ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರುತದೇವೋಽಚ್ಯುತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸ್ವಗೃಹಾಞ್ಜನಕೋ ಯಥಾ । ನತ್ವಾ ಮುನೀನ್ ಸುಸಂಹೃಷ್ಟೋ ಧುನ್ವನ್ ವಾಸೋ ನನರ್ತ ಹ

ಶೃತದೇವನು, ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಜನಕನಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುನಿಗಳನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಹಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಣಿದನು.

ತೃಣಪೀಠಬೃಷೀಷ್ವೇತಾನ್ ಆನೀತೇಷೂಪವೇಶ್ಯ ಸಃ । ಸ್ವಾಗತೇನಾಭಿನನ್ದ್ಯಾಙ್ಘ್ರೀನ್ ಸಭಾರ್ಯೋಽವನಿಜೇ ಮುದಾ

ಅವನು ತರುವಣದ ಹಾಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ತದಮ್ಭಸಾ ಮಹಾಭಾಗ ಆತ್ಮಾನಂ ಸಗೃಹಾನ್ವಯಮ್ । ಸ್ನಾಪಯಾಂ ಚಕ್ರ ಉದ್ಧರ್ಷೋ ಲಬ್ಧಸರ್ವಮನೋರಥಃ

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಅವನು, ಅವನ ಕುಟುಂಬದವರು ಮತ್ತು ಮನೆಯವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಫಲಾರ್ಹಣೋಶೀರಶಿವಾಮೃತಾಮ್ಬುಭಿಃ ಮೃದಾ ಸುರಭ್ಯಾ ತುಲಸೀಕುಶಾಮ್ಬುಜೈಃ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಯಥೋಪಪನ್ನಯಾ ಸಪರ್ಯಯಾ ಸತ್ತ್ವವಿವರ್ಧನಾನ್ಧಸಾ

ಹಣ್ಣು, ಸುಗಂಧದ ಬೇರು, ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಮಣ್ಣು, ಹಾಲುಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ತುಳಸಿ, ದರ್ಭೆ, ಕಮಲ ಹೂಗಳಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.

ಸ ತರ್ಕಯಾಮಾಸ ಕುತೋ ಮಮಾನ್ವಭೂದ್ ಗೃಹಾನ್ಧಕುಪೇ ಪತಿತಸ್ಯ ಸಙ್ಗಮಃ । ಯಃ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾಸ್ಪದಪಾದರೇಣುಭಿಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಚಾಸ್ಯಾತ್ಮನಿಕೇತಭೂಸುರೈಃ

ನಾನು ಈ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದ ಅಂಧಕುಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ವಾಸವಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಧೂಳಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಮನೆಯಾದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆಗೆ ಹೇಗೆ ಭೇಟಿಯಾದೆನು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸೂಪವಿಷ್ಟಾನ್ ಕೃತಾತಿಥ್ಯಾನ್ ಶ್ರುತದೇವ ಉಪಸ್ಥಿತಃ । ಸಭಾರ್ಯಸ್ವಜನಾಪತ್ಯ ಉವಾಚಾಙ್‌ಘ್ರ್ಯಭಿಮರ್ಶನಃ

ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶೃತದೇವನು ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತದೇವ ಉವಾಚ - ನಾದ್ಯ ನೋ ದರ್ಶನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರಂ ಪರಮಪೂರುಷಃ । ಯರ್ಹೀದಂ ಶಕ್ತಿಭಿಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಸತ್ತಯಾ

ಶೃತದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸ್ವಂತ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ನಮಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವನು ಅಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಶಯಾನಃ ಪುರುಷೋ ಮನಸೈವಾತ್ಮಮಾಯಯಾ । ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೋಕಂ ಪರಂ ಸ್ವಾಪ್ನಂ ಅನುವಿಶ್ಯಾವಭಾಸತೇ

ಹಾಗೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವಾಗ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕನಸಿನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ.

ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಗದತಾಂ ಶಶ್ವದ್ ಅರ್ಚತಾಂ ತ್ವಾಭಿವನ್ದತಾಮ್ । ನೃಣಾಂ ಸಂವದತಾಮನ್ತಃ ಹೃದಿ ಭಾಸ್ಯಮಲಾತ್ಮನಾಮ್

ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ.

ಹೃದಿಸ್ಥೋಽಪ್ಯತಿದೂರಸ್ಥಃ ಕರ್ಮವಿಕ್ಷಿಪ್ತಚೇತಸಾಮ್ । ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಭಿರಗ್ರಾಹ್ಯೋಽಪಿ ಅನ್ತ್ಯುಪೇತಗುಣಾತ್ಮನಾಮ್

ನೀನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದರೂ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರಿಂದ ತುಂಬ ದೂರವಾಗಿರುವೆ. ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನಾದರೂ, ಭೌತಿಕ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತರಾದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರರು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ನಮೋಽಸ್ತು ತೇಽಧ್ಯಾತ್ಮವಿದಾಂ ಪರಾತ್ಮನೇ ಅನಾತ್ಮನೇ ಸ್ವಾತ್ಮವಿಭಕ್ತಮೃತ್ಯವೇ । ಸಕಾರಣಾಕಾರಣಲಿಙ್ಗಮೀಯುಷೇ ಸ್ವಮಾಯಯಾಸಂವೃತರುದ್ಧದೃಷ್ಟಯೇ

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಆತ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರನಾದವನೇ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರಣದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವವನೇ, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ, ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ತ್ವಂ ಶಾಧಿ ಸ್ವಭೃತ್ಯಾನ್ ನಃ ಕಿಂ ದೇವ ಕರವಾಮಹೇ । ಏತದನ್ತೋ ನೃಣಾಂ ಕ್ಲೇಶೋ ಯದ್‌ಭವಾನಕ್ಷಿಗೋಚರಃ

ಆದಕಾರಣ ದೇವಾ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಅರಿಯಲಾಗದಿರುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ತದುಕ್ತಮಿತ್ಯುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿಹಾ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿನಾ ಪಾಣಿಂ ಪ್ರಹಸನ್ ತಮುವಾಚ ಹ

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶರಣಾಗತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಭಗವಂತನು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತೇಽನುಗ್ರಹಾರ್ಥಾಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ ವಿದ್ಧ್ಯಮೂನ್ ಮುನೀನ್ । ಸಞ್ಚರನ್ತಿ ಮಯಾ ಲೋಕಾನ್ ಪುನನ್ತಃ ಪಾದರೇಣುಭಿಃ

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈ ಮುನಿಗಳು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೋ. ಅವರು ನನ್ನೊಡನೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೇವಾಃ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದರ್ಶನಸ್ಪರ್ಶನಾರ್ಚನೈಃ । ಶನೈಃ ಪುನನ್ತಿ ಕಾಲೇನ ತದಪ್ಯರ್ಹತ್ತಮೇಕ್ಷಯಾ

ದೇವತೆಗಳು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಪೂಜೆಯಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವು ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಜನ್ಮನಾ ಶ್ರೇಯಾನ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಮಿಹ । ತಪಸಾ ವಿದ್ಯಯಾ ತುಷ್ಟ್ಯಾ ಕಿಮು ಮತ್ಕಲಯಾ ಯುತಃ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. austerity, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ ಇದ್ದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾದಾಗ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಮೇ ದಯಿತಂ ರೂಪಮೇತಚ್ಚತುರ್ಭುಜಮ್ । ಸರ್ವವೇದಮಯೋ ವಿಪ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಹ್ಯಹಮ್

ನಾನಗೆ ಈ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞಾ ಅವಿದಿತ್ವೈವಂ ಅವಜಾನನ್ತ್ಯಸೂಯವಃ । ಗುರುಂ ಮಾಂ ವಿಪ್ರಮಾತ್ಮಾನಂ ಅರ್ಚಾದಾವಿಜ್ಯದೃಷ್ಟಯಃ

ಯಾರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವಮಾನದಿಂದ, ಗುರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನೂ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಚರಾಚರಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ಭಾವಾ ಯೇ ಚಾಸ್ಯ ಹೇತವಃ । ಮದ್ ರೂಪಾಣೀತಿ ಚೇತಸ್ಯ ಆಧತ್ತೇ ವಿಪ್ರೋ ಮದೀಕ್ಷಯಾ

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವವು, ನಿಶ್ಚಲವಾದವು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳೂ ನನ್ನ ರೂಪಗಳೆಂದು, ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದ್‌ ಬ್ರಹ್ಮಋಷೀನೇತಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮಚ್ಛ್ರದ್ಧಯಾರ್ಚಯ । ಏವಂ ಚೇದರ್ಚಿತೋಽಸ್ಮ್ಯದ್ಧಾ ನಾನ್ಯಥಾ ಭೂರಿಭೂತಿಭಿಃ

ಆದುದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸು. ಈ ರೀತಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ನಾನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಸ ಇತ್ಥಂ ಪ್ರಭುನಾದಿಷ್ಟಃ ಸಹಕೃಷ್ಣಾನ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾನ್ । ಆರಾಧ್ಯೈಕಾತ್ಮಭಾವೇನ ಮೈಥಿಲಶ್ಚಾಪ ಸದ್‌ಗತಿಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮೈಥಿಲ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಒಂದೇ ಆತ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಏವಂ ಸ್ವಭಕ್ತಯೋ ರಾಜನ್ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತಭಕ್ತಿಮಾನ್ । ಉಷಿತ್ವಾಽಽದಿಶ್ಯ ಸನ್ಮಾರ್ಗಂ ಪುನರ್ದ್ವಾರವತೀಮಗಾತ್

ರಾಜನೇ, ಈ ರೀತಿ ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಳ್ಳ ಭಗವಂತನು, ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸತ್ಪಥವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಶ್ರುತದೇವಾನುಗ್ರಹೋ ನಾಮ ಷಡಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ಶ್ರುತದೇವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ' ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ವೇದಸ್ತುತಿ - ಶ್ರೀಪರೀಕ್ಷಿದುವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನಿರ್ದೇಶ್ಯೇ ನಿರ್ಗುಣೇ ಗುಣವೃತ್ತಯಃ । ಕಥಂ ಚರನ್ತಿ ಶ್ರುತಯಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸದಸತಃ ಪರೇ

ಶ್ರೀಪಾರೀಕ್ಷಿತನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿರ್ವಚನಾತೀತ, ಗುಣರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಗುಣಾಧಾರವಾದ ವೇದಗಳು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ? ಅವು ಸತ್ತು-ಅಸತ್ತಿನ ಪಾರಾಗಿರುವ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ?

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಮನಃಪ್ರಾಣಾನ್ ಜನಾನಾಂ ಅಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ । ಮಾತ್ರಾರ್ಥಂ ಚ ಭವಾರ್ಥಂ ಚ ಆತ್ಮನೇಽಕಲ್ಪನಾಯ ಚ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಭುವು ಜೀವಿಗಳ ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು — ಇವು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ, ಲೋಕದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ, ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ.

ಸೈಷಾ ಹ್ಯುಪನಿಷದ್‌ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಪೂರ್ವೇಶಾಂ ಪೂರ್ವಜೈರ್ಧೃತಾ । ಶ್ರ್ರದ್ಧಯಾ ಧಾರಯೇದ್ ಯಸ್ತಾಂ ಕ್ಷೇಮಂ ಗಚ್ಛೇದಕಿಞ್ಚನಃ

ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬ್ರಹ್ಮೋಪನಿಷತ್ತು; ಇದನ್ನು ಪುರಾತನರು ಪಾಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ರ ತೇ ವರ್ಣಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಗಾಥಾಂ ನಾರಾಯಣಾನ್ವಿತಾಮ್ । ನಾರದಸ್ಯ ಚ ಸಂವಾದಂ ಋಷೇರ್ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಚ

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಾರದ ಹಾಗೂ ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಯವರ ಸಂವಾದವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಏಕದಾ ನಾರದೋ ಲೋಕಾನ್ ಪರ್ಯಟನ್ ಭಗವತ್ಪ್ರಿಯಃ । ಸನಾತನಮೃಷಿಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯಯೌ ನಾರಾಯಣಾಶ್ರಮಮ್

ಒಂದು ವೇಳೆ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾರದನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ಶಾಶ್ವತ ಋಷಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಯೋ ವೈ ಭಾರತವರ್ಷೇಽಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಶೇಮಾಯ ಸ್ವಸ್ತಯೇ ನೃಣಾಮ್ । ಧರ್ಮಜ್ಞಾನಶಮೋಪೇತಂ ಆಕಲ್ಪಾದಾಸ್ಥಿತಸ್ತಪಃ

ಅವರು ಭಾರತಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಜನರ ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಶುಭಕ್ಕಾಗಿ, ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಗದ ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.