ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಪತ್‍ನೀಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಫುರನ್ತೀಂ ದೇವೀಂ ವೈಮಾನಿಕೀಮಿವ । ದಾಸೀನಾಂ ನಿಷ್ಕಕಣ್ಠೀನಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಭಾನ್ತೀಂ ಸ ವಿಸ್ಮಿತಃ

ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಆಕೆ ದಾಸಿಯರ ನಡುವೆ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸದ ದಾಸಿಯರ ಮಧ್ಯೆ ಆಕೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪ್ರೀತಃ ಸ್ವಯಂ ತಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ನಿಜಮನ್ದಿರಮ್ । ಮಣಿಸ್ತಮ್ಭಶತೋಪೇತಂ ಮಹೇನ್ದ್ರಭವನಂ ಯಥಾ

ಅವನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ನೂರಾರು ರತ್ನದ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅದು ಮಹೇಂದ್ರನ ಮನೆಗೆ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು.

ಪಯಃಫೇನನಿಭಾಃ ಶಯ್ಯಾ ದಾನ್ತಾ ರುಕ್ಮಪರಿಚ್ಛದಾಃ । ಪರ್ಯಙ್ಕಾ ಹೇಮದಣ್ಡಾನಿ ಚಾಮರವ್ಯಜನಾನಿ ಚ

ಹಾಲಿನ ನೊಣದಂತೆ ಮೆತ್ತಗಿನ ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾದ ಮೃದುವಾದ ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಕಂಬಗಳಿರುವ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರದ ವಾಳಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು.

ಆಸನಾನಿ ಚ ಹೈಮಾನಿ ಮೃದೂಪಸ್ತರಣಾನಿ ಚ । ಮುಕ್ತಾದಾಮವಿಲಮ್ಬೀನಿ ವಿತಾನಾನಿ ದ್ಯುಮನ್ತಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಆಸನಗಳು, ಮೆತ್ತಗಿನ ಹಾಸುಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ತೋಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಡುಪುಗಳು ಇದ್ದವು.

ಸ್ವಚ್ಛಸ್ಫಟಿಕಕುಡ್ಯೇಷು ಮಹಾಮಾರಕತೇಷು ಚ । ರತ್‍ನದೀಪಾ ಭ್ರಾಜಮಾನಾನ್ ಲಲನಾ ರತ್‍ನಸಂಯುತಾಃ

ಪಾರದರ್ಶಕ ಸ್ಫಟಿಕದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ, ದೊಡ್ಡ ಪಚ್ಚೆ ರತ್ನಗಳ ಮೇಲೆ, ರತ್ನದ ದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಇದ್ದರು.

ವಿಲೋಕ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತತ್ರ ಸಮೃದ್ಧೀಃ ಸರ್ವಸಮ್ಪದಾಮ್ । ತರ್ಕಯಾಮಾಸ ನಿರ್ವ್ಯಗ್ರಃ ಸ್ವಸಮೃದ್ಧಿಮಹೈತುಕೀಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸಿಗದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದನು.

( ಮಿಶ್ರ ) ನೂನಂ ಬತೈತನ್ಮಮ ದುರ್ಭಗಸ್ಯ ಶಶ್ವದ್ ದರಿದ್ರಸ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿಹೇತುಃ । ಮಹಾವಿಭೂತೇರವಲೋಕತೋಽನ್ಯೋ ನೈವೋಪಪದ್ಯೇತ ಯದೂತ್ತಮಸ್ಯ

ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ನನಗೆ ಈ ಐಶ್ವರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ; ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಇಂತಹ ಧನದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ ಇಲ್ಲ.

ನನ್ವಬ್ರುವಾಣೋ ದಿಶತೇ ಸಮಕ್ಷಂ ಯಾಚಿಷ್ಣವೇ ಭೂರ್ಯಪಿ ಭೂರಿಭೋಜಃ । ಪರ್ಜನ್ಯವತ್ತತ್ ಸ್ವಯಮೀಕ್ಷಮಾಣೋ ದಾಶಾರ್ಹಕಾಣಾಮೃಷಭಃ ಸಖಾ ಮೇ

ಅವನು ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ, ಕೇಳಿದವರಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೊಡುವ ರಾಜನು; ಅವನು ಮೋಡದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ, ದಾಶಾರ್ಹರ ಮುಖ್ಯನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕರೋತ್ಯುರ್ವಪಿ ಯತ್ ಸ್ವದತ್ತಂ ಸುಹೃತ್ಕೃತಂ ಫಲ್ಗ್ವಪಿ ಭೂರಿಕಾರೀ । ಮಯೋಪಣೀತಂ ಪೃಥುಕೈಕಮುಷ್ಟಿಂ ಪ್ರತ್ಯಗ್ರಹೀತ್ ಪ್ರೀತಿಯುತೋ ಮಹಾತ್ಮಾ

ಅವನು ಕೊಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ, ಅದು ಸ್ನೇಹದಿಂದ; ಅವನು ದೊಡ್ಡ ದಾನಿಯಾದರೂ, ನಾನು ಪ್ರೀತಿ ಪೂರಿತವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಹುರಿದ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯೈವ ಮೇ ಸೌಹೃದಸಖ್ಯಮೈತ್ರೀ ದಾಸ್ಯಂ ಪುನರ್ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ ಸ್ಯಾತ್ । ಮಹಾನುಭಾವೇನ ಗುಣಾಲಯೇನ ವಿಷಜ್ಜತಃ ತತ್ಪುರುಷಪ್ರಸಙ್ಗಃ

ಅವನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹ, ಸೌಹಾರ್ದ, ಸೇವೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸಂಗದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದೆ.

( ಇಂದ್ರವಂಶಾ ) ಭಕ್ತಾಯ ಚಿತ್ರಾ ಭಗವಾನ್ ಹಿ ಸಮ್ಪದೋ ರಾಜ್ಯಂ ವಿಭೂತೀರ್ನ ಸಮರ್ಥಯತ್ಯಜಃ । ಅದೀರ್ಘಬೋಧಾಯ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ಸ್ವಯಂ ಪಶ್ಯನ್ ನಿಪಾತಂ ಧನಿನಾಂ ಮದೋದ್‌ಭವಮ್

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಗವಂತನು ವಿಚಿತ್ರ ಐಶ್ವರ್ಯ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಅವನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಧನಿಗಳ ಗರ್ವದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪತನವನ್ನು ಅವನು ತಾನೇ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಇತ್ಥಂ ವ್ಯವಸಿತೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಭಕ್ತೋಽತೀವ ಜನಾರ್ದನೇ । ವಿಷಯಾನ್ಜಾಯಯಾ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯನ್ ಬುಭುಜೇ ನಾತಿಲಮ್ಪಟಃ

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಭಕ್ತನು, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾ, ವಿಷಯಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ವೈ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಹರೇರ್ಯಜ್ಞಪತೇಃ ಪ್ರಭೋಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಪ್ರಭವೋ ದೈವಂ ನ ತೇಭ್ಯೋ ವಿದ್ಯತೇ ಪರಮ್

ಆ ಯಜ್ಞಪತಿ ಹರಿಯು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು; ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಮೂಲ; ಅವರಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಏವಂ ಸ ವಿಪ್ರೋ ಭಗವತ್ಸುಹೃತ್ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಭೃತ್ಯೈರಜಿತಂ ಪರಾಜಿತಮ್ । ತದ್ಧ್ಯಾನವೇಗೋದ್‌ಗ್ರಥಿತಾತ್ಮಬನ್ಧನಃ ತದ್ಧಾಮ ಲೇಭೇಽಚಿರತಃ ಸತಾಂ ಗತಿಮ್

ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅವನ ಭೃತ್ಯರಿಂದ ಅಜಿತನ ಸೋಲನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಡುವ ಮೂಲಕ, ಶೀಘ್ರವೇ ಅವನ ಲೋಕವನ್ನು, ಸಜ್ಜನರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಏತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದೇವಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯತಾಂ ನರಃ । ಲಬ್ಧಭಾವೋ ಭಗವತಿ ಕರ್ಮಬನ್ಧಾದ್ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯನಾದ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾದರೆ, ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಪೃಥುಕೋಪಾಖ್ಯಾನಂ ನಾಮ ಏಕಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಸಂಹಿತೆಯ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೃಥುಕೋಪಾಖ್ಯಾನ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸೂರ್ಯೋಪರಾಗಪರ್ವಣಿ ಯದುಭಿಃ ಸಹ ಕುರೂಣಾಂ ನನ್ದಾದಿಗೋಪಾನಾಂ ಚ ಸಮಾಗಮಃ - ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಅಥೈಕದಾ ದ್ವಾರವತ್ಯಾಂ ವಸತೋ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ । ಸೂರ್ಯೋಪರಾಗಃ ಸುಮಹಾನಾಸೀತ್ಕಲ್ಪಕ್ಷಯೇ ಯಥಾ

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಭಾರಿ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣವು, ಕಾಲ್ಪವೃದ್ಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವಂತೆ, ಸಂಭವಿಸಿತು.

ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮನುಜಾ ರಾಜನ್ಪುರಸ್ತಾದೇವ ಸರ್ವತಃ । ಸಮನ್ತಪಞ್ಚಕಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಯಯುಃ ಶ್ರೇಯೋವಿಧಿತ್ಸಯಾ

ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಜನರು, ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸಮಂತಪಂಚಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋದರು, ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ.

ನಿಃಕ್ಷತ್ರಿಯಾಂ ಮಹೀಂ ಕುರ್ವನ್ರಾಮಃ ಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ । ನೃಪಾಣಾಂ ರುಧಿರೌಘೇಣ ಯತ್ರ ಚಕ್ರೇ ಮಹಾಹ್ರದಾನ್

ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ರಾಜರ ರಕ್ತದ ಹೊಳೆಯ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಈಜೇ ಚ ಭಗವಾನ್ರಾಮೋ ಯತ್ರಾಸ್ಪೃಷ್ಟೋಽಪಿ ಕರ್ಮಣಾ । ಲೋಕಂ ಸಙ್ಗ್ರಾಹಯನ್ನೀಶೋ ಯಥಾನ್ಯೋಽಘಾಪನುತ್ತಯೇ

ಅಲ್ಲೇ ಭಗವಾನ್ ರಾಮನು, ಕರ್ಮದಿಂದ ಅಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಲೋಕದ ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಮಹತ್ಯಾಂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಯಾಂ ತತ್ರಾಗನ್ಭಾರತೀಃ ಪ್ರಜಾಃ । ವೃಷ್ಣಯಶ್ಚ ತಥಾಕ್ರೂರ ವಸುದೇವಾಹುಕಾದಯಃ

ಆ ಮಹಾ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ದೇಶದ ಜನರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಅಕ್ರೂರ, ವಸುದೇವ, ಆಹುಕ ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ಯಯುರ್ಭಾರತ ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸ್ವಮಘಂ ಕ್ಷಪಯಿಷ್ಣವಃ । ಗದಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸಾಮ್ಬಾದ್ಯಾಃ ಸುಚನ್ದ್ರಶುಕಸಾರಣೈಃ

ಭಾರತ ವಂಶಜರು, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಗದ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಮ್ಬ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಜೊತೆಗೆ ಸುಚಂದ್ರ, ಶುಕ, ಸಾರಣರೂ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಆಸ್ತೇಽನಿರುದ್ಧೋ ರಕ್ಷಾಯಾಂ ಕೃತವರ್ಮಾ ಚ ಯೂಥಪಃ । ತೇ ರಥೈರ್ದೇವಧಿಷ್ಣ್ಯಾಭೈಃ ಹಯೈಶ್ಚ ತರಲಪ್ಲವೈಃ

ಅನಿರುದ್ಧನು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಉಳಿದನು, ನಾಯಕನಾದ ಕೃತವರ್ಮನೂ ಕೂಡ. ಅವರು ದೈವಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿದ್ದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗಜೈರ್ನದದ್‌ಭಿರಭ್ರಾಭೈಃ ನೃಭಿರ್ವಿದ್ಯಾಧರದ್ಯುಭಿಃ । ವ್ಯರೋಚನ್ತ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪಥಿ ಕಾಞ್ಚನಮಾಲಿನಃ

ಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಆನೆಗಳು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಪುರುಷರು, ಬಂಗಾರದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.

ದಿವ್ಯಸ್ರಗ್ವಸ್ತ್ರಸನ್ನಾಹಾಃ ಕಲತ್ರೈಃ ಖೇಚರಾ ಇವ । ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಉಪೋಷ್ಯ ಸುಸಮಾಹಿತಾಃ

ದೈವಿಕ ಹಾರ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದರು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದುರ್ಧೇನೂಃ ವಾಸಃಸ್ರಗ್‌ರುಕ್ಮಮಾಲಿನೀಃ । ರಾಮಹ್ರದೇಷು ವಿಧಿವತ್ ಪುನರಾಪ್ಲುತ್ಯ ವೃಷ್ಣಯಃ

ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಸುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ನಂತರ, ರಾಮನ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ದದುಃ ಸ್ವನ್ನಂ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯೇಭ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣೇ ನೋ ಭಕ್ತಿರಸ್ತ್ವಿತಿ । ಸ್ವಯಂ ಚ ತದನುಜ್ಞಾತಾ ವೃಷ್ಣಯಃ ಕೃಷ್ಣದೇವತಾಃ

ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, 'ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ, ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರಾದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ತಾವೇ ಊಟ ಮಾಡಿದರು.

ಭುಕ್ತ್ವೋಪವಿವಿಶುಃ ಕಾಮಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಚ್ಛಾಯಾಙ್‌ಘ್ರಿಪಾಙ್‌ಘ್ರಿಷು । ತತ್ರಾಗತಾಂಸ್ತೇ ದದೃಶುಃ ಸುಹೃತ್ಸಂಬನ್ಧಿನೋ ನೃಪಾನ್

ಊಟಮಾಡಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮೃದು ನೆರಳಿನ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತರು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳಾದ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಮತ್ಸ್ಯೋಶೀನರಕೌಶಲ್ಯ ವಿದರ್ಭಕುರುಸೃಞ್ಜಯಾನ್ । ಕಾಮ್ಬೋಜಕೈಕಯಾನ್ ಮದ್ರಾನ್ ಕುನ್ತೀನಾನರ್ತಕೇರಲಾನ್

ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯ, ಶೀನ, ಕೌಶಲ್ಯ, ವಿದರ್ಭ, ಕುರು, ಸೃಂಜಯ, ಕಾಮ್ಬೋಜ, ಕೈಕೇಯ, ಮದ್ರ, ಕುಂತಿ, ಅನರ್ತ, ಕೇರಳ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿದರು.