ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತ ಏವಂ ಲೋಕನಾಥೇನ ಪರಿಪೃಷ್ಟಾಃ ಸುಸತ್ಕೃತಾಃ। ಪ್ರತ್ಯೂಚುರ್ಹೃಷ್ಟಮನಸಸ್ತತ್ಪಾದೇಕ್ಷಾಹತಾಂಹಸಃ

ಲೋಕನಾಥನು ಹೀಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಗೌರವ ಪಡೆದವರು, ಆತನ ಪಾದದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಹೋಗಿ ಹರ್ಷಭರಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಕುತೋಽಶಿವಂ ತ್ವಚ್ಚರಣಾಮ್ಬುಜಾಸವಂ ಮಹನ್ಮನಸ್ತೋ ಮುಖನಿಃಸೃತಂ ಕ್ವಚಿತ್। ಪಿಬನ್ತಿ ಯೇ ಕರ್ಣಪುಟೈರಲಂ ಪ್ರಭೋ ದೇಹಂಭೃತಾಂ ದೇಹಕೃದಸ್ಮೃತಿಚ್ಛಿದಮ್

ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಅಮೃತವನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವುದನ್ನು, ಯಾರು ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೇಹದ ಬಂಧನವೂ, ಮರೆವುದೂ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಅಪಶಕುನವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿತ್ವಾತ್ಮ ಧಾಮವಿಧುತಾತ್ಮಕೃತತ್ರ್ಯವಸ್ಥಾಮ್। ಆನನ್ದಸಮ್ಪ್ಲವಮಖಣ್ಡಮಕುಣ್ಠಬೋಧಮ್। ಕಾಲೋಪಸೃಷ್ಟನಿಗಮಾವನ ಆತ್ತಯೋಗ। ಮಾಯಾಕೃತಿಂ ಪರಮಹಂಸಗತಿಂ ನತಾಃ ಸ್ಮ

ನಾವು ಆತ್ಮದ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ನಿರಂತರ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಕಾಲ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಯೋಗದಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡರೂ, ಪರಮಹಂಸನ ಮಾರ್ಗವಾದ ನಿಮ್ಮ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಶ್ರೀಋಷಿರುವಾಚ। ಇತ್ಯುತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಶಿಖಾಮಣಿಂ ಜನೇಷ್ವ್। ಅಭಿಷ್ಟುವತ್ಸ್ವನ್ಧಕಕೌರವಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಸಮೇತ್ಯ ಗೋವಿನ್ದಕಥಾ ಮಿಥೋಽಗೃಣಂಸ್। ತ್ರಿಲೋಕಗೀತಾಃ ಶೃಣು ವರ್ಣಯಾಮಿ ತೇ

ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ, ಅಂದಕ ಮತ್ತು ಕೌರವರ ಮಹಿಳೆಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಜನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಗೋವಿಂದನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಆ ಕಥೆಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಕೇಳಿ, ನಾನು ಅವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀದ್ರೌಪದ್ಯುವಾಚ। ಹೇ ವೈದರ್ಭ್ಯಚ್ಯುತೋ ಭದ್ರೇ ಹೇ ಜಾಮ್ಬವತಿ ಕೌಶಲೇ। ಹೇ ಸತ್ಯಭಾಮೇ ಕಾಲಿನ್ದಿ ಶೈಬ್ಯೇ ರೋಹಿಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇ

ಶ್ರೀ ದ್ರೌಪದಿ ಹೇಳಿದರು: ಓ ವೈದರ್ಭಿ, ಓ ಭದ್ರಾ, ಓ ಜಾಂಬವತಿ, ಓ ಕೌಶಲಾ, ಓ ಸತ್ಯಭಾಮಾ, ಓ ಕಾಲಿಂದಿ, ಓ ಶೈಬ್ಯಾ, ಓ ರೋಹಿಣಿ, ಓ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ—

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಪತ್ನ್ಯ ಏತನ್ನೋ ಬ್ರೂತ ವೋ ಭಗವಾನ್ಸ್ವಯಮ್। ಉಪಯೇಮೇ ಯಥಾ ಲೋಕಮನುಕುರ್ವನ್ಸ್ವಮಾಯಯಾ

ಓ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ: ಪ್ರಭು ಸ್ವಯಂ ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೋಕದ ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು?

ಶ್ರೀರುಕ್ಮಿಣ್ಯುವಾಚ। ಚೈದ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಪಯಿತುಮುದ್ಯತಕಾರ್ಮುಕೇಷು। ರಾಜಸ್ವಜೇಯಭಟಶೇಖರಿತಾಙ್ಘ್ರಿರೇಣುಃ। ನಿನ್ಯೇ ಮೃಗೇನ್ದ್ರ ಇವ ಭಾಗಮಜಾವಿಯೂಥಾತ್। ತಚ್ಛ್ರೀನಿಕೇತಚರಣೋಽಸ್ತು ಮಮಾರ್ಚನಾಯ

ಶ್ರೀ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಹೇಳಿದಳು: ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಯೋಧರು ನನ್ನನ್ನು ಚೇದಿ ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಆ ರಾಜನ ಸೈನಿಕರ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕಾಲಿನ ಧೂಳು ಹಾರಿದಂತೆ, ಅವನು ಸಿಂಹನಂತೆ ಆಡುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಪಾದಗಳು ನನಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಲಿ.

ಶ್ರೀಸತ್ಯಭಾಮೋವಾಚ। ಯೋ ಮೇ ಸನಾಭಿವಧತಪ್ತಹೃದಾ ತತೇನ। ಲಿಪ್ತಾಭಿಶಾಪಮಪಮಾರ್ಷ್ಟುಮುಪಾಜಹಾರ। ಜಿತ್ವರ್ಕ್ಷರಾಜಮಥ ರತ್ನಮದಾತ್ಸ ತೇನ। ಭೀತಃ ಪಿತಾದಿಶತ ಮಾಂ ಪ್ರಭವೇಽಪಿ ದತ್ತಾಮ್

ಶ್ರೀ ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಹೇಳಿದಳು: ನನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ಆ ಶಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಲು, ಅವನು ಭೂಮಂಡಲದ ರಾಜನನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಆ ರತ್ನವನ್ನು ತಂದನು. ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ಭಯಗೊಂಡರು. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಡಲಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಶ್ರೀಜಾಮ್ಬವತ್ಯುವಾಚ। ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯ ದೇಹಕೃದಮುಂ ನಿಜನಾಥದೈವಂ। ಸೀತಾಪತಿಂ ತ್ರಿನವಹಾನ್ಯಮುನಾಭ್ಯಯುಧ್ಯತ್। ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪರೀಕ್ಷಿತ ಉಪಾಹರದರ್ಹಣಂ ಮಾಂ। ಪಾದೌ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಮಣಿನಾಹಮಮುಷ್ಯ ದಾಸೀ

ಶ್ರೀ ಜಾಂಬವತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಅವನು ದೇಹದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ವಿಧಿಯ ದೇವರು ಎಂದು ಅರಿತು, ಸೀತಾಪತಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಪರೀಕ್ಷಿತನೆಂದು ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಆ ರತ್ನದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಾನು ಅವನ ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ರೀಕಾಲಿನ್ದ್ಯುವಾಚ। ತಪಶ್ಚರನ್ತೀಮಾಜ್ಞಾಯ ಸ್ವಪಾದಸ್ಪರ್ಶನಾಶಯಾ। ಸಖ್ಯೋಪೇತ್ಯಾಗ್ರಹೀತ್ಪಾಣಿಂ ಯೋಽಹಂ ತದ್ಗೃಹಮಾರ್ಜನೀ

ಶ್ರೀ ಕಾಲಿಂದಿ ಹೇಳಿದಳು: ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ನಾನು ಅವನ ಮನೆಯನ್ನು ಒಗೆಯುವವಳಾದೆನು.

ಶ್ರೀಮಿತ್ರವಿನ್ದೋವಾಚ। ಯೋ ಮಾಂ ಸ್ವಯಂವರ ಉಪೇತ್ಯ ವಿಜಿತ್ಯ ಭೂಪಾನ್। ನಿನ್ಯೇ ಶ್ವಯೂಥಗಂ ಇವಾತ್ಮಬಲಿಂ ದ್ವಿಪಾರಿಃ। ಭ್ರಾತೄಂಶ್ಚ ಮೇಽಪಕುರುತಃ ಸ್ವಪುರಂ ಶ್ರಿಯೌಕಸ್। ತಸ್ಯಾಸ್ತು ಮೇಽನುಭವಮಙ್ಘ್ರ್ಯವನೇಜನತ್ವಮ್

ಶ್ರೀ ಮಿತ್ರವಿಂದೆ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಸ್ವಯಂವರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಆನೆ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹಿಂಡುದಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿರುವ ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ.

ಶ್ರೀಸತ್ಯೋವಾಚ। ಸಪ್ತೋಕ್ಷಣೋಽತಿಬಲವೀರ್ಯಸುತೀಕ್ಷ್ಣಶೃಙ್ಗಾನ್। ಪಿತ್ರಾ ಕೃತಾನ್ಕ್ಷಿತಿಪವೀರ್ಯಪರೀಕ್ಷಣಾಯ। ತಾನ್ವೀರದುರ್ಮದಹನಸ್ತರಸಾ ನಿಗೃಹ್ಯ। ಕ್ರೀಡನ್ಬಬನ್ಧ ಹ ಯಥಾ ಶಿಶವೋಽಜತೋಕಾನ್

ಶ್ರೀ ಸತ್ಯಾ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ತಂದೆ ರಾಜರ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಏಳು ಭಯಂಕರವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ವೀರರ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಅವರು, ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಟ್ಟಿದರು.

ಯ ಇತ್ಥಂ ವೀರ್ಯಶುಲ್ಕಾಂ ಮಾಂ। ದಾಸೀಭಿಶ್ಚತುರಙ್ಗಿಣೀಮ್। ಪಥಿ ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ರಾಜನ್ಯಾನ್। ನಿನ್ಯೇ ತದ್ದಾಸ್ಯಮಸ್ತು ಮೇ

ಅವರು ನನ್ನನ್ನು, ದಾಸಿಯರನ್ನೂ, ಸೇನೆಯನ್ನೂ, ರಾಜರನ್ನು ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಸೋಲಿಸಿ, ವೀರ್ಯಶुल्कವಾಗಿ ಗೆದ್ದರು. ಅವರ ದಾಸ್ಯಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ.

ಶ್ರೀಭದ್ರೋವಾಚ। ಪಿತಾ ಮೇ ಮಾತುಲೇಯಾಯ ಸ್ವಯಮಾಹೂಯ ದತ್ತವಾನ್। ಕೃಷ್ಣೇ ಕೃಷ್ಣಾಯ ತಚ್ಚಿತ್ತಾಮಕ್ಷೌಹಿಣ್ಯಾ ಸಖೀಜನೈಃ

ಶ್ರೀ ಭದ್ರಾ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ತಂದೆ, ನನ್ನ ಮಾವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ, ಸೇನೆಯೂ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಡನೆ ಕೊಟ್ಟರು.

ಅಸ್ಯ ಮೇ ಪಾದಸಂಸ್ಪರ್ಶೋ ಭವೇಜ್ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ। ಕರ್ಮಭಿರ್ಭ್ರಾಮ್ಯಮಾಣಾಯಾ ಯೇನ ತಚ್ಛ್ರೇಯ ಆತ್ಮನಃ

ನಾನು ಯಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲಾದರೂ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಕರ್ಮಫಲದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವೇ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪರಮ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಣೋವಾಚ। ಮಮಾಪಿ ರಾಜ್ಞ್ಯಚ್ಯುತಜನ್ಮಕರ್ಮ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮುಹುರ್ನಾರದಗೀತಮಾಸ ಹ। ಚಿತ್ತಂ ಮುಕುನ್ದೇ ಕಿಲ ಪದ್ಮಹಸ್ತಯಾ ವೃತಃ ಸುಸಮ್ಮೃಶ್ಯ ವಿಹಾಯ ಲೋಕಪಾನ್

ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ಹೇಳಿದರು: ರಾಜನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾರದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪದ್ಮಹಸ್ತನಾದ ಮುಕುಂದನಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ನೆಲಸಿತು; ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅವನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತವಾಯಿತು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಮ ಮತಂ ಸಾಧ್ವಿ ಪಿತಾ ದುಹಿತೃವತ್ಸಲಃ। ಬೃಹತ್ಸೇನ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಸ್ತತ್ರೋಪಾಯಮಚೀಕರತ್

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ಮಗಳು ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಬೃಹತ್ಸೇನ, ನನ್ನ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು.

ಯಥಾ ಸ್ವಯಂವರೇ ರಾಜ್ಞಿ ಮತ್ಸ್ಯಃ ಪಾರ್ಥೇಪ್ಸಯಾ ಕೃತಃ। ಅಯಂ ತು ಬಹಿರಾಚ್ಛನ್ನೋ ದೃಶ್ಯತೇ ಸ ಜಲೇ ಪರಮ್

ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ರಾಜಕನ್ಯೆಗೆ ಪಾಂಡವರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಮೀನುವನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಒಂದು ಮೀನು ಹೊರಗೆ ಮರೆಮಾಚಿದ್ದು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಶ್ರುತ್ವೈತತ್ಸರ್ವತೋ ಭೂಪಾ ಆಯಯುರ್ಮತ್ಪಿತುಃ ಪುರಮ್। ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರತತ್ತ್ವಜ್ಞಾಃ ಸೋಪಾಧ್ಯಾಯಾಃ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಆಯುಧಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿದ್ದವರು, ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಊರಿಗೆ ಬಂದರು.

ಪಿತ್ರಾ ಸಮ್ಪೂಜಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಥಾವೀರ್ಯಂ ಯಥಾವಯಃ। ಆದದುಃ ಸಶರಂ ಚಾಪಂ ವೇದ್ಧುಂ ಪರ್ಷದಿ ಮದ್ಧಿಯಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಂತೆ ಗೌರವ ಪಡೆದರು. ನನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದವರು ಪರಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಆದಾಯ ವ್ಯಸೃಜನ್ಕೇಚಿತ್ಸಜ್ಯಂ ಕರ್ತುಮನೀಶ್ವರಾಃ। ಆಕೋಷ್ಠಂ ಜ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಕೃಷ್ಯ ಪೇತುರೇಕೇಽಮುನಾಹತಾಃ

ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ಬಿಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆದು ಎದೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದರು.

ಸಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾಪರೇ ವೀರಾ ಮಾಗಧಾಮ್ಬಷ್ಠಚೇದಿಪಾಃ। ಭೀಮೋ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಕರ್ಣೋ ನಾವಿದಂಸ್ತದವಸ್ಥಿತಿಮ್

ಮಗಧ, ಅಂಬಷ್ಟ, ಚೇದಿ ದೇಶದ ರಾಜರು ಹಾಗು ಭೀಮ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ ಎಂಬ ವೀರರು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿಸಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು ಆದರೆ ಆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಮತ್ಸ್ಯಾಭಾಸಂ ಜಲೇ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚ ತದವಸ್ಥಿತಿಮ್। ಪಾರ್ಥೋ ಯತ್ತೋಽಸೃಜದ್ಬಾಣಂ ನಾಚ್ಛಿನತ್ಪಸ್ಪೃಶೇ ಪರಮ್

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನ ನೋಡಿ, ಅದರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅರ್ಜುನನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಅದು ಗುರಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸದೆ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು.

ರಾಜನ್ಯೇಷು ನಿವೃತ್ತೇಷು ಭಗ್ನಮಾನೇಷು ಮಾನಿಷು। ಭಗವಾನ್ಧನುರಾದಾಯ ಸಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾಥ ಲೀಲಯಾ

ರಾಜರು ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆ ಮುರಿದುಹೋದಾಗ, ಭಗವಂತನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸುಲಭವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಿಗಿದುಕೊಂಡನು.

ತಸ್ಮಿನ್ಸನ್ಧಾಯ ವಿಶಿಖಂ ಮತ್ಸ್ಯಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸಕೃಜ್ಜಲೇ। ಛಿತ್ತ್ವೇಷುಣಾಪಾತಯತ್ತಂ ಸೂರ್ಯೇ ಚಾಭಿಜಿತಿ ಸ್ಥಿತೇ ೨೬ ಅಭಿಜಿತ್। ದಿವಿ ದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ಜಯಶಬ್ದಯುತಾ ಭುವಿ। ದೇವಾಶ್ಚ ಕುಸುಮಾಸಾರಾನ್ಮುಮುಚುರ್ಹರ್ಷವಿಹ್ವಲಾಃ

ಆ ಗುರಿಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಮೀನು ನೋಡಿದನು; ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು. ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಅಭಿಜಿತ್ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತದ್ರಙ್ಗಮಾವಿಶಮಹಂ ಕಲನೂಪುರಾಭ್ಯಾಂ। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಕನಕೋಜ್ವಲರತ್ನಮಾಲಾಮ್ । ನೂತ್ನೇ ನಿವೀಯ ಪರಿಧಾಯ ಚ ಕೌಶಿಕಾಗ್ರ್ಯೇ। ಸವ್ರೀಡಹಾಸವದನಾ ಕವರೀಧೃತಸ್ರಕ್

ಆಗ ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆ ನೂಪುರಗಳ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ರಂಗಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದೆನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಂತೆನು.

ಉನ್ನೀಯ ವಕ್ತ್ರಮುರುಕುನ್ತಲಕುಣ್ಡಲತ್ವಿಡ್। ಗಣ್ಡಸ್ಥಲಂ ಶಿಶಿರಹಾಸಕಟಾಕ್ಷಮೋಕ್ಷೈಃ। ರಾಜ್ಞೋ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪರಿತಃ ಶನಕೈರ್ಮುರಾರೇರ್। ಅಂಸೇಽನುರಕ್ತಹೃದಯಾ ನಿದಧೇ ಸ್ವಮಾಲಾಮ್

ನಾನು ಮುಖವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ದೊಡ್ಡ ಕುಂಡಲಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಕೆನ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಿರುತ್ತಾ, ಶಾಂತ ನಗೆಯ ನೋಟಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲಿನ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಹೃದಯದಿಂದ ಮುರಾರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಹಾರವನ್ನು ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆನು.

ತಾವನ್ಮೃದಙ್ಗಪಟಹಾಃ ಶಙ್ಖಭೇರ್ಯಾನಕಾದಯಃ। ನಿನೇದುರ್ನಟನರ್ತಕ್ಯೋ ನನೃತುರ್ಗಾಯಕಾ ಜಗುಃ

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೃದಂಗ, ಪಟಾಹ, ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ನಗಾರಿ ಮುಂತಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಗುಂಜಿದವು; ನೃತ್ಯಗಾರರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಗಾಯಕರು ಹಾಡಿದರು.

ಏವಂ ವೃತೇ ಭಗವತಿ ಮಯೇಶೇ ನೃಪಯೂಥಪಾಃ। ನ ಸೇಹಿರೇ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ಸ್ಪರ್ಧನ್ತೋ ಹೃಚ್ಛಯಾತುರಾಃ

ಮಾಯೆಯ ಒಡೆಯನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ನಾನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ರಾಜರು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿದುದನ್ನು ಸಹಿಸದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು.