ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರವೃದ್ಧಭಕ್ತ್ಯಾ ಉದ್ಧರ್ಷ ಹೃದಯಾಸ್ರಾವಿಲೇಕ್ಷಣಃ । ನತ್ವಾ ತದಙ್‌ಘ್ರೀನ್ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ತದಪೋ ಲೋಕಪಾವನೀಃ

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಿಸಿ, ಅವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಲೋಕವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಆ ನೀರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಸಕುಟುಮ್ಬೋ ವಹನ್ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಪೂಜಯಾಂ ಚಕ್ರ ಈಶ್ವರಾನ್ । ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಾಕಲ್ಪ ಧೂಪದೀಪಾರ್ಘ್ಯಗೋವೃಷೈಃ

ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ, ಆ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ಸುಗಂಧ, ಹೂಮಾಲೆ, ವಸ್ತ್ರ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹಸು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ವಾಚಾ ಮಧುರಯಾ ಪ್ರೀಣನ್ ಇದಮಾಹಾನ್ನತರ್ಪಿತಾನ್ । ಪಾದಾವಙ್ಕಗತೌ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಂಸ್ಪೃಶಞ್ಛನಕೈರ್ಮುದಾ

ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವರು ಇನ್ನೂ ತೃಪ್ತರಾಗದಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಶ್ರೀಬಹುಲಾಶ್ವ ಉವಾಚ - ಭವಾನ್ಹಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಆತ್ಮಾ ಸಾಕ್ಷೀ ಸ್ವದೃಗ್ ವಿಭೋ । ಅಥ ನಸ್ತ್ವತ್ಪದಾಮ್ಭೋಜಂ ಸ್ಮರತಾಂ ದರ್ಶನಂ ಗತಃ

ಶ್ರೀ ಬಹುಲಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವನೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಸಾಕ್ಷಿ, ಸ್ವಯಂ ನೋಡುವವನು; ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವವರಿಗೆ ಈಗ ನೀವು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದುದಿರಿ.

ಸ್ವವಚಸ್ತದೃತಂ ಕರ್ತುಂ ಅಸ್ಮದ್‌ದೃಗ್ಗೋಚರೋ ಭವಾನ್ । ಯದಾತ್ಥೈಕಾನ್ತಭಕ್ತಾನ್ ಮೇ ನಾನನ್ತಃ ಶ್ರೀರಜಃ ಪ್ರಿಯಃ

ನೀವು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಸತ್ಯಮಾಡಲು, ನಮ್ಮೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ; ಏಕೆಂದರೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯ ಎಂದು ನೀವು ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ, ಅನಂತನೇ.

ಕೋ ನು ತ್ವಚ್ಚರಣಾಮ್ಭೋಜಂ ಏವಂವಿದ್ ವಿಸೃಜೇತ್ ಪುಮಾನ್ । ನಿಷ್ಕಿಞ್ಚನಾನಾಂ ಶಾನ್ತಾನಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಯಸ್ತ್ವಮಾತ್ಮದಃ

ಯಾರು ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೀಡುವ ನೀನು ಇದ್ದಾಗ, ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾರೆ.

ಯೋಽವತೀರ್ಯ ಯದೋರ್ವಂಶೇ ನೃಣಾಂ ಸಂಸರತಾಮಿಹ । ಯಶೋ ವಿತೇನೇ ತಚ್ಛಾನ್ತ್ಯೈ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೃಜಿನಾಪಹಮ್

ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತೆಗೆದು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜನರಿಗಾಗಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ.

ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ಕೃಷ್ಣಾಯಾಕುಣ್ಠಮೇಧಸೇ । ನಾರಾಯಣಾಯ ಋಷಯೇ ಸುಶಾನ್ತಂ ತಪ ಈಯುಷೇ

ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣ, ಕುಂಠಿತವಾಗದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ನಾರಾಯಣ, ಶಾಂತವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಋಷಿ.

ದಿನಾನಿ ಕತಿಚಿದ್‌ ಭೂಮನ್ ಗೃಹಾನ್ ನೋ ನಿವಸ ದ್ವಿಜೈಃ । ಸಮೇತಃ ಪಾದರಜಸಾ ಪುನೀಹೀದಂ ನಿಮೇಃ ಕುಲಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ವಾಸಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆತನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ.

ಇತ್ಯುಪಾಮನ್ತ್ರಿತೋ ರಾಜ್ಞಾ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಭಾವನಃ । ಉವಾಸ ಕುರ್ವನ್ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಮಿಥಿಲಾನರಯೋಷಿತಾಮ್

ರಾಜನ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು, ಮಿಥಿಲೆಯ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತಂದನು.

ಶ್ರುತದೇವೋಽಚ್ಯುತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸ್ವಗೃಹಾಞ್ಜನಕೋ ಯಥಾ । ನತ್ವಾ ಮುನೀನ್ ಸುಸಂಹೃಷ್ಟೋ ಧುನ್ವನ್ ವಾಸೋ ನನರ್ತ ಹ

ಶೃತದೇವನು, ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಜನಕನಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುನಿಗಳನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಹಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಣಿದನು.

ತೃಣಪೀಠಬೃಷೀಷ್ವೇತಾನ್ ಆನೀತೇಷೂಪವೇಶ್ಯ ಸಃ । ಸ್ವಾಗತೇನಾಭಿನನ್ದ್ಯಾಙ್ಘ್ರೀನ್ ಸಭಾರ್ಯೋಽವನಿಜೇ ಮುದಾ

ಅವನು ತರುವಣದ ಹಾಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

ತದಮ್ಭಸಾ ಮಹಾಭಾಗ ಆತ್ಮಾನಂ ಸಗೃಹಾನ್ವಯಮ್ । ಸ್ನಾಪಯಾಂ ಚಕ್ರ ಉದ್ಧರ್ಷೋ ಲಬ್ಧಸರ್ವಮನೋರಥಃ

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಅವನು, ಅವನ ಕುಟುಂಬದವರು ಮತ್ತು ಮನೆಯವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಫಲಾರ್ಹಣೋಶೀರಶಿವಾಮೃತಾಮ್ಬುಭಿಃ ಮೃದಾ ಸುರಭ್ಯಾ ತುಲಸೀಕುಶಾಮ್ಬುಜೈಃ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಯಥೋಪಪನ್ನಯಾ ಸಪರ್ಯಯಾ ಸತ್ತ್ವವಿವರ್ಧನಾನ್ಧಸಾ

ಹಣ್ಣು, ಸುಗಂಧದ ಬೇರು, ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಮಣ್ಣು, ಹಾಲುಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ತುಳಸಿ, ದರ್ಭೆ, ಕಮಲ ಹೂಗಳಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.

ಸ ತರ್ಕಯಾಮಾಸ ಕುತೋ ಮಮಾನ್ವಭೂದ್ ಗೃಹಾನ್ಧಕುಪೇ ಪತಿತಸ್ಯ ಸಙ್ಗಮಃ । ಯಃ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾಸ್ಪದಪಾದರೇಣುಭಿಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಚಾಸ್ಯಾತ್ಮನಿಕೇತಭೂಸುರೈಃ

ನಾನು ಈ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದ ಅಂಧಕುಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ವಾಸವಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಧೂಳಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಮನೆಯಾದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆಗೆ ಹೇಗೆ ಭೇಟಿಯಾದೆನು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸೂಪವಿಷ್ಟಾನ್ ಕೃತಾತಿಥ್ಯಾನ್ ಶ್ರುತದೇವ ಉಪಸ್ಥಿತಃ । ಸಭಾರ್ಯಸ್ವಜನಾಪತ್ಯ ಉವಾಚಾಙ್‌ಘ್ರ್ಯಭಿಮರ್ಶನಃ

ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶೃತದೇವನು ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತದೇವ ಉವಾಚ - ನಾದ್ಯ ನೋ ದರ್ಶನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರಂ ಪರಮಪೂರುಷಃ । ಯರ್ಹೀದಂ ಶಕ್ತಿಭಿಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಸತ್ತಯಾ

ಶೃತದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸ್ವಂತ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ನಮಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವನು ಅಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಶಯಾನಃ ಪುರುಷೋ ಮನಸೈವಾತ್ಮಮಾಯಯಾ । ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೋಕಂ ಪರಂ ಸ್ವಾಪ್ನಂ ಅನುವಿಶ್ಯಾವಭಾಸತೇ

ಹಾಗೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವಾಗ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕನಸಿನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ.

ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಗದತಾಂ ಶಶ್ವದ್ ಅರ್ಚತಾಂ ತ್ವಾಭಿವನ್ದತಾಮ್ । ನೃಣಾಂ ಸಂವದತಾಮನ್ತಃ ಹೃದಿ ಭಾಸ್ಯಮಲಾತ್ಮನಾಮ್

ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ.

ಹೃದಿಸ್ಥೋಽಪ್ಯತಿದೂರಸ್ಥಃ ಕರ್ಮವಿಕ್ಷಿಪ್ತಚೇತಸಾಮ್ । ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಭಿರಗ್ರಾಹ್ಯೋಽಪಿ ಅನ್ತ್ಯುಪೇತಗುಣಾತ್ಮನಾಮ್

ನೀನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದರೂ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರಿಂದ ತುಂಬ ದೂರವಾಗಿರುವೆ. ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನಾದರೂ, ಭೌತಿಕ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತರಾದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರರು.

( ವಂಶಸ್ಥಾ ) ನಮೋಽಸ್ತು ತೇಽಧ್ಯಾತ್ಮವಿದಾಂ ಪರಾತ್ಮನೇ ಅನಾತ್ಮನೇ ಸ್ವಾತ್ಮವಿಭಕ್ತಮೃತ್ಯವೇ । ಸಕಾರಣಾಕಾರಣಲಿಙ್ಗಮೀಯುಷೇ ಸ್ವಮಾಯಯಾಸಂವೃತರುದ್ಧದೃಷ್ಟಯೇ

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಆತ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರನಾದವನೇ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರಣದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವವನೇ, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ, ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ತ್ವಂ ಶಾಧಿ ಸ್ವಭೃತ್ಯಾನ್ ನಃ ಕಿಂ ದೇವ ಕರವಾಮಹೇ । ಏತದನ್ತೋ ನೃಣಾಂ ಕ್ಲೇಶೋ ಯದ್‌ಭವಾನಕ್ಷಿಗೋಚರಃ

ಆದಕಾರಣ ದೇವಾ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಅರಿಯಲಾಗದಿರುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ತದುಕ್ತಮಿತ್ಯುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿಹಾ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿನಾ ಪಾಣಿಂ ಪ್ರಹಸನ್ ತಮುವಾಚ ಹ

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶರಣಾಗತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಭಗವಂತನು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತೇಽನುಗ್ರಹಾರ್ಥಾಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ ವಿದ್ಧ್ಯಮೂನ್ ಮುನೀನ್ । ಸಞ್ಚರನ್ತಿ ಮಯಾ ಲೋಕಾನ್ ಪುನನ್ತಃ ಪಾದರೇಣುಭಿಃ

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈ ಮುನಿಗಳು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೋ. ಅವರು ನನ್ನೊಡನೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೇವಾಃ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದರ್ಶನಸ್ಪರ್ಶನಾರ್ಚನೈಃ । ಶನೈಃ ಪುನನ್ತಿ ಕಾಲೇನ ತದಪ್ಯರ್ಹತ್ತಮೇಕ್ಷಯಾ

ದೇವತೆಗಳು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಪೂಜೆಯಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವು ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಜನ್ಮನಾ ಶ್ರೇಯಾನ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಮಿಹ । ತಪಸಾ ವಿದ್ಯಯಾ ತುಷ್ಟ್ಯಾ ಕಿಮು ಮತ್ಕಲಯಾ ಯುತಃ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. austerity, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ ಇದ್ದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾದಾಗ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಮೇ ದಯಿತಂ ರೂಪಮೇತಚ್ಚತುರ್ಭುಜಮ್ । ಸರ್ವವೇದಮಯೋ ವಿಪ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಹ್ಯಹಮ್

ನಾನಗೆ ಈ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞಾ ಅವಿದಿತ್ವೈವಂ ಅವಜಾನನ್ತ್ಯಸೂಯವಃ । ಗುರುಂ ಮಾಂ ವಿಪ್ರಮಾತ್ಮಾನಂ ಅರ್ಚಾದಾವಿಜ್ಯದೃಷ್ಟಯಃ

ಯಾರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವಮಾನದಿಂದ, ಗುರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನೂ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಚರಾಚರಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ಭಾವಾ ಯೇ ಚಾಸ್ಯ ಹೇತವಃ । ಮದ್ ರೂಪಾಣೀತಿ ಚೇತಸ್ಯ ಆಧತ್ತೇ ವಿಪ್ರೋ ಮದೀಕ್ಷಯಾ

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವವು, ನಿಶ್ಚಲವಾದವು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳೂ ನನ್ನ ರೂಪಗಳೆಂದು, ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.