ಆಸೂರ್ಯೋದಯಮಾರಭ್ಯ ಸಾರ್ಧತ್ರಿಪ್ರಹರಾನ್ತಕಮ್ । ವಾಚನೀಯಾ ಕಥಾ ಸಮ್ಯಕ್ ಧೀರಕಣ್ಠಂ ಸುಧೀಮತಾ
ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮೂರು ಅರ್ಧ ಪ್ರಹರಗಳ ಕಾಲ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಸ್ಥಿರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಬೇಕು.
ಕಥಾವಿರಾಮಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಘಟಿಕಾದ್ವಯಂ । ತತ್ಕಥಾಮನು ಕಾರ್ಯಂ ವೈ ಕೀರ್ತನಂ ವೈಷ್ಣವೈಸ್ತದಾ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಎರಡು ಘಟಿಕೆಗಳ ಕಾಲ ಕಥೆಗೆ ವಿರಾಮ ನೀಡಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರು ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮಲಮೂತ್ರಜಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ಲಘ್ವಾಹಾರಃ ಸುಖಾವಹಃ । ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನೇನ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹಿ, ಏಕವಾರಂ ಕಥಾರ್ಥಿನಾ
ದೇಹದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಗುರವಾದ, ಸುಖಕರವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಕಥೆ ಕೇಳುವವನು ಹವಿಷ್ಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.
ಉಪೋಷ್ಯ ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ವೈ ಶಕ್ತಿಶ್ಚೇತ್ ಶ್ರುಣುಯಾತ್ ತದಾ । ಘೃತಪಾನಂ ಪಯಃಪಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಸುಖಮ್
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು; ಅಥವಾ ತುಪ್ಪ ಅಥವಾ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಸುಖವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು.
ಫಲಾಹಾರೇಣ ವಾ ಭಾವ್ಯಂ ಏಕಭುಕ್ತೇನ ವಾ ಪುನಃ । ಸುಖಸಾಧ್ಯಂ ಭವೇದ್ ಯತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಂ ಶ್ರವಣಾಯ ತತ್
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಅಥವಾ ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಕಥೆ ಕೇಳಲು ಮಾಡಬೇಕು.
ಭೋಜನಂ ತು ವರಂ ಮನ್ಯೇ ಕಥಾಶ್ರವಣಕಾರಕಮ್ । ನೋಪವಾಸೋ ವರಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕಥಾವಿಘ್ನಕರೋ ಯದಿ
ಕಥೆ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಥೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವದಾದರೆ ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಲ್ಲ.
ಸಪ್ತಾಹವ್ರತಿನಾಂ ಪುಂಸಾಂ ನಿಯಮಾನ್ ಶ್ರುಣು ನಾರದ । ವಿಷ್ಣುದೀಕ್ಷಾವಿಹೀನಾನಾಂ ನಾಧಿಕಾರಃ ಕಥಾಶ್ರವೇ
ಹೇ ನಾರದ, ಏಳು ದಿನಗಳ ವ್ರತದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ವಿಷ್ಣು ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಕಥೆ ಕೇಳಲು ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಧಃ ಸುಪ್ತಿಃ ಪತ್ರಾವಲ್ಯಾಂ ಚ ಭೋಜನಮ್ । ಕಥಾಸಮಾಪ್ತೌ ಭುಕ್ತಿಂ ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ ನಿತ್ಯಂ ಕಥಾವ್ರತೀ
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು, ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು, ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು—ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
ದ್ವಿದಲಂ ಮಧು ತೈಲಂ ಚ ಗರಿಷ್ಠಾನ್ನಂ ತಥೈವ ಚ । ಭಾವದುಷ್ಟಂ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ಜಹ್ಯಾತ್ ನಿತ್ಯಂ ಕಥಾವ್ರತೀ
ಎರಡು ಭಾಗದ ಕಾಳುಗಳು, ಜೇನು, ಎಣ್ಣೆ, ಭಾರವಾದ ಆಹಾರ, ಅಶುದ್ಧವಾದ ಅಥವಾ ಹಳೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
ಕಾಮಂ ಕ್ರೋಧಂ ಮದಂ ಮಾನಂ ಮತ್ಸರಂ ಲೋಭಮೇವ ಚ । ದಮ್ಭ ಮೋಹಂ ತಥಾ ದ್ವೇಷಂ ದೂರಯೇಚ್ಚ ಕಥಾವ್ರತೀ
ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮದ, ಮಾನ, ಅಸೂಯೆ, ಲೋಭ, ದಂಭ, ಮೋಹ, ದ್ವೇಷ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಥಾ ವ್ರತಿ ದೂರವಿಡಬೇಕು.
ವೇದವೈಷ್ಣವವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಗುರುಗೋವ್ರತಿನಾಂ ತಥಾ । ಸ್ತ್ರೀರಾಜಮಹತಾಂ ನಿನ್ದಾಂ ವರ್ಜಯೇತ್ ಯಃ ಕಥಾವ್ರತೀ
ವೇದಪಾಂಡಿತರನ್ನು, ವೈಷ್ಣವರನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು, ಹಸುವನ್ನು, ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರನ್ನು, ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು, ರಾಜರನ್ನು, ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಥಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು ಬಿಡಬೇಕು.
ರಜಸ್ವಲಾ ಅನ್ತ್ಯಜ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಪತಿತ ವ್ರಾತ್ಯಕೈಸ್ತಥಾ । ದ್ವಿಜದ್ವಿಡ್ ವೇದಬಾಹ್ಯೈಶ್ಚ ನ ವದೇತ್ ಯಃ ಕಥಾವ್ರತೀ
ಕಥಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು, ಮಾಸಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು, ಯವನರು, ಪತನರಾದವರು, ವೇದದ ಹೊರಗಿನವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ವೇಷಿಗಳು, ವೇದ ವಿರೋಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
ಸತ್ಯಂ ಶೌಚಂ ದಯಾಂ ಮೌನಂ ಆರ್ಜವಂ ವಿನಯಂ ತಥಾ । ಉದಾರಮಾನಸಂ ತದ್ವತ್ ಏವಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ಕಥಾವ್ರತೀ
ಕಥಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು ಸದಾ ಸತ್ಯವಾಡಬೇಕು, ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಾಯಬೇಕು, ದಯೆ ಇರಬೇಕು, ಮೌನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಸರಳವಾಗಿರಬೇಕು, ವಿನಯದಿಂದಿರಬೇಕು, ಮನಸ್ಸು ಉದಾರವಾಗಿರಬೇಕು.
ದರಿದ್ರಶ್ಚ ಕ್ಷಯೀ ರೋಗೀ ನಿರ್ಭಾಗ್ಯಃ ಪಾಪಕರ್ಮವಾನ್ । ಅನಪತ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಕಾಮಃ ಶ್ರುಣುಯಾಚ್ಚ ಕಥಾಮಿಮಾಮ್
ಬಡವರು, ದುರ್ಬಲರು, ರೋಗಿಗಳು, ದುರ್ಭಾಗ್ಯರು, ಪಾಪಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.
ಅಪುಷ್ಪಾ ಕಾಕವನ್ಧ್ಯಾ ಚ ವನ್ಧ್ಯಾ ಯಾ ಚ ಮೃತಾರ್ಭಕಾ । ಸ್ರವತ್ ಗರ್ಭಾ ಚ ಯಾ ನಾರೀ ತಯಾ ಶ್ರಾವ್ಯಾ ಪ್ರಯತ್ನತಃ
ಮಕ್ಕಳಾಗದ ಮಹಿಳೆ, ಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಬದುಕದವರು, ವಂಧ್ಯೆ, ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳು, ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುವ ಮಹಿಳೆ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು.
ಏತೇಷು ವಿಧಿನಾ ಶ್ರಾವೇ ತದಕ್ಷಯತರಂ ಭವೇತ್ । ಅತ್ಯುತ್ತಮಾ ಕಥಾ ದಿವ್ಯಾ ಕೋಟಿಯಜ್ಞಫಲಪ್ರದಾ
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಈ ದೈವಿಕ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಥೆ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ರತವಿಧಿಂ ಉದ್ಯಾಪನಂ ಅಥಾಚರೇತ್ । ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮೀ ವ್ರತಮಿವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಫಲಕಾಂಕ್ಷಿಭಿಃ
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅದರ ಸಮಾಪನವನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು; ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಇದನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.
ಅಕಿಂಚನೇಷು ಭಕ್ತೇಷು ಪ್ರಾಯೋ ನೋದ್ಯಾಪನಾಗ್ರಹಃ । ಶ್ರವಣೇನೈವ ಪೂತಾಸ್ತೇ ನಿಷ್ಕಾಮಾ ವೈಷ್ಣವಾ ಯತಃ
ಬಡವರಾದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮಾಪನ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿಷ್ಕಾಮ ವೈಷ್ಣವರಾಗಿ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಏವಂ ನಗಾಹಯಜ್ಞೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸಮಾಪ್ತೇ ಶ್ರೋತೃಭಿಸ್ತದಾ । ಪುಸ್ತಕಸ್ಯ ಚ ವಕ್ತುಶ್ಚ ಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯಾತಿಭಕ್ತಿತಃ
ಈ ಕಥಾ ಯಜ್ಞವು ಮುಗಿದಾಗ, ಕೇಳುವವರು ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ, ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವವರನ್ನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರಸಾದತುಲಸೀಮಾಲಾ ಶ್ರೋತೃಭ್ಯಶ್ಚಾಥ ದೀಯತಾಮ್ । ಮೃದಂಗತಾಲಲಲಿತಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕೀರ್ತನಂ ತತಃ
ನಂತರ ಪ್ರಸಾದ ತುಳಸಿಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಮೃದಂಗ ಮತ್ತು ಜಾಳರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಜಯಶಬ್ದಂ ನಮಃಶಬ್ದಂ ಶಂಖಶಬ್ದಂ ಚ ಕಾರಯೇತ್ । ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ಯಾಚಕೇಭ್ಯಶ್ಚ ವಿತ್ತಂ ಅನ್ನಂ ಚ ದೀಯತಾಮ್
ಜಯಧ್ವನಿ, ನಮಸ್ಕಾರ ಶಬ್ದ, ಶಂಖನಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಧನ ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
ವಿರಕ್ತಶ್ಚೇತ್ ಭವೇತ್ ಶ್ರೋತಾ ಗೀತಾ ವಾದ್ಯಾ ಪರೇಽಹನಿ । ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚೇತ್ ತದಾ ಹೋಮಃ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಕರ್ಮಶಾನ್ತಯೇ
ಕೇಳುವವನು ವೈರಾಗ್ಯನಾದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥನಾದರೆ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ ಪಾವನಿಗಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಪ್ರತಿಶ್ಲೋಕಂ ತು ಜುಹುಯಾತ್ ವಿಧಿನಾ ದಶಮಸ್ಯ ಚ । ಪಾಯಸಂ ಮಧು ಸರ್ಪಿಶ್ಚ ತಿಲಾನ್ ಆದಿಕಸಂಯುತಮ್
ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಾಯಸ, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಅಥವಾ ಹವನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ತನ್ಮಯತ್ವಾತ್ ಪುರಾಣಸ್ಯ ಪರಮಸ್ಯ ಚ ತತ್ತ್ವತಃ
ಅಥವಾ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಪುರಾಣವು ಪರಮಾತ್ಮನ ತತ್ವವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ.
ಹೋಮಾಶಕ್ತೌ ಬುಧೋ ಹೌಮ್ಯಂ ದದ್ಯಾತ್ ತತ್ಫಲ ಸಿದ್ಧಯೇ । ನಾನಾಚ್ಛಿದ್ರನಿರೋಧಾರ್ಥಂ ನ್ಯೂನತಾಧಿಕತಾನಯೋಃ
ಹೋಮ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಅದರ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಮದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಿ, ವಿವಿಧ ತೊಂದರೆಗಳು, ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಅಧಿಕತೆಗಳು ಹೋಗಲಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.
ದೋಷಯೋಃ ಪ್ರಶಮಾರ್ಥಂ ಚ ಪಠೇತ್ ನಾಮಸಹಸ್ರಕಮ್ । ತೇನ ಸ್ಯಾತ್ ಸಫಲಂ ಸರ್ವಂ ನಾಸ್ತ್ಯಸ್ಮಾದಧಿಕಂ ಯತಃ
ದೋಷಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು, ಭಗವಂತನ ಸಹಸ್ರನಾಮವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.
ದ್ವಾದಶ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಪಶ್ಚಾತ್ ಭೋಜಯೇತ್ ಮಧುಪಾಯಸೈಃ । ದದ್ಯಾತ್ ಸುವರ್ಣಂ ಧೇನುಂ ಚ ವ್ರತಪೂರ್ಣತ್ವಹೇತವೇ
ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಜೇನು ನೀಡಬೇಕು; ವ್ರತಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶಕ್ತೌ ಪಲತ್ರಯಮಿತಂ ಸ್ವರ್ಣಸಿಂಹಂ ವಿಧಾಯ ಚ । ತತ್ರಾಸ್ಯ ಪುಸ್ತಕಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯಂ ಲಿಖಿತಂ ಲಲಿತಾಕ್ಷರಮ್
ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಪಳ ತೂಕದ ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.
ಸಂಪೂಜ್ಯ ಆವಾಹನಾದ್ಯೈಃ ತದ್ ಉಪಚಾರೈಃ ಸದಕ್ಷಿಣಮ್ । ವಸ್ತ್ರಭೂಷಣ ಗನ್ಧಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಿತಾಯ ಯತಾತ್ಮನೇ
ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿದ, ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ, ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧವಾದ ಪೂಜಾ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಮರ್ಪಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಆಚಾರ್ಯಾಯ ಸುಧೀರ್ದತ್ತ್ವಾ ಮುಕ್ತಃ ಸ್ಯಾದ್ ಭವಬಂಧನೈಃ । ಏವಂ ಕೃತೇ ವಿಧಾನೇ ಚ ಸರ್ವಪಾಪನಿವಾರಣೇ
ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಭವಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.