ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮನುಜಾ ರಾಜನ್ಪುರಸ್ತಾದೇವ ಸರ್ವತಃ । ಸಮನ್ತಪಞ್ಚಕಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಯಯುಃ ಶ್ರೇಯೋವಿಧಿತ್ಸಯಾ

ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಜನರು, ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸಮಂತಪಂಚಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋದರು, ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ.

ನಿಃಕ್ಷತ್ರಿಯಾಂ ಮಹೀಂ ಕುರ್ವನ್ರಾಮಃ ಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ । ನೃಪಾಣಾಂ ರುಧಿರೌಘೇಣ ಯತ್ರ ಚಕ್ರೇ ಮಹಾಹ್ರದಾನ್

ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ರಾಜರ ರಕ್ತದ ಹೊಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಈಜೇ ಚ ಭಗವಾನ್ರಾಮೋ ಯತ್ರಾಸ್ಪೃಷ್ಟೋಽಪಿ ಕರ್ಮಣಾ । ಲೋಕಂ ಸಙ್ಗ್ರಾಹಯನ್ನೀಶೋ ಯಥಾನ್ಯೋಽಘಾಪನುತ್ತಯೇ

ಅಲ್ಲೇ ಭಗವಾನ್ ರಾಮನು, ಕರ್ಮದಿಂದ ಅಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಲೋಕದ ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಮಹತ್ಯಾಂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಯಾಂ ತತ್ರಾಗನ್ಭಾರತೀಃ ಪ್ರಜಾಃ । ವೃಷ್ಣಯಶ್ಚ ತಥಾಕ್ರೂರ ವಸುದೇವಾಹುಕಾದಯಃ

ಆ ಮಹಾ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ದೇಶದ ಜನರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಅಕ್ರೂರ, ವಸುದೇವ, ಆಹುಕ ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ಯಯುರ್ಭಾರತ ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸ್ವಮಘಂ ಕ್ಷಪಯಿಷ್ಣವಃ । ಗದಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸಾಮ್ಬಾದ್ಯಾಃ ಸುಚನ್ದ್ರಶುಕಸಾರಣೈಃ

ಭಾರತ ವಂಶಜರು, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಗದ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಮ್ಬ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಜೊತೆಗೆ ಸುಚಂದ್ರ, ಶುಕ, ಸಾರಣರೂ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಆಸ್ತೇಽನಿರುದ್ಧೋ ರಕ್ಷಾಯಾಂ ಕೃತವರ್ಮಾ ಚ ಯೂಥಪಃ । ತೇ ರಥೈರ್ದೇವಧಿಷ್ಣ್ಯಾಭೈಃ ಹಯೈಶ್ಚ ತರಲಪ್ಲವೈಃ

ಅನಿರುದ್ಧನು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಉಳಿದನು, ನಾಯಕನಾದ ಕೃತವರ್ಮನೂ ಕೂಡ. ಅವರು ದೈವಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿದ್ದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗಜೈರ್ನದದ್‌ಭಿರಭ್ರಾಭೈಃ ನೃಭಿರ್ವಿದ್ಯಾಧರದ್ಯುಭಿಃ । ವ್ಯರೋಚನ್ತ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪಥಿ ಕಾಞ್ಚನಮಾಲಿನಃ

ಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಆನೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಪುರುಷರು, ಬಂಗಾರದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.

ದಿವ್ಯಸ್ರಗ್ವಸ್ತ್ರಸನ್ನಾಹಾಃ ಕಲತ್ರೈಃ ಖೇಚರಾ ಇವ । ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಉಪೋಷ್ಯ ಸುಸಮಾಹಿತಾಃ

ದೈವಿಕ ಹಾರ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದರು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದುರ್ಧೇನೂಃ ವಾಸಃಸ್ರಗ್‌ರುಕ್ಮಮಾಲಿನೀಃ । ರಾಮಹ್ರದೇಷು ವಿಧಿವತ್ ಪುನರಾಪ್ಲುತ್ಯ ವೃಷ್ಣಯಃ

ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಸುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ನಂತರ, ರಾಮನ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ದದುಃ ಸ್ವನ್ನಂ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯೇಭ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣೇ ನೋ ಭಕ್ತಿರಸ್ತ್ವಿತಿ । ಸ್ವಯಂ ಚ ತದನುಜ್ಞಾತಾ ವೃಷ್ಣಯಃ ಕೃಷ್ಣದೇವತಾಃ

ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, 'ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ, ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರಾದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ತಾವೇ ಊಟ ಮಾಡಿದರು.

ಭುಕ್ತ್ವೋಪವಿವಿಶುಃ ಕಾಮಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಚ್ಛಾಯಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಾಙ್‌ಘ್ರಿಷು । ತತ್ರಾಗತಾಂಸ್ತೇ ದದೃಶುಃ ಸುಹೃತ್ಸಂಬನ್ಧಿನೋ ನೃಪಾನ್

ಊಟಮಾಡಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮೃದು ನೆರಳಿನ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತರು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳಾದ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಮತ್ಸ್ಯೋಶೀನರಕೌಶಲ್ಯ ವಿದರ್ಭಕುರುಸೃಞ್ಜಯಾನ್ । ಕಾಮ್ಬೋಜಕೈಕಯಾನ್ ಮದ್ರಾನ್ ಕುನ್ತೀನಾನರ್ತಕೇರಲಾನ್

ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯ, ಶೀನ, ಕೌಶಲ್ಯ, ವಿದರ್ಭ, ಕುರು, ಸೃಂಜಯ, ಕಾಮ್ಬೋಜ, ಕೈಕೇಯ, ಮದ್ರ, ಕುಂತಿ, ಅನರ್ತ, ಕೇರಳ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಅನ್ಯಾಂಶ್ಚೈವಾತ್ಮಪಕ್ಷೀಯಾನ್ ಪರಾಂಶ್ಚ ಶತಶೋ ನೃಪ । ನನ್ದಾದೀನ್ ಸುಹೃದೋ ಗೋಪಾನ್ ಗೋಪೀಶ್ಚೋತ್ಕಣ್ಠಿತಾಶ್ಚಿರಮ್

ಮತ್ತು, ರಾಜನೇ, ನೂರಾರು ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದವರನ್ನೂ, ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನೂ, ಜೊತೆಗೆ ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಗೋವಾಳರು, ಮತ್ತು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾತರದಿಂದಿದ್ದ ಗೋಪಿಯರನ್ನೂ ನೋಡಿದರು.

( ಮಿಶ್ರ ) ಅನ್ಯೋನ್ಯಸನ್ದರ್ಶನಹರ್ಷರಂಹಸಾ ಪ್ರೋತ್ಫುಲ್ಲಹೃದ್ವಕ್ತ್ರಸರೋರುಹಶ್ರಿಯಃ । ಆಶ್ಲಿಷ್ಯ ಗಾಢಂ ನಯನೈಃ ಸ್ರವಜ್ಜಲಾ ಹೃಷ್ಯತ್ತ್ವಚೋ ರುದ್ಧಗಿರೋ ಯಯುರ್ಮುದಮ್

ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವರ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮುಖಗಳು ಕಮಲದಂತೆ ಅರಳಿದವು. ಗಾಢವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಹರಿದು, ಚರ್ಮವು ಹಿಗ್ಗಿ, ಮಾತು ಅಡಕಾಗಿ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ಸಂವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಿಥೋಽತಿಸೌಹೃದ ಸ್ಮಿತಾಮಲಾಪಾಙ್ಗದೃಶೋಽಭಿರೇಭಿರೇ । ಸ್ತನೈಃ ಸ್ತನಾನ್ ಕುಙ್ಕುಮಪಙ್ಕರೂಷಿತಾನ್ ನಿಹತ್ಯ ದೋರ್ಭಿಃ ಪ್ರಣಯಾಶ್ರುಲೋಚನಾಃ

ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಅಪಾರ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಾ ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ತಮ್ಮ স্তನಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಒತ್ತಿ, ಕೈಗಳಿಂದ ಜಪ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರೇಮದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದವರೆಂದಾಗಿದ್ದರು.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ತತೋಽಭಿವಾದ್ಯ ತೇ ವೃದ್ಧಾನ್ ಯವಿಷ್ಠೈರಭಿವಾದಿತಾಃ । ಸ್ವಾಗತಂ ಕುಶಲಂ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕ್ರುಃ ಕೃಷ್ಣಕಥಾ ಮಿಥಃ

ನಂತರ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಚಿಕ್ಕವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಸ್ವಾಗತ ಹೇಳಿ, ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಪೃಥಾ ಭ್ರಾತೄನ್ ಸ್ವಸೄರ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ಪುತ್ರಾನ್ ಪಿತರಾವಪಿ । ಭ್ರಾತೃಪತ್‍ನೀರ್ಮುಕುನ್ದಂ ಚ ಜಹೌ ಸಙ್ಕಥಯಾ ಶುಚಃ

ಪೃಥಾ ತನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು, ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು, ಅಣ್ಣಂದಿರ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾತುಕತೆಯಿಂದ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು.

ಕುನ್ತ್ಯುವಾಚ - ಆರ್ಯ ಭ್ರಾತರಹಂ ಮನ್ಯೇ ಆತ್ಮಾನಮಕೃತಾಶಿಷಮ್ । ಯದ್ವಾ ಆಪತ್ಸು ಮದ್ವಾರ್ತಾಂ ನಾನುಸ್ಮರಥ ಸತ್ತಮಾಃ

ಕುಂತಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಆರ್ಯರಾದ ಅಣ್ಣಂದಿರೇ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಆಶೀರ್ವಾದವಿಲ್ಲದವಳಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಉತ್ತಮವರೇ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.'

ಸುಹೃದೋ ಜ್ಞಾತಯಃ ಪುತ್ರಾ ಭ್ರಾತರಃ ಪಿತರಾವಪಿ । ನಾನುಸ್ಮರನ್ತಿ ಸ್ವಜನಂ ಯಸ್ಯ ದೈವಮದಕ್ಷಿಣಮ್

ಯಾರ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ಕೃಪೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ತಮ್ಮಂದಿರೂ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೂ ಕೂಡ, ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರೀವಸುದೇವ ಉವಾಚ - ಅಮ್ಬ ಮಾಸ್ಮಾನಸೂಯೇಥಾ ದೈವಕ್ರೀಡನಕಾನ್ ನರಾನ್ । ಈಶಸ್ಯ ಹಿ ವಶೇ ಲೋಕಃ ಕುರುತೇ ಕಾರ್ಯತೇಽಥ ವಾ

ಶ್ರೀ ವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು: ತಾಯಿ, ಈ ಪುರುಷರ ಮೇಲೆ ನೀನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ಅವರು ವಿಧಿಯ ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಟಿಕೆಗಳಷ್ಟೆ. ಈ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಡೆಯನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಕಂಸಪ್ರತಾಪಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವಯಂ ಯಾತಾ ದಿಶಂ ದಿಶಮ್ । ಏತರ್ಹ್ಯೇವ ಪುನಃ ಸ್ಥಾನಂ ದೈವೇನಾಸಾದಿತಾಃ ಸ್ವಸಃ

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕಂಸನ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಹತ್ತಿರದವರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಹೋದ್ವು. ಆದರೆ ಈಗ, ಸಹೋದರಿ, ವಿಧಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ವಸುದೇವೋಗ್ರಸೇನಾದ್ಯೈಃ ಯದುಭಿಸ್ತೇಽರ್ಚಿತಾ ನೃಪಾಃ । ಆಸನ್ ಅಚ್ಯುತಸನ್ದರ್ಶ ಪರಮಾನನ್ದನಿರ್ವೃತಾಃ

ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ವಸುದೇವ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಯದುಗಳು ರಾಜರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜರು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಭೀಷ್ಮೋ ದ್ರೋಣೋಽಮ್ಬಿಕಾಪುತ್ರೋ ಗಾನ್ಧಾರೀ ಸಸುತಾ ತಥಾ । ಸದಾರಾಃ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಕುನ್ತೀ ಸಞ್ಜಯೋ ವಿದುರಃ ಕೃಪಃ

ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗ, ಗಾಂಧಾರಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕುಂತಿ, ಸಂಜಯ, ವಿದುರ, ಕೃಪ—

ಕುನ್ತೀಭೋಜೋ ವಿರಾಟಶ್ಚ ಭೀಷ್ಮಕೋ ನಗ್ನಜಿನ್ಮಹಾನ್ । ಪುರುಜಿದ್ ದ್ರುಪದಃ ಶಲ್ಯೋ ಧೃಷ್ಟಕೇತುಃ ಸಕಾಶಿರಾಟ್

ಕುಂತಿಭೋಜ, ವಿರಾಟ್, ಭೀಷ್ಮಕ, ಮಹಾನ್ ನಗ್ನಜಿತ್, ಪುರುಜಿತ್, ದ್ರುಪದ, ಶಲ್ಯ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಕಾಶಿರಾಜನು—

ದಮಘೋಷೋ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೋ ಮೈಥಿಲೋ ಮದ್ರಕೇಕಯೌ । ಯುಧಾಮನ್ಯುಃ ಸುಶರ್ಮಾ ಚ ಸಸುತಾ ಬಾಹ್ಲಿಕಾದಯಃ

ದಮಘೋಷ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ಮೈಥಿಲ ರಾಜನು, ಮದ್ರ ಮತ್ತು ಕೈಕೆಯ ರಾಜರು, ಯುದ್ಧಾಮನ್ಯು, ಸುಶರ್ಮ, ಬಾಹ್ಲಿಕನ ಮಗರು ಮತ್ತು ಇತರರು—

ರಾಜಾನೋ ಯೇ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮನುವ್ರತಾಃ । ಶ್ರೀನಿಕೇತಂ ವಪುಃ ಶೌರೇಃ ಸಸ್ತ್ರೀಕಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಾಃ

ರಾಜೇಂದ್ರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ, ಶ್ರೀನಿವಾಸಿಯಾದ ಶೌರಿಯವರ ರೂಪವನ್ನು ಅವರ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಅಥ ತೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಾಪ್ತಸಮರ್ಹಣಾಃ । ಪ್ರಶಶಂಸುರ್ಮುದಾ ಯುಕ್ತಾ ವೃಷ್ಣೀನ್ ಕೃಷ್ಣಪರಿಗ್ರಹಾನ್

ನಂತರ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ವೃಷ್ಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.

ಅಹೋ ಭೋಜಪತೇ ಯೂಯಂ ಜನ್ಮಭಾಜೋ ನೃಣಾಮಿಹ । ಯತ್ ಪಶ್ಯಥಾಸಕೃತ್ ಕೃಷ್ಣಂ ದುರ್ದರ್ಶಮಪಿ ಯೋಗಿನಾಮ್

ಅಯ್ಯೋ ಭೋಜಪತಿ, ನೀವು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೀವು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡಬಹುದು.

( ವಸಂತತಿಲಕಾ ) ಯದ್ವಿಶ್ರುತಿಃ ಶ್ರುತಿನುತೇದಮಲಂ ಪುನಾತಿ ಪಾದಾವನೇಜನಪಯಶ್ಚ ವಚಶ್ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಮ್ । ಭೂಃ ಕಾಲಭರ್ಜಿತಭಗಾಪಿ ಯದಙ್‌ಘ್ರಿಪದ್ಮ ಸ್ಪರ್ಶೋತ್ಥಶಕ್ತಿರಭಿವರ್ಷತಿ ನೋಽಖಿಲಾರ್ಥಾನ್

ಯಾವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವೇದಗಳು ಹೊಗಳುತ್ತವೆಯೋ, ಅವನ ಪಾವನ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೋ, ಅವನ ಪಾದತೀರ್ಥ, ಮಾತುಗಳು, ಉಪದೇಶಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ. ಕಾಲದಿಂದ ಭಾಗ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಈ ಭೂಮಿಗೂ ಅವನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಗಳು ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ.