ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಇಂದ್ರವಂಶಾ) ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣೇ ಸತಿ ಬಾದರಾಯಣೌ ಮಧ್ಯೇ ಸಭಾಯಾಂ ಹರಿರಾವಿರಾಸೀತ್ । ಪ್ರಹ್ರಾದಬಲ್ಯುದ್ಧವಫಾಲ್ಗುನಾದಿಭಿಃ ವೃತ್ತಂ ಸುರರ್ಷಿಸ್ತಮಪೂಜಯಚ್ಚ ತಾನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು — ಬಾದರಾಯಣನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಬಲಿ, ಉದ್ಧವ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ದೇವರುಷಿಯಾದ ನಾರದನು ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೂ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಮಹದಾಸನೇ ಹರಿಂ ತೇ ಚಕ್ರಿರೇ ಕೀರ್ತನಮಗ್ರತಸ್ತದಾ । ಭವೋ ಭವಾನ್ಯಾ ಕಮಲಾಸನಸ್ತು ತತ್ರಾಗಮತ್ ಕೀರ್ತನದರ್ಶನಾಯ

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಶಿವನು, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಆ ಕೀರ್ತನೆ ನೋಡಲು ಹಾಜರಾದರು.

(ಸ್ರಗ್ಧರಾ) ಪ್ರಹ್ರಾದಸ್ತಾಲಧಾರೀ ತರಲಗತಿತಯಾ ಚೋದ್ಧವಃ ಕಾಂಸ್ಯಧಾರೀ ವೀಣಾಧಾರೀ ಸುರರ್ಷಿ ಸ್ವರಕುಶಲತಯಾ ರಾಗಕರ್ತಾರ್ಜುನೋಽಭೂತ್ । ಇನ್ದ್ರೋಽವಾದೀನ್ಮೃದಙ್‌ಗಂ ಜಯ ಜಯ ಸುಕರಾಃ ಕೀರ್ತನೇ ತೇ ಕುಮಾರಾ ಯತ್ರಾಗ್ರೇ ಭವವಕ್ತಾ ಸರಸರಚನಯಾ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರೋ ಬಭೂವ

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ನನರ್ತ ಮಧ್ಯೇ ತ್ರಿಕಮೇವ ತತ್ರ ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಕಾನಾಂ ನಟವತ್ಸುತೇಜಸಾಮ್ । ಅಲೌಲಿಕಂ ಕೀರ್ತನಮೇತದೀಕ್ಷ್ಯ ಹರಿಃ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಪಿ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ತತ್

ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಈ ಮೂವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭಕ್ತರ ನಡುವೆ ನಟರುಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಹರಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಮತ್ತೋ ವರಂ ಭಾವವೃತಾದ್‌ವೃಣುಧ್ವಂ ಪ್ರೀತಃ ಕಥಾಕೀರ್ತನತೋಽಸ್ಮಿ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಶ್ರುತ್ವೇತಿ ತದ್ವಾಕ್ಯಮತಿಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಪ್ರೇಮಾರ್ದ್ರಚಿತ್ತಾ ಹರಿಮೂಚಿರೇ ತೇ

ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಥಾ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ನಗಾಹಗಾಥಾಸು ಚ ಸರ್ವಭಕ್ತೈಃ ಏಭಿಸ್ತ್ವಯಾ ಭಾವ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರಯತ್‍ನಾತ್ । ಮನೋರಥೋಽಯಂ ಪರಿಪೂರನೀಯಃ ತಥೇತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾನ್ತರಧೀಯತಾಚ್ಯುತಃ

ಪರ್ವತಗಳೂ ನಾಗಗಳೂ ಹಾಡುವ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಿ ಎಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ. ಇದು ಪೂರೈಸಬೇಕಾದ ಮನೋಭಿಲಾಷೆ. 'ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ತತೋಽನಮತ್ತತ್ ಚರಣೇಷು ನಾರದಃ ತಥಾ ಶುಕಾದೀನಪಿ ತಾಪಸಾಂಶ್ಚ । ಅಥ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಃ ಪರಿನಷ್ಟಮೋಹಾಃ ಸರ್ವ ಯಯುಃ ಪೀತಕಥಾಮೃತಾಸ್ತೇ

ನಂತರ ನಾರದನು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕನು ಮತ್ತು ಇತರ ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ, ದೇವಕಥಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಭಕ್ತಿಃ ಸುತಾಭ್ಯಾಂ ಸಹ ರಕ್ಷಿತಾ ಸಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಸ್ವಕೀಯೇಽಪಿ ತದಾ ಶುಕೇನ । ಅತೋ ಹರಿರ್ಭಾಗವತಸ್ಯ ಸೇವನಾತ್ ಚಿತ್ತಂ ಸಮಾಯಾತಿ ಹಿ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್

ಆ ಭಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟದು, ಶುಕನಿಂದ ತನ್ನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾಗವತವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ವೈಷ್ಣವರ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಾರಿದ್ರ್ಯದುಃಖಜ್ವರದಾಹಿತಾನಾಂ ಮಾಯಾಪಿಶಾಚೀಪರಿಮರ್ದಿತಾನಾಮ್ ಸಂಸಾರಸಿನ್ಧೌ ಪರಿಪಾತಿತಾನಾಂ ಕ್ಷೇಮಾಯ ವೈ ಭಾಗವತಂ ಪ್ರಗರ್ಜತಿ

ಬಡತನ, ದುಃಖ, ಜ್ವರಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ, ಮಾಯೆಯ ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೂ, ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೂ, ಭಾಗವತವು ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಶುಕೇನೋಕ್ತಂ ಕದಾ ರಾಜ್ಞೇ ಗೋಕರ್ಣೇನ ಕದಾ ಪುನಃ । ಸುರರ್ಷಯೇ ಕದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೈಃ ಛಿನ್ಧಿ ಮೇ ಸಂಶಯಂ ತ್ವಿಮಮ್

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು — ಶುಕನು ರಾಜನಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ಗೋಕರ್ನನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ದೇವರುಷಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ಈ ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಆಕೃಷ್ಣನಿರ್ಗಮಾತ್ ತ್ರಿಂಶತ್ ವರ್ಷಾಧಿಕಗತೇ ಕಲೌ । ನವಮೀತೋ ನಭಸ್ಯೇ ಚ ಕಥಾರಂಭಂ ಶುಕೋಽಕರೋತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು — ಕೃಷ್ಣನು ಹೋದಮೇಲೆ ಮೂವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಾದಾಗ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಶುಕನು ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಶ್ರವಣಾನ್ತೇ ಚ ಕಲೌ ವರ್ಷಶತದ್ವಯೇ । ಶುದ್ಧೇ ಶುಚೌ ನವಮ್ಯಾಂ ಚ ಧೇನುಜೋಽಕಥಯತ್ಕಥಾಮ್

ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಶ್ರವಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ಶುಚಿಯಾದ ಶುಭ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಮಾತೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಗೋಕರ್ನನು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತಸ್ಮಾದಪಿ ಕಲೌ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ರಿಂಶತ್ ವರ್ಷಗತೇ ಸತಿ । ಊಚುರೂರ್ಜೇ ಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ನವಮ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ

ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಇತ್ಯೇತ್ತತೇ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ಪೃಷ್ಟೋಽಹಂ ತ್ವಯಾನಘ । ಕಲೌ ಭಾಗವತೀ ವಾರ್ತಾ ಭವರೋಗವಿನಾಶಿನೀ

ಹೀಗಾಗಿ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದೆನು. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗವತಕಥೆ ಭವದೋಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯಂ ಸಕಲಕಲ್ಮಷನಾಶನಂ ಚ ಮುಕ್ತ್ಯೇಕಹೇತುಮಿಹ ಭಕ್ತಿವಿಲಾಸಕಾರಿ ಸನ್ತಃ ಕಥಾನಕಮಿದಂ ಪಿಬತಾದರೇಣ ಲೋಕೇ ಹಿ ತೀರ್ಥಪರಿಶೀಲನಸೇವಯಾ ಕಿಮ್

ಈ ಕಥೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದು, ಮುಕ್ತಿಗೆ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಾರಣ, ಭಕ್ತಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು. ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯಲಿ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಸೇವೆಗೆ ಏನು ಅಗತ್ಯ?

(ಅಪರವಕ್ತ್ರ) ಸ್ವಪುರುಷಮಪಿ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪಾಶಹಸ್ತಂ ವದತಿ ಯಮಃ ಕಿಲ ತಸ್ಯ ಕರ್ಣಮೂಲೇ । ಪರಿಹರ ಭಗವತ್ಕಥಾಸು ಮತ್ತಾನ್ ಪ್ರಭುರಹಮನ್ಯುನೃಣಾಂ ನ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್

ತನ್ನ ಸೇವಕನು ಪಾಶ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಯಮನು ಅವನ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ಭಗವಂತನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ನಾನು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.'

(ಶಿಖರಿಣೀ) ಅಸಾರೇ ಸಂಸಾರೇ ವಿಷಯವಿಷಸಙ್‌ಗಾಕುಲಧಿಯಃ ಕ್ಷಣಾರ್ಧಂ ಕ್ಷೇಮಾರ್ಥಂ ಪಿಬತ ಶುಕಗಾಥಾತುಲಸುಧಾಮ್ । ಕಿಮರ್ಥಂ ವ್ಯರ್ಥಂ ಭೋ ವ್ರಜಥ ಕುಪಥೇ ಕುತ್ಸಿತಕಥೇ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ಸಾಕ್ಷೀ ಯತ್ ಶ್ರವಣಗತಮುಕ್ತ್ಯುಕ್ತಿಕಥನೇ

ಈ ಅಸ್ಥಿರ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ, ವಿಷಯಗಳ ವಿಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಲುಷಿತವಾದವರು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಷ್ಟಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಶುಕನ ಪವಾಡಪದ್ಯರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ. ಪಾರಿಕ್ಷಿತನು ಸ್ವತಃ ಕೇಳಿದ ಮುಕ್ತಿಕಥೆಯಿರುವಾಗ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೀನಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಏನು ಅಗತ್ಯ?

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ರಸಪ್ರವಾಹಸಂಸ್ಥೇನ ಶ್ರೀಶುಕೇನೇರಿತಾ ಕಥಾ । ಕಣ್ಠೇ ಸಂಬಧ್ಯತೇ ಯೇನ ಸ ವೈಕುಣ್ಠಪ್ರಭುರ್ಭವೇತ್

ಶುಕನು ರಸಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಹೇಳಿದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕಂಠದಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವೈಕುಂಠನಾಥರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಮಾಲಿನೀ) ಇತಿ ಚ ಪರಮಗುಹ್ಯಂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಾನ್ತಸಿದ್ಧಂ ಸಪದಿ ನಿಗದಿತಂ ತೇ ಶಾಸ್ತ್ರಪುಞ್ಜಂ ವಿಲೋಕ್ಯ । ಜಗತಿ ಶುಕಕಥಾತೋ ನಿರ್ಮಲಂ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪಿಬ ಪರಸುಖಹೇತೋರ್ದ್ವಾದಶಸ್ಕನ್ಧಸಾರಮ್

ಇಂತಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು. ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶುಕಮುನಿಯ ಕಥೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ಪರಮಾನಂದಕ್ಕಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನೀನು ಕುಡಿಯು.

(ಪ್ರಹರ್ಷಿಣೀ) ಏತಾಂ ಯೋ ನಿಯತತಯಾ ಶ್ರೃಣೋತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಶ್ಚೈನಾಂ ಕಥಯತಿ ಶುದ್ಧವೈಷ್ಣವಾಗ್ರೇ । ತೌ ಸಮ್ಯಕ್ ವಿಧಿಕರಣಾತ್ಫಲಂ ಲಭೇತೇ ಯಾಥಾರ್ಥ್ಯಾನ್ನ ಹಿ ಭುವನೇ ಕಿಮಪ್ಯಸಾಧ್ಯಮ್

ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಶುದ್ಧ ವೈಷ್ಣವರ ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ನಿರ್ಗತೇ ನಾರದೇ ಸೂತ ಭಗವಾನ್ ಬಾದರಾಯಣಃ । ಶ್ರುತವಾಂಸ್ತದಭಿಪ್ರೇತಂ ತತಃ ಕಿಮಕರೋದ್ ವಿಭುಃ । ಸೂತ ಉವಾಚ । ಬ್ರಹ್ಮನದ್ಯಾಂ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಂ ಆಶ್ರಮಃ ಪಶ್ಚಿಮೇ ತಟೇ । ಶಮ್ಯಾಪ್ರಾಸ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತ ಋಷೀಣಾಂ ಸತ್ರವರ್ಧನಃ

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಸುತ, ನಾರದನು ಹೋದ ನಂತರ, ಬಾದರಾಯಣ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಅವನ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಸುತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶಮ್ಯಾಪ್ರಾಸ ಎಂಬ ಆಶ್ರಮವಿದೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವ ಆಶ್ರಮೇ ವ್ಯಾಸೋ ಬದರೀಷಣ್ಡಮಣ್ಡಿತೇ । ಆಸೀನೋಽಪ ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಪ್ರಣಿದಧ್ಯೌ ಮನಃ ಸ್ವಯಮ್

ಆ ಬದರಿ ಮರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸನು ಕುಳಿತು, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.

ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಮನಸಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಣಿಹಿತೇಽಮಲೇ । ಅಪಶ್ಯತ್ ಪುರುಷಂ ಪೂರ್ಣಂ ಮಾಯಾಂ ಚ ತದಪಾಶ್ರಯಮ್

ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ ವ್ಯಾಸನು, ಪೂರ್ಣ ಪುರುಷನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.

ಯಯಾ ಸಂಮೋಹಿತೋ ಜೀವ ಆತ್ಮಾನಂ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕಮ್ । ಪರೋಽಪಿ ಮನುತೇಽನರ್ಥಂ ತತ್ಕೃತಂ ಚಾಭಿಪದ್ಯತೇ

ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಜೀವಾತ್ಮನು ಪರಮಾತ್ಮನಾದರೂ ತಾನೇ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ, ಅನರ್ಥಗಳನ್ನು ತನ್ನದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನರ್ಥೋಪಶಮಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಭಕ್ತಿಯೋಗಮಧೋಕ್ಷಜೇ । ಲೋಕಸ್ಯಾಜಾನತೋ ವಿದ್ವಾಂನ್ ಚಕ್ರೇ ಸಾತ್ವತಸಂಹಿತಾಮ್

ಈ ಅನರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಿರುವ ಭಕ್ತಿಯೋಗವನ್ನು ಅಧೋಕ್ಷಜನಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ಸಾತ್ವತ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಯು ರಚಿಸಿದನು.

ಯಸ್ಯಾಂ ವೈ ಶ್ರೂಯಮಾಣಾಯಾಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಪರಮಪೂರುಷೇ । ಭಕ್ತಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ಪುಂಸಃ ಶೋಕಮೋಹಭಯಾಪಹಾ

ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ, ಕೃಷ್ಣ ಪರಮ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಅದು ದುಃಖ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸ ಸಂಹಿತಾಂ ಭಾಗವತೀಂ ಕೃತ್ವಾನುಕ್ರಮ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಮ್ । ಶುಕಂ ಅಧ್ಯಾಪಯಾಮಾಸ ನಿವೃತ್ತಿನಿರತಂ ಮುನಿಃ

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಈ ಭಾಗವತ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿ, ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಶುಕನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । ಸ ವೈ ನಿವೃತ್ತಿನಿರತಃ ಸರ್ವತ್ರೋಪೇಕ್ಷಕೋ ಮುನಿಃ । ಕಸ್ಯ ವಾ ಬೃಹತೀಂ ಏತಾಂ ಆತ್ಮಾರಾಮಃ ಸಮಭ್ಯಸತ್

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆತ್ಮಾರಾಮನಾದ ಆ ಮುನಿಯು ಯಾಕೆ ಈ ಮಹಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರು?

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಆತ್ಮಾರಾಮಾಶ್ಚ ಮುನಯೋ ನಿರ್ಗ್ರನ್ಥಾ ಅಪ್ಯುರುಕ್ರಮೇ । ಕುರ್ವನ್ತಿ ಅಹೈತುಕೀಂ ಭಕ್ತಿಂ ಇತ್ಥಂಭೂತಗುಣೋ ಹರಿಃ

ಸುತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಆತ್ಮಾರಾಮರು, ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ, ಹರಿಯ ಗುಣಗಳು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.