ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತದಗ್ರೇ ನಿಯಮಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಶ್ರೇಯಸೇ ಮುದಾ । ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಧಾರಣೀಯಃ ಸ ಏವ ಹಿ

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ವರಣಂ ಪಂಚವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಕಥಾಭಙ್‌ಗನಿವೃತ್ತಯೇ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ತೈಃ ಹರೇರ್ಜಾಪ್ಯಂ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರವಿದ್ಯಯಾ

ಕಥೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲು ಐದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವರು ಹರಿ ದೇವರ ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ವೈಷ್ಣವಾನ್ ಚಾನ್ಯಾನ್ ತಥಾ ಕೀರ್ತನಕಾರಿಣಃ । ನತ್ವಾ ಸಂಪೂಜ್ಯ ದತ್ತಾಜ್ಞಃ ಸ್ವಯಂ ಆಸನಮಾವಿಶೇತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವೈಷ್ಣವರು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುವ ಇತರರನ್ನು ನಮಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ನಂತರ ತಾನೇ ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಲೋಕವಿತ್ತಧನಾಗಾರ ಪುತ್ರಚಿನ್ತಾಂ ವ್ಯುದಸ್ಯ ಚ । ಕಥಾಚಿತ್ತಃ ಶುದ್ಧಮತಿಃ ಸ ಲಭೇತ್ಫಲಮುತ್ತಮಮ್

ಧನ, ಸಂಪತ್ತು, ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು ಇವೆಲ್ಲದ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದ್ದವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಆಸೂರ್ಯೋದಯಮಾರಭ್ಯ ಸಾರ್ಧತ್ರಿಪ್ರಹರಾನ್ತಕಮ್ । ವಾಚನೀಯಾ ಕಥಾ ಸಮ್ಯಕ್ ಧೀರಕಣ್ಠಂ ಸುಧೀಮತಾ

ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮೂರು ಅರ್ಧ ಪ್ರಹರಗಳ ಕಾಲ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಸ್ಥಿರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಬೇಕು.

ಕಥಾವಿರಾಮಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಘಟಿಕಾದ್ವಯಂ । ತತ್ಕಥಾಮನು ಕಾರ್ಯಂ ವೈ ಕೀರ್ತನಂ ವೈಷ್ಣವೈಸ್ತದಾ

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಎರಡು ಘಟಿಕೆಗಳ ಕಾಲ ಕಥೆಗೆ ವಿರಾಮ ನೀಡಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರು ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಲಮೂತ್ರಜಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ಲಘ್ವಾಹಾರಃ ಸುಖಾವಹಃ । ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನೇನ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹಿ, ಏಕವಾರಂ ಕಥಾರ್ಥಿನಾ

ದೇಹದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಗುರವಾದ, ಸುಖಕರವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಕಥೆ ಕೇಳುವವನು ಹವಿಷ್ಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಉಪೋಷ್ಯ ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ವೈ ಶಕ್ತಿಶ್ಚೇತ್ ಶ್ರುಣುಯಾತ್ ತದಾ । ಘೃತಪಾನಂ ಪಯಃಪಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಸುಖಮ್

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು; ಅಥವಾ ತುಪ್ಪ ಅಥವಾ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಸುಖವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು.

ಫಲಾಹಾರೇಣ ವಾ ಭಾವ್ಯಂ ಏಕಭುಕ್ತೇನ ವಾ ಪುನಃ । ಸುಖಸಾಧ್ಯಂ ಭವೇದ್ ಯತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಂ ಶ್ರವಣಾಯ ತತ್

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಅಥವಾ ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಕಥೆ ಕೇಳಲು ಮಾಡಬೇಕು.

ಭೋಜನಂ ತು ವರಂ ಮನ್ಯೇ ಕಥಾಶ್ರವಣಕಾರಕಮ್ । ನೋಪವಾಸೋ ವರಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕಥಾವಿಘ್ನಕರೋ ಯದಿ

ಕಥೆ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕಥೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವದಾದರೆ ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಲ್ಲ.

ಸಪ್ತಾಹವ್ರತಿನಾಂ ಪುಂಸಾಂ ನಿಯಮಾನ್ ಶ್ರುಣು ನಾರದ । ವಿಷ್ಣುದೀಕ್ಷಾವಿಹೀನಾನಾಂ ನಾಧಿಕಾರಃ ಕಥಾಶ್ರವೇ

ಹೇ ನಾರದ, ಏಳು ದಿನಗಳ ವ್ರತದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ವಿಷ್ಣು ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಕಥೆ ಕೇಳಲು ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಧಃ ಸುಪ್ತಿಃ ಪತ್ರಾವಲ್ಯಾಂ ಚ ಭೋಜನಮ್ । ಕಥಾಸಮಾಪ್ತೌ ಭುಕ್ತಿಂ ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ ನಿತ್ಯಂ ಕಥಾವ್ರತೀ

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು, ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು, ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು—ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿದಲಂ ಮಧು ತೈಲಂ ಚ ಗರಿಷ್ಠಾನ್ನಂ ತಥೈವ ಚ । ಭಾವದುಷ್ಟಂ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ಜಹ್ಯಾತ್ ನಿತ್ಯಂ ಕಥಾವ್ರತೀ

ಎರಡು ಭಾಗದ ಕಾಳುಗಳು, ಜೇನು, ಎಣ್ಣೆ, ಭಾರವಾದ ಆಹಾರ, ಅಶುದ್ಧವಾದ ಅಥವಾ ಹಳೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

ಕಾಮಂ ಕ್ರೋಧಂ ಮದಂ ಮಾನಂ ಮತ್ಸರಂ ಲೋಭಮೇವ ಚ । ದಮ್ಭ ಮೋಹಂ ತಥಾ ದ್ವೇಷಂ ದೂರಯೇಚ್ಚ ಕಥಾವ್ರತೀ

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮದ, ಮಾನ, ಅಸೂಯೆ, ಲೋಭ, ದಂಭ, ಮೋಹ, ದ್ವೇಷ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಥಾ ವ್ರತಿ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

ವೇದವೈಷ್ಣವವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಗುರುಗೋವ್ರತಿನಾಂ ತಥಾ । ಸ್ತ್ರೀರಾಜಮಹತಾಂ ನಿನ್ದಾಂ ವರ್ಜಯೇತ್ ಯಃ ಕಥಾವ್ರತೀ

ವೇದಪಾಂಡಿತರನ್ನು, ವೈಷ್ಣವರನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು, ಹಸುವನ್ನು, ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರನ್ನು, ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು, ರಾಜರನ್ನು, ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಥಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು ಬಿಡಬೇಕು.

ರಜಸ್ವಲಾ ಅನ್ತ್ಯಜ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಪತಿತ ವ್ರಾತ್ಯಕೈಸ್ತಥಾ । ದ್ವಿಜದ್ವಿಡ್ ವೇದಬಾಹ್ಯೈಶ್ಚ ನ ವದೇತ್ ಯಃ ಕಥಾವ್ರತೀ

ಕಥಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು, ಮಾಸಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು, ಯವನರು, ಪತನರಾದವರು, ವೇದದ ಹೊರಗಿನವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ವೇಷಿಗಳು, ವೇದ ವಿರೋಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.

ಸತ್ಯಂ ಶೌಚಂ ದಯಾಂ ಮೌನಂ ಆರ್ಜವಂ ವಿನಯಂ ತಥಾ । ಉದಾರಮಾನಸಂ ತದ್ವತ್ ಏವಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ಕಥಾವ್ರತೀ

ಕಥಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು ಸದಾ ಸತ್ಯವಾಡಬೇಕು, ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಾಯಬೇಕು, ದಯೆ ಇರಬೇಕು, ಮೌನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಸರಳವಾಗಿರಬೇಕು, ವಿನಯದಿಂದಿರಬೇಕು, ಮನಸ್ಸು ಉದಾರವಾಗಿರಬೇಕು.

ದರಿದ್ರಶ್ಚ ಕ್ಷಯೀ ರೋಗೀ ನಿರ್ಭಾಗ್ಯಃ ಪಾಪಕರ್ಮವಾನ್ । ಅನಪತ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಕಾಮಃ ಶ್ರುಣುಯಾಚ್ಚ ಕಥಾಮಿಮಾಮ್

ಬಡವರು, ದುರ್ಬಲರು, ರೋಗಿಗಳು, ದುರ್ಭಾಗ್ಯರು, ಪಾಪಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.

ಅಪುಷ್ಪಾ ಕಾಕವನ್ಧ್ಯಾ ಚ ವನ್ಧ್ಯಾ ಯಾ ಚ ಮೃತಾರ್ಭಕಾ । ಸ್ರವತ್ ಗರ್ಭಾ ಚ ಯಾ ನಾರೀ ತಯಾ ಶ್ರಾವ್ಯಾ ಪ್ರಯತ್‍ನತಃ

ಮಕ್ಕಳಾಗದ ಮಹಿಳೆ, ಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಬದುಕದವರು, ವಂಧ್ಯೆ, ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳು, ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುವ ಮಹಿಳೆ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು.

ಏತೇಷು ವಿಧಿನಾ ಶ್ರಾವೇ ತದಕ್ಷಯತರಂ ಭವೇತ್ । ಅತ್ಯುತ್ತಮಾ ಕಥಾ ದಿವ್ಯಾ ಕೋಟಿಯಜ್ಞಫಲಪ್ರದಾ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಈ ದೈವಿಕ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಥೆ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ರತವಿಧಿಂ ಉದ್ಯಾಪನಂ ಅಥಾಚರೇತ್ । ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮೀ ವ್ರತಮಿವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಫಲಕಾಂಕ್ಷಿಭಿಃ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅದರ ಸಮಾಪನವನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು; ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಇದನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಕಿಂಚನೇಷು ಭಕ್ತೇಷು ಪ್ರಾಯೋ ನೋದ್ಯಾಪನಾಗ್ರಹಃ । ಶ್ರವಣೇನೈವ ಪೂತಾಸ್ತೇ ನಿಷ್ಕಾಮಾ ವೈಷ್ಣವಾ ಯತಃ

ಬಡವರಾದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮಾಪನ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿಷ್ಕಾಮ ವೈಷ್ಣವರಾಗಿ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ನಗಾಹಯಜ್ಞೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸಮಾಪ್ತೇ ಶ್ರೋತೃಭಿಸ್ತದಾ । ಪುಸ್ತಕಸ್ಯ ಚ ವಕ್ತುಶ್ಚ ಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯಾತಿಭಕ್ತಿತಃ

ಈ ಕಥಾ ಯಜ್ಞವು ಮುಗಿದಾಗ, ಕೇಳುವವರು ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ, ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವವರನ್ನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಸಾದತುಲಸೀಮಾಲಾ ಶ್ರೋತೃಭ್ಯಶ್ಚಾಥ ದೀಯತಾಮ್ । ಮೃದಂಗತಾಲಲಲಿತಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕೀರ್ತನಂ ತತಃ

ನಂತರ ಪ್ರಸಾದ ತುಳಸಿಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಮೃದಂಗ ಮತ್ತು ಜಾಳರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಜಯಶಬ್ದಂ ನಮಃಶಬ್ದಂ ಶಂಖಶಬ್ದಂ ಚ ಕಾರಯೇತ್ । ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ಯಾಚಕೇಭ್ಯಶ್ಚ ವಿತ್ತಂ ಅನ್ನಂ ಚ ದೀಯತಾಮ್

ಜಯಧ್ವನಿ, ನಮಸ್ಕಾರ ಶಬ್ದ, ಶಂಖನಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಧನ ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ವಿರಕ್ತಶ್ಚೇತ್ ಭವೇತ್ ಶ್ರೋತಾ ಗೀತಾ ವಾದ್ಯಾ ಪರೇಽಹನಿ । ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚೇತ್ ತದಾ ಹೋಮಃ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಕರ್ಮಶಾನ್ತಯೇ

ಕೇಳುವವನು ವೈರಾಗ್ಯನಾದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥನಾದರೆ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ ಪಾವನಿಗಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಶ್ಲೋಕಂ ತು ಜುಹುಯಾತ್ ವಿಧಿನಾ ದಶಮಸ್ಯ ಚ । ಪಾಯಸಂ ಮಧು ಸರ್ಪಿಶ್ಚ ತಿಲಾನ್ ಆದಿಕಸಂಯುತಮ್

ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಾಯಸ, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥವಾ ಹವನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ತನ್ಮಯತ್ವಾತ್ ಪುರಾಣಸ್ಯ ಪರಮಸ್ಯ ಚ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅಥವಾ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹವನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಪುರಾಣವು ಪರಮಾತ್ಮನ ತತ್ವವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ.

ಹೋಮಾಶಕ್ತೌ ಬುಧೋ ಹೌಮ್ಯಂ ದದ್ಯಾತ್ ತತ್ಫಲ ಸಿದ್ಧಯೇ । ನಾನಾಚ್ಛಿದ್ರನಿರೋಧಾರ್ಥಂ ನ್ಯೂನತಾಧಿಕತಾನಯೋಃ

ಹೋಮ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಅದರ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಮದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಿ, ವಿವಿಧ ತೊಂದರೆಗಳು, ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಅಧಿಕತೆಗಳು ಹೋಗಲಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.