ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾದ್‌ ಬ್ರಹ್ಮಕುಲಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಶಾಸ್ತ್ರಯೋನೇಸ್ತ್ವಮಾತ್ಮನಃ । ಸಭಾಜಯಸಿ ಸದ್ಧಾಮ ತದ್‌ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾಗ್ರಣೀರ್ಭವಾನ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣ, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಅದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲವೂ ನಿನ್ನ ಮೂಲವೂ ಆಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಅದ್ಯ ನೋ ಜನ್ಮಸಾಫಲ್ಯಂ ವಿದ್ಯಾಯಾಸ್ತಪಸೋ ದೃಶಃ । ತ್ವಯಾ ಸಙ್ಗಮ್ಯ ಸದ್‌ಗತ್ಯಾ ಯದನ್ತಃ ಶ್ರೇಯಸಾಂ ಪರಃ

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ, ವಿದ್ಯೆ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿ ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಪರಮಗುಣಗಳಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಭೇಟಿಯಾದ್ದರಿಂದ, ಪರಮಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ.

ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಕೃಷ್ಣಾಯಾಕುಣ್ಠಮೇಧಸೇ । ಸ್ವಯೋಗಮಾಯಯಾಚ್ಛನ್ನ ಮಹಿಮ್ನೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ಆ ಭಗವಂತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವನ ಬುದ್ಧಿ ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪದು, ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅವನೇ ಪರಮಾತ್ಮ.

ನ ಯಂ ವಿದನ್ತ್ಯಮೀ ಭೂಪಾ ಏಕಾರಾಮಾಶ್ಚ ವೃಷ್ಣಯಃ । ಮಾಯಾಜವನಿಕಾಚ್ಛನ್ನಂ ಆತ್ಮಾನಂ ಕಾಲಮೀಶ್ವರಮ್

ಈ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆನಂದಿಸುವ ವೃಷ್ಣಿಕೂಡ ಕೂಡ, ಮಾಯೆಯ ಪರದೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕಾಲೇಶ್ವರನಾದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಶಯಾನಃ ಪುರುಷ ಆತ್ಮಾನಂ ಗುಣತತ್ತ್ವದೃಕ್ । ನಾಮಮಾತ್ರೇನ್ದ್ರಿಯಾಭಾತಂ ನ ವೇದ ರಹಿತಂ ಪರಮ್

ಹಾಗೆ, ಮನುಷ್ಯನು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿದರೂ, ಕೇವಲ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳೂ ಅಲ್ಲದ ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಏವಂ ತ್ವಾ ನಾಮಮಾತ್ರೇಷು ವಿಷಯೇಷ್ವಿನ್ದ್ರಿಯೇಹಯಾ । ಮಾಯಯಾ ವಿಭ್ರಮಚ್ಚಿತ್ತೋ ನ ವೇದ ಸ್ಮೃತ್ಯುಪಪ್ಲವಾತ್

ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೆಸರು, ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡಾಗ, ಸ್ಮರಣೆಯ ಅಶಾಂತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ತಸ್ಯಾದ್ಯ ತೇ ದದೃಶಿಮಾಙ್‌ಘ್ರಿಮಘೌಘಮರ್ಷ ತೀರ್ಥಾಸ್ಪದಂ ಹೃದಿ ಕೃತಂ ಸುವಿಪಕ್ವಯೋಗೈಃ । ಉತ್ಸಿಕ್ತಭಕ್ತ್ಯುಪಹತಾಶಯ ಜೀವಕೋಶಾ ಆಪುರ್ಭವದ್‌ಗತಿಮಥಾನುಗೃಹಾನ ಭಕ್ತಾನ್

ಇಂದು ನಾವು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು, ಅವು ಪಾಪಗಳ ಗುಚ್ಚವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ, ಪವಿತ್ರತೆಯ ನೆಲೆ, ಪರಿಪಕ್ವ ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮುರಿದು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹಂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್ । ರಾಜರ್ಷೇ ಸ್ವಾಶ್ರಮಾನ್ ಗನ್ತುಂ ಮುನಯೋ ದಧಿರೇ ಮನಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ದಾಶಾರ್ಹನಾದ ಕೃಷ್ಣ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರರನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ತದ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾನುಪವ್ರಜ್ಯ ವಸುದೇವೋ ಮಹಾಯಶಾಃ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚೋಪಸಙ್ಗೃಹ್ಯ ಬಭಾಷೇದಂ ಸುಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯ ವಸುದೇವನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ನಿಯಮಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಶ್ರೀವಸುದೇವ ಉವಾಚ - ನಮೋ ವಃ ಸರ್ವದೇವೇಭ್ಯ ಋಷಯಃ ಶ್ರೋತುಮರ್ಹಥ । ಕರ್ಮಣಾ ಕರ್ಮನಿರ್ಹಾರೋ ಯಥಾ ಸ್ಯಾನ್ನಸ್ತದುಚ್ಯತಾಮ್

ಶ್ರೀವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೇ ಸಮಾನರಾದ ಋಷಿಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ, ಯಾವ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಬಂಧನವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬಹುದು.

ಶ್ರೀನಾರದ ಉವಾಚ - ನಾತಿಚಿತ್ರಮಿದಂ ವಿಪ್ರಾ ವಸುದೇವೋ ಬುಭುತ್ಸಯಾ । ಕೃಷ್ಣಂ ಮತ್ವಾರ್ಭಕಂ ಯನ್ನಃ ಪೃಚ್ಛತಿ ಶ್ರೇಯ ಆತ್ಮನಃ

ಶ್ರೀನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ವಸುದೇವನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಆತ್ಮಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ.

ಸನ್ನಿಕರ್ಷೋಽತ್ರ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಅನಾದರಣಕಾರಣಮ್ । ಗಾಙ್ಗಂ ಹಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಮ್ಭಃ ತತ್ರತ್ಯೋ ಯಾತಿ ಶುದ್ಧಯೇ

ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ನೀರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೆ ಹುಡುಕುವಂತೆ.

ಯಸ್ಯಾನುಭೂತಿಃ ಕಾಲೇನ ಲಯೋತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿನಾಸ್ಯ ವೈ । ಸ್ವತೋಽನ್ಯಸ್ಮಾಚ್ಚ ಗುಣತೋ ನ ಕುತಶ್ಚನ ರಿಷ್ಯತಿ

ಯಾವನ ಅನುಭವವು ಕಾಲ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಲಯ ಇತ್ಯಾದಿಯಿಂದ, ತಾನಾಗಲಿ, ಇತರರಿಂದಾಗಲಿ, ಗುಣಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಯಾವತ್ತೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ತಂ ಕ್ಲೇಶಕರ್ಮಪರಿಪಾಕಗುಣಪ್ರವಾಹೈಃ ಅವ್ಯಾಹತಾನುಭವಮೀಶ್ವರಮದ್ವಿತೀಯಮ್ । ಪ್ರಾಣಾದಿಭಿಃ ಸ್ವವಿಭವೈರುಪಗೂಢಮನ್ಯೋ ಮನ್ಯೇತ ಸೂರ್ಯಮಿವ ಮೇಘಹಿಮೋಪರಾಗೈಃ

ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು, ದುಃಖ, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳ ಹರಿವಿನಿಂದ ಅವನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದು. ಆದರೆ ಪ್ರಾಣಾದಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಕೆಲವರು ಮೋಡ, ಮಂಜು ಅಥವಾ ಗ್ರಹಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥೋಚುರ್ಮುನಯೋ ರಾಜನ್ ಆಭಾಷ್ಯಾನಕದುಂದುಭಿಮ್ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ಶ್ರೃಣತಾಂ ರಾಜ್ಞಾಂ ತಥೈವಾಚ್ಯುತರಾಮಯೋಃ

ರಾಜನೇ, ಆಗ ಮುನಿಗಳು ಅನಕದುಂದುಭಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತವಂಶದ ಇಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಕರ್ಮಣಾ ಕರ್ಮನಿರ್ಹಾರ ಏಷ ಸಾಧುನಿರೂಪಿತಃ । ಯಚ್ಛ್ರದ್ಧಯಾ ಯಜೇದ್ ವಿಷ್ಣುಂ ಸರ್ವಯಜ್ಞೇಶ್ವರಂ ಮಖೈಃ

ಕರ್ಮದಿಂದ ಕರ್ಮನಾಶವು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಚಿತ್ತಸ್ಯೋಪಶಮೋಽಯಂ ವೈ ಕವಿಭಿಃ ಶಾಸ್ತ್ರಚಕ್ಷುಷಾ । ದರ್ಶಿತಃ ಸುಗಮೋ ಯೋಗೋ ಧರ್ಮಶ್ಚಾತ್ಮಮುದಾವಹಃ

ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಸಾಧಿಸುವ ಸುಲಭವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಂಡಿತರು ಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಯೋಗಮಾರ್ಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆನಂದವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಅಯಂ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನಃ ಪನ್ಥಾ ದ್ವಿಜಾತೇರ್ಗೃಹಮೇಧಿನಃ । ಯಚ್ಛ್ರದ್ಧಯಾಽಽಪ್ತವಿತ್ತೇನ ಶುಕ್ಲೇನೇಜ್ಯೇತ ಪೂರುಷಃ

ಇದು ದ್ವಿಜಾತಿಯ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಶುಭಕರವಾದ ದಾರಿ. ತನ್ನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಪುರುಷನು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ವಿತ್ತೈಷಣಾಂ ಯಜ್ಞದಾನೈಃ ಗೃಹೈರ್ದಾರಸುತೈಷಣಾಮ್ । ಆತ್ಮಲೋಕೈಷಣಾಂ ದೇವ ಕಾಲೇನ ವಿಸೃಜೇದ್‌ಬುಧಃ । ಗ್ರಾಮೇ ತ್ಯಕ್ತೈಷಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಯುರ್ಧೀರಾಸ್ತಪೋವನಮ್

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೋಮ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ, ಪತ್ನಿ ಮಕ್ಕಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಿಂದ, ಆತ್ಮ ಲೋಕಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಧೀರರು ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಋಣೈಸ್ತ್ರಿಭಿರ್ದ್ವಿಜೋ ಜಾತೋ ದೇವರ್ಷಿಪಿತೄಣಾಂ ಪ್ರಭೋ । ಯಜ್ಞಾಧ್ಯಯನಪುತ್ರೈಸ್ತಾನಿ ಅನಿಸ್ತೀರ್ಯ ತ್ಯಜನ್ಪತೇತ್

ಪ್ರಭು, ದ್ವಿಜನು ಜನ್ಮದಿಂದ ದೇವತೆ, ಋಷಿ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಋಣಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಂದ ತೀರಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನು ಪತನವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತ್ವಂ ತ್ವದ್ಯ ಮುಕ್ತೋ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ವೈ ಋಷಿಪಿತ್ರೋರ್ಮಹಾಮತೇ । ಯಜ್ಞೈರ್ದೇವರ್ಣಮುನ್ಮುಚ್ಯ ನಿರೃಣೋಽಶರಣೋ ಭವ

ಮಹಾಮತಿ, ನೀನು ಇಂದು ಋಷಿ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಎರಡು ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಋಣ ತೀರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವನಾಗು.

ವಸುದೇವ ಭವಾನ್ನೂನಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಹರಿಮ್ । ಜಗತಾಮೀಶ್ವರಂ ಪ್ರಾರ್ಚಃ ಸ ಯದ್ವಾಂ ಪುತ್ರತಾಂ ಗತಃ

ವಸುದೇವ, ನೀನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಆ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಸುದೇವೋ ಮಹಾಮನಾಃ । ತಾನ್ ಋಷೀನ್ ಋತ್ವಿಜೋ ವವ್ರೇ ಮೂರ್ಧ್ನಾಽಽನಮ್ಯ ಪ್ರಸಾದ್ಯ ಚ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಸು ವಸುದೇವನು ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಹೋಮಕಾರ್ಯಕರಿಗೂ ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು.

ತ ಏನಮೃಷಯೋ ರಾಜನ್ ವೃತಾ ಧರ್ಮೇಣ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಅಯಾಜಯನ್ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮಖೈರುತ್ತಮಕಲ್ಪಕೈಃ

ರಾಜನೆ, ಧರ್ಮಪಾಲನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಅವನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಆ ಋಷಿಗಳು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.

ತದ್ದೀಕ್ಷಾಯಾಂ ಪ್ರವೃತ್ತಾಯಾಂ ವೃಷ್ಣಯಃ ಪುಷ್ಕರಸ್ರಜಃ । ಸ್ನಾತಾಃ ಸುವಾಸಸೋ ರಾಜನ್ ರಾಜಾನಃ ಸುಷ್ಠ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ

ಆ ದೀಕ್ಷೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರು ಕಮಲ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಡುಪು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ರಾಜರು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ತನ್ಮಹಿಷ್ಯಶ್ಚ ಮುದಿತಾ ನಿಷ್ಕಕಣ್ಠ್ಯಃ ಸುವಾಸಸಃ । ದೀಕ್ಷಾಶಾಲಾಮುಪಾಜಗ್ಮುಃ ಆಲಿಪ್ತಾ ವಸ್ತುಪಾಣಯಃ

ಅವನ ಮಹಿಷ್ಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಶುಭವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ದೀಕ್ಷಾ ಮಂದಿರದತ್ತ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಲಿ ಹಿಡಿದು ಹೋದರು.

ನೇದುರ್ಮೃದಙ್ಗಪಟಹ ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾದಯಃ । ನನೃತುರ್ನಟನರ್ತಕ್ಯಃ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸೂತಮಾಗಧಾಃ । ಜಗುಃ ಸುಕಣ್ಠ್ಯೋ ಗನ್ಧರ್ವ್ಯಃ ಸಂಗೀತಂ ಸಹಭರ್ತೃಕಾಃ

ಮೃದಂಗ, ಪಟಾಹ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಅನಕಾದಿ ವಾದ್ಯಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು. ನೃತ್ಯಗಾರರು ಕುಣಿದರು. ಸೂತರು, ಮಾಘಧರು ಸ್ತುತಿ ಹಾಡಿದರು. ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾದ ಗಾಂಧರ್ವಿಯರು ಗಂಡಸರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಹಾಡಿದರು.

ತಮಭ್ಯಷಿಞ್ಚನ್ ವಿಧಿವದ್ ಅಕ್ತಂ ಅಭ್ಯಕ್ತಮೃತ್ವಿಜಃ । ಪತ್‍ನೀಭಿರಷ್ಟಾದಶಭಿಃ ಸೋಮರಾಜಮಿವೋಡುಭಿಃ

ಆಗ, ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯಕರರು ವಿಧಿಯನುಸಾರ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅವನನ್ನು ಹದಿನೆಂಟು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಚಂದ್ರನನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವಂತೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು.

ತಾಭಿರ್ದುಕೂಲವಲಯೈಃ ಹಾರನೂಪುರಕುಣ್ಡಲೈಃ । ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಭಿರ್ವಿಬಭೌ ದೀಕ್ಷಿತೋಽಜಿನಸಂವೃತಃ

ಅವರು ರೇಷ್ಮೆ, ವಾಳಗಳು, ಹಾರ, ನೂಪುರು, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ದೀಕ್ಷಿತನು ಅಜಿನವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.