ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಭುಕ್ತ್ವೋಪವಿವಿಶುಃ ಕಾಮಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಚ್ಛಾಯಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಾಙ್‌ಘ್ರಿಷು । ತತ್ರಾಗತಾಂಸ್ತೇ ದದೃಶುಃ ಸುಹೃತ್ಸಂಬನ್ಧಿನೋ ನೃಪಾನ್

ಊಟಮಾಡಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮೃದು ನೆರಳಿನ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತರು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳಾದ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಮತ್ಸ್ಯೋಶೀನರಕೌಶಲ್ಯ ವಿದರ್ಭಕುರುಸೃಞ್ಜಯಾನ್ । ಕಾಮ್ಬೋಜಕೈಕಯಾನ್ ಮದ್ರಾನ್ ಕುನ್ತೀನಾನರ್ತಕೇರಲಾನ್

ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯ, ಶೀನ, ಕೌಶಲ್ಯ, ವಿದರ್ಭ, ಕುರು, ಸೃಂಜಯ, ಕಾಮ್ಬೋಜ, ಕೈಕೇಯ, ಮದ್ರ, ಕುಂತಿ, ಅನರ್ತ, ಕೇರಳ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚೈವಾತ್ಮಪಕ್ಷೀಯಾನ್ ಪರಾಂಶ್ಚ ಶತಶೋ ನೃಪ । ನನ್ದಾದೀನ್ ಸುಹೃದೋ ಗೋಪಾನ್ ಗೋಪೀಶ್ಚೋತ್ಕಣ್ಠಿತಾಶ್ಚಿರಮ್

ಮತ್ತು, ರಾಜನೇ, ನೂರಾರು ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದವರನ್ನೂ, ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನೂ, ಜೊತೆಗೆ ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಗೋವಾಳರು, ಮತ್ತು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾತರದಿಂದಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರನ್ನೂ ನೋಡಿದರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಅನ್ಯೋನ್ಯಸನ್ದರ್ಶನಹರ್ಷರಂಹಸಾ ಪ್ರೋತ್ಫುಲ್ಲಹೃದ್ವಕ್ತ್ರಸರೋರುಹಶ್ರಿಯಃ । ಆಶ್ಲಿಷ್ಯ ಗಾಢಂ ನಯನೈಃ ಸ್ರವಜ್ಜಲಾ ಹೃಷ್ಯತ್ತ್ವಚೋ ರುದ್ಧಗಿರೋ ಯಯುರ್ಮುದಮ್

ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವರ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮುಖಗಳು ಕಮಲದಂತೆ ಅರಳಿದವು. ಗಾಢವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಹರಿದು, ಚರ್ಮವು ಹಿಗ್ಗಿ, ಮಾತು ಅಡಕಾಗಿ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ಸಂವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಿಥೋಽತಿಸೌಹೃದ ಸ್ಮಿತಾಮಲಾಪಾಙ್ಗದೃಶೋಽಭಿರೇಭಿರೇ । ಸ್ತನೈಃ ಸ್ತನಾನ್ ಕುಙ್ಕುಮಪಙ್ಕರೂಷಿತಾನ್ ನಿಹತ್ಯ ದೋರ್ಭಿಃ ಪ್ರಣಯಾಶ್ರುಲೋಚನಾಃ

ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಅಪಾರ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಾ ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ತಮ್ಮ স্তನಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಒತ್ತಿ, ಕೈಗಳಿಂದ ಜಪ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರೇಮದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದವರೆಂದಾಗಿದ್ದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತತೋಽಭಿವಾದ್ಯ ತೇ ವೃದ್ಧಾನ್ ಯವಿಷ್ಠೈರಭಿವಾದಿತಾಃ । ಸ್ವಾಗತಂ ಕುಶಲಂ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕ್ರುಃ ಕೃಷ್ಣಕಥಾ ಮಿಥಃ

ನಂತರ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಚಿಕ್ಕವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಸ್ವಾಗತ ಹೇಳಿ, ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಪೃಥಾ ಭ್ರಾತೄನ್ ಸ್ವಸೄರ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ಪುತ್ರಾನ್ ಪಿತರಾವಪಿ । ಭ್ರಾತೃಪತ್‍ನೀರ್ಮುಕುನ್ದಂ ಚ ಜಹೌ ಸಙ್ಕಥಯಾ ಶುಚಃ

ಪೃಥಾ ತನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು, ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು, ಅಣ್ಣಂದಿರ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾತುಕತೆಯಿಂದ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು.

ಕುನ್ತ್ಯುವಾಚ - ಆರ್ಯ ಭ್ರಾತರಹಂ ಮನ್ಯೇ ಆತ್ಮಾನಮಕೃತಾಶಿಷಮ್ । ಯದ್ವಾ ಆಪತ್ಸು ಮದ್ವಾರ್ತಾಂ ನಾನುಸ್ಮರಥ ಸತ್ತಮಾಃ

ಕುಂತಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಆರ್ಯರಾದ ಅಣ್ಣಂದಿರೇ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಆಶೀರ್ವಾದವಿಲ್ಲದವಳಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಉತ್ತಮವರೇ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.'

ಸುಹೃದೋ ಜ್ಞಾತಯಃ ಪುತ್ರಾ ಭ್ರಾತರಃ ಪಿತರಾವಪಿ । ನಾನುಸ್ಮರನ್ತಿ ಸ್ವಜನಂ ಯಸ್ಯ ದೈವಮದಕ್ಷಿಣಮ್

ಯಾರ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ಕೃಪೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ತಮ್ಮಂದಿರೂ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೂ ಕೂಡ, ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರೀವಸುದೇವ ಉವಾಚ - ಅಮ್ಬ ಮಾಸ್ಮಾನಸೂಯೇಥಾ ದೈವಕ್ರೀಡನಕಾನ್ ನರಾನ್ । ಈಶಸ್ಯ ಹಿ ವಶೇ ಲೋಕಃ ಕುರುತೇ ಕಾರ್ಯತೇಽಥ ವಾ

ಶ್ರೀ ವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ತಾಯಿ, ಈ ಪುರುಷರ ಮೇಲೆ ನೀನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ಅವರು ವಿಧಿಯ ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಟಿಕೆಗಳಷ್ಟೆ. ಈ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಡೆಯನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಕಂಸಪ್ರತಾಪಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವಯಂ ಯಾತಾ ದಿಶಂ ದಿಶಮ್ । ಏತರ್ಹ್ಯೇವ ಪುನಃ ಸ್ಥಾನಂ ದೈವೇನಾಸಾದಿತಾಃ ಸ್ವಸಃ

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕಂಸನ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಹತ್ತಿರದವರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಹೋದ್ವು. ಆದರೆ ಈಗ, ಸಹೋದರಿ, ವಿಧಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ವಸುದೇವೋಗ್ರಸೇನಾದ್ಯೈಃ ಯದುಭಿಸ್ತೇಽರ್ಚಿತಾ ನೃಪಾಃ । ಆಸನ್ ಅಚ್ಯುತಸನ್ದರ್ಶ ಪರಮಾನನ್ದನಿರ್ವೃತಾಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ವಸುದೇವ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಯದುಗಳು ರಾಜರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜರು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಭೀಷ್ಮೋ ದ್ರೋಣೋಽಮ್ಬಿಕಾಪುತ್ರೋ ಗಾನ್ಧಾರೀ ಸಸುತಾ ತಥಾ । ಸದಾರಾಃ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಕುನ್ತೀ ಸಞ್ಜಯೋ ವಿದುರಃ ಕೃಪಃ

ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗ, ಗಾಂಧಾರಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕುಂತಿ, ಸಂಜಯ, ವಿದುರ, ಕೃಪ—

ಕುನ್ತೀಭೋಜೋ ವಿರಾಟಶ್ಚ ಭೀಷ್ಮಕೋ ನಗ್ನಜಿನ್ಮಹಾನ್ । ಪುರುಜಿದ್ ದ್ರುಪದಃ ಶಲ್ಯೋ ಧೃಷ್ಟಕೇತುಃ ಸಕಾಶಿರಾಟ್

ಕುಂತಿಭೋಜ, ವಿರಾಟ್, ಭೀಷ್ಮಕ, ಮಹಾನ್ ನಗ್ನಜಿತ್, ಪುರುಜಿತ್, ದ್ರುಪದ, ಶಲ್ಯ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಕಾಶಿರಾಜನು—

ದಮಘೋಷೋ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೋ ಮೈಥಿಲೋ ಮದ್ರಕೇಕಯೌ । ಯುಧಾಮನ್ಯುಃ ಸುಶರ್ಮಾ ಚ ಸಸುತಾ ಬಾಹ್ಲಿಕಾದಯಃ

ದಮಘೋಷ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ಮೈಥಿಲ ರಾಜನು, ಮದ್ರ ಮತ್ತು ಕೈಕೆಯ ರಾಜರು, ಯುದ್ಧಾಮನ್ಯು, ಸುಶರ್ಮ, ಬಾಹ್ಲಿಕನ ಮಗರು ಮತ್ತು ಇತರರು—

ರಾಜಾನೋ ಯೇ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮನುವ್ರತಾಃ । ಶ್ರೀನಿಕೇತಂ ವಪುಃ ಶೌರೇಃ ಸಸ್ತ್ರೀಕಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಾಃ

ರಾಜೇಂದ್ರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ, ಶ್ರೀನಿವಾಸಿಯಾದ ಶೌರಿಯವರ ರೂಪವನ್ನು ಅವರ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಅಥ ತೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಾಪ್ತಸಮರ್ಹಣಾಃ । ಪ್ರಶಶಂಸುರ್ಮುದಾ ಯುಕ್ತಾ ವೃಷ್ಣೀನ್ ಕೃಷ್ಣಪರಿಗ್ರಹಾನ್

ನಂತರ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ವೃಷ್ಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.

ಅಹೋ ಭೋಜಪತೇ ಯೂಯಂ ಜನ್ಮಭಾಜೋ ನೃಣಾಮಿಹ । ಯತ್ ಪಶ್ಯಥಾಸಕೃತ್ ಕೃಷ್ಣಂ ದುರ್ದರ್ಶಮಪಿ ಯೋಗಿನಾಮ್

ಅಯ್ಯೋ ಭೋಜಪತಿ, ನೀವು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೀವು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡಬಹುದು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯದ್ವಿಶ್ರುತಿಃ ಶ್ರುತಿನುತೇದಮಲಂ ಪುನಾತಿ ಪಾದಾವನೇಜನಪಯಶ್ಚ ವಚಶ್ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಮ್ । ಭೂಃ ಕಾಲಭರ್ಜಿತಭಗಾಪಿ ಯದಙ್‌ಘ್ರಿಪದ್ಮ ಸ್ಪರ್ಶೋತ್ಥಶಕ್ತಿರಭಿವರ್ಷತಿ ನೋಽಖಿಲಾರ್ಥಾನ್

ಯಾವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವೇದಗಳು ಹೊಗಳುತ್ತವೆಯೋ, ಅವನ ಪಾವನ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೋ, ಅವನ ಪಾದತೀರ್ಥ, ಮಾತುಗಳು, ಉಪದೇಶಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ. ಕಾಲದಿಂದ ಭಾಗ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಈ ಭೂಮಿಗೂ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಗಳು ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ.

ತದ್ದರ್ಶನಸ್ಪರ್ಶನಾನುಪಥಪ್ರಜಲ್ಪ ಶಯ್ಯಾಸನಾಶನಸಯೌನಸಪಿಣ್ಡಬನ್ಧಃ । ಯೇಷಾಂ ಗೃಹೇ ನಿರಯವರ್ತ್ಮನಿ ವರ್ತತಾಂ ವಃ ಸ್ವರ್ಗಾಪವರ್ಗವಿರಮಃ ಸ್ವಯಮಾಸ ವಿಷ್ಣುಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ಅವನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು, ಮಾತಾಡುವುದು, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ಊಟ, ಬಂಧುತನ, ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ನರಕದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ವಾಸಿಸಿದರೂ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಷ್ಣುವೇ ನಿಮಗೆ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ನನ್ದಸ್ತತ್ರ ಯದೂನ್ ಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಪುರೋಗಮಾನ್ । ತತ್ರಾಗಮದ್ವೃತೋ ಗೋಪೈಃ ಅನಃ ಸ್ಥಾರ್ಥೈಃ ದಿದೃಕ್ಷಯಾ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬಂದ ಯದುಗಳು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ನಂದನು, ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಗೋಪರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಆತುರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೃಷ್ಣಯೋ ಹೃಷ್ಟಾಃ ತನ್ವಃ ಪ್ರಾಣಮಿವೋತ್ಥಿತಾಃ । ಪರಿಷಸ್ವಜಿರೇ ಗಾಢಂ ಚಿರದರ್ಶನಕಾತರಾಃ

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಜೀವವೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವರು ಅವನನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ವಸುದೇವಃ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸಮ್ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರೇಮವಿಹ್ವಲಃ । ಸ್ಮರನ್ ಕಂಸಕೃತಾನ್ ಕ್ಲೇಶಾನ್ ಪುತ್ರನ್ಯಾಸಂ ಚ ಗೋಕುಲೇ

ವಸುದೇವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಭಾವೋದ್ರಿಕ್ತನಾಗಿ, ಕಂಸನು ಮಾಡಿದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಗೋಕುಳದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕೃಷ್ಣರಾಮೌ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಪಿತರಾವಭಿವಾದ್ಯ ಚ । ನ ಕಿಞ್ಚನೋಚತುಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಸಾಶ್ರುಕಣ್ಠೌ ಕುರೂದ್ವಹ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕುರುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ.

ತಾವಾತ್ಮಾಸನಮಾರೋಪ್ಯ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಪರಿರಭ್ಯ ಚ । ಯಶೋದಾ ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ಸುತೌ ವಿಜಹತುಃ ಶುಚಃ

ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಯಶೋದೆಯವರು ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟರು.

ರೋಹಿಣೀ ದೇವಕೀ ಚಾಥ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ವ್ರಜೇಶ್ವರೀಮ್ । ಸ್ಮರನ್ತ್ಯೌ ತತ್ಕೃತಾಂ ಮೈತ್ರೀಂ ಬಾಷ್ಪಕಣ್ಠ್ಯೌ ಸಮೂಚತುಃ

ನಂತರ ರೋಹಿಣಿ ಮತ್ತು ದೇವಕಿ, ವ್ರಜದ ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅವಳು ತೋರಿಸಿದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಂಠದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಕಾ ವಿಸ್ಮರೇತ ವಾಂ ಮೈತ್ರೀಂ ಅನಿವೃತ್ತಾಂ ವ್ರಜೇಶ್ವರಿ । ಅವಾಪ್ಯಾಪ್ಯೈನ್ದ್ರಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಯಸ್ಯಾ ನೇಹ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ

ವೃಂದಾವನದ ರಾಣಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಯಾರು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಇಂದ್ರನಾದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರತಿಫಲವೇ ಇಲ್ಲ.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಏತಾವದೃಷ್ಟಪಿತರೌ ಯುವಯೋಃ ಸ್ಮ ಪಿತ್ರೋಃ ಸಮ್ಪ್ರೀಣನಾಭ್ಯುದಯಪೋಷಣಪಾಲನಾನಿ । ಪ್ರಾಪ್ಯೋಷತುರ್ಭವತಿ ಪಕ್ಷ್ಮ ಹ ಯದ್ವದಕ್ಷ್ಣೋಃ ನ್ಯಸ್ತಾವಕುತ್ರ ಚ ಭಯೌ ನ ಸತಾಂ ಪರಃ ಸ್ವಃ

ನಾನು ನೋಡಿದಷ್ಟು, ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷ, ಸುಖ, ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಗುರಿಯಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಮುಪಲಭ್ಯ ಚಿರಾದಭೀಷ್ಟಂ ಯತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಣೇ ದೃಶಿಷು ಪಕ್ಷ್ಮಕೃತಂ ಶಪನ್ತಿ । ದೃಗ್ಭಿರ್ಹೃದೀಕೃತಮಲಂ ಪರಿರಭ್ಯ ಸರ್ವಾಃ ತದ್‌ಭಾವಮಾಪುರಪಿ ನಿತ್ಯಯುಜಾಂ ದುರಾಪಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡ ಗೋಪಿಯರು, ತಮ್ಮ ಕಣ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಶಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಣ್ಣಿಂದಲೇ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸದಾ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿರುವವರಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.