ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಇತ್ಥಂವಿಧಾನ್ಯನೇಕಾನಿ ವಸತಾಂ ಗುರುವೇಶ್ಮಸು । ಗುರೋರನುಗ್ರಹೇಣೈವ ಪುಮಾನ್ ಪೂರ್ಣಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಯೇ

ಹೀಗೆ, ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುವವನು ಗುರುನಾದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ - ಕಿಮಸ್ಮಾಭಿರನಿರ್ವೃತ್ತಂ ದೇವದೇವ ಜಗದ್‌ಗುರೋ । ಭವತಾ ಸತ್ಯಕಾಮೇನ ಯೇಷಾಂ ವಾಸೋ ಗುರಾವಭೂತ್

ಶ್ರೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವದೇವನೆ, ಜಗದ್ಗುರುವೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ, ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನು ಪೂರೈಸದಂತಿದೆ?

ಯಸ್ಯ ಚ್ಛನ್ದೋಮಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇಹ ಆವಪನಂ ವಿಭೋ । ಶ್ರೇಯಸಾಂ ತಸ್ಯ ಗುರುಷು ವಾಸೋಽತ್ಯನ್ತವಿಡಮ್ಬನಮ್

ಯಾರ ದೇಹವೇ ವೇದಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಗುರುಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್‍ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ದಶಮಸ್ಕನ್ಧೇ ಉತ್ತರಾರ್ಧೇ ಶ್ರೀದಾಮಚರಿತೇ ಅಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದಶಮಸ್ಕಂಧದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದಾಮಚರಿತೆಯ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಶ್ರೀಶುಕ ಉವಾಚ - ( ಅನುಷ್ಟುಪ್ ) ಸ ಇತ್ಥಂ ದ್ವಿಜಮುಖ್ಯೇನ ಸಹ ಸಙ್ಕಥಯನ್ ಹರಿಃ । ಸರ್ವಭೂತಮನೋಽಭಿಜ್ಞಃ ಸ್ಮಯಮಾನ ಉವಾಚ ತಮ್

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಹರಿ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯುವವನು, ಸ್ಮಿತಮಾಡಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಹಸನ್ ಪ್ರಿಯಮ್ । ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನಿರೀಕ್ಷಣೇನೈವ ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ ಖಲು ಸತಾಂ ಗತಿಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದನು; ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಆ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಪರಮ ಗತಿ.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ - ಕಿಮುಪಾಯನಮಾನೀತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಮೇ ಭವತಾ ಗೃಹಾತ್ । ಅಣ್ವಪ್ಯುಪಾಹೃತಂ ಭಕ್ತೈಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಭುರ್ಯೇವ ಮೇ ಭವೇತ್ । ಭೂರ್ಯಪ್ಯಭಕ್ತೋಪಹೃತಂ ನ ಮೇ ತೋಷಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಏನು ಉಡುಗೊರೆ ತಂದಿದ್ದೀಯೆ? ಭಕ್ತರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಂದರೆ, ಚಿಕ್ಕದು ಇದ್ದರೂ ಅದು ನನಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ದೊಡ್ಡದಾದರೂ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ.

ಪತ್ರಂ ಪುಷ್ಪಂ ಫಲಂ ತೋಯಂ ಯೋ ಮೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ತದಹಂ ಭಕ್ತ್ಯುಪಹೃತಂ ಅಶ್ನಾಮಿ ಪ್ರಯತಾತ್ಮನಃ

ಯಾರು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಪಿ ದ್ವಿಜಸ್ತಸ್ಮೈ ವ್ರೀಡಿತಃ ಪತಯೇ ಶ್ರಿಯಃ । ಪೃಥುಕಪ್ರಸೃತಿಂ ರಾಜನ್ ನ ಪ್ರಾಯಚ್ಛದವಾಙ್ಮುಖಃ

ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶ್ರೀಪತಿಗೆ ಮುಜುಗರದಿಂದ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಣ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೀಡದೆ, ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.

ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮದೃಕ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ತಸ್ಯಾಗಮನಕಾರಣಮ್ । ವಿಜ್ಞಾಯಾಚಿನ್ತಯನ್ನಾಯಂ ಶ್ರೀಕಾಮೋ ಮಾಭಜತ್ಪುರಾ

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವವನು ಅವನ ಬರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, 'ಈವನು ಹಿಂದೆ ಧನಾಸೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಪತ್‍ನ್ಯಾಃ ಪತಿವ್ರತಾಯಾಸ್ತು ಸಖಾ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ । ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಾಮಸ್ಯ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಸಮ್ಪದೋಽಮರ್ತ್ಯದುರ್ಲಭಾಃ

ಆದರೆ ಈಗ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪರೂಪವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುವೆನು.

ಇತ್ಥಂ ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ವಸನಾತ್ ಚೀರಬದ್ಧಾನ್ ದ್ವಿಜನ್ಮನಃ । ಸ್ವಯಂ ಜಹಾರ ಕಿಮಿದಂ ಇತಿ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾನ್

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ನನ್ವೇತದುಪನೀತಂ ಮೇ ಪರಮಪ್ರೀಣನಂ ಸಖೇ । ತರ್ಪಯನ್ತ್ಯಙ್ಗ ಮಾಂ ವಿಶ್ವಂ ಏತೇ ಪೃಥುಕತಣ್ಡುಲಾಃ

ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನನಗೆ ತರುವ ಈ ಭಕ್ತಿಯ ಅರ್ಪಣೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಈ ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ ತಿನಿಸು ನನಗೂ, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ಮುಷ್ಟಿಂ ಸಕೃಜ್ಜಗ್ಧ್ವಾ ದ್ವಿತೀಯಾಂ ಜಗ್ಧುಮಾದದೇ । ತಾವಚ್ಛ್ರೀರ್ಜಗೃಹೇ ಹಸ್ತಂ ತತ್ಪರಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಹೀಗೆ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಹುರಿದ ಅಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.

ಏತಾವತಾಲಂ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಸರ್ವಸಮ್ಪತ್ಸಮೃದ್ಧಯೇ । ಅಸ್ಮಿನ್ಲೋಕೇ ಅಥವಾಮುಷ್ಮಿನ್ ಪುಂಸಸ್ತ್ವತ್ತೋಷಕಾರಣಮ್

ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವನಿಗೆ ಈಷ್ಟೇ ಸಾಕು — ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾದರೂ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಇದೊಂದು ಕಾರಣ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತಾಂ ತು ರಜನೀಂ ಉಷಿತ್ವಾಚ್ಯುತಮನ್ದಿರೇ । ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪೀತ್ವಾ ಸುಖಂ ಮೇನೇ ಆತ್ಮಾನಂ ಸ್ವರ್ಗತಂ ಯಥಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಚ್ಯುತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ತಿಂದೂ ಕುಡಿದೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು; ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.

ಶ್ವೋಭೂತೇ ವಿಶ್ವಭಾವೇನ ಸ್ವಸುಖೇನಾಭಿವನ್ದಿತಃ । ಜಗಾಮ ಸ್ವಾಲಯಂ ತಾತ ಪಥ್ಯನುವ್ರಜ್ಯ ನನ್ದಿತಃ

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹರ್ಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಥ್ ಇದ್ದರು.

ಸ ಚಾಲಬ್ಧ್ವಾ ಧನಂ ಕೃಷ್ಣಾನ್ ನ ತು ಯಾಚಿತವಾನ್ ಸ್ವಯಮ್ । ಸ್ವಗೃಹಾನ್ ವ್ರೀಡಿತೋಽಗಚ್ಛನ್ ಮಹದ್ದರ್ಶನನಿರ್ವೃತಃ

ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ತಾನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಹಾನ್ ದರ್ಶನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಅಹೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದೇವಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯತಾ ಮಯಾ । ಯದ್ ದರಿದ್ರತಮೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಆಶ್ಲಿಷ್ಟೋ ಬಿಭ್ರತೋರಸಿ

ಅಯ್ಯೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ದೇವರ ಭಕ್ತಿ ನಾನು ನೋಡಿದೆನು; ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಬಡವನಾದರೂ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

ಕ್ವಾಹಂ ದರಿದ್ರಃ ಪಾಪೀಯಾನ್ ಕ್ವ ಕೃಷ್ಣಃ ಶ್ರೀನಿಕೇತನಃ । ಬ್ರಹ್ಮಬನ್ಧುರಿತಿ ಸ್ಮಾಹಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಪರಿರಮ್ಭಿತಃ

ನಾನು ಬಡವನು, ಪಾಪಿಯು; ಕೃಷ್ಣನು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ನಿವಾಸಿ. ನಾನು ಹೆಸರಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ನಿವಾಸಿತಃ ಪ್ರಿಯಾಜುಷ್ಟೇ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಭ್ರಾತರೋ ಯಥಾ । ಮಹಿಷ್ಯಾ ವೀಜಿತಃ ಶ್ರಾನ್ತೋ ಬಾಲವ್ಯಜನಹಸ್ತಯಾ

ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನು ತಮ್ಮನಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಕುಳಿರಿಸಿದನು; ರಾಣಿ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಲರ ಪಂಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನನಗೆ ವಾತ ಹಾಕಿದಳು.

ಶುಶ್ರೂಷಯಾ ಪರಮಯಾ ಪಾದಸಂವಾಹನಾದಿಭಿಃ । ಪೂಜಿತೋ ದೇವದೇವೇನ ವಿಪ್ರದೇವೇನ ದೇವವತ್

ಪಾದ ಮಸಾಜು ಮುಂತಾದ ಅತ್ಯಂತ ಸೇವೆಯಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಅವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇವರಾದವನು, ನನನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಸ್ವರ್ಗಾಪವರ್ಗಯೋಃ ಪುಂಸಾಂ ರಸಾಯಾಂ ಭುವಿ ಸಮ್ಪದಾಮ್ । ಸರ್ವಾಸಾಮಪಿ ಸಿದ್ಧೀನಾಂ ಮೂಲಂ ತಚ್ಚರಣಾರ್ಚನಮ್

ಮಾನವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿಗೂ, ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳಿಗೆ ಮೂಲವೇ ಅವನ ಪಾದಾರ್ಚನೆ.

ಅಧನೋಽಯಂ ಧನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾದ್ಯಾತ್ ಉಚ್ಚೈಃ ನ ಮಾಂ ಸ್ಮರೇತ್ । ಇತಿ ಕಾರುಣಿಕೋ ನೂನಂ ಧನಂ ಮೇಽಭೂರಿ ನಾದದಾತ್

ನಾನು ಬಡವನು, ಧನ ಸಿಕ್ಕರೆ ಗರ್ವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು, ಅವನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಧನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ತಚ್ಚಿನ್ತಯನ್ ಅನ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನಿಯಗೃಹಾನ್ತಿಕಮ್ । ಸೂರ್ಯಾನಲೇನ್ದುಸಙ್ಕಾಶೈಃ ವಿಮಾನೈಃ ಸರ್ವತೋ ವೃತಮ್

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು; ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ವಿಚಿತ್ರೋಪವನೋದ್ಯಾನೈಃ ಕೂಜದ್‍ದ್ವಿಜಕುಲಾಕುಲೈಃ । ಪ್ರೋತ್ಫುಲ್ಲಕಮುದಾಮ್ಭೋಜ ಕಹ್ಲಾರೋತ್ಪಲವಾರಿಭಿಃ

ಅದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ತೋಟಗಳು, ಹೂವಿನವನಗಳು, ಹಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಹೂವಾಡಗಳಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಕಮಲ, ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಕಹ್ಲಾರ ಹೂಗಳು ಅರಳಿದ್ದವು.

ಜುಷ್ಟಂ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೈಃ ಪುಮ್ಭಿಃ ಸ್ತ್ರೀಭಿಶ್ಚ ಹರಿಣಾಕ್ಷಿಭಿಃ । ಕಿಮಿದಂ ಕಸ್ಯ ವಾ ಸ್ಥಾನಂ ಕಥಂ ತದಿದಮಿತ್ಯಭೂತ್

ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪುರುಷರು, ಹೆಂಗಸರು, ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವರು ಇದ್ದರು; ಅವನು 'ಇದು ಏನು? ಯಾರ ಮನೆ? ಹೇಗೆ ಆಯಿತು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

ಏವಂ ಮೀಮಾಂಸಮಾನಂ ತಂ ನರಾ ನಾರ್ಯೋಽಮರಪ್ರಭಾಃ । ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ ಮಹಾಭಾಗಂ ಗೀತವಾದ್ಯೇನ ಭೂಯಸಾ

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವನನ್ನು ಹಾಡು-वाद್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.

ಪತಿಮಾಗತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪತ್‍ನ್ಯುದ್ಧರ್ಷಾತಿಸಮ್ಭ್ರಮಾ । ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ಗೃಹಾತ್ತೂರ್ಣಂ ರೂಪಿಣೀ ಶ್ರೀರಿವಾಲಯಾತ್

ಗಂಡನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಆನಂದದಿಂದ ಮತ್ತು ಆತುರದಿಂದ, ಮನೆಯೊಳಗಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಬಂದಳು; ಅವಳು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.