ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಕ್ಷುಭಿತೋ ರಾಮಃ ಪರ್ವಣೀವ ಮಹಾರ್ಣವಃ । ಗೃಹೀತಪಾದಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸುಹೃದ್‌ಭಿಶ್ಚಾನುಸಾಮ್ಯತ

ಇದು ಕೇಳಿದ ರಾಮನು, ಪೌರ್ಣಮಿಯ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಉದ್ವೇಗಗೊಂಡನು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್ಪಾರಿಬರ್ಹಾಣಿ ವರವಧ್ವೋರ್ಮುದಾ ಬಲಃ । ಮಹಾಧನೋಪಸ್ಕರೇಭ ರಥಾಶ್ವನರಯೋಷಿತಃ

ಬಲರಾಮನು ಆ ವಿವಾಹದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆ ವಧುವಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ದೇಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು—ಹಸ್ತಿಗಳು, ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಎಲ್ಲವೂ ಅಪಾರವಾದವು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಸೀದ್ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಶ್ರುತದೇವ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ । ಕೃಷ್ಣೈಕಭಕ್ತ್ಯಾ ಪೂರ್ಣಾರ್ಥಃ ಶಾನ್ತಃ ಕವಿರಲಮ್ಪಟಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರುತದೇವ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು. ಅವನು ಕೃಷ್ಣನೊಬ್ಬನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ಸ ಉವಾಸ ವಿದೇಹೇಷು ಮಿಥಿಲಾಯಾಂ ಗೃಹಾಶ್ರಮೀ । ಅನೀಹಯಾಗತಾಹಾರ್ಯ ನಿರ್ವರ್ತಿತನಿಜಕ್ರಿಯಃ

ಅವನು ವಿದೇಹ ದೇಶದ ಮಿಥಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಯಾತ್ರಾಮಾತ್ರಂ ತ್ವಹರಹಃ ದೈವಾದ್ ಉಪನಮತ್ಯುತ । ನಾಧಿಕಂ ತಾವತಾ ತುಷ್ಟಃ ಕ್ರಿಯಾ ಚಕ್ರೇ ಯಥೋಚಿತಾಃ

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಅವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಥಾ ತದ್‌ರಾಷ್ಟ್ರಪಾಲೋಽಙ್ಗ ಬಹುಲಾಶ್ವ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ । ಮೈಥಿಲೋ ನಿರಹಮ್ಮಾನ ಉಭಾವಪ್ಯಚ್ಯುತಪ್ರಿಯೌ

ಅದೇ ರಾಶ್ಟ್ರದ ರಾಜನು ಬಹುಲಾಶ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಿಥಿಲವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದನು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು.

ತಯೋಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾನ್ ದಾರುಕೇಣಾಹೃತಂ ರಥಮ್ । ಆರುಹ್ಯ ಸಾಕಂ ಮುನಿಭಿಃ ವಿದೇಹಾನ್ ಪ್ರಯಯೌ ಪ್ರಭುಃ

ಇವರಿಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭಗವಂತನು, ದಾರುಕನು ತಂದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿದೇಹ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ನಾರದೋ ವಾಮದೇವೋಽತ್ರಿಃ ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಮೋಽಸಿತೋಽರುಣಿಃ । ಅಹಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ಕಣ್ವೋ ಮೈತ್ರೇಯಶ್ಚ್ಯವನಾದಯಃ

ನಾರದ, ವಾಮದೇವ, ಅತ್ರಿ, ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ, ಅಸಿತ, ಅರುಣಿ, ನಾನು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಕಣ್ವ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಚ್ಯವನ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರರು—

ತತ್ರ ತತ್ರ ತಮಾಯಾನ್ತಂ ಪೌರಾ ಜಾನಪದಾ ನೃಪ । ಉಪತಸ್ಥುಃ ಸಾರ್ಘ್ಯಹಸ್ತಾ ಗ್ರಹೈಃ ಸೂರ್ಯಮಿವೋದಿತಮ್

ರಾಜನೇ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋದರೂ, ಊರಿನವರು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿ ಜನರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟು, ಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಉದಯವಾಗುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಆನರ್ತಧನ್ವಕುರುಜಾಙ್ಗಲಕಙ್ಕಮತ್ಸ್ಯ ಪಾಞ್ಚಾಲಕುನ್ತಿಮಧುಕೇಕಯಕೋಶಲಾರ್ಣಾಃ । ಅನ್ಯೇ ಚ ತನ್ಮುಖಸರೋಜಮುದಾರಹಾಸ ಸ್ನಿಗ್ಧೇಕ್ಷಣಂ ನೃಪ ಪಪುರ್ದೃಶಿಭಿರ್ನೃನಾರ್ಯಃ

ಆನರ್ತ, ಧನ್ವ, ಕುರು, ಜಾಂಗಲ, ಕಂಕ, ಮತ್ಸ್ಯ, ಪಂಚಾಲ, ಕುಂತಿ, ಮಧು, ಕೇಕಯ, ಕೋಸಲ, ಅರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರು—allರು, ಅವನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು, ವಿಶಾಲವಾದ ನಗುವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಮೃದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದರು.

ತೇಭ್ಯಃ ಸ್ವವೀಕ್ಷಣವಿನಷ್ಟತಮಿಸ್ರದೃಗ್ಭ್ಯಃ ಕ್ಷೇಮಂ ತ್ರಿಲೋಕಗುರುರರ್ಥದೃಶಂ ಚ ಯಚ್ಛನ್ । ಶ್ರೃಣವನ್ ದಿಗನ್ತಧವಲಂ ಸ್ವಯಶೋಽಶುಭಘ್ನಂ ಗೀತಂ ಸುರೈರ್ನೃಭಿರಗಾತ್ ಶನಕೈರ್ವಿದೇಹಾನ್

ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಅಂಧಕಾರವು ದೂರವಾದಾಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುರುವು ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವನ್ನೂ, ತನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು. ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡಿದ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ ಅಪಶಕುನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿದೇಹ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತೇಽಚ್ಯುತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪೌರಾ ಜಾನಪದಾ ನೃಪ । ಅಭೀಯುರ್ಮುದಿತಾಸ್ತಸ್ಮೈ ಗೃಹೀತಾರ್ಹಣಪಾಣಯಃ

ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಊರಿನವರು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿ ಜನರು, ರಾಜನೇ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ ಉತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಂ ಪ್ರೀತ್ಯುತ್ಫುಲಾನನಾಶಯಾಃ । ಕೈರ್ಧೃತಾಞ್ಜಲಿಭಿರ್ನೇಮುಃ ಶ್ರುತಪೂರ್ವಾನ್ ತಥಾ ಮುನೀನ್

ಅವರಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮುಖವು ಅರಳಿದವರು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೈಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಿಸಿದರು. ಅವರು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದ ಮುನಿಗಳಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಮಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾನುಗ್ರಹಾಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮನ್ವಾನೌ ತಂ ಜಗದ್‌ಗುರುಮ್ । ಮೈಥಿಲಃ ಶ್ರುತದೇವಶ್ಚ ಪಾದಯೋಃ ಪೇತತುಃ ಪ್ರಭೋಃ

ಜಗದ್ಗುರು ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮೈಥಿಲ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಶ್ರುತದೇವನು ಇಬ್ಬರೂ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ನ್ಯಮನ್ತ್ರಯೇತಾಂ ದಾಶಾರ್ಹಂ ಆತಿಥ್ಯೇನ ಸಹ ದ್ವಿಜೈಃ । ಮೈಥಿಲಃ ಶ್ರುತದೇವಶ್ಚ ಯುಗಪತ್ ಸಂಹತಾಞ್ಜಲೀ

ಮೈಥಿಲ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಶ್ರುತದೇವನು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು.

ಭಗವಾನ್ ತದಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ದ್ವಯೋಃ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ । ಉಭಯೋರಾವಿಶದ್‌ ಗೇಹಂ ಉಭಾಭ್ಯಾಂ ತದಲಕ್ಷಿತಃ

ಭಗವಂತನು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು, ಇಬ್ಬರ ಮನೆಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೋದನು; ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೋತುಮಪ್ಯಸತಾಂ ದೂರಾನ್ ಜನಕಃ ಸ್ವಗೃಹಾಗತಾನ್ । ಆನೀತೇಷ್ವಾಸನಾಗ್ರ್ಯೇಷು ಸುಖಾಸೀನಾನ್ ಮಹಾಮನಾಃ

ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಜನಕನು, ದೂರದಿಂದ ಬಂದವರನ್ನು—even ಸದುಪಚಾರವಿಲ್ಲದವರನ್ನೂ—ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದು, ಉತ್ತಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರವೃದ್ಧಭಕ್ತ್ಯಾ ಉದ್ಧರ್ಷ ಹೃದಯಾಸ್ರಾವಿಲೇಕ್ಷಣಃ । ನತ್ವಾ ತದಙ್‌ಘ್ರೀನ್ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ತದಪೋ ಲೋಕಪಾವನೀಃ

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಿಸಿ, ಅವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಲೋಕವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಆ ನೀರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಸಕುಟುಮ್ಬೋ ವಹನ್ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಪೂಜಯಾಂ ಚಕ್ರ ಈಶ್ವರಾನ್ । ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಾಕಲ್ಪ ಧೂಪದೀಪಾರ್ಘ್ಯಗೋವೃಷೈಃ

ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ, ಆ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ಸುಗಂಧ, ಹೂಮಾಲೆ, ವಸ್ತ್ರ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹಸು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ವಾಚಾ ಮಧುರಯಾ ಪ್ರೀಣನ್ ಇದಮಾಹಾನ್ನತರ್ಪಿತಾನ್ । ಪಾದಾವಙ್ಕಗತೌ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಂಸ್ಪೃಶಞ್ಛನಕೈರ್ಮುದಾ

ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವರು ಇನ್ನೂ ತೃಪ್ತರಾಗದಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಶ್ರೀಬಹುಲಾಶ್ವ ಉವಾಚ - ಭವಾನ್ಹಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಆತ್ಮಾ ಸಾಕ್ಷೀ ಸ್ವದೃಗ್ ವಿಭೋ । ಅಥ ನಸ್ತ್ವತ್ಪದಾಮ್ಭೋಜಂ ಸ್ಮರತಾಂ ದರ್ಶನಂ ಗತಃ

ಶ್ರೀ ಬಹುಲಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವನೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಸಾಕ್ಷಿ, ಸ್ವಯಂ ನೋಡುವವನು; ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವವರಿಗೆ ಈಗ ನೀವು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದುದಿರಿ.

ಸ್ವವಚಸ್ತದೃತಂ ಕರ್ತುಂ ಅಸ್ಮದ್‌ದೃಗ್ಗೋಚರೋ ಭವಾನ್ । ಯದಾತ್ಥೈಕಾನ್ತಭಕ್ತಾನ್ ಮೇ ನಾನನ್ತಃ ಶ್ರೀರಜಃ ಪ್ರಿಯಃ

ನೀವು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಸತ್ಯಮಾಡಲು, ನಮ್ಮೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ; ಏಕೆಂದರೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯ ಎಂದು ನೀವು ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ, ಅನಂತನೇ.

ಕೋ ನು ತ್ವಚ್ಚರಣಾಮ್ಭೋಜಂ ಏವಂವಿದ್ ವಿಸೃಜೇತ್ ಪುಮಾನ್ । ನಿಷ್ಕಿಞ್ಚನಾನಾಂ ಶಾನ್ತಾನಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಯಸ್ತ್ವಮಾತ್ಮದಃ

ಯಾರು ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೀಡುವ ನೀನು ಇದ್ದಾಗ, ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾರೆ.

ಯೋಽವತೀರ್ಯ ಯದೋರ್ವಂಶೇ ನೃಣಾಂ ಸಂಸರತಾಮಿಹ । ಯಶೋ ವಿತೇನೇ ತಚ್ಛಾನ್ತ್ಯೈ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೃಜಿನಾಪಹಮ್

ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತೆಗೆದು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜನರಿಗಾಗಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ.

ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ಕೃಷ್ಣಾಯಾಕುಣ್ಠಮೇಧಸೇ । ನಾರಾಯಣಾಯ ಋಷಯೇ ಸುಶಾನ್ತಂ ತಪ ಈಯುಷೇ

ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣ, ಕುಂಠಿತವಾಗದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ನಾರಾಯಣ, ಶಾಂತವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಋಷಿ.

ದಿನಾನಿ ಕತಿಚಿದ್‌ ಭೂಮನ್ ಗೃಹಾನ್ ನೋ ನಿವಸ ದ್ವಿಜೈಃ । ಸಮೇತಃ ಪಾದರಜಸಾ ಪುನೀಹೀದಂ ನಿಮೇಃ ಕುಲಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ವಾಸಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆತನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ.

ಇತ್ಯುಪಾಮನ್ತ್ರಿತೋ ರಾಜ್ಞಾ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಭಾವನಃ । ಉವಾಸ ಕುರ್ವನ್ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಮಿಥಿಲಾನರಯೋಷಿತಾಮ್

ರಾಜನ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು, ಮಿಥಿಲೆಯ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತಂದನು.

ಶ್ರುತದೇವೋಽಚ್ಯುತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸ್ವಗೃಹಾಞ್ಜನಕೋ ಯಥಾ । ನತ್ವಾ ಮುನೀನ್ ಸುಸಂಹೃಷ್ಟೋ ಧುನ್ವನ್ ವಾಸೋ ನನರ್ತ ಹ

ಶೃತದೇವನು, ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಜನಕನಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುನಿಗಳನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ತನ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಹಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಣಿದನು.

ತೃಣಪೀಠಬೃಷೀಷ್ವೇತಾನ್ ಆನೀತೇಷೂಪವೇಶ್ಯ ಸಃ । ಸ್ವಾಗತೇನಾಭಿನನ್ದ್ಯಾಙ್ಘ್ರೀನ್ ಸಭಾರ್ಯೋಽವನಿಜೇ ಮುದಾ

ಅವನು ತರುವಣದ ಹಾಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.