ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಪಿತರಾವಭಿವಾದ್ಯ ಚ । ನ ಕಿಞ್ಚನೋಚತುಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಸಾಶ್ರುಕಣ್ಠೌ ಕುರೂದ್ವಹ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕುರುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ.

ತಾವಾತ್ಮಾಸನಮಾರೋಪ್ಯ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಪರಿರಭ್ಯ ಚ । ಯಶೋದಾ ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ಸುತೌ ವಿಜಹತುಃ ಶುಚಃ

ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಯಶೋದೆಯವರು ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟರು.

ರೋಹಿಣೀ ದೇವಕೀ ಚಾಥ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ವ್ರಜೇಶ್ವರೀಮ್ । ಸ್ಮರನ್ತ್ಯೌ ತತ್ಕೃತಾಂ ಮೈತ್ರೀಂ ಬಾಷ್ಪಕಣ್ಠ್ಯೌ ಸಮೂಚತುಃ

ನಂತರ ರೋಹಿಣಿ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ, ವ್ರಜದ ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅವಳು ತೋರಿಸಿದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಂಠದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಕಾ ವಿಸ್ಮರೇತ ವಾಂ ಮೈತ್ರೀಂ ಅನಿವೃತ್ತಾಂ ವ್ರಜೇಶ್ವರಿ । ಅವಾಪ್ಯಾಪ್ಯೈನ್ದ್ರಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಯಸ್ಯಾ ನೇಹ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ

ವೃಂದಾವನದ ರಾಣಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಯಾರು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಇಂದ್ರನಾದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರತಿಫಲವೇ ಇಲ್ಲ.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಏತಾವದೃಷ್ಟಪಿತರೌ ಯುವಯೋಃ ಸ್ಮ ಪಿತ್ರೋಃ ಸಮ್ಪ್ರೀಣನಾಭ್ಯುದಯಪೋಷಣಪಾಲನಾನಿ । ಪ್ರಾಪ್ಯೋಷತುರ್ಭವತಿ ಪಕ್ಷ್ಮ ಹ ಯದ್ವದಕ್ಷ್ಣೋಃ ನ್ಯಸ್ತಾವಕುತ್ರ ಚ ಭಯೌ ನ ಸತಾಂ ಪರಃ ಸ್ವಃ

ನಾನು ನೋಡಿದಷ್ಟು, ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷ, ಸುಖ, ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಗುರಿಯಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಮುಪಲಭ್ಯ ಚಿರಾದಭೀಷ್ಟಂ ಯತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಣೇ ದೃಶಿಷು ಪಕ್ಷ್ಮಕೃತಂ ಶಪನ್ತಿ । ದೃಗ್ಭಿರ್ಹೃದೀಕೃತಮಲಂ ಪರಿರಭ್ಯ ಸರ್ವಾಃ ತದ್‌ಭಾವಮಾಪುರಪಿ ನಿತ್ಯಯುಜಾಂ ದುರಾಪಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡ ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಕಣ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಶಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಣ್ಣಿಂದಲೇ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸದಾ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿರುವವರಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಭಗವಾಂಸ್ತಾಸ್ತಥಾಭೂತಾ ವಿವಿಕ್ತ ಉಪಸಙ್ಗತಃ । ಆಶ್ಲಿಷ್ಯಾನಾಮಯಂ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಹಸನ್ ಇದಮಬ್ರವೀತ್

ಭಗವಂತನು, ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಬಂದು, ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಅಪಿ ಸ್ಮರಥ ನಃ ಸಖ್ಯಃ ಸ್ವಾನಾಮರ್ಥಚಿಕೀರ್ಷಯಾ । ಗತಾಂಶ್ಚಿರಾಯಿತಾಞ್ಛತ್ರು ಪಕ್ಷಕ್ಷಪಣಚೇತಸಃ

ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೀವು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೆದುರಿಸಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಬಹುಕಾಲ ಇಲ್ಲದಿದ್ದೆವು.

ಅಪ್ಯವಧ್ಯಾಯಥಾಸ್ಮಾನ್ ಸ್ವಿದಕೃತಜ್ಞಾವಿಶಙ್ಕಯಾ । ನೂನಂ ಭೂತಾನಿ ಭಗವಾನ್ ಯುನಕ್ತಿ ವಿಯುನಕ್ತಿ ಚ

ನಾವು ಕೃತಜ್ಞತೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿದ್ದೀರಾ? ನಿಜವಾಗಿ, ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಾಯುರ್ಯಥಾ ಘನಾನೀಕಂ ತೃಣಂ ತೂಲಂ ರಜಾಂಸಿ ಚ । ಸಂಯೋಜ್ಯಾಕ್ಷಿಪತೇ ಭೂಯಃ ತಥಾ ಭೂತಾನಿ ಭೂತಕೃತ್

ಹಾಗೆ ಗಾಳಿ ಮೋಡ, ಹುಲ್ಲು, ಹತ್ತಿ, ಧೂಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹಬ್ಬಿಸುವಂತೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಯಿ ಭಕ್ತಿರ್ಹಿ ಭೂತಾನಾಂ ಅಮೃತತ್ವಾಯ ಕಲ್ಪತೇ । ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಯದಾಸೀತ್ ಮತ್ಸ್ನೇಹೋ ಭವತೀನಾಂ ಮದಾಪನಃ

ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಭಕ್ತಿಯೇ ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ದಾರಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದುದು, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದೆ.

ಅಹಂ ಹಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಆದಿರನ್ತೋಽನ್ತರಂ ಬಹಿಃ । ಭೌತಿಕಾನಾಂ ಯಥಾ ಖಂ ವಾರ್ಭೂರ್ವಾಯುರ್ಜ್ಯೋತಿರಙ್ಗನಾಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ, ಒಳಗೂ ಹೊರಗಿರುವ ತಾತ್ಪರ್ಯವೂ ಹೌದು. ಹೇಗೆ ಆಕಾಶ, ನೀರು, ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ, ಬೆಳಕು ಪದಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಮೂಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಮೂಲ.

ಏವಂ ಹ್ಯೇತಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಭೂತೇಷ್ವಾತ್ಮಾಽಽತ್ಮನಾ ತತಃ । ಉಭಯಂ ಮಯ್ಯಥ ಪರೇ ಪಶ್ಯತಾಭಾತಮಕ್ಷರೇ

ಈ ಜೀವಿಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿಯೂ, ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಂತೆ, ಎರಡನ್ನೂ ನನಲ್ಲಿಯೂ, ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡುವವರು ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಅಧ್ಯಾತ್ಮಶಿಕ್ಷಯಾ ಗೋಪ್ಯ ಏವಂ ಕೃಷ್ಣೇನ ಶಿಕ್ಷಿತಾಃ । ತದನುಸ್ಮರಣಧ್ವಸ್ತ ಜೀವಕೋಶಾಸ್ತಮಧ್ಯಗನ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದಂತೆ, ಗೋಪಿಯರು ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣಬಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋದರು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಆಹುಶ್ಚ ತೇ ನಲಿನನಾಭ ಪದಾರವಿನ್ದಂ ಯೋಗೇಶ್ವರೈರ್ಹೃದಿ ವಿಚಿನ್ತ್ಯಮಗಾಧಬೋಧೈಃ । ಸಂಸಾರಕೂಪಪತಿತೋತ್ತರಣಾವಲಮ್ಬಂ ಗೇಹಂ ಜುಷಾಮಪಿ ಮನಸ್ಯುದಿಯಾತ್ ಸದಾ ನಃ

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಕಮಲನಾಭನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪಾದಗಳು ಸಂಸಾರದ ಕೂಪದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುವ ಆಧಾರ. ನಾವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವು ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಲಿ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ವೃಷ್ಣೀಗೋಪಸಂಗಮೋ ನಾಮ ದ್ವ್ಯಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ 'ವೃಷ್ಣಿ ಗೋಪರ ಸಂಮಿಲನ' ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ದ್ರೌಪದೀಂ ಪ್ರತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪತ್‍ನೀನಾಂ ಸ್ವಸ್ವೋದ್ವಾಹವೃತ್ತಾಂತವರ್ಣನಮ್ - ಅಥ ತ್ರ್ಯಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ। ತಥಾನುಗೃಹ್ಯ ಭಗವಾನ್ಗೋಪೀನಾಂ ಸ ಗುರುರ್ಗತಿಃ। ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮಥಾಪೃಚ್ಛತ್ಸರ್ವಾಂಶ್ಚ ಸುಹೃದೋಽವ್ಯಯಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ, ಅವರ ಗುರು ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಯನಾದ ಭಗವಂತನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನೂ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ತ ಏವಂ ಲೋಕನಾಥೇನ ಪರಿಪೃಷ್ಟಾಃ ಸುಸತ್ಕೃತಾಃ। ಪ್ರತ್ಯೂಚುರ್ಹೃಷ್ಟಮನಸಸ್ತತ್ಪಾದೇಕ್ಷಾಹತಾಂಹಸಃ

ಲೋಕನಾಥನು ಹೀಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಗೌರವ ಪಡೆದವರು, ಆತನ ಪಾದದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಹೋಗಿ ಹರ್ಷಭರಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಕುತೋಽಶಿವಂ ತ್ವಚ್ಚರಣಾಮ್ಬುಜಾಸವಂ ಮಹನ್ಮನಸ್ತೋ ಮುಖನಿಃಸೃತಂ ಕ್ವಚಿತ್। ಪಿಬನ್ತಿ ಯೇ ಕರ್ಣಪುಟೈರಲಂ ಪ್ರಭೋ ದೇಹಂಭೃತಾಂ ದೇಹಕೃದಸ್ಮೃತಿಚ್ಛಿದಮ್

ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಾರವಿಂದದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಅಮೃತವನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವುದನ್ನು, ಯಾರು ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೇಹದ ಬಂಧನವೂ, ಮರೆವುದೂ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಅಪಶಕುನವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿತ್ವಾತ್ಮ ಧಾಮವಿಧುತಾತ್ಮಕೃತತ್ರ್ಯವಸ್ಥಾಮ್। ಆನನ್ದಸಮ್ಪ್ಲವಮಖಣ್ಡಮಕುಣ್ಠಬೋಧಮ್। ಕಾಲೋಪಸೃಷ್ಟನಿಗಮಾವನ ಆತ್ತಯೋಗ। ಮಾಯಾಕೃತಿಂ ಪರಮಹಂಸಗತಿಂ ನತಾಃ ಸ್ಮ

ನಾವು ಆತ್ಮದ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ನಿರಂತರ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಕಾಲ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಯೋಗದಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡರೂ, ಪರಮಹಂಸನ ಮಾರ್ಗವಾದ ನಿಮ್ಮ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಶ್ರೀಋಷಿರುವಾಚ। ಇತ್ಯುತ್ತಮಃಶ್ಲೋಕಶಿಖಾಮಣಿಂ ಜನೇಷ್ವ್। ಅಭಿಷ್ಟುವತ್ಸ್ವನ್ಧಕಕೌರವಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಸಮೇತ್ಯ ಗೋವಿನ್ದಕಥಾ ಮಿಥೋಽಗೃಣಂಸ್। ತ್ರಿಲೋಕಗೀತಾಃ ಶೃಣು ವರ್ಣಯಾಮಿ ತೇ

ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ, ಅಂದಕ ಮತ್ತು ಕೌರವರ ಮಹಿಳೆಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಜನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಗೋವಿಂದನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಆ ಕಥೆಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಕೇಳಿ, ನಾನು ಅವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀದ್ರೌಪದ್ಯುವಾಚ। ಹೇ ವೈದರ್ಭ್ಯಚ್ಯುತೋ ಭದ್ರೇ ಹೇ ಜಾಮ್ಬವತಿ ಕೌಶಲೇ। ಹೇ ಸತ್ಯಭಾಮೇ ಕಾಲಿನ್ದಿ ಶೈಬ್ಯೇ ರೋಹಿಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇ

ಶ್ರೀ ದ್ರೌಪದಿ ಹೇಳಿದರು: ಓ ವೈದರ್ಭಿ, ಓ ಭದ್ರಾ, ಓ ಜಾಂಬವತಿ, ಓ ಕೌಶಲಾ, ಓ ಸತ್ಯಭಾಮಾ, ಓ ಕಾಲಿಂದಿ, ಓ ಶೈಬ್ಯಾ, ಓ ರೋಹಿಣಿ, ಓ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ—

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಪತ್ನ್ಯ ಏತನ್ನೋ ಬ್ರೂತ ವೋ ಭಗವಾನ್ಸ್ವಯಮ್। ಉಪಯೇಮೇ ಯಥಾ ಲೋಕಮನುಕುರ್ವನ್ಸ್ವಮಾಯಯಾ

ಓ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ: ಪ್ರಭು ಸ್ವಯಂ ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೋಕದ ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು?

ಶ್ರೀರುಕ್ಮಿಣ್ಯುವಾಚ। ಚೈದ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಪಯಿತುಮುದ್ಯತಕಾರ್ಮುಕೇಷು। ರಾಜಸ್ವಜೇಯಭಟಶೇಖರಿತಾಙ್ಘ್ರಿರೇಣುಃ। ನಿನ್ಯೇ ಮೃಗೇನ್ದ್ರ ಇವ ಭಾಗಮಜಾವಿಯೂಥಾತ್। ತಚ್ಛ್ರೀನಿಕೇತಚರಣೋಽಸ್ತು ಮಮಾರ್ಚನಾಯ

ಶ್ರೀ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಹೇಳಿದಳು: ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಯೋಧರು ನನ್ನನ್ನು ಚೇದಿ ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಆ ರಾಜನ ಸೈನಿಕರ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕಾಲಿನ ಧೂಳು ಹಾರಿದಂತೆ, ಅವನು ಸಿಂಹನಂತೆ ಆಡುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಪಾದಗಳು ನನಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಲಿ.

ಶ್ರೀಸತ್ಯಭಾಮೋವಾಚ। ಯೋ ಮೇ ಸನಾಭಿವಧತಪ್ತಹೃದಾ ತತೇನ। ಲಿಪ್ತಾಭಿಶಾಪಮಪಮಾರ್ಷ್ಟುಮುಪಾಜಹಾರ। ಜಿತ್ವರ್ಕ್ಷರಾಜಮಥ ರತ್ನಮದಾತ್ಸ ತೇನ। ಭೀತಃ ಪಿತಾದಿಶತ ಮಾಂ ಪ್ರಭವೇಽಪಿ ದತ್ತಾಮ್

ಶ್ರೀ ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಹೇಳಿದಳು: ನನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ಆ ಶಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಲು, ಅವನು ಭೂಮಂಡಲದ ರಾಜನನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಆ ರತ್ನವನ್ನು ತಂದನು. ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ಭಯಗೊಂಡರು. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಡಲಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಶ್ರೀಜಾಮ್ಬವತ್ಯುವಾಚ। ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯ ದೇಹಕೃದಮುಂ ನಿಜನಾಥದೈವಂ। ಸೀತಾಪತಿಂ ತ್ರಿನವಹಾನ್ಯಮುನಾಭ್ಯಯುಧ್ಯತ್। ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪರೀಕ್ಷಿತ ಉಪಾಹರದರ್ಹಣಂ ಮಾಂ। ಪಾದೌ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಮಣಿನಾಹಮಮುಷ್ಯ ದಾಸೀ

ಶ್ರೀ ಜಾಂಬವತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಅವನು ದೇಹದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ವಿಧಿಯ ದೇವರು ಎಂದು ಅರಿತು, ಸೀತಾಪತಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಪರೀಕ್ಷಿತನೆಂದು ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಆ ರತ್ನದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಾನು ಅವನ ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ರೀಕಾಲಿನ್ದ್ಯುವಾಚ। ತಪಶ್ಚರನ್ತೀಮಾಜ್ಞಾಯ ಸ್ವಪಾದಸ್ಪರ್ಶನಾಶಯಾ। ಸಖ್ಯೋಪೇತ್ಯಾಗ್ರಹೀತ್ಪಾಣಿಂ ಯೋಽಹಂ ತದ್ಗೃಹಮಾರ್ಜನೀ

ಶ್ರೀ ಕಾಲಿಂದಿ ಹೇಳಿದಳು: ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ನಾನು ಅವನ ಮನೆಯನ್ನು ಒಗೆಯುವವಳಾದೆನು.

ಶ್ರೀಮಿತ್ರವಿನ್ದೋವಾಚ। ಯೋ ಮಾಂ ಸ್ವಯಂವರ ಉಪೇತ್ಯ ವಿಜಿತ್ಯ ಭೂಪಾನ್। ನಿನ್ಯೇ ಶ್ವಯೂಥಗಂ ಇವಾತ್ಮಬಲಿಂ ದ್ವಿಪಾರಿಃ। ಭ್ರಾತೄಂಶ್ಚ ಮೇಽಪಕುರುತಃ ಸ್ವಪುರಂ ಶ್ರಿಯೌಕಸ್। ತಸ್ಯಾಸ್ತು ಮೇಽನುಭವಮಙ್ಘ್ರ್ಯವನೇಜನತ್ವಮ್

ಶ್ರೀ ಮಿತ್ರವಿಂದೆ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಸ್ವಯಂವರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಆನೆ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹಿಂಡುದಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿರುವ ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ.

ಶ್ರೀಸತ್ಯೋವಾಚ। ಸಪ್ತೋಕ್ಷಣೋಽತಿಬಲವೀರ್ಯಸುತೀಕ್ಷ್ಣಶೃಙ್ಗಾನ್। ಪಿತ್ರಾ ಕೃತಾನ್ಕ್ಷಿತಿಪವೀರ್ಯಪರೀಕ್ಷಣಾಯ। ತಾನ್ವೀರದುರ್ಮದಹನಸ್ತರಸಾ ನಿಗೃಹ್ಯ। ಕ್ರೀಡನ್ಬಬನ್ಧ ಹ ಯಥಾ ಶಿಶವೋಽಜತೋಕಾನ್

ಶ್ರೀ ಸತ್ಯಾ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ತಂದೆ ರಾಜರ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಏಳು ಭಯಂಕರವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ವೀರರ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಅವರು, ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಟ್ಟಿದರು.