ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಭದ್ರೋವಾಚ। ಪಿತಾ ಮೇ ಮಾತುಲೇಯಾಯ ಸ್ವಯಮಾಹೂಯ ದತ್ತವಾನ್। ಕೃಷ್ಣೇ ಕೃಷ್ಣಾಯ ತಚ್ಚಿತ್ತಾಮಕ್ಷೌಹಿಣ್ಯಾ ಸಖೀಜನೈಃ

ಶ್ರೀ ಭದ್ರಾ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ತಂದೆ, ನನ್ನ ಮಾವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ, ಸೇನೆಯೂ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಡನೆ ಕೊಟ್ಟರು.

ಅಸ್ಯ ಮೇ ಪಾದಸಂಸ್ಪರ್ಶೋ ಭವೇಜ್ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ। ಕರ್ಮಭಿರ್ಭ್ರಾಮ್ಯಮಾಣಾಯಾ ಯೇನ ತಚ್ಛ್ರೇಯ ಆತ್ಮನಃ

ನಾನು ಯಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲಾದರೂ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಕರ್ಮಫಲದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವೇ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪರಮ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಣೋವಾಚ। ಮಮಾಪಿ ರಾಜ್ಞ್ಯಚ್ಯುತಜನ್ಮಕರ್ಮ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮುಹುರ್ನಾರದಗೀತಮಾಸ ಹ। ಚಿತ್ತಂ ಮುಕುನ್ದೇ ಕಿಲ ಪದ್ಮಹಸ್ತಯಾ ವೃತಃ ಸುಸಮ್ಮೃಶ್ಯ ವಿಹಾಯ ಲೋಕಪಾನ್

ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ಹೇಳಿದರು: ರಾಜನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾರದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪದ್ಮಹಸ್ತನಾದ ಮುಕುಂದನಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ನೆಲಸಿತು; ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅವನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಯಿತು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಮ ಮತಂ ಸಾಧ್ವಿ ಪಿತಾ ದುಹಿತೃವತ್ಸಲಃ। ಬೃಹತ್ಸೇನ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಸ್ತತ್ರೋಪಾಯಮಚೀಕರತ್

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ಮಗಳು ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಬೃಹತ್ಸೇನ, ನನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು.

ಯಥಾ ಸ್ವಯಂವರೇ ರಾಜ್ಞಿ ಮತ್ಸ್ಯಃ ಪಾರ್ಥೇಪ್ಸಯಾ ಕೃತಃ। ಅಯಂ ತು ಬಹಿರಾಚ್ಛನ್ನೋ ದೃಶ್ಯತೇ ಸ ಜಲೇ ಪರಮ್

ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ರಾಜಕನ್ಯೆಗೆ ಪಾಂಡವರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಮೀನುವನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಒಂದು ಮೀನು ಹೊರಗೆ ಮರೆಮಾಚಿದ್ದು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಶ್ರುತ್ವೈತತ್ಸರ್ವತೋ ಭೂಪಾ ಆಯಯುರ್ಮತ್ಪಿತುಃ ಪುರಮ್। ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರತತ್ತ್ವಜ್ಞಾಃ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯಾಃ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಆಯುಧಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿದ್ದವರು, ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಊರಿಗೆ ಬಂದರು.

ಪಿತ್ರಾ ಸಮ್ಪೂಜಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಥಾವೀರ್ಯಂ ಯಥಾವಯಃ। ಆದದುಃ ಸಶರಂ ಚಾಪಂ ವೇದ್ಧುಂ ಪರ್ಷದಿ ಮದ್ಧಿಯಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಂತೆ ಗೌರವ ಪಡೆದರು. ನನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದವರು ಪರಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಆದಾಯ ವ್ಯಸೃಜನ್ಕೇಚಿತ್ಸಜ್ಯಂ ಕರ್ತುಮನೀಶ್ವರಾಃ। ಆಕೋಷ್ಠಂ ಜ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಕೃಷ್ಯ ಪೇತುರೇಕೇಽಮುನಾಹತಾಃ

ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ಬಿಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆದು ಎದೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದರು.

ಸಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾಪರೇ ವೀರಾ ಮಾಗಧಾಮ್ಬಷ್ಠಚೇದಿಪಾಃ। ಭೀಮೋ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಕರ್ಣೋ ನಾವಿದಂಸ್ತದವಸ್ಥಿತಿಮ್

ಮಗಧ, ಅಂಬಷ್ಟ, ಚೇದಿ ದೇಶದ ರಾಜರು ಹಾಗು ಭೀಮ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ ಎಂಬ ವೀರರು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿಸಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು ಆದರೆ ಆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಮತ್ಸ್ಯಾಭಾಸಂ ಜಲೇ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚ ತದವಸ್ಥಿತಿಮ್। ಪಾರ್ಥೋ ಯತ್ತೋಽಸೃಜದ್ಬಾಣಂ ನಾಚ್ಛಿನತ್ಪಸ್ಪೃಶೇ ಪರಮ್

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನ ನೋಡಿ, ಅದರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅರ್ಜುನನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಅದು ಗುರಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸದೆ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು.

ರಾಜನ್ಯೇಷು ನಿವೃತ್ತೇಷು ಭಗ್ನಮಾನೇಷು ಮಾನಿಷು। ಭಗವಾನ್ಧನುರಾದಾಯ ಸಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾಥ ಲೀಲಯಾ

ರಾಜರು ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆ ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸುಲಭವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಿಗಿದುಕೊಂಡನು.

ತಸ್ಮಿನ್ಸನ್ಧಾಯ ವಿಶಿಖಂ ಮತ್ಸ್ಯಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸಕೃಜ್ಜಲೇ। ಛಿತ್ತ್ವೇಷುಣಾಪಾತಯತ್ತಂ ಸೂರ್ಯೇ ಚಾಭಿಜಿತಿ ಸ್ಥಿತೇ ೨೬ ಅಭಿಜಿತ್। ದಿವಿ ದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ಜಯಶಬ್ದಯುತಾ ಭುವಿ। ದೇವಾಶ್ಚ ಕುಸುಮಾಸಾರಾನ್ಮುಮುಚುರ್ಹರ್ಷವಿಹ್ವಲಾಃ

ಆ ಗುರಿಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಮೀನು ನೋಡಿದನು; ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು. ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಭಿಜಿತ್ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತದ್ರಙ್ಗಮಾವಿಶಮಹಂ ಕಲನೂಪುರಾಭ್ಯಾಂ। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಕನಕೋಜ್ವಲರತ್ನಮಾಲಾಮ್ । ನೂತ್ನೇ ನಿವೀಯ ಪರಿಧಾಯ ಚ ಕೌಶಿಕಾಗ್ರ್ಯೇ। ಸವ್ರೀಡಹಾಸವದನಾ ಕವರೀಧೃತಸ್ರಕ್

ಆಗ ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆ ನೂಪುರಗಳ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ರಂಗಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದೆನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಂತೆನು.

ಉನ್ನೀಯ ವಕ್ತ್ರಮುರುಕುನ್ತಲಕುಣ್ಡಲತ್ವಿಡ್। ಗಣ್ಡಸ್ಥಲಂ ಶಿಶಿರಹಾಸಕಟಾಕ್ಷಮೋಕ್ಷೈಃ। ರಾಜ್ಞೋ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪರಿತಃ ಶನಕೈರ್ಮುರಾರೇರ್। ಅಂಸೇಽನುರಕ್ತಹೃದಯಾ ನಿದಧೇ ಸ್ವಮಾಲಾಮ್

ನಾನು ಮುಖವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ದೊಡ್ಡ ಕುಂಡಲಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಕೆನ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಿರುತ್ತಾ, ಶಾಂತ ನಗೆಯ ನೋಟಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲಿನ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಹೃದಯದಿಂದ ಮುರಾರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಹಾರವನ್ನು ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆನು.

ತಾವನ್ಮೃದಙ್ಗಪಟಹಾಃ ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾದಯಃ। ನಿನೇದುರ್ನಟನರ್ತಕ್ಯೋ ನನೃತುರ್ಗಾಯಕಾ ಜಗುಃ

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೃದಂಗ, ಪಟಾಹ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ನಗಾರಿ ಮುಂತಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಗುಂಜಿದವು; ನೃತ್ಯಗಾರರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಗಾಯಕರು ಹಾಡಿದರು.

ಏವಂ ವೃತೇ ಭಗವತಿ ಮಯೇಶೇ ನೃಪಯೂಥಪಾಃ। ನ ಸೇಹಿರೇ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ಸ್ಪರ್ಧನ್ತೋ ಹೃಚ್ಛಯಾತುರಾಃ

ಮಾಯೆಯ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ನಾನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ರಾಜರು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿದುದನ್ನು ಸಹಿಸದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು.

ಮಾಂ ತಾವದ್ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ಹಯರತ್ನಚತುಷ್ಟಯಮ್। ಶಾರ್ಙ್ಗಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸನ್ನದ್ಧಸ್ತಸ್ಥಾವಾಜೌ ಚತುರ್ಭುಜಃ

ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳ ಜೋಡಣೆಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.

ದಾರುಕಶ್ಚೋದಯಾಮಾಸ ಕಾಞ್ಚನೋಪಸ್ಕರಂ ರಥಮ್। ಮಿಷತಾಂ ಭೂಭುಜಾಂ ರಾಜ್ಞಿ ಮೃಗಾಣಾಂ ಮೃಗರಾಡಿವ

ದಾರುಕನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ರಥವನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು; ರಾಜರು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ, ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಬಲಿಯಿಂದ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.

ತೇಽನ್ವಸಜ್ಜನ್ತ ರಾಜನ್ಯಾ ನಿಷೇದ್ಧುಂ ಪಥಿ ಕೇಚನ। ಸಂಯತ್ತಾ ಉದ್ಧೃತೇಷ್ವಾಸಾ ಗ್ರಾಮಸಿಂಹಾ ಯಥಾ ಹರಿಮ್

ಕೆಲವರು ರಾಜರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು; ಬಿಲ್ಲು ಎಳೆದ ಕೈಯಲ್ಲಿ, ಹಳ್ಳಿ ಸಿಂಹಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ತೇ ಶಾರ್ಙ್ಗಚ್ಯುತಬಾಣೌಘೈಃ ಕೃತ್ತಬಾಹ್ವಙ್ಘ್ರಿಕನ್ಧರಾಃ। ನಿಪೇತುಃ ಪ್ರಧನೇ ಕೇಚಿದೇಕೇ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ದುದ್ರುವುಃ

ಶಾರಂಗದಿಂದ ಹಾರಿದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗೆ, ಅವರ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕತ್ತೆ ಕತ್ತರಾಗಿ, ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದರು.

ತತಃ ಪುರೀಂ ಯದುಪತಿರತ್ಯಲಙ್ಕೃತಾಂ। ರವಿಚ್ಛದಧ್ವಜಪಟಚಿತ್ರತೋರಣಾಮ್। ಕುಶಸ್ಥಲೀಂ ದಿವಿ ಭುವಿ ಚಾಭಿಸಂಸ್ತುತಾಂ। ಸಮಾವಿಶತ್ತರಣಿರಿವ ಸ್ವಕೇತನಮ್

ನಂತರ ಯಾದವರಾಧ್ಯನು ಸೂರ್ಯನ ನೆರಳಿನ ಧ್ವಜಗಳು, ಚಿತ್ರಿತವಾದ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಕುಶಸ್ಥಳಿಯನ್ನು, ಹಡಗು ತನ್ನ ಬಂದರಿನಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಪಿತಾ ಮೇ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಸುಹೃತ್ಸಮ್ಬನ್ಧಿಬಾನ್ಧವಾನ್। ಮಹಾರ್ಹವಾಸೋಽಲಙ್ಕಾರೈಃ ಶಯ್ಯಾಸನಪರಿಚ್ಛದೈಃ

ನನ್ನ ತಂದೆ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಇತರ ಉಡುಗೊರೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.

ದಾಸೀಭಿಃ ಸರ್ವಸಮ್ಪದ್ಭಿರ್ಭಟೇಭರಥವಾಜಿಭಿಃ। ಆಯುಧಾನಿ ಮಹಾರ್ಹಾಣಿ ದದೌ ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಭಕ್ತಿತಃ

ದಾಸಿಯರು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಂಪತ್ತು, ಯೋಧರು, ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದರು.

ಆತ್ಮಾರಾಮಸ್ಯ ತಸ್ಯೇಮಾ ವಯಂ ವೈ ಗೃಹದಾಸಿಕಾಃ। ಸರ್ವಸಙ್ಗನಿವೃತ್ತ್ಯಾದ್ಧಾ ತಪಸಾ ಚ ಬಭೂವಿಮ

ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತನಾದ ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ನಾವು ಮನೆಯ ದಾಸಿಯರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ನಿಜವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದೆವು.

ಮಹಿಷ್ಯ ಊಚುಃ। ಭೌಮಂ ನಿಹತ್ಯ ಸಗಣಂ ಯುಧಿ ತೇನ ರುದ್ಧಾ। ಜ್ಞಾತ್ವಾಥ ನಃ ಕ್ಷಿತಿಜಯೇ ಜಿತರಾಜಕನ್ಯಾಃ। ನಿರ್ಮುಚ್ಯ ಸಂಸೃತಿವಿಮೋಕ್ಷಮನುಸ್ಮರನ್ತೀಃ। ಪಾದಾಮ್ಬುಜಂ ಪರಿಣಿನಾಯ ಯ ಆಪ್ತಕಾಮಃ

ಮಹಿಷ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ಭೌಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದನು; ನಾವು ಅವನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಪೂರೈಸುವ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದನು.

ನ ವಯಂ ಸಾಧ್ವಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಂ ಸ್ವಾರಾಜ್ಯಂ ಭೌಜ್ಯಮಪ್ಯುತ। ವೈರಾಜ್ಯಂ ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯಂ ಚ ಆನನ್ತ್ಯಂ ವಾ ಹರೇಃ ಪದಮ್

ನಾವು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಸ್ವರಾಜ್ಯ, ಭೋಗ ಅಥವಾ ವೈರಾಜ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನ, ಅಥವಾ ಅನಂತವಾದ ಹರಿಯುಳಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಾಮಯಾಮಹ ಏತಸ್ಯ ಶ್ರೀಮತ್ಪಾದರಜಃ ಶ್ರಿಯಃ। ಕುಚಕುಙ್ಕುಮಗನ್ಧಾಢ್ಯಂ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ವೋಢುಂ ಗದಾಭೃತಃ

ಅವನ ಪಾದರಜವನ್ನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕುಂಕುಮದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು, ಗದಾಧಾರಿಯ ಪಾದರಜವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಹಾರೈಸುತ್ತೇವೆ.

ವ್ರಜಸ್ತ್ರಿಯೋ ಯದ್ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಪುಲಿನ್ದ್ಯಸ್ತೃಣವೀರುಧಃ। ಗಾವಶ್ಚಾರಯತೋ ಗೋಪಾಃ ಪದಸ್ಪರ್ಶಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ವೃಂದಾವನದ ಗೋಪಿಕೆಯರು, ಪುಲಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಹುಲ್ಲುಮೂಲಿಕೆಗಳು, ಆಡುಹೆಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪ ಬಾಲಕರು—ಈ ಮಹಾತ್ಮನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ.

ಋಷಿಗಣಕೃತಾ ಭಗವತ್ಸ್ತುತಿಃ; ವಸುದೇವಯಜ್ಞೋತ್ಸವಃ; ಬನ್ಧೂನಾಂ ಪ್ರಸ್ಥಾಪನಾದಿಕಂ ಚ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಶ್ರುತ್ವಾ ಪೃಥಾ ಸುಬಲಪುತ್ರ್ಯಥ ಯಾಜ್ಞಸೇನೀ ಮಾಧವ್ಯಥ ಕ್ಷಿತಿಪಪತ್‍ನ್ಯ ಉತ ಸ್ವಗೋಪ್ಯಃ । ಕೃಷ್ಣೇಽಖಿಲಾತ್ಮನಿ ಹರೌ ಪ್ರಣಯಾನುಬನ್ಧಂ ಸರ್ವಾ ವಿಸಿಸ್ಮ್ಯುರಲಮಶ್ರುಕಲಾಕುಲಾಕ್ಷ್ಯಃ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕುಂತಿ, ಸುಭದ್ರಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಮಾಧವಿ, ರಾಜಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಗೋಪಿಕೆಯರು—allರೂ ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡರು.