ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ಕಥಾಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ನಾರದೋ ಭಗವತ್ಪ್ರಿಯಃ । ಪ್ರೇಮಗದ್‌ಗದಯಾ ವಾಚಾ ತಾನುವಾಚ ಕೃತಾಞಲಿಃ

ಈ ರೀತಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾರದನು ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ಗದ್ಗದವಾದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ ಅನುಗೃಹಿತೋಽಸ್ಮಿ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಕರುಣಾಪರೈಃ । ಅದ್ಯ ಮೇ ಭಗವಾನ್ ಲಬ್ಧಃ ಸರ್ವಪಾಪಹರೋ ಹರಿಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನಿಮ್ಮ ಅನಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಅನುಗ್ರಹಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಇಂದು ನಾನು ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ರವಣಂ ಸರ್ವಧರ್ಮೇಭ್ಯೋ ವರಂ ಮನ್ಯೇ ತಪೋಧನಾಃ । ವೈಕುಣ್ಠಸ್ಥೋ ಯತಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಶ್ರವಣಾದ್ ಯಸ್ಯ ಲಭ್ಯತೇ

ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ತಪಸ್ವಿಗಳೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಏವಂ ಬ್ರುವತಿ ವೈ ತತ್ರ ನಾರದೇ ವೈಷ್ಣವೋತ್ತಮೇ । ಪರಿಭ್ರಮನ್ ಸಮಾಯಾತಃ ಶುಕೋ ಯೋಗೇಶ್ವರಾಸ್ತದಾ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ವೈಷ್ಣವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯೋಗಿಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶುಕನು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಬಂದು ಹಾಜರಾದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ತತ್ರಾಯಯೌ ಷೋಡಶವಾರ್ಷಿಕಸ್ತದಾ ವ್ಯಾಸಾತ್ಮಜೋ ಜ್ಞಾನಮಹಾಬ್ಧಿಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ಕಥಾವಸಾನೇ ನಿಜಲಾಭಪೂರ್ಣಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಪಠನ್ ಭಾಗವತಂ ಶನೈಃ ಶನೈಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಸಾಗರದ ಚಂದ್ರನಾದ, ವ್ಯಾಸನ ಪುತ್ರನಾದ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಶುಕನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಲಾಭದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

(ಇಂದ್ರವಂಶಾ) ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸದಸ್ಯಾಃ ಪರಮೋರುತೇಜಸಂ ಸದ್ಯಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ದದುರ್ಮಹಾಸನಮ್ । ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಸುರರ್ಷಿಸ್ತಮಪೂಜಯತ್ ಸುಖಂ ಸ್ಥಿತೋಽವದತ್ ಸಂಶ್ರೃಣುತಾಮಲಾಂ ಗಿರಮ್

ಅವನ ಪರಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡ ಸಭಿಕರು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಮಹಾಸನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು; ದೇವರುಷಿಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, 'ನನ್ನ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - (ದ್ರುತವಿಲಂಬಿತ) ನಿಗಮಕಲ್ಪತರೋರ್ಗಲಿತಂ ಫಲಂ ಶುಕಮುಖಾತ್ ಅಮೃತದ್ರವಸಂಯುತಮ್ । ಪಿಬತ ಭಾಗವತಂ ರಸಮಾಲಯಂ ಮುಹುರಕೋ ರಸಿಕಾ ಭುವಿ ಭಾವುಕಾಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ವೇದಗಳ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಿಂದ ಬಿದ್ದಿರುವ ಪಾಕವಾದ ಹಣ್ಣು, ಶುಕನ ಬಾಯಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದ ಅಮೃತಸಾರದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಭಾಗವತವನ್ನು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ರಸಿಕರೂ ಭಾವಪೂರ್ಣರೂ ಆಗಿರುವವರು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ಕುಡಿಯಿರಿ.

(ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ) ಧರ್ಮಪ್ರೋಜ್ಝಿತಕೈತವೋಽತ್ರ ಪರಮೋ ನಿರ್ಮತ್ಸರಾಣಾಂ ಸತಾಂ ವೇದ್ಯಂ ವಾಸ್ತವಮತ್ರ ವಸ್ತು ಶಿವದಂ ತಾಪತ್ರಯೋನ್ಮೂಲನಮ್ । ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಮುನಿಕೃತೇ ಕಿಂ ವಾ ಪರೈರೀಶ್ವರಃ ಸದ್ಯೋ ಹೃದ್ಯವರುಧ್ಯತೇಽತ್ರ ಕೃತಿಭಿಃ ಶುಶ್ರೂಷುಭಿಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣತಿಲಕಂ ಯದ್‌ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಧನಂ ಯಸ್ಮಿನ್ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಮೇವಮಮಲಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪರಂ ಗೀಯತೇ । ಯತ್ರ ಜ್ಞಾನವಿರಾಗಭಕ್ತಿಸಹಿತಂ ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಮಾವಿಷ್ಕೃತಂ ತತ್ ಶ್ರುಣ್ವನ್ ಪ್ರಪಠನ್ ವಿಚಾರಣಪರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಮುಚ್ಯೇನ್ನರಃ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶಿರೋಮಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ವೈಷ್ಣವರ ಧನವಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸರ ಅಮಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೊಡನೆ ನಿಷ್ಕಾಮ್ಯವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಸ್ವರ್ಗೇ ಸತ್ಯೇ ಚ ಕೈಲಾಸೇ ವೈಕುಣ್ಠೇ ನಾಸ್ತ್ಯಯಂ ರಸಃ । ಅತಃ ಪಿಬನ್ತು ಸದ್‌ಭಾಗ್ಯಾ ಮಾ ಮಾ ಮುಞ್ಚತ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿಯೂ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ರಸ ಸಿಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಧನ್ಯರಾದವರೆ, ಸದಾ ಇದನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ—ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಡಬೇಡಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಇಂದ್ರವಂಶಾ) ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣೇ ಸತಿ ಬಾದರಾಯಣೌ ಮಧ್ಯೇ ಸಭಾಯಾಂ ಹರಿರಾವಿರಾಸೀತ್ । ಪ್ರಹ್ರಾದಬಲ್ಯುದ್ಧವಫಾಲ್ಗುನಾದಿಭಿಃ ವೃತ್ತಂ ಸುರರ್ಷಿಸ್ತಮಪೂಜಯಚ್ಚ ತಾನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು — ಬಾದರಾಯಣನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಬಲಿ, ಉದ್ಧವ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ದೇವರುಷಿಯಾದ ನಾರದನು ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೂ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಮಹದಾಸನೇ ಹರಿಂ ತೇ ಚಕ್ರಿರೇ ಕೀರ್ತನಮಗ್ರತಸ್ತದಾ । ಭವೋ ಭವಾನ್ಯಾ ಕಮಲಾಸನಸ್ತು ತತ್ರಾಗಮತ್ ಕೀರ್ತನದರ್ಶನಾಯ

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಶಿವನು, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಆ ಕೀರ್ತನೆ ನೋಡಲು ಹಾಜರಾದರು.

(ಸ್ರಗ್ಧರಾ) ಪ್ರಹ್ರಾದಸ್ತಾಲಧಾರೀ ತರಲಗತಿತಯಾ ಚೋದ್ಧವಃ ಕಾಂಸ್ಯಧಾರೀ ವೀಣಾಧಾರೀ ಸುರರ್ಷಿ ಸ್ವರಕುಶಲತಯಾ ರಾಗಕರ್ತಾರ್ಜುನೋಽಭೂತ್ । ಇನ್ದ್ರೋಽವಾದೀನ್ಮೃದಙ್‌ಗಂ ಜಯ ಜಯ ಸುಕರಾಃ ಕೀರ್ತನೇ ತೇ ಕುಮಾರಾ ಯತ್ರಾಗ್ರೇ ಭವವಕ್ತಾ ಸರಸರಚನಯಾ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರೋ ಬಭೂವ

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ನನರ್ತ ಮಧ್ಯೇ ತ್ರಿಕಮೇವ ತತ್ರ ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಕಾನಾಂ ನಟವತ್ಸುತೇಜಸಾಮ್ । ಅಲೌಲಿಕಂ ಕೀರ್ತನಮೇತದೀಕ್ಷ್ಯ ಹರಿಃ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಪಿ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ತತ್

ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಈ ಮೂವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭಕ್ತರ ನಡುವೆ ನಟರುಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಹರಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಮತ್ತೋ ವರಂ ಭಾವವೃತಾದ್‌ವೃಣುಧ್ವಂ ಪ್ರೀತಃ ಕಥಾಕೀರ್ತನತೋಽಸ್ಮಿ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಶ್ರುತ್ವೇತಿ ತದ್ವಾಕ್ಯಮತಿಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಪ್ರೇಮಾರ್ದ್ರಚಿತ್ತಾ ಹರಿಮೂಚಿರೇ ತೇ

ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಥಾ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ನಗಾಹಗಾಥಾಸು ಚ ಸರ್ವಭಕ್ತೈಃ ಏಭಿಸ್ತ್ವಯಾ ಭಾವ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರಯತ್‍ನಾತ್ । ಮನೋರಥೋಽಯಂ ಪರಿಪೂರನೀಯಃ ತಥೇತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾನ್ತರಧೀಯತಾಚ್ಯುತಃ

ಪರ್ವತಗಳೂ ನಾಗಗಳೂ ಹಾಡುವ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಿ ಎಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ. ಇದು ಪೂರೈಸಬೇಕಾದ ಮನೋಭಿಲಾಷೆ. 'ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ತತೋಽನಮತ್ತತ್ ಚರಣೇಷು ನಾರದಃ ತಥಾ ಶುಕಾದೀನಪಿ ತಾಪಸಾಂಶ್ಚ । ಅಥ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಃ ಪರಿನಷ್ಟಮೋಹಾಃ ಸರ್ವ ಯಯುಃ ಪೀತಕಥಾಮೃತಾಸ್ತೇ

ನಂತರ ನಾರದನು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕನು ಮತ್ತು ಇತರ ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ, ದೇವಕಥಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.

(ಇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ಭಕ್ತಿಃ ಸುತಾಭ್ಯಾಂ ಸಹ ರಕ್ಷಿತಾ ಸಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಸ್ವಕೀಯೇಽಪಿ ತದಾ ಶುಕೇನ । ಅತೋ ಹರಿರ್ಭಾಗವತಸ್ಯ ಸೇವನಾತ್ ಚಿತ್ತಂ ಸಮಾಯಾತಿ ಹಿ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್

ಆ ಭಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟದು, ಶುಕನಿಂದ ತನ್ನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾಗವತವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ವೈಷ್ಣವರ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಾರಿದ್ರ್ಯದುಃಖಜ್ವರದಾಹಿತಾನಾಂ ಮಾಯಾಪಿಶಾಚೀಪರಿಮರ್ದಿತಾನಾಮ್ ಸಂಸಾರಸಿನ್ಧೌ ಪರಿಪಾತಿತಾನಾಂ ಕ್ಷೇಮಾಯ ವೈ ಭಾಗವತಂ ಪ್ರಗರ್ಜತಿ

ಬಡತನ, ದುಃಖ, ಜ್ವರಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ, ಮಾಯೆಯ ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೂ, ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೂ, ಭಾಗವತವು ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ - (ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಶುಕೇನೋಕ್ತಂ ಕದಾ ರಾಜ್ಞೇ ಗೋಕರ್ಣೇನ ಕದಾ ಪುನಃ । ಸುರರ್ಷಯೇ ಕದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೈಃ ಛಿನ್ಧಿ ಮೇ ಸಂಶಯಂ ತ್ವಿಮಮ್

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು — ಶುಕನು ರಾಜನಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ಗೋಕರ್ನನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ದೇವರುಷಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದನು? ಈ ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಆಕೃಷ್ಣನಿರ್ಗಮಾತ್ ತ್ರಿಂಶತ್ ವರ್ಷಾಧಿಕಗತೇ ಕಲೌ । ನವಮೀತೋ ನಭಸ್ಯೇ ಚ ಕಥಾರಂಭಂ ಶುಕೋಽಕರೋತ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು — ಕೃಷ್ಣನು ಹೋದಮೇಲೆ ಮೂವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಾದಾಗ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಶುಕನು ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಶ್ರವಣಾನ್ತೇ ಚ ಕಲೌ ವರ್ಷಶತದ್ವಯೇ । ಶುದ್ಧೇ ಶುಚೌ ನವಮ್ಯಾಂ ಚ ಧೇನುಜೋಽಕಥಯತ್ಕಥಾಮ್

ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಶ್ರವಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ಶುಚಿಯಾದ ಶುಭ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಮಾತೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಗೋಕರ್ನನು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತಸ್ಮಾದಪಿ ಕಲೌ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ರಿಂಶತ್ ವರ್ಷಗತೇ ಸತಿ । ಊಚುರೂರ್ಜೇ ಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ನವಮ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ

ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಇತ್ಯೇತ್ತತೇ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ಪೃಷ್ಟೋಽಹಂ ತ್ವಯಾನಘ । ಕಲೌ ಭಾಗವತೀ ವಾರ್ತಾ ಭವರೋಗವಿನಾಶಿನೀ

ಹೀಗಾಗಿ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದೆನು. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗವತಕಥೆ ಭವದೋಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

(ವಸಂತತಿಲಕಾ) ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯಂ ಸಕಲಕಲ್ಮಷನಾಶನಂ ಚ ಮುಕ್ತ್ಯೇಕಹೇತುಮಿಹ ಭಕ್ತಿವಿಲಾಸಕಾರಿ ಸನ್ತಃ ಕಥಾನಕಮಿದಂ ಪಿಬತಾದರೇಣ ಲೋಕೇ ಹಿ ತೀರ್ಥಪರಿಶೀಲನಸೇವಯಾ ಕಿಮ್

ಈ ಕಥೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದು, ಮುಕ್ತಿಗೆ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಾರಣ, ಭಕ್ತಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು. ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯಲಿ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಸೇವೆಗೆ ಏನು ಅಗತ್ಯ?

(ಅಪರವಕ್ತ್ರ) ಸ್ವಪುರುಷಮಪಿ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪಾಶಹಸ್ತಂ ವದತಿ ಯಮಃ ಕಿಲ ತಸ್ಯ ಕರ್ಣಮೂಲೇ । ಪರಿಹರ ಭಗವತ್ಕಥಾಸು ಮತ್ತಾನ್ ಪ್ರಭುರಹಮನ್ಯುನೃಣಾಂ ನ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್

ತನ್ನ ಸೇವಕನು ಪಾಶ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಯಮನು ಅವನ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ಭಗವಂತನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ನಾನು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.'

(ಶಿಖರಿಣೀ) ಅಸಾರೇ ಸಂಸಾರೇ ವಿಷಯವಿಷಸಙ್‌ಗಾಕುಲಧಿಯಃ ಕ್ಷಣಾರ್ಧಂ ಕ್ಷೇಮಾರ್ಥಂ ಪಿಬತ ಶುಕಗಾಥಾತುಲಸುಧಾಮ್ । ಕಿಮರ್ಥಂ ವ್ಯರ್ಥಂ ಭೋ ವ್ರಜಥ ಕುಪಥೇ ಕುತ್ಸಿತಕಥೇ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ಸಾಕ್ಷೀ ಯತ್ ಶ್ರವಣಗತಮುಕ್ತ್ಯುಕ್ತಿಕಥನೇ

ಈ ಅಸ್ಥಿರ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ, ವಿಷಯಗಳ ವಿಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಲುಷಿತವಾದವರು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಷ್ಟಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಶುಕನ ಪವಾಡಪದ್ಯರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ. ಪಾರಿಕ್ಷಿತನು ಸ್ವತಃ ಕೇಳಿದ ಮುಕ್ತಿಕಥೆಯಿರುವಾಗ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೀನಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಏನು ಅಗತ್ಯ?

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ರಸಪ್ರವಾಹಸಂಸ್ಥೇನ ಶ್ರೀಶುಕೇನೇರಿತಾ ಕಥಾ । ಕಣ್ಠೇ ಸಂಬಧ್ಯತೇ ಯೇನ ಸ ವೈಕುಣ್ಠಪ್ರಭುರ್ಭವೇತ್

ಶುಕನು ರಸಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಹೇಳಿದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕಂಠದಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವೈಕುಂಠನಾಥರಾಗುತ್ತಾರೆ.

(ಮಾಲಿನೀ) ಇತಿ ಚ ಪರಮಗುಹ್ಯಂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಾನ್ತಸಿದ್ಧಂ ಸಪದಿ ನಿಗದಿತಂ ತೇ ಶಾಸ್ತ್ರಪುಞ್ಜಂ ವಿಲೋಕ್ಯ । ಜಗತಿ ಶುಕಕಥಾತೋ ನಿರ್ಮಲಂ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪಿಬ ಪರಸುಖಹೇತೋರ್ದ್ವಾದಶಸ್ಕನ್ಧಸಾರಮ್

ಇಂತಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು. ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶುಕಮುನಿಯ ಕಥೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ಪರಮಾನಂದಕ್ಕಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನೀನು ಕುಡಿಯು.