿದ್ದಾನೆ.

ನ ಹ್ಯಸ್ಯಾನ್ಯತಮಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರತ್ಯವಕರ್ಶನಮ್ । ಜಹ್ಯಸ್ತ್ರತೇಜ ಉನ್ನದ್ಧಂ ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞೋ ಹ್ಯಸ್ತ್ರತೇಜಸಾ

ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲ. ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಮತ್ತೊಂದು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಅಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಫಾಲ್ಗುನಃ ಪರವೀರಹಾ । ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಪಸ್ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಯ ಸಂದಧೇ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸುತ್ತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ಸಂಹತ್ಯ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಉಭಯೋಃ ತೇಜಸೀ ಶರಸಂವೃತೇ । ಆವೃತ್ಯ ರೋದಸೀ ಖಂ ಚ ವವೃಧಾತೇಽರ್ಕವಹ್ನಿವತ್

ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ತೇಜಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ, ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದವು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ತು ತಯೋಃ ತ್ರಿಁಲ್ಲೋಕಾನ್ ಪ್ರದಹನ್ಮಹತ್ । ದಹ್ಯಮಾನಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಾಂವರ್ತಕಮಮಂಸತ

ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇದನ್ನು ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವು.

ಪ್ರಜೋಪಪ್ಲವಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ಲೋಕವ್ಯತಿಕರಂ ಚ ತಮ್ । ಮತಂ ಚ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಸಂಜಹಾರಾರ್ಜುನೋ ದ್ವಯಮ್

ಜನರಲ್ಲಿಯ ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ತತ ಆಸಾದ್ಯ ತರಸಾ ದಾರುಣಂ ಗೌತಮೀಸುತಮ್ । ಬಬಂಧಾಮರ್ಷತಾಮ್ರಾಕ್ಷಃ ಪಶುಂ ರಶನಯಾ ಯಥಾ

ನಂತರ, ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಗೌತಮಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಶುವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹೋದಂತೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಬಂಧಿಸಿದನು.

ಶಿಬಿರಾಯ ನಿನೀಷನ್ತಂ ರಜ್ಜ್ವಾ ಬದ್ಧ್ವಾ ರಿಪುಂ ಬಲಾತ್ । ಪ್ರಾಹಾರ್ಜುನಂ ಪ್ರಕುಪಿತೋ ಭಗವಾನ್ ಅಂಬುಜೇಕ್ಷಣಃ

ರಜ್ಜುವಿನಿಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಕಮಲನಯನ ಭಗವಂತನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮೈನಂ ಪಾರ್ಥಾರ್ಹಸಿ ತ್ರಾತುಂ ಬ್ರಹ್ಮಬಂಧುಮಿಮಂ ಜಹಿ । ಯೋ ಅಸೌ ಅನಾಗಸಃ ಸುಪ್ತಾನ್ ಅವಧೀನ್ನಿಶಿ ಬಾಲಕಾನ್

ಪಾರ್ಥಾ, ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಸರಿನ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ! ಇವನು ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದನು. ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು.

ಮತ್ತಂ ಪ್ರಮತ್ತಮುನ್ಮತ್ತಂ ಸುಪ್ತಂ ಬಾಲಂ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಜಡಮ್ । ಪ್ರಪನ್ನಂ ವಿರಥಂ ಭೀತಂ ನ ರಿಪುಂ ಹನ್ತಿ ಧರ್ಮವಿತ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ತಪ್ಪಿದವನನ್ನು, ಹುಚ್ಚನನ್ನು, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು, ಮಗುವನ್ನು, ಹೆಂಗಸನ್ನು, ಅಸಹಾಯನನ್ನು, ಶರಣಾದವನನ್ನು, ಆಯುಧವಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಅಥವಾ ಭಯಗೊಂಡವನನ್ನು ಶತ್ರುವೆಂದು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಪ್ರಾಣಾನ್ಯಃ ಪರಪ್ರಾಣೈಃ ಪ್ರಪುಷ್ಣಾತ್ಯಘೃಣಃ ಖಲಃ । ತದ್ ವಧಸ್ತಸ್ಯ ಹಿ ಶ್ರೇಯೋ ಯದ್ ದೋಷಾದ್ಯಾತ್ಯಧಃ ಪುಮಾನ್

ಮರುಕವಿಲ್ಲದ ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಇತರರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದು ಬದುಕಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಾವು ಉತ್ತಮ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂತಹ ಪಾಪದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರತಿಶ್ರುತಂ ಚ ಭವತಾ ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯೈ ಶ್ರೃಣ್ವತೋ ಮಮ । ಆಹರಿಷ್ಯೇ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ಯಸ್ತೇ ಮಾನಿನಿ ಪುತ್ರಹಾ

ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೀನು ದ್ರೌಪದಿಗೆ, 'ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ಅಹಂಕಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೊಟ್ಟೆ ತಲೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ವಚನ ನೀಡಿದ್ದೆ.

ತದಸೌ ವಧ್ಯತಾಂ ಪಾಪ ಆತತಾಯ್ಯಾತ್ಮಬಂಧುಹಾ । ಭರ್ತುಶ್ಚ ವಿಪ್ರಿಯಂ ವೀರ ಕೃತವಾನ್ ಕುಲಪಾಂಸನಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು. ಅವನು ದುರಾತ್ಮ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದವನು, ತನ್ನ ಧನಿಯನ್ನು ನೋಯಿಸಿದವನು, ಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ತಂದವನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಪರೀಕ್ಷತಾ ಧರ್ಮಂ ಪಾರ್ಥಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಚೋದಿತಃ । ನೈಚ್ಛದ್ ಹನ್ತುಂ ಗುರುಸುತಂ ಯದ್ಯಪ್ಯಾತ್ಮಹನಂ ಮಹಾನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು—even though he was a great offender—ಕೊಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.