ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ವಿರಕ್ತಶ್ಚೇತ್ ಭವೇತ್ ಶ್ರೋತಾ ಗೀತಾ ವಾದ್ಯಾ ಪರೇಽಹನಿ । ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚೇತ್ ತದಾ ಹೋಮಃ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಕರ್ಮಶಾನ್ತಯೇ

ಕೇಳುವವನು ವೈರಾಗ್ಯನಾದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥನಾದರೆ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ ಪಾವನಿಗಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಶ್ಲೋಕಂ ತು ಜುಹುಯಾತ್ ವಿಧಿನಾ ದಶಮಸ್ಯ ಚ । ಪಾಯಸಂ ಮಧು ಸರ್ಪಿಶ್ಚ ತಿಲಾನ್ ಆದಿಕಸಂಯುತಮ್

ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಾಯಸ, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥವಾ ಹವನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ತನ್ಮಯತ್ವಾತ್ ಪುರಾಣಸ್ಯ ಪರಮಸ್ಯ ಚ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅಥವಾ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಪುರಾಣವು ಪರಮಾತ್ಮನ ತತ್ವವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ.

ಹೋಮಾಶಕ್ತೌ ಬುಧೋ ಹೌಮ್ಯಂ ದದ್ಯಾತ್ ತತ್ಫಲ ಸಿದ್ಧಯೇ । ನಾನಾಚ್ಛಿದ್ರನಿರೋಧಾರ್ಥಂ ನ್ಯೂನತಾಧಿಕತಾನಯೋಃ

ಹೋಮ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಅದರ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಮದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಿ, ವಿವಿಧ ತೊಂದರೆಗಳು, ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಅಧಿಕತೆಗಳು ಹೋಗಲಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ದೋಷಯೋಃ ಪ್ರಶಮಾರ್ಥಂ ಚ ಪಠೇತ್ ನಾಮಸಹಸ್ರಕಮ್ । ತೇನ ಸ್ಯಾತ್ ಸಫಲಂ ಸರ್ವಂ ನಾಸ್ತ್ಯಸ್ಮಾದಧಿಕಂ ಯತಃ

ದೋಷಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು, ಭಗವಂತನ ಸಹಸ್ರನಾಮವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.

ದ್ವಾದಶ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಪಶ್ಚಾತ್ ಭೋಜಯೇತ್ ಮಧುಪಾಯಸೈಃ । ದದ್ಯಾತ್ ಸುವರ್ಣಂ ಧೇನುಂ ಚ ವ್ರತಪೂರ್ಣತ್ವಹೇತವೇ

ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಜೇನು ನೀಡಬೇಕು; ವ್ರತಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಕ್ತೌ ಪಲತ್ರಯಮಿತಂ ಸ್ವರ್ಣಸಿಂಹಂ ವಿಧಾಯ ಚ । ತತ್ರಾಸ್ಯ ಪುಸ್ತಕಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯಂ ಲಿಖಿತಂ ಲಲಿತಾಕ್ಷರಮ್

ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಪಳ ತೂಕದ ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಸಂಪೂಜ್ಯ ಆವಾಹನಾದ್ಯೈಃ ತದ್ ಉಪಚಾರೈಃ ಸದಕ್ಷಿಣಮ್ । ವಸ್ತ್ರಭೂಷಣ ಗನ್ಧಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಿತಾಯ ಯತಾತ್ಮನೇ

ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿದ, ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ, ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧವಾದ ಪೂಜಾ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಮರ್ಪಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಆಚಾರ್ಯಾಯ ಸುಧೀರ್ದತ್ತ್ವಾ ಮುಕ್ತಃ ಸ್ಯಾದ್ ಭವಬಂಧನೈಃ । ಏವಂ ಕೃತೇ ವಿಧಾನೇ ಚ ಸರ್ವಪಾಪನಿವಾರಣೇ

ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಭವಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಫಲದಂ ಸ್ಯಾತ್ ಪುರಾಣಂ ತು ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಂ ಶುಭಮ್ । ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮೋಕ್ಷಾಣಾಂ ಸಾಧನಂ ಸ್ಯಾತ್ ನ ಸಂಶಯಃ

ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಎಂಬ ಶುಭಕರವಾದ ಪುರಾಣವು ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇದು ನಿಜವಾದ ಸಾಧನ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಕುಮಾರಾ ಊಚುಃ - ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಕಿಂ ಭೂಯಃ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ । ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತೇನೈವ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿ ಕರೇ ಸ್ಥಿತೇ

ಕುಮಾರರು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇನ್ನೂ ಏನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ? ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವೇ ಭೋಗವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪ್ರೋಚುರ್ಭಾಗವತೀಂ ಕಥಾಮ್ । ಸರ್ವಪಾಪಹರಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಿನೀಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಹಾಗೂ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸಪ್ತಾಹಂ ನಿಯತಾತ್ಮನಾಮ್ । ಯಥಾವಿಧಿ ತತೋ ದೇವಂ ತುಷ್ಟುವುಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು; ನಂತರ ಅವರು ದೇವರಲ್ಲಿ, ಪರಮಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ತದನ್ತೇ ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯ-ಭಕ್ತೀನಾಂ ಪುಷ್ಟತಾ ಪರಾ । ತಾರುಣ್ಯಂ ಪರಮಂ ಚಾಭೂತ್ ಸರ್ವಭೂತಮನೋಹರಮ್

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಯೌವನದ ಉತ್ಸಾಹವು ಮೂಡಿತು.

ನಾರದಶ್ಚ ಕೃತಾರ್ಥೋಽಭೂತ್ ಸಿದ್ಧೇ ಸ್ವೀಯೇ ಮನೋರಥೇ । ಪುಲಕೀಕೃತಸರ್ವಾಙ್‌ಗ ಪರಮಾನನ್ದಸಮ್ಭೃತಃ

ನಾರದನು ತನ್ನ ಆಶಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೂ ಆನಂದದಿಂದ ನಡುಗಿದವು.

ಏವಂ ಕಥಾಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ನಾರದೋ ಭಗವತ್ಪ್ರಿಯಃ । ಪ್ರೇಮಗದ್‌ಗದಯಾ ವಾಚಾ ತಾನುವಾಚ ಕೃತಾಞಲಿಃ

ಈ ರೀತಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾರದನು ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ಗದ್ಗದವಾದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ - ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ ಅನುಗೃಹಿತೋಽಸ್ಮಿ ಭವದ್‌ಭಿಃ ಕರುಣಾಪರೈಃ । ಅದ್ಯ ಮೇ ಭಗವಾನ್ ಲಬ್ಧಃ ಸರ್ವಪಾಪಹರೋ ಹರಿಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನಿಮ್ಮ ಅನಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಅನುಗ್ರಹಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಇಂದು ನಾನು ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ರವಣಂ ಸರ್ವಧರ್ಮೇಭ್ಯೋ ವರಂ ಮನ್ಯೇ ತಪೋಧನಾಃ । ವೈಕುಣ್ಠಸ್ಥೋ ಯತಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಶ್ರವಣಾದ್ ಯಸ್ಯ ಲಭ್ಯತೇ

ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ತಪಸ್ವಿಗಳೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸೂತ ಉವಾಚ - ಏವಂ ಬ್ರುವತಿ ವೈ ತತ್ರ ನಾರದೇ ವೈಷ್ಣವೋತ್ತಮೇ । ಪರಿಭ್ರಮನ್ ಸಮಾಯಾತಃ ಶುಕೋ ಯೋಗೇಶ್ವರಾಸ್ತದಾ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ವೈಷ್ಣವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯೋಗಿಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶುಕನು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಬಂದು ಹಾಜರಾದನು.

(ವಂಶಸ್ಥ) ತತ್ರಾಯಯೌ ಷೋಡಶವಾರ್ಷಿಕಸ್ತದಾ ವ್ಯಾಸಾತ್ಮಜೋ ಜ್ಞಾನಮಹಾಬ್ಧಿಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ಕಥಾವಸಾನೇ ನಿಜಲಾಭಪೂರ್ಣಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಪಠನ್ ಭಾಗವತಂ ಶನೈಃ ಶನೈಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಸಾಗರದ ಚಂದ್ರನಾದ, ವ್ಯಾಸನ ಪುತ್ರನಾದ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಶುಕನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಲಾಭದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭಾಗವತವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

(ಇಂದ್ರವಂಶಾ) ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸದಸ್ಯಾಃ ಪರಮೋರುತೇಜಸಂ ಸದ್ಯಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ದದುರ್ಮಹಾಸನಮ್ । ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಸುರರ್ಷಿಸ್ತಮಪೂಜಯತ್ ಸುಖಂ ಸ್ಥಿತೋಽವದತ್ ಸಂಶ್ರೃಣುತಾಮಲಾಂ ಗಿರಮ್

ಅವನ ಪರಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡ ಸಭಿಕರು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಮಹಾಸನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು; ದೇವರುಷಿಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, 'ನನ್ನ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - (ದ್ರುತವಿಲಂಬಿತ) ನಿಗಮಕಲ್ಪತರೋರ್ಗಲಿತಂ ಫಲಂ ಶುಕಮುಖಾತ್ ಅಮೃತದ್ರವಸಂಯುತಮ್ । ಪಿಬತ ಭಾಗವತಂ ರಸಮಾಲಯಂ ಮುಹುರಕೋ ರಸಿಕಾ ಭುವಿ ಭಾವುಕಾಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ವೇದಗಳ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಿಂದ ಬಿದ್ದಿರುವ ಪಾಕವಾದ ಹಣ್ಣು, ಶುಕನ ಬಾಯಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದ ಅಮೃತಸಾರದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಭಾಗವತವನ್ನು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ರಸಿಕರೂ ಭಾವಪೂರ್ಣರೂ ಆಗಿರುವವರು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ಕುಡಿಯಿರಿ.

(ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ) ಧರ್ಮಪ್ರೋಜ್ಝಿತಕೈತವೋಽತ್ರ ಪರಮೋ ನಿರ್ಮತ್ಸರಾಣಾಂ ಸತಾಂ ವೇದ್ಯಂ ವಾಸ್ತವಮತ್ರ ವಸ್ತು ಶಿವದಂ ತಾಪತ್ರಯೋನ್ಮೂಲನಮ್ । ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಮುನಿಕೃತೇ ಕಿಂ ವಾ ಪರೈರೀಶ್ವರಃ ಸದ್ಯೋ ಹೃದ್ಯವರುಧ್ಯತೇಽತ್ರ ಕೃತಿಭಿಃ ಶುಶ್ರೂಷುಭಿಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಶ್ರೀಮದ್‌ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣತಿಲಕಂ ಯದ್‌ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಧನಂ ಯಸ್ಮಿನ್ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಮೇವಮಮಲಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪರಂ ಗೀಯತೇ । ಯತ್ರ ಜ್ಞಾನವಿರಾಗಭಕ್ತಿಸಹಿತಂ ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಮಾವಿಷ್ಕೃತಂ ತತ್ ಶ್ರುಣ್ವನ್ ಪ್ರಪಠನ್ ವಿಚಾರಣಪರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಮುಚ್ಯೇನ್ನರಃ

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶಿರೋಮಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ವೈಷ್ಣವರ ಧನವಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸರ ಅಮಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೊಡನೆ ನಿಷ್ಕಾಮ್ಯವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಠಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

(ಅನುಷ್ಟುಪ್) ಸ್ವರ್ಗೇ ಸತ್ಯೇ ಚ ಕೈಲಾಸೇ ವೈಕುಣ್ಠೇ ನಾಸ್ತ್ಯಯಂ ರಸಃ । ಅತಃ ಪಿಬನ್ತು ಸದ್‌ಭಾಗ್ಯಾ ಮಾ ಮಾ ಮುಞ್ಚತ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿಯೂ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ರಸ ಸಿಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಧನ್ಯರಾದವರೆ, ಸದಾ ಇದನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ—ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಡಬೇಡಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ - (ಇಂದ್ರವಂಶಾ) ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣೇ ಸತಿ ಬಾದರಾಯಣೌ ಮಧ್ಯೇ ಸಭಾಯಾಂ ಹರಿರಾವಿರಾಸೀತ್ । ಪ್ರಹ್ರಾದಬಲ್ಯುದ್ಧವಫಾಲ್ಗುನಾದಿಭಿಃ ವೃತ್ತಂ ಸುರರ್ಷಿಸ್ತಮಪೂಜಯಚ್ಚ ತಾನ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು — ಬಾದರಾಯಣನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹರಿಯು ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಬಲಿ, ಉದ್ಧವ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ದೇವರುಷಿಯಾದ ನಾರದನು ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೂ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಮಹದಾಸನೇ ಹರಿಂ ತೇ ಚಕ್ರಿರೇ ಕೀರ್ತನಮಗ್ರತಸ್ತದಾ । ಭವೋ ಭವಾನ್ಯಾ ಕಮಲಾಸನಸ್ತು ತತ್ರಾಗಮತ್ ಕೀರ್ತನದರ್ಶನಾಯ

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಶಿವನು, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಆ ಕೀರ್ತನೆ ನೋಡಲು ಹಾಜರಾದರು.

(ಸ್ರಗ್ಧರಾ) ಪ್ರಹ್ರಾದಸ್ತಾಲಧಾರೀ ತರಲಗತಿತಯಾ ಚೋದ್ಧವಃ ಕಾಂಸ್ಯಧಾರೀ ವೀಣಾಧಾರೀ ಸುರರ್ಷಿ ಸ್ವರಕುಶಲತಯಾ ರಾಗಕರ್ತಾರ್ಜುನೋಽಭೂತ್ । ಇನ್ದ್ರೋಽವಾದೀನ್ಮೃದಙ್‌ಗಂ ಜಯ ಜಯ ಸುಕರಾಃ ಕೀರ್ತನೇ ತೇ ಕುಮಾರಾ ಯತ್ರಾಗ್ರೇ ಭವವಕ್ತಾ ಸರಸರಚನಯಾ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರೋ ಬಭೂವ

(ಉಪೇಂದ್ರವಜ್ರಾ) ನನರ್ತ ಮಧ್ಯೇ ತ್ರಿಕಮೇವ ತತ್ರ ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಕಾನಾಂ ನಟವತ್ಸುತೇಜಸಾಮ್ । ಅಲೌಲಿಕಂ ಕೀರ್ತನಮೇತದೀಕ್ಷ್ಯ ಹರಿಃ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಪಿ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ತತ್

ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ, ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಈ ಮೂವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭಕ್ತರ ನಡುವೆ ನಟರುಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಹರಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.