ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತ ಏನಮೃಷಯೋ ರಾಜನ್ ವೃತಾ ಧರ್ಮೇಣ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಅಯಾಜಯನ್ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮಖೈರುತ್ತಮಕಲ್ಪಕೈಃ

ರಾಜನೆ, ಧರ್ಮಪಾಲನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಅವನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಆ ಋಷಿಗಳು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.

ತದ್ದೀಕ್ಷಾಯಾಂ ಪ್ರವೃತ್ತಾಯಾಂ ವೃಷ್ಣಯಃ ಪುಷ್ಕರಸ್ರಜಃ । ಸ್ನಾತಾಃ ಸುವಾಸಸೋ ರಾಜನ್ ರಾಜಾನಃ ಸುಷ್ಠ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ

ಆ ದೀಕ್ಷೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು ಕಮಲ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಡುಪು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ರಾಜರು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ತನ್ಮಹಿಷ್ಯಶ್ಚ ಮುದಿತಾ ನಿಷ್ಕಕಣ್ಠ್ಯಃ ಸುವಾಸಸಃ । ದೀಕ್ಷಾಶಾಲಾಮುಪಾಜಗ್ಮುಃ ಆಲಿಪ್ತಾ ವಸ್ತುಪಾಣಯಃ

ಅವನ ಮಹಿಷ್ಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಶುಭವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ದೀಕ್ಷಾ ಮಂದಿರದತ್ತ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಲಿ ಹಿಡಿದು ಹೋದರು.

ನೇದುರ್ಮೃದಙ್ಗಪಟಹ ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾದಯಃ । ನನೃತುರ್ನಟನರ್ತಕ್ಯಃ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸೂತಮಾಗಧಾಃ । ಜಗುಃ ಸುಕಣ್ಠ್ಯೋ ಗನ್ಧರ್ವ್ಯಃ ಸಂಗೀತಂ ಸಹಭರ್ತೃಕಾಃ

ಮೃದಂಗ, ಪಟಾಹ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಅನಕಾದಿ ವಾದ್ಯಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು. ನೃತ್ಯಗಾರರು ಕುಣಿದರು. ಸೂತರು, ಮಾಘಧರು ಸ್ತುತಿ ಹಾಡಿದರು. ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾದ ಗಾಂಧರ್ವಿಯರು ಗಂಡಸರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಹಾಡಿದರು.

ತಮಭ್ಯಷಿಞ್ಚನ್ ವಿಧಿವದ್ ಅಕ್ತಂ ಅಭ್ಯಕ್ತಮೃತ್ವಿಜಃ । ಪತ್‍ನೀಭಿರಷ್ಟಾದಶಭಿಃ ಸೋಮರಾಜಮಿವೋಡುಭಿಃ

ಆಗ, ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯಕರರು ವಿಧಿಯನುಸಾರ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅವನನ್ನು ಹದಿನೆಂಟು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಚಂದ್ರನನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವಂತೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು.

ತಾಭಿರ್ದುಕೂಲವಲಯೈಃ ಹಾರನೂಪುರಕುಣ್ಡಲೈಃ । ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಭಿರ್ವಿಬಭೌ ದೀಕ್ಷಿತೋಽಜಿನಸಂವೃತಃ

ಅವರು ರೇಷ್ಮೆ, ವಾಳಗಳು, ಹಾರ, ನೂಪುರು, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ದೀಕ್ಷಿತನು ಅಜಿನವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯರ್ತ್ವಿಜೋ ಮಹಾರಾಜ ರತ್‍ನಕೌಶೇಯವಾಸಸಃ । ಸಸದಸ್ಯಾ ವಿರೇಜುಸ್ತೇ ಯಥಾ ವೃತ್ರಹಣೋಽಧ್ವರೇ

ಮಹಾರಾಜ, ಅವನ ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯಕರು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಸಭ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ತದಾ ರಾಮಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈಃ ಬನ್ಧುಭಿರನ್ವಿತೌ । ರೇಜತುಃ ಸ್ವಸುತೈರ್ದಾರೈಃ ಜೀವೇಶೌ ಸ್ವವಿಭೂತಿಭಿಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯರಾಗಿ ತಮ್ಮ ವೈಭವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈಜೇಽನುಯಜ್ಞಂ ವಿಧಿನಾ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಾದಿಲಕ್ಷಣೈಃ । ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ವೈಕೃತೈರ್ಯಜ್ಞೈಃ ದ್ರವ್ಯಜ್ಞಾನಕ್ರಿಯೇಶ್ವರಮ್

ಅವನು ವಿಧಿಯನುಸಾರ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಯಜ್ಞ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಅಥರ್ತ್ವಿಗ್ಭ್ಯೋಽದದಾತ್ಕಾಲೇ ಯಥಾಮ್ನಾತಂ ಸ ದಕ್ಷಿಣಾಃ । ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೇಭ್ಯೋಽಲಙ್ಕೃತ್ಯ ಗೋಭೂಕನ್ಯಾ ಮಹಾಧನಾಃ

ನಂತರ, ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯಕರಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಅಲಂಕರಿಸಿದವರಿಗೆ, ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಪುತ್ರಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಪತ್‍ನೀಸಂಯಾಜಾವಭೃಥ್ಯೈಃ ಚರಿತ್ವಾ ತೇ ಮಹರ್ಷಯಃ । ಸಸ್ನೂ ರಾಮಹ್ರದೇ ವಿಪ್ರಾ ಯಜಮಾನಪುರಃಸರಾಃ

ಪತ್ನಿಯರಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞದ ಅಂತಿಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಯಜಮಾನನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ರಾಮಸರವಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರು.

ಸ್ನಾತೋಽಲಙ್ಕಾರವಾಸಾಂಸಿ ವನ್ದಿಭ್ಯೋಽದಾತ್ತಥಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ತತಃ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೋ ವರ್ಣಾನ್ ಆಶ್ವಭ್ಯೋಽನ್ನೇನ ಪೂಜಯತ್

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅವನು ತನ್ನ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ವಂದಿಗಳಿಗೂ ಹೆಂಗಸರಿಗೋ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟನು. ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಅಲಂಕಾರ ಧರಿಸಿ, ಯಜಮಾನರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಅನ್ನದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.

ಬನ್ಧೂನ್ ಸದಾರಾನ್ ಸಸುತಾನ್ ಪಾರಿಬರ್ಹೇಣ ಭೂಯಸಾ । ವಿದರ್ಭಕೋಶಲಕುರೂನ್ ಕಾಶಿಕೇಕಯ ಸೃಞ್ಜಯಾನ್

ಅವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು, ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ವಿದರ್ಭ, ಕೋಸಲ, ಕುರು, ಕಾಶಿ, ಕೇಕಯ ಮತ್ತು ಶೃಂಜಯ ಜನರನ್ನು ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.

ಸದಸ್ಯರ್ತ್ವಿಕ್ಸುರಗಣಾನ್ ನೃಭೂತಪಿತೃಚಾರಣಾನ್ । ಶ್ರೀನಿಕೇತಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಶಂಸನ್ತಃ ಪ್ರಯಯುಃ ಕ್ರತುಮ್

ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರು, ಯಜ್ಞದ ಅರ್ಚಕರು, ಋಷಿಗಳು, ರಾಜರು, ಭೂತಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಚಾರಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಶ್ರೀನಿಕೇತನನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವರು ಆಶೀರ್ವಾದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಯಜ್ಞದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರೋಽನುಜಃ ಪಾರ್ಥಾ ಭೀಷ್ಮೋ ದ್ರೋಣಃ ಪೃಥಾ ಯಮೌ । ನಾರದೋ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸಃ ಸುಹೃತ್ಸಂಬಂಧಿಬಾಂಧವಾಃ

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಅವನ ತಮ್ಮ, ಪಾರ್ಥರು, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಪೃಥಾ, ಯಮರಾಯನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು, ನಾರದ, ದಿವ್ಯ ವ್ಯಾಸರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿಕರು—

ಬನ್ಧೂನ್ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಯದೂನ್ ಸೌಹೃದಾಕ್ಲಿನ್ನಚೇತಸಃ । ಯಯುರ್ವಿರಹಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಸ್ವದೇಶಾಂಶ್ಚಾಪರೇ ಜನಾಃ

ಯಾದವರನ್ನು ಬಂಧುಗಳಂತೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕೆಲವರು ವಿಯೋಗದ ದುಃಖವನ್ನು ಭರಿಸಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ನನ್ದಸ್ತು ಸಹ ಗೋಪಾಲೈಃ ಬೃಹತ್ಯಾ ಪೂಜಯಾರ್ಚಿತಃ । ಕೃಷ್ಣರಾಮೋಗ್ರಸೇನಾದ್ಯೈಃ ನ್ಯವಾತ್ಸೀದ್‌ಬನ್ಧುವತ್ಸಲಃ

ನಂದನು, ಗೋಪಾಲರೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಮಹಾ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ವಸುದೇವೋಽಞ್ಜಸೋತ್ತೀರ್ಯ ಮನೋರಥಮಹಾರ್ಣವಮ್ । ಸುಹೃದ್‌ವೃತಃ ಪ್ರೀತಮನಾ ನನ್ದಮಾಹ ಕರೇ ಸ್ಪೃಶನ್

ವಸುದೇವನು, ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ಮಹಾ ಸಾಗರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ನಂದನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀವಸುದೇವ ಉವಾಚ - ಭ್ರಾತರೀಶಕೃತಃ ಪಾಶೋ ನೃನಾಂ ಯಃ ಸ್ನೇಹಸಂಜ್ಞಿತಃ । ತಂ ದುಸ್ತ್ಯಜಮಹಂ ಮನ್ಯೇ ಶೂರಾಣಾಮಪಿ ಯೋಗಿನಾಮ್

ಶ್ರೀ ವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ಸೋದರಾ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಬಂಧವನ್ನು ನಾನು ಯೋಧರಿಗೂ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಬಿಡಲು ಕಷ್ಟವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಸ್ಮಾಸ್ವಪ್ರತಿಕಲ್ಪೇಯಂ ಯತ್ಕೃತಾಜ್ಞೇಷು ಸತ್ತಮೈಃ । ಮೈತ್ರ್ಯರ್ಪಿತಾಫಲಾ ಚಾಪಿ ನ ನಿವರ್ತೇತ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದಾತ್ತರು ಮಾಡಿದ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಮರಳಿಸದವರ ಮೇಲೂ ಇರಲಿ, ಆ ಸ್ನೇಹದ ಫಲವನ್ನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಡಬಾರದು.

ಪ್ರಾಗಕಲ್ಪಾಚ್ಚ ಕುಶಲಂ ಭ್ರಾತರ್ವೋ ನಾಚರಾಮ ಹಿ । ಅಧುನಾ ಶ್ರೀಮದಾನ್ಧಾಕ್ಷಾ ನ ಪಶ್ಯಾಮಃ ಪುರಃ ಸತಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೋದರರೇ, ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಈಗ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಗರ್ವದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮಾ ರಾಜ್ಯಶ್ರೀರಭೂತ್ಪುಂಸಃ ಶ್ರೇಯಸ್ಕಾಮಸ್ಯ ಮಾನದ । ಸ್ವಜನಾನುತ ಬನ್ಧೂನ್ ವಾ ನ ಪಶ್ಯತಿ ಯಯಾನ್ಧದೃಕ್

ಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ರಾಜಸಂಪತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಬರಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದರಿಂದ, ತನ್ನವರನ್ನೂ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಕಾಣದೆ, ಕಣ್ಣು ಕುರುಡಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಏವಂ ಸೌಹೃದಶೈಥಿಲ್ಯ ಚಿತ್ತ ಆನಕದುನ್ದುಭಿಃ । ರುರೋದ ತತ್ಕೃತಾಂ ಮೈತ್ರೀಂ ಸ್ಮರನ್ ಅಶ್ರುವಿಲೋಚನಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗಾಗಿ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಹೃದಯ ಮೃದುವಾದ ಆನಕದುಂದುಭಿ ವಸುದೇವನು, ಮಾಡಿದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ ಅಳಿದನು.

ನನ್ದಸ್ತು ಸಖ್ಯುಃ ಪ್ರಿಯಕೃತ್ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಗೋವಿನ್ದರಾಮಯೋಃ । ಅದ್ಯ ಶ್ವ ಇತಿ ಮಾಸಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಯದುಭಿರ್ಮಾನಿತೋಽವಸತ್

ನಂದನು, ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಯಾದವರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದನು. 'ಇಂದು, ನಾಳೆ' ಎಂದು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ತತಃ ಕಾಮೈಃ ಪೂರ್ಯಮಾಣಃ ಸವ್ರಜಃ ಸಹಬಾನ್ಧವಃ । ಪರಾರ್ಧ್ಯಾಭರಣಕ್ಷೌಮ ನಾನಾನರ್ಘ್ಯಪರಿಚ್ಛದೈಃ

ನಂತರ, ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಂದನು, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ವ್ರಜದ ಜನರೊಂದಿಗೆ, ಅಮೂಲ್ಯ ಆಭರಣಗಳು, ರೇಷ್ಮೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಅಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ವಸುದೇವೋಗ್ರಸೇನಾಭ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣೋದ್ಧವಬಲಾದಿಭಿಃ । ದತ್ತಮಾದಾಯ ಪಾರಿಬರ್ಹಂ ಯಾಪಿತೋ ಯದುಭಿರ್ಯಯೌ

ವಸುದೇವ, ಉಗ್ರಸೇನ, ಕೃಷ್ಣ, ಉದ್ಧವ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ದೊರೆತ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಯಾದವರೊಂದಿಗೆ ನಂದನು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ನನ್ದೋ ಗೋಪಾಶ್ಚ ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಗೋವಿನ್ದಚರಣಾಮ್ಬುಜೇ । ಮನಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಪುನರ್ಹರ್ತುಂ ಅನೀಶಾ ಮಥುರಾಂ ಯಯುಃ

ನಂದನು, ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗದೆ, ಮಥುರೆಗೆ ಹೊರಟರು.

ಬನ್ಧುಷು ಪ್ರತಿಯಾತೇಷು ವೃಷ್ಣಯಃ ಕೃಷ್ಣದೇವತಾಃ । ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರಾವೃಷಮಾಸನ್ನಾದ್ ಯಯುರ್ದ್ವಾರವತೀಂ ಪುನಃ

ಬಂಧುಗಳು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಪೂಜಿಸುವ ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಮಳೆಗಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋದರು.

ಜನೇಭ್ಯಃ ಕಥಯಾಂ ಚಕ್ರುಃ ಯದುದೇವಮಹೋತ್ಸವಮ್ । ಯದಾಸೀತ್ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಸುಹೃತ್ ಸಂದರ್ಶನಾದಿಕಮ್

ಅವರು ಜನರಿಗೆ ಯಾದವ ದೇವರ ಮಹೋತ್ಸವದ ಕಥೆ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಗಮಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.